Imperium na piasku

Eden, jak wielu innych, próbuje żyć w nowej rzeczywistości. Władzę na ziemi przejęła Wataha, która rządzi twardą ręką, morduje niewinnych, a tych, którzy pozowali przy życiu, zmusza do ciężkiej pracy. Eden marzy o ucieczce – o Azylu, o którym opowiadał jej ojciec. Gdy nadarza się okazja, dziewczyna nie czeka i wraz z trzema innymi nastolatkami ucieka. Jednak miejsce, do którego trafiają, wcale nie jest bezpieczną oazą, o której śniły.

Imperium na piasku Kayli Olson to powieść młodzieżowa, w której główną bohaterką jest nastoletnia Eden. Dziewczyna pochodzi z dobrego domu, a jej ojciec został wplątany w pracę na rzecz nowej władzy. Jest opanowana, z dnia na dzień planuje swoją ucieczkę, ma też własne sekrety, którymi nie chce się z innymi dzielić – jak książka, którą otrzymała po tacie. To normalna dziewczyna, która czasem przejmuje dowodzenie, ale nie jest typowym liderem.

W powieści przedstawiono nowy porządek świata. Przenosimy się do przyszłości, w której panuje totalitaryzm. Wilki, które sprawują władzę, są bezlitosne i niebezpieczne, a najbardziej przerażające w nich jest to, że to ludzie, który jeszcze niedawno żyli obok nas i nikt nie spodziewał się, że będą zdolni do takiego okrucieństwa. Z jednej strony powoli wprowadza się czytelnika do tego świata, nie zalewając go jednak nadmiarem informacji, z drugiej natomiast narracja skupia się na jednostce, a konkretnie na Eden. Dziewczyna chce znaleźć Azyl, w którym ma nadzieję uzyskać bezpieczne schronienie. Nie wszystko jednak idzie zgodnie z planem. Po drodze czeka ją bowiem wiele przygód i niespodzianek.

Mocną stroną książki jest styl autorki. Kayla Olson pisze w przyjemny sposób, kreuje całkiem normalne postacie, bez przesadzania w którąkolwiek stronę. To dobrze, bo ma się wrażenie, że czytamy o całkiem zwyczajnych osobach. Swoją drogą bohaterów nie jest wielu, a każdy z nich to osobny charakter, nie zlewają się w jedno. Można śmiało rozróżnić osoby o łagodniejszym usposobieniu, a także te nieco bardziej porywcze.

Po drugie świat, który stworzyła autorka, jest ciekawy, spójny, niezbyt skomplikowany, ale wystarczająco wciągający. To wielka sztuka, by w czasach, gdzie dystopijne powieści młodzieżowe zalewają rynek, napisać coś oryginalnego i świeżego, a jej się udało. Podoba mi się nazewnictwo, które wprowadzono, a które może nie jest zbyt wyszukane. Pozwala ono jednak wprowadzić odpowiednią atmosferę do powieści, tworząc z niej odrębny byt, który wyróżnia się na tle innych tego typu książek.

Na plus należy zaliczyć też potężną dawkę zwrotów akcji – mniejszych lub większych zaskoczeń, które jednak nie dają czytelnikowi poczucia przeładowania akcji niespodziewanymi wydarzeniami. Są momenty, które wywołują ciarki na plecach, są też takie, po których akcja zdecydowanie przyspiesza. To doskonale wyważona powieść, w której ciągle coś się dzieje, a jednocześnie nie panuje w niej mętlik.

Imperium na piasku to bardzo dobra powieść młodzieżowa, która może nie zaskoczy „wyjadaczy” tego gatunku, ale też ich nie znudzi i nie rozczaruje. Czyta się błyskawicznie, wciąga od pierwszych stron, ma dobry styl i pomysłowo wykreowany świat przedstawiony. Czego chcieć więcej?

Jestem pewna, że część z Was zastanawiała się jak będzie wyglądać nasze życie w przyszłości. Ja wiele razy myślałam na temat tego co nas czeka i widząc jak bardzo rozwija się technika stwierdzam, że postęp nie będzie niczym dobrym. W swoim przekonaniu utwierdzają mnie powieści dystopijne i postapokaliptyczne, po które ostatnio z chęcią sięgam. Jedną z ostatnich przeczytanych przeze mnie jest "Imperium na piasku" Kayli Olson.

Opis na okładce daje nam delikatny zarys tego co nas czeka biorąc do rąk książkę, ale muszę wspomnieć o innych ważnych kwestiach, które Was zainteresują. Więzienia, w których przetrzymywano ludzi, były niczym innym jak łagrami w świecie współczesnym. Członkowie różnych klas społecznych byli zmuszani do ciężkiej pracy, a warunki towarzyszące im na co dzień były nieludzkie. Wataha odpowiedzialna za cały chaos wciąż werbowała w swoje szeregi ludzi, którzy zrobiliby wszystko, byleby zasmakować normalnego życia. Często jednak ta decyzja oznaczała znęcanie się nad innymi lub brutalne mordowanie.

Pewnego dnia w łagrze wybucha zamieszanie, będące jedyną szansą na ucieczkę dla młodziutkiej Eden. Dziewczyna nie jest jedyną decydującą się na ten ruch. Towarzyszące jej Hope, Finnley i Alexa wspólnymi siłami kradną łódź i próbują odnaleźć wyspę, którą ojciec Eden wskazał jako wyspę wolności. Jednak gdy docierają na miejsce po jakimś czasie bez żadnego śladu przepada jedna z towarzyszek. Aby ją odnaleźć zapuszczają się wgłąb dżungli, co rusz wystawiającej je na różne próby. Dziewczynom grozi niebezpieczeństwo, a także wróg, którego nigdy nie przypuszczały spotkać na wyspie...

Są takie książki, których recenzje pisze się bardzo trudno i nie jest to spowodowane moją niechęcią do lektury. "Imperium na piasku" to książka tak dobra, że nie wiem od czego zacząć, aby wyrazić mój podziw dla autorki. Z pewnością jej czarna wizja przyszłości jest przerażająca, ale dla mnie jednocześnie fascynująca. Kayla Olson bowiem wykreowała świat, w którym parę przycisków na klawiaturze komputera może sterować ogromną ilością osób, zastrzyki mogą decydować o tym kim się jest, a ogólnie rozwój nauki sprowadza więcej zła niż dobra. To tylko przykłady, których jest dużo więcej. Wyobraźnia autorki jest tak rozbudowana, że czytając książkę co chwila byłam zaskakiwana jakimiś rzeczami.

Spodobało mi się to, że powieść została podzielona na krótkie rozdziały. Dzięki temu "Imperium na piasku" czytało mi się bardzo szybko i z zainteresowaniem przerzucałam strona za stroną. Końcówki rozdziałów raz były spokojne, a innym razem wprawiały mnie w osłupienie. Ta nieprzewidywalność względem akcji jest zdecydowanym plusem książki. Gdy myślimy, że wszystko jest na dobrej drodze następuje zwrot wydarzeń i wszystko się zmienia. Akcja przy tym pędzi tak szybko, że wiele razy zamykałam książkę, aby ochłonąć i uporządkować myśli kłębiące się w mojej głowie jak szalone.

Co do bohaterów, to według mnie zostali naprawdę świetnie wykreowani! Są wyraziści, odważni, trzeźwo myślący i sympatyczni. Szczególnie polubiłam główną postać - Eden, którą poznajemy najbardziej ze wszystkich przez narrację. Została ona poprowadzona w liczbie pojedynczej i w czasie teraźniejszym. Znamy więc wszystkie myśli Eden i na bieżąco obserwujemy jej działania. Dziewczyna mimo trudnej przeszłości znajduje siłę, aby walczyć nie tylko o swoją utraconą wolność, ale także innych ludzi. Jednak czy wystarczy jej siły, aby zmierzyć się z największym wrogiem?

Nie mogę pominąć również języka, użytego w książce. W przypadku gdy powieść tłumaczona jest z innego języka na polski, to jej twórcą jest nie tylko pisarz, ale również tłumacz. Słowa użyte w lekturze są naprawdę piękne! Nie są proste i zwyczajne, lecz wyrafinowane. Autorka często wplata metafory związane z życiem, wolnością, miłością, rodziną i wieloma innymi aspektami człowieczeństwa. To ubarwia całość i zmusza czytelnika do głębszej refleksji. Tłumaczki natomiast postarały się o to, aby tłumaczenie było zrozumiałe i miało sens.

Zamykając swój egzemplarz pomyślałam: "natychmiast muszę mieć kolejną część!". Nie potrafię nawet wymienić wszystkich emocji, które towarzyszyły mi czytając "Imperium na piasku". Na koniec wzruszyłam się... Chyba zbyt mocno przeżywałam losy bohaterów. Jeżeli jeszcze jakimś cudem nie znacie tej książki, to musicie jak najszybciej to nadrobić! Miło jest wiedzieć, że nie tylko okładka jest fantastyczna! Dodatkowo mam świetną informację: w produkcję ekranizacji zaangażowała się firma producencka Leonarda Di Caprio, więc możemy spodziewać się filmu na podstawie powieści Kayli Olson.

Na tę książkę niecierpliwie czekałam od momentu, w którym zapoznałam się z jej intrygującym opisem. Miałam co do niej naprawdę spore oczekiwania i bałam się, że książka nie będzie w stanie im sprosta. Na szczęście moje potrzeby okazały się nieuzasadnione. Po raz kolejny przekonałam się, że wydawnictwo Młody Book wydaje porządne pozycje.

Książka Kayli Olson przerosła moje najśmielsze oczekiwania. Naprawdę jestem pod ogromnym wrażeniem. Sam pomysł na fabułę może i nie był jakiś specjalnie nietypowy, ale wykonanie nadrabia brak większej oryginalności. Kayla Olson przedstawiła nowe spojrzenie na postapokaliptyczny świat, które autentycznie zaciekawia i absorbuje. Zadbała o to, żeby w standardowej otoczce znalazły się zdumiewające wątki. W treści przewija się sporo zaskakujących zwrotów akcji. Lektura trzyma w napięciu dzięki przemyślanym i zawirowanym splotom wydarzeń, jak i również faktami, które wypływają w najmniej oczekiwanych momentach. Historia wciąga już od pierwszych stron. Autorka postanowiła zacząć z kopyta, a nie stopniowo rozwijać tempo akcji. Co jest dla mnie ogromnym plusem i ukłonem w jej stronę. Uwielbiam książki, w których dzieje się dużo i szybko. Styl, jakim posługuje się Kayla Olsen, jest przystępny i prosty w odbierze. Dzięki czemu lektura jest tym przyjemniejsza i łatwiejsza do błyskawicznego pochłaniania. Co do kreacji głównych bohaterów, to jestem w niebo wzięta. Uwaga! Nie wzbudzają irytacji, czy rozdrażnienia! Nic nie psuje mi tak przyjemności z czytania, jak nierzeczywiste i denerwujące postacie. Na szczęście tutaj takich nie ma, ale są za to przesympatyczne i pełnokrwiste charaktery.

Książkę przeczytałam praktycznie na dwa razy. Odrywałam się jedynie na chwilę i to w przypadkach, gdy naprawdę musiałam zająć się czymś innym. Tym sposobem ląduje ona na liście moich „najulubieńców”, czyli bądźcie przygotowani na to, że będę Was nią zadręczać. :D

Uf! Właśnie przed chwilą miałam okazję skończyć nową książkę z wydawnictwa młody book! "Imperium na piasku" autorstwa Kayli Olson, która swoją premiere będzie miała 23 maja! Powieść już przy samym pojawieniu się w zapowiedziach bardzo mnie zainteresowała i nie mogłam przejść obok niej obojętnie. Więc tak oto wreszcie znalazła sie w moich rękach przez co mogłam ją przeczytać ❤️ Zapraszam na moją opinie, bo nie ma co przedłużać! 

Kayla Olson stworzyła bardzo ciekawy obraz postapokaliptycznego świata w którym wszyscy są kontrolowani oraz wyzyskiwani poprzez ciężką pracę, jednocześnie bardzo zastraszoną wizję ukazującą jak nieodpowiednie organizacje mogą zniszczyć coś tak pięknego jak wolność drugiego człowieka. Jest to wizja mroczna i ma w sobie też sporo brutalności (jak na książke młodzieżową, to jestem bardzo pod wrażeniem). Fabuła książki od samego początku, przeszyta jest akcją, dzięki czemu "Imperium na piasku" czyta się szybko i z wielką przyjemnością, ponieważ Autorka odwaliła tutaj kawał dobrej roboty i nie było tutaj miejsca na jakieś potknięcia i nielogiczne sytuacje. Bardzo cieszę się też z tego, że Autorka nie odkrywa wszystkich kart w książce, ale umie nas też zaskoczyć (ja byłam mega zaskoczona, jeśli chodzi o wyjaśnienie co sie tam działo. Przecierałam aż oczy ze zdumienia, bo tego sie nie spodziewałam!). Był też wątek miłosny, ale bardzo delikatnie nakreślony, co również jest dużym plusem, ponieważ na planie są pokazane dużo ciekawsze wartości takie jak: więzy rodzinne, zaufanie jak i walka o lepsze jutro. Dużym plusem byli też bohaterowie powieści. Byli dobrze nakreśleni, wyraziści i umieli sprawić, że ich polubiłam. A o to jest ciężko w książkach młodzieżowych, moim zdaniem. Często Autorzy kreują w tego typu powieściach bohaterów, którzy są aż nadto wyraziści i przerysowani, przez co lektura nie jest już tak miła dla czytelnika. Tutaj tego nie uświadczymy. Chociaż na początku miałam wrażenie, że Alexa będzie taką postacią, ale zdecydowanie miała super podłoże psychologiczne i potem wszystko zostało u niej wyjaśnione 😁

Podsumowując "Imperium na piasku" to książka, która was wciągnie od samego początku i nie będziecie nawet świadomi jak szybko wam ona zleci. To bardzo dobra książka młodzieżowa z elementami akcji, która spodoba się mam nadzieje każdemu. Ja za to wyczekuję już kolejnych części!