Ikony. Historia i teologia

Wiecie, że bardzo popularne są w tych czasach kursy pisania ikon? Jest to forma sztuki, której spróbować może absolutnie każdy korzystając z kursów stacjonarnych, jak również szkoleń online.

Spotkaliście się już pewnie z określeniem, że ikon się nie maluje. Ikony się pisze. Istnieje teoria mówiąca, że sformułowanie to wynika z błędnego przekładu z języka greckiego, w którym γράφω znaczyło zarówno pisać jak i malować. Myślę, że może być w tym sporo prawdy, jednak nie mnie to oceniać, a sformułowanie „pisanie ikon” nadaje procesowi tworzenia tego typu obrazów szczególnego i doniosłego charakteru. Podkreśla fakt, że wizerunki świętych „pisane” są wedle utartego wiele wieków wcześniej wzorca, który mimo iż zdążył ewoluować, po części został niezmieniony, stanowiąc uniwersalny i zrozumiały dla wszystkich wizualny środek ewangelizacji.

Te misternie tworzone na drewnianych deskach obrazy przedstawiają zwykle wizerunki świętych lub ważne sceny z ich życia. Nie brak też ikon ukazujących sceny biblijne, a nawet liturgiczne.

Książka „IKONY. Historia i teologia” zawiera obszerny rys historyczny ikonografii, ukazując [Adres usunięty]. jak na przestrzeni wieków zmieniała się popularność tej formy obrazów sakralnych.

Dowiadujemy się, że ikona, wywodzi się z czasów kultury bizantyjskiej. Ikonografia rozwijała się zarówno w Bizancjum, jak i na obszarach objętych wpływami kultury bizantyjskiej, a więc w Serbii, Grecji, na Bałkanach, w średniowiecznej Italii oraz na Rusi.

Jednym z najstarszych przedstawień Syna Bożego w ikonografii jest Jezus Chrystus Pantokrator, wizualizujący Chrystusa jako Władcę i Sędziego wszechświata. W odniesieniu do Matki Boskiej, najstarszym i najbardziej popularnym typem ikonograficznym jest hodegetria. Ikona taka przedstawia wizerunek Matki Bożej ukazanej frontalnie, z Dzieciątkiem na ręku. Dobrym przykładem takiej ikony jest cudowny obraz Matki Bożej Jasnogórskiej w Częstochowie.

Czytelnik ma szansę poznać dzięki tej książce ciekawe fakty na temat złożonego procesu pisania ikon, jak również przestudiować ilustracje obrazujące najbardziej znane i najstarsze ikony.

Ta bogato ilustrowana książka jest naprawdę wspaniale wydana, na wysokiej jakości papierze i z dbałością o estetykę, dzięki czemu czas z nią spędzony jest wyjątkową chwilą, podczas której obcować możemy z historią sztuki sakralnej.

Książka zawiera ponad 150 ilustracji przedstawiających zarówno pojedyncze ikony jak też dyptyki. Myślę, że pozycja ta zaciekawi zarówno miłośników malarstwa, jak też osoby, które pragną rozpocząć swoją przygodę z pisaniem ikon. Stanowi doskonałe źródło inspiracji i pozwala dostrzec ponadzmysłowy charakter tego typu obrazów, których celem jest wprowadzenie osoby patrzącej na obraz do świata duchowej rzeczywistości.