Igrając z szefem

„Mimo burz, niepowodzeń i wszystkich przeciwności losu dziś miałam wejść w nowy, nieznany etap życia.”

Olivia Hall jest córką bogacza, który dokładnie zaplanował jej przyszłość. Ma wobec swojej córki ściśle określone plany, kompletnie nie bierze pod uwagę pragnień i marzeń dziewczyny. Olivia kończy wybrane przez niego studia, w przypływie odwagi, po ostrej kłótni z ojcem wyprowadza się z rodzinnego domu do przyjaciółki. Pełną parą odczuwa zapach wolności i swobody. Te uczucia są dla niej zupełnie czymś nowym, nieznanym. Radzi sobie jak potrafi. Podejmuje pracę sekretarki, a przypadkowo poznany mężczyzna – Alex, całkowicie zawróci jej w głowie. Niebawem okazuje się, że jest jej szefem, a jego zachowanie to tylko gra pozorów. Dokąd zaprowadzi Olivię ta znajomość?

Zazdrość, wpływy, pieniądze. Podejmowanie ryzyka, walka o siebie, głęboko skrywane tajemnice, które w końcu i tak ujrzą światło dzienne. Miłość, która przychodzi niespodziewanie i przewraca do góry nogami całe dotychczasowe życie. Wzajemna fascynacja, pożądanie, pikantne opisy seksu. Pokomplikowane relacje rodzinne, narzucanie dorosłemu dziecku własnej wizji jego przyszłości. Jakie to przykre, toksyczne, niszczące. Przyjemna, lekka, przewidywalna opowieść. Typowy, trochę bajkowy romans biurowy. Tatiasza i jej książki :)

„Igrając z szefem” to książka, która mnie zaintrygowała sobą, odkąd pojawiły się jej zapowiedzi. Muszę przyznać, że bardzo lubię romanse biurowe, zawsze wywołują pewną dozę ekscytacji i wyobraźnię, która pędzi próbując rozwikłać zagadnienia, które być może spadną na mnie podczas lektury. Książka Ewy Maciejczuk mnie intrygowała przed pojawieniem się w moich dłoniach, czy taka sama ekscytacja dotrwała do końca? O czym jest ta powieść i czy autorka igrała z czytelnikiem równie mocno, co bohaterka ze swoim szefem?

Główną bohaterką książki „Igrając z szefem” jest Olivia Hall, młoda kobieta, której udaje się otrzymać nową pracę, która ma odmienić jej życie, dać nowy start i spełnić marzenia, a może uda jej się zyskać odrobinę wolności i niezależności? Liv zyskała posadę sekretarki w firmie zajmującej się modą. Jest kobietą, która zamierza walczyć o swoje, ma zwyczajnie dość tego, że jej rodzic narzuca jej styl życia próbując kontrolować nawet najmniejszy jego aspekt. Czasami miłość rodzicielska potrafi być na tyle toksyczna, że próbuje zawładnąć pociechą na tyle, aby poprowadzić ją na odpowiednie tory, takie, jakie sobie wymarzył rodzic, a co z pragnieniami dziecka? Olivia miała jednak swoje plany, nie zamierzała pracować w rodzinnej firmie, sama chciała coś osiągnąć, samodzielnie, a nie pozostawać w cieniu ojca. Devil’s House miał dać jej przyszłość, pozwolić zapracować na własny rachunek. Alexander Devil jest człowiekiem, który potrafi być ujmujący i szarmancki, a przede wszystkim jest pracowity. W młodym wieku osiągnął sukces, stworzył markę i sprawił, że jego nazwisko coś znaczyło. Jest wymagający zarówno od siebie, jak i od innych, jednak ma wiele twarzy, które nie zawsze chętnie ukazuje. Kiedy drogi bohaterów się przetną coś między nimi zaiskrzy, coś się narodzi, zapłonie, tylko czy będzie w stanie przetrwać? Czy Alexander ukarze jej wszystkie swoje oblicza?

„Igrając z szefem” jest powieścią, którą można nazwać romansem, a także erotykiem, myślałam więc, że nie spotka mnie tutaj nic nowego, odkrywczego, jednak Ewa Maciejczuk pokazała, że potrafi dołożyć do tego nieco ciekawszych treści. Sama kreacja Alexandra mi się podobała, potrafił być ujmujący i prawdziwym diabłem, na którego nie spogląda się zbyt życzliwie. Autorka potrafiła nakreślić opowieść lekką, która zachwycała swoją pikantnością, rozwijającym się romansem. Wiemy, że w życiu nie bywa wiecznie różowo, także i tutaj, autorka sprawiła, że bohaterowie natrafili na problemy, jedne były mniejsze inne większe, nie mogę powiedzieć, że brakowało w nich przewidywalności, jednak nie sprawiło mi to jakiegoś problemu. Jeśli myślicie, że to jedynie romans, jakich wiele to możecie się pomylić, gdyż pojawia się w nim nieco niepewności i sensacji. Ewa Maciejczuk potrafi dostarczyć czytelnikowi trochę dramaturgii i sprawić, że wzbudzi w nim emocje, jednak trochę słabo jest zarysowane napięcie między bohaterami. Książka może nie jest idealna, ale ma w sobie coś, co sprawiło, że świetnie się bawiłam czytając ją.

Ohhh jak mi brakowało porządnej historii z uczuciem. Ostatnimi czasy jednak w większej mierze oddawałam się czytaniu mang albo oglądaniu anime z uczuciem w roli głównej. Właśnie dlatego też liczyłam, że „Igrając z szefem” będzie doskonałym wyborem i na pewno będę miała dobrą lekturę. Najlepsze w tym wszystkim jest to, że owa historia jest debiutem, o czym nie miałam zielonego ani bladego pojęcia. Dowiedziałam się w sumie po fakcie.

Historia Olivii w jakimś stopniu przedstawia scenariusz wielu kobiet. W Końcu często się trafia, że rodzice oczekują od swojej pociechy, że zostaną lekarzami, prawnikami albo innymi wysoko postawionymi ludźmi. Sama dziewczyna jednak miała inne plany, inne pragnienia. Bierze życie za rogi, wyprowadza się do przyjaciółki i podejmuje pracę jako sekretarka w firmie zajmującej się modą. Tam też poznaje swojego przystojnego szefa... I tu rozpoczyna się książkowa magia.

Co jak co, ale bohaterowie są świetni. Jednocześnie odpychają i przyciągają się jak dwa magnesy. Jeśli o samą Olivię chodzi tak bardzo ją rozumiałam. Przypominała mi trochę mnie z młodych lat, keidy zamieszkałam sama i miałam nie ograniczoną wolność. Alexander zaś... przypominał mi kameleona, który umiejętnie dostosowywał się do sytuacji w jakiej się znalazł. Fabuła pędzi, co uważam za plus, bo nie było zbędnych wydarzeń i opisów, które przyprawiały by nas o ból głowy zamiast radość z czytania. Autorka ma całkiem sympatyczne pióro, stworzyła historię, która nas emocjonuje i wciąga, a to chyba najlepsze cechy jakie może mieć dobra książka.

Myślę, że każdy znajdzie w tej opowieści coś dla siebie. Ja spotkałam dobrze wykreowanych bohaterów, dobrą fabułę, szybką lekturę, która umiliła mi popołudnie (nie ukrywam, że nie całe 300 stron jest zdecydowanie w sam raz na jeden wieczór). Relacja między Olivią, a Aleksandrem zmienia, może dojrzewa, może jest bardzo namiętna, a może cukierkowa – to pozostawiam Wam do sprawdzenia, bo jestem przekonana, że również jak i ja nie poczujecie się zawiedzeni przez panią Ewę. Na pewno będzie Autorem, po którego chętnie sięgnę ponownie! Nie ma tu nudy, więc moje oczekiwanie względem powieści zostało w zupełności spełnione!

Na rynku znajdziemy całkiem sporo romansów z wątkiem erotycznym. Nie każdy z nich przypadł mi niestety do gustu. "Igrając z szefem" to książka która przypadła mi do gustu. Fabuła nie zaskoczyła mnie ani trochę, była dość przewidywalna, ale w sumie niespecjalnie mi to przeszkadzało. Sięgając po tego typu książki chce się po prostu dobrze bawić. A ta powieść całkowicie spełniła moje oczekiwanie. Były momenty, kiedy śmiałam się do łez były chwile kiedy czytałam z wypiekami. "Igrając z szefem" to świetna babska powieść, która idealnie nada się na rozrywkę w czasie wakacji czy niedzielnego popołudnia.

Życie Olivii Hall zostało z góry zaplanowane przez jej ojca. Wymarzył ON sobie, że po studiach dziewczyna będzie pracowała w jego firmie. Olivia nie o takim życiu marzy i po ukończeniu studiów wyprowadza się z domu, chcąc zacząć żyć tak, jak sama tego chce. Zatrudnia się w firmie modowej jako sekretarka. Nie wie jednak, że ta posada odmieni całe jej życie. Na dodatek w kawiarni wpada na nieznajomego przystojniaka, który zapada jej w pamięci. Okazuje się później, że ów przystojniak jest prezesem firmy, w której Olivia została zatrudniona. Co z tego wyniknie? Co znaczą sprzeczne sygnały wysyłane przez jej nowego szefa? Czy wróg, który czai się koło nich, zniszczy im życie? Czy Olivia będzie żałowała, że podjęła decyzję o wyprowadzce od ojca?

Debiuty, debiuty, debiuty... Rządzą się one swoimi prawami i często przymykamy oczy na niektóre potknięcia autorów. Jak wiadomo, warsztat trzeba szlifować, aby osiągnąć perfekcjonizm :) "Igrając z szefem", to jeden z wielu romansów biurowych. Żeby wyróżnić się wśród wielu książek o podobnej tematyce, trzeba czytelników czymś zaskoczyć. I to akurat autorce się udało :) Początkowo może się wydawać, że to bardzo cukierkowa historia, ponieważ trochę taka właśnie jest, ale tylko w pierwszej połowie książki. Wszystko układa się bardzo dobrze i wydaje się, że może być tylko lepiej. No cóż... Do czasu. Druga połowa to szok i niedowierzanie. To, co się tam dzieje powaliło mnie na kolana. Kompletnie nie spodziewałam się takiego obrotu spraw i takich intryg. Nie miałam również pojęcia, kto jest sprawcą całego tego zamieszania. Rozwiązanie zagadki okazało się jeszcze bardziej szokujące. Postaci są ciekawie wykreowane, polubiłam ich i z zaciekawieniem śledziłam ich losy. Książkę pochłania się w ekspresowym tempie. Styl autorki bardzo przypadł mi do gustu. Jeśli lubicie nieprzewidywalne romanse biurowe, to zapamiętajcie ten tytuł, bo jest to świetna historia, którą warto poznać. Autorce gratuluję udanego debiutu i czekam na jej kolejne książki :)

IGRAJĄC Z SZEFEM ,to książka , w której pokładałam duże nadzieje. Brakuje mi romansów biurowych. Więc do tej pozycji podeszłam ze sporym entuzjazmem, później już słyszałam pozytywne i negatywne opinie i lampka mi się zaświeciła. Kiedy przeczytałam pierwsze rozdziały, stwierdziłam, że może jednak moja opinia będzie pozytywna, a z książką spędzę bardzo dobrze czas. Jednak coś tu nie wyszło.

Olivia pragnie odciąć się od swojego ojca. Chce zacząć w końcu żyć na swój rachunek. Zaczyna pracę jako sekretarka w jednej z prestiżowych, modowych firm. Gdzie poznaje swojego szefa, Aleksandra, który udaje twardego, zimnego i bezwzględnego dupka. Do czasu, aż jego nastawienie w stosunku do dziewczyny ulega zmianie...

Kiedy wzięłam książkę w swoje ręce, zaczęłam czytać,to mój zapał ostygł. Choć początek był naprawdę dobry, wróżył świetnie napisany i pociągnięty romans, ale im dalej w las, tym ciężej. Akcja pędzi jak szalona, nie raz miałam wrażenie, że coś mi umknęło, nie raz wydawało mi się, że coś przeoczyłam. Dodatkowo momentami drętwe dialogi sprawiały, że książki nie chciało się czytać, a liczne powtórzenia wołały o pomstę do nieba. Czy naprawdę tych słów nie dało się zastąpić? Naprawdę byłam bardzo ciekawa tej pozycji, chciałam ją ocenić bardzo dobrze, niestety nie mogę. Liczyłam na pełen napięcia i pikanterii romans, a dostałam słodko — pierdzącą historię. Jeszcze jedno co mi się nie podobało, to zbyt szybka przemiana Aleksandra, brakowało mu tu rozbudowania jego przemiany. Bo nie jestem w stanie zrozumieć, jak ktoś praktycznie od pstryknięcia palcem potrafi się zmieć. Książka jest napisana lekkim, prostym językiem to taki jeden z jej plusów. Jednak mimo wszystko polecam zapoznać się z powieścią, może akurat wam przypadnie do gustu?

Olivia chcąc się usamodzielnić i przestać podporządkowywać się ojcu, postanawia zacząć żyć na własny rachunek. Rozpoczyna pracę jako sekretarka w Devil's House, gdzie jej szefem jest Alexander.

Jako jego sekretarka wyjeżdża z nim na tydzień do Paryża, gdzie ich znajomość się rozwija i przestaja być dla siebie wyłączanie pracodawca i pracownicą.

Ehh no i tutaj zaczyna się dziać wszystkie w zastraszającym tempie, co strasznie mnie irytowało. Dlaczego? Bo znaja się przecież dopiero dwa tygodnie, a wybucha tutaj nie namiętność ani przyciągnie tylko od razu miłość i motyle w brzuchu. Bohaterka była tak denerwująca, że nie raz miałem ochotę odłożyć te książkę. On ją tylko pocałował, a ona rościła sobie wobec niego całkowitej uwagi jak królowa angielska. Zresztą ON też nie lepszy bo po tak krótkiej znajomości od razu zaproponował jej wspólne mieszkanie i stanowisko kierownika w firmie. Absurd goni absurd, ale było ich znacznie więcej, jeśli chodzi o ich znajomość.

Jednak na pochwałę zasługuje akcja, która rozegrała się w domu rodzinnym Hallów. Naprawdę bylo groźnie i niebezpieczne, a to co się działo przyprawiało o dreszcze, akcja toczyła się dynamicznie. Tak samo było również z kolejnymi wydarzeniami, które zmieniły mój pogląd na książkę bo zostałam zaskoczona tym co się działo i tym kto stał za tym całym zamachem i porwaniem. Tu ukłony dla autorki bo było świetnie.

Ogólnie rzecz biorąc mimo słabego początku, to końcówka książki wciągnęła mnie i czytałam z zapartym tchem. Pióro autorki jest przyjemne w odbiorze więc książkę pochłonęłam w jeden wieczór. Myślę, że ten debiut nie wypadł najgorszej, gdyby bohaterka nie była tak irytująca to pewnie bym ją polubiła, no i gdzie te tytułowe igranie z szefem 🤔

Książka nie jest zła więc nie uważam że straciłam z nią czas.❤️

Olivia Hall pokłóciła się z ojcem, bo chce żyć po swojemu. Wyprowadza się do swojej przyjaciółki Blanki. Postanawia zacząć nowy etap życia. W Devil's House miała spróbować swoich sił jako sekretarka w firmie modowej. Marzyła, żeby zostać projektantką.

Kiedy przed pracą idzie do cukierni naprzeciwko pracy trafia tam na mężczyznę o nieziemskiej urodzie. Jeszcze żaden facet tak na nią nie zadziałał.

Wkrótce Olivia doznaje szoku, bo okazuje się, że mężczyzną z cukierni jest jej szef. Seksowny prezes firmy Alexander Devil przyciąga ją jak magnes pomimo tego, że jest dupkiem o dwóch osobowościach.

Niespodziewanie ON proponuje jej służbowy wyjazd do Paryża. Kolacja w hotelowym pokoju wywraca jej całe życie do góry nogami...

Czy będzie szczęśliwe zakończenie?

"Igrając z szefem"to debiut autorki. Uważam, że bardzo udany. Jest romans, namiętność, pożądanie, miłość, ale też intrygi, w tle nawet morderstwo, napad, krwawe porachunki.

Jedyne do czego mogę przyczepić się to jedynie do tego, że było za mało tego romansu biurowego. Plus za wątek sensacyjny, który trzymał mnie w napięciu do ostatniej strony. Czekam na następne powieści Ewy Maciejczuk.

Polecam gorąco!

Instagram➡️➡️➡️@brunettebooks

Mówi się, że rodzice wiedzą najlepiej, co jest dobre dla ich dziecka. Bardzo często wizja drogi życiowej dziecka różni się od tej, wybranej dla niego przez opiekunów. Olivia postanawia żyć na własny rachunek, udowadniając tym samym ojcu, że nie boi się mu przeciwstawić. Stanowisko sekretarki w ogromnej firmie zajmującą się modą, nie jest spełnieniem jej marzeń, ale stanowi solidną podstawę do rozpoczęcia nowego, samodzielnego życia. Wyprowadzka, nowa praca stanowią ogromne wyzwanie dla kobiety, jednak nie ma zamiaru się poddawać.

Pierwszy dzień, nie należy do najlepszych, jednak upór młodej kobiety nakazuje jej zacisnąć zęby i walczyć o przetrwanie. Spotkanie w kawiarni staje się momentem zwrotnym w jej życiu. Uparty, apodyktyczny, pewny siebie prezes stanowi dla niej zagadkę, którą coraz bardziej chce rozwiązać. "Igrając z szefem" jest debiutem literackim Autorki. Romantyczna relacja w większości jest oczywista i łatwa do przewidzenia dla Czytelnika. Jest jeden wątek, który wnosi akcję, napięcie, zaskoczenie. Stanowi zaskakujący zwrot akcji, bardzo potrzebny, po wcześniejszych rozdziałach. Główni bohaterowie są dla mnie bezbarwnymi postaciami. Olivia przedstawiona jest jako kobieta, która dopiero wchodzi w poważny związek, jednak jej zachowanie tego nie odzwierciedla. Momentami nad wyraz poważna, aby za moment zachowywać się zupełnie niedojrzale.

Biorąc pod uwagę styl pisania Autorki, to muszę przyznać, że czegoś mi w nim brakuje. Myślę, że może chodzić o swego rodzaju dojrzałość i świadomość pisanych słów. Podczas czytania książki, momentami miałam opór przed dalszym czytaniem związany z już wspomnianą, dużą przewidywalnością. Plusem jest wspomniana wyżej akcja, która wprowadza powiew świeżości do monotonnych rozdziałów. Odniosłam wrażenie, jakby ta historia stylizowana była na baśń, jednak efekt rozczarowuje. Książka nie jest duża objętościowo, jednak nie płynie się przez nią. Myślałam, że zainteresuje mnie w znacznie większym stopniu. "Igrając z szefem" nie jest do końca udanym debiutem literackim. Zabrakło płynności pisarskiej oraz mam wrażenie, pomysłu.

„Potarł kciukiem moja wargę, patrząc mi prosto w oczy. Byłam zahipnotyzowana, nie mogłam odwrócić od niego wzroku. Zamknął powieki, opuścił rękę i westchnął głośno, zostawiając gorący ślad na mojej wardze, którą od razu mimowolnie przejechałam czubkiem języka.”

Oliwia Hall nawet w jednym procencie, nie mogła podejrzewać, jak potoczy się jej życie w momencie przekroczenia progu biura Alexa Devila. Mega przystojny, ale też gburowaty szef, przyciąga ją jak magnes, a ona nawet nie ma zamiaru się przed tym bronić, wpadając w jego urocze sidła. Faktem jest, że jego majątek, jest ostatnią rzeczą, na jaką poleciałaby dziewczyna, bo sama uciekła ze złotej klatki, swojego despotycznego ojca milionera, a obecnie pomieszkuje kątem u jedynej bliskiej jej osoby - swojej przyjaciółki Blanki.

Bardzo szybko niewinny flirt przeradza się w coś głębszego, a połączenie jej niewinności i jego zranionego już wcześniej przez przebiegłą naciągaczkę serce, otwiera przed nimi bramy, jakże przyjemnego raju. Wszystko układa się jak w bajce, ona poznaje jego urocze rodzeństwo, sama pragnie pogodzić się z ojcem i mimo swoich obaw o ich stosunki, przestawić mu Alexa.

I nagle pewna kolacja, wywraca cały ten ich bajkowy świat do góry nogami i zaczyna się ostra jazda bez trzymanki...

Od tego momentu, dzieje się na prawdę sporo zaskakujących rzeczy i autorka, tak gdzieś od połowy, aż właściwie do końca, trzyma nas w takim napięciu, że absolutnie nie możemy się domyślać jak to wszystko się potoczy i kto wyjdzie cało, a kto wręcz przeciwnie z tej niesamowitej historii.

Bardzo spodobał mi się styl pisania autorki, fabuła, która choć na początku, mogła wydawać się nam się ciut przewidywalna, potem rozwinęła się wręcz w sensacyjną i trzymającą w napięciu akcję. No i pikantne sceny, wow na prawdę świetnie opisane : gorąco i emocjonująco. Przemiana właściwie każdego z bohaterów zaskakuje i szokuje . Świetna, na prawdę świetna książka i w dodatku śliczna okładka.

Gratuluję autorce udanego debiutu i już teraz czekam na kolejną książkę.

Stanowczo nic nie zmieniaj w swoim stylu pisania, bo potrafisz trzymać człowieka w napięciu i tak znienacka zaskoczyć!

Olivia Hall pomimo, że na pierwszy rzut oka ma wszystko, to jednak nie może pochwalić się idealnym życiem. Nie chcąc żyć pod dyktando ojca, z własnej woli rezygnuje z przejęcia po ojcu firmy i wyprowadza się do swojej przyjaciółki. Podejmuje się pracy jako sekretarka w firmie modowej, której prezesem okazuje się przystojniak poznany przez Olivie w cukierni. Od tego spotkania życie kobiety całkowicie zmienia tory, a ona staje się niemalże pewna, że znalazła mężczyznę swojego życia.

Bardzo szybko jednak okazuje się, że szczęście tej dwójki jest pod znakiem zapytania, bo komuś ich związek zaczął bardzo przeszkadzać, przez co oboje znajdą się w niebezpieczeństwie.

Opinie o tej książce są bardzo różne. Jednym książka Ewy skradła serca, inni ją nienawidzą. Jak to było w moim przypadku?

Otóż, sporo mi się podobało, jednak mam również się czego doczepić. Od czego tu zacząć... Zacznę od tych dobrych stron. Przede wszystkim bardzo przypadł mi do gustu styl pisania autorki. Książka jest dość szczegółowa, jednak nie do przesady. Równowaga pomiędzy opisami i dialogami została zachowana co bardzo sobie cenię. Co do fabuły książki to plus za uknutą intrygę, właściwie nie jedną! Przyznam szczerze, że nie do końca takiego obrotu spraw się spodziewałam przez co nieco opadła mi szczęka, aczkolwiek o to właśnie chodzi w dobrych książkach. Na stronach powieści dużo się dzieje, co również daje plus. Nuda czytelnikowi nie grozi.

Strona po stronie czekałam, aż główny bohater odkryje swoją prawdziwą twarz, jednak chyba nie do końca o to mi chodziło. Książka z początku jest wręcz przesłodzona. Wszędzie widziałam serduszka i latające amorki, oboje tak byli w sobie zakochani. Przekonana byłam, że w następnym rozdziale, a może jeszcze kolejnym, ON okaże się dupkiem i nici z cudownego związku. Czy się doczekałam? A nie powiem, musicie się sami przekonać.

Co w książce według mnie było niepotrzebne? Dość brutalna scena, w skrócie gwałt, po którym bohaterka niesamowicie szybko się pozbierała i podeszła do tego tak lekko wręcz niewzruszenie. To było zarazem niewiarygodne jak i po prostu dziwne. Możnaby powiedzieć, sztuczne.

Podsumowując, uważam, że autorka ma być z czego dumna. Owszem, kilka rzeczy należałoby poprawić, ale jestem zdania, że warto dać autorce szansę i osobiście zamierzam sięgnąć po kolejny kąsek spod jej pióra.

Słodko-gorzka historia dwojga nieco zagubionych w życiu ludzi. Olivia jest młodą kobietą, próbującą wyjść spod klosza ojca, który usilnie chce ją zmusić do pracy w jego firmie. Dziewczyna w końcu buntuje się i postanawia zacząć żyć na własny rachunek. Dzięki nowej pracy poznaje Alexandra - prezesa firmy odzieżowej, którego boją się prawie wszyscy pracownicy. Wszystko poszłoby dobrze gdyby nie ciąg nagłych zdarzeń, które zaczynają mieć miejsce...

Jest to debiut Ewy, który wg. mnie można uznać za udany. Autorka poprzez te historię przypomniała nam o dwóch bardzo cennych rzeczach o, których warto pamiętać w prawdziwym życiu - po pierwsze często ludzie na zewnątrz przybierają maskę oziębłych, niedostępnych itp. a także odpychają od siebie innych, ponieważ kiedyś zostali mocno zranieni przez osoby, którym ufali. Po drugie każdy człowiek zasługuje na drugą szansę.

"Nieraz danie drugiej szansy jest błędem, ale zdarza się, że to dobra inwestycja w człowieka. Ludzie się zmieniają, nie mierz wszystkich jedną miarą".

Książka zaczęła się super i uważam, że pomysł na historię był kapitalny. Żałuję jednak trochę, że nie została bardziej rozwinięta i pociągnięta akcja prezes-sekretarka. Akcja, która działa się w drugiej części książki nadała jej charakter nieco sensacyjny. Nie mniej jednak chociaż czasami może było odrobinę zbyt słodko to dobrze i szybko mi się czytało tą historię zwłaszcza, że przypomniała mi historię znajomego, który w październiku pewnego roku poznał dziewczynę a w kwietniu byli już po ślubie...😂 (I nie - nie wpadli , i tak są już po rozwodzie 😂😉) no ale... Od czego w końcu jest młodość?

Jak to się mówi... Kochaj i szalej i nie myśl co dalej! ❤️😉

Oliwia żyje pod dyktando ojca. Postanawia jednak odciąć się od niego, wprowadzić do przyjaciółki i zacząć żyć na własną rękę. Pewnego dnia w cukierni poznaje przystojnego mężczyznę, którym jest oczarowana. Wkrótce uzmysłowi sobie, że kulturalny mężczyzna z kawiarni jest jednoczenie jej nieprzyjemnym szefem w firmie, w której dziewczyna została zatrudniona. Ile twarzy ma mężczyzna? Co jeszcze może się wydarzyć...

Akcja dość szybko się dzieje. Bohaterowie mam wrażenie zakochują się w sobie niemal od razu. Po bardzo krótkim czasie jest wielka miłość, właściwie jak ON to ujął: „była jego” już po 60 stronach. Może gdyby książka była ciut grubsza to wyszłoby to bardziej naturalnie.

Ale! Nie spisujmy od razu książki na straty. Nadrabia trochę później.

Ogółem wykreśliłabym z tytułu tego szefa, i całą otoczkę biura w książce bo było go tu dość mało. Tytuł dla mnie trochę mylący. Po prostu „mało szefa, w szefie” i jeśli ktoś sięga po książkę ze względu na motyw biurowy, może być zawiedziony.

Ale to co się działo na końcu przeszło moje najśmielsze oczekiwania. Akcja się tam tak rozkręciła, że gdyby cała książka była poprowadzona w takim klimacie to byłaby o wiele wyższa ocena.

Czułam niedosyt, i byłam zachwycona tą końcówką- serio, podniosła finalnie ocenę.

Jest to debiut, jak na debiut naprawdę nie jest źle.

Jeśli kolejne książki będą w klimacie takim jaki zaserwowała nam autorka na końcu- napewno sięgnę po kolejne.

Kiedy chce zrobić sobie odskocznia od mafii, sięgam zazwyczaj po romans biurowy.

Igrajac z szefem od razu mnie zaintrygował.

Oliviia gdy postanawia wyprowadzić się od ojca który dyktuje jej życie wprowadza się do swojej przyjaciółki Blanki . Dziewczyna nie chce byś zależna więc znajduje pracę w firmie Alexandra jako sekretarka . Już pierwsze dni pracy nie są łatwe, A gdy szykuje się wyjazd służbowy wszystko może się wydarzyć.

Książka mi się podobała przyjemnie spędziłam z nią czas. Książka w kategorii romantycznej . Pojawia się tutaj szybko miłość i ona kwitnie. Czuć w niej ile jedno znaczy dla drugiego i jakimi uczuciami się obdarzają. Ale nic nie jest takie łatwe i pojawiają się kłopoty niespodziewanie i wszystko może runąć jak domek z kart .

Znajdziemy tutaj kolejne przykłady jak brak rozmowy powoduje że cierpimy . Pojawia się niebezpieczeństwo co sprawia że niemożna oderwać się od książki dopóki nie dotrzemy do ostatniej. I gdy wszystko wydaje nam się slodkie i piękne autorka nas zaskakuje.

Książka pisana językiem licealistki. Autorka posługuje się prostymi zdaniami i ubogim językiem. Czasami wręcz irytuje ta prostota. Fabuła przeciętna, chwilami nudna. Pierwszy raz od wielu miesięcy przeskoczyłam ponad 50 stron, aby przeczytać tylko zakończenie, ponieważ zniechęcenie do czytania kolejnych stron narastało.

Książkę "Igrając z szefem" jako debiut autorki można uznać za udany. Przyznaję, czekałam na tę książkę z zapartym tchem. Dawno nie czytałam romansu biurowego.

Układ prezes - sekretarka, to świetny temat na książkę. Takie relacje z założenia są niewłaściwe i mało profesjonalne jeżeli dzieją się w miejscu, w którym spędza się większą część dnia. Ukradkowe spojrzenia, szybkie i namiętnie pocałunki. Nieplanowane nadgodziny, wspólne służbowe wyjazdy będące pretekstem do spędzenia razem czasu. Taka relacja często nie umyka współpracownikom, przez co rodzą się plotki, nadające układowi między sekretarką a prezesem dodatkowej pikanterii.

Ale zacznijmy od początku.

Młoda kobieta zaczyna pracę jako druga sekretarka prezesa, który do miłych ludzi zdecydowanie nie należy. Można stwierdzić, że przestępując próg firmy przywdziewa maskę niedostępnego gbura, którego boją się wszyscy pracownicy. Nasz niedostępny szef pewnego pięknego dnia w cukierni wpada przypadkiem na kobietę, oblewając kawą jej sukienkę. Przeprasza, proponuje pokrycie kosztów prania. Kobieta przyjmuje przeprosiny i nie byłoby w tym nic dziwnego, ot dobrze wychowany mężczyzna z nienagannymi manierami, gdyby nie okazało się jakiś czas później, że to właśnie był jej gburowaty pracodawca. Pracodawca, któremu od jakiegoś czasu robiła codziennie kawę. Tego samego dnia w pracy nie pojawia się sekretarka i nasza bohaterka jako ta druga jest zmuszona zrobić to, co nieobecna koleżanka - zanieść kawę do biura prezesa.

Od tego momentu zaczyna się dziać dużo i szybko. Relacja między bohaterami przeradza się w coś więcej, niż zwykła relacja zawodowa. W czasie wspólnego wyjazdu służbowego do Paryża budzi się miłość i pożądanie. I szczerze mówiąc wcale się nie dziwię. Paryż tak po prostu działa na ludzi.

Po powrocie do Londynu wszystko nabiera jeszcze większego tempa.

Jeżeli miałabym oceniać książkę, to zdecydowanie pomysł na fabułę był świetny, tym bardziej, że romansów biurowych jest w ostatnim czasie zdecydowanie za mało. Mam jednak małe zastrzeżenie. Dla mnie relacja między bohaterami rozwijała się zbyt szybko i zabrakło tej przysłowiowej pogoni za króliczkiem. Zabrakło mi również kilku rzeczy, o których pisałam na samym początku.

Polecam przeczytać książkę Ewy Maciejczuk, bo tylko w ten sposób będziecie mogli wyrobić sobie własne zdanie na jej temat. Od zawsze wiadomo, że ilu czytelników tyle opinii.

Ja na pewno przeczytam następną książkę autorki.

„Igrając z szefem” Ewy Maciejczuk to książka, która dla jednych będzie genialnym romansem, od którego nie będzie można się oderwać, a dla innych kolejnym romansem biurowym, w którym mało biura, a dużo romansu. Jak było w moim przypadku?

Młoda, niedoświadczona Olivia podejmuje pracę w firmie „Devil’s House”. Dziewczyna bardzo łatwo się aklimatyzuje, a dodatkowo od początku wzbudza zainteresowanie w swoim nowym szefie. Po dwóch tygodniach pracy, dostaje propozycję wyjazdu do Paryża – oczywiście jako asystentka prezesa i jego prawa ręka. Olivia długo się nie zastanawia i zgadza się, bowiem będzie to dla niej na pewno przygoda życia! Na wyjeździe, między tą dwójką, dochodzi do „zgłębienia” znajomości. Jak bardzo zmieni się ich relacja, gdy wrócą do rzeczywistości? Czy Olivia dalej będzie dla prezesa tylko sekretarką?

Początek książki „Igrając z szefem” skojarzył mi się z filmem „Diabeł ubiera się u Prady”. Ale to tylko przez chwile, bowiem firma, w której zatrudnia się Olivia, zajmuję się modą, a prezes jest z początku tak ostry i groźny jak Miranda Priestly. Ale im dalej, tym fabuła obiera całkiem inny kierunek. Prezes ma swoje wady i zalety, ale też okropnie zmiennie oblicze – które oczywiście nasza główna bohaterka miała przyjemność poznać na własnej skórze. Istny Jeckyll i Hyde. Umiał dopasować się do każdej sytuacji, czego z kolei zabrakło głównej bohaterce. Ale myślę, że można jej to wybaczyć, zważywszy na to, że jest młoda i niedoświadczona. Nie ukrywam, że momentami, zachowywała się dziecinnie, choćby podczas załatwiania spraw w szwalni, kiedy to pan prezes załatwiał interesy, a Olivii było przykro, że nie zwracał na nią uwagi – mogę rzec, że jej osobę cechował całkowity brak profesjonalizmu ;) no ale wielkie miłości, czasami motają ludziom w głowach :)

Gdzieś od połowy zaczyna się dziać! I to całkiem sporo. Byłam zaskoczona niektórymi zwrotami akcji, bowiem nie spodziewałam się, że pewne osoby, tak bardzo namieszają w całej fabule! Autorka fajnie wplotła w całą historię wątek sensacyjny, przez co czytelnik ani chwili się nie nudzi, a i nie zabrakło przez to scen przyspieszających przepływ krwi w żyłach.

Lekki styl autorki powoduje, że kartki przewracają się same! Ale niestety, w książce nie brakuje też mankamentów. Zdarzają się absurdy, które na pewno rzucą się co poniektórym w oczy. Ale jest to debiut, a debiuty rządzą się swoimi prawami. Niektóre rzeczy na przyszłość można poprawić, a na niektóre można przymknąć oko ;)

Przepremierowa recenzja patronacka.

Dzień dobry Kochani! Ależ ja długo czekałam na TEN moment. No w i w końcu jest! Chwila, kiedy mogę podzielić się z Wami przemyśleniami na temat mojego pierwszego patronatu, debiutu Ewy Maciejczuk.

___________________________________________

Olivia Hall to młoda kobieta, której życie nie pozostawia miejsca na własne wybory. Jej ojciec próbuje wybrać za nią ścieżkę kariery, usilnie namawiając do pracy w swojej ogromnej, dochodowej firmie. Ku rozczarowaniu staruszka, dla Olivii to nie jest idealny start w dorosłe, samodzielne życie. Chcąc zakosztować życia na własną rękę, dziewczyna przeprowadza się do osoby, której ufa najbardziej, przyjaciółki Blanki. Pewnego dnia w cukierni los chce, by wpadła na mężczyznę wprost z jej snów. Takiego uczucia nie wywołał w niej jeszcze żaden facet. Wkrótce Olivia otrzymuje posadę sekretarki w jednej z najbardziej prestiżowych firm modowych. Nie ma jednak pojęcia, że prezesa za biurkiem niedawno już gdzieś spotkała...

___________________________________________

Pierwsze co ciśnie mi się na usta to: czy Wy jesteście świadomi, że to DEBIUT pisarski Autorki? Po lekturze mogę śmiało stwierdzić, że ja bym tego nie zauważyła! 😄

W przypadku raczkujących twórców zawsze powinniśmy przyjąć niewielki margines błędu, bo przecież to dopiero początek całej przygody z pisaniem, bo nie muszą od razu być tak doświadczeni jak rozchwytywani twórcy, bo wszystkiego powoli się uczą. W przypadku romansu Ewy mam wrażenie, że weszła na rynek z wielkim BOOM! Książkę charakteryzuje przede wszystkim wartka akcja. Nie lubię, gdy fabuła wlecze się niczym najwolniejszy ślimak, a ja ziewam ze zniecierpliwienia. Tutaj jest konkret! I to ja rozumiem. Autorka płynnie operuje słowem, sprawiając że czytelnik nie ma ochoty odkładać tekstu ani na minutkę. Na duży plus zasługują również ogniste sceny łóżkowe, dzikie pożądanie między bohaterami oraz zwroty akcji, których osobiście w ogóle bym się nie spodziewała! Myślałam, że dostanę dobry romans/erotyk, a tutaj niespodzianka. Włączenie do całej historii licznych intryg tylko urozmaiciło całą powieść, dodając emocji. Bardzo podobało mi się to, że został poruszony temat niełatwych relacji z rodzicami a także tego iż mimo wszystko zawsze powinniśmy być ostrożni w kwestii tego, kogo wpuszczamy do naszego życia. Często zranić może nas osoba, której nigdy byśmy o to nie podejrzewali. Historia Olivii i Alexandra pokazuje, że warto dawać ludziom drugą szansę ze względu na to, że nie zawsze motyw zrobienia czegoś złego jest jednoznaczny i tak oczywisty, jak mogłoby nam się wydawać. Jeśli chodzi o bohaterów to ja kupuję tę koncepcję. Dostajemy tutaj mężczyznę, który w pracy przywdziewa maskę nieprzejednanego, oschłego, twardo stąpającego prezesa. Dla najbliższych staje się jednak kochającym obrońcą i facetem z sercem na dłoni. Główna bohaterka została wykreowana na osobę deczko impulsywną, której decyzje nie zawsze okazywały się rozsądne. W głębi duszy jednak to wspaniała, rodzinna kobieta, która dostaje od życia ogrom szczęścia i miłości tylko po to, by za chwilę miało się to zmienić. Do samego końca kibicowałam postaciom, a Autorka nie zawiodła. Książkę czyta się niezwykle szybko, jest pochłaniająca i zmusza do tego, by właściwie połknąć ja na raz. Jesli debiutować to właśnie w taki sposób w jaki zrobiła to Ewa Maciejczuk. Jestem zachwycona możliwością patronowania tak dobrej historii i naprawdę się cieszę, że mogę pomóc w promowaniu losów Olivii i Alexandra. Dodam jeszcze tylko, że "Igrając z Szefem" na dwa dni przed premierą znalazło się na 14-stym miejscu, jeśli chodzi o TOP 100 romansów Empiku. Czyż to nie jest wspaniała zachęta?! Przypominam tylko, że to debiut! Dlatego jeśli jeszcze jakimś cudem zastanawiacie się czy warto zamówić egzemplarz dla siebie to odpowiadam: ZAMAWIAJCIE, CZYTAJCIE I DZIELCIE SIE OPINIAMI.

Ewa to kolejna debiutantka. Wiem, że niektórzy sceptycznie podchodzą do debiutantów, szczególnie, że teraz nie wiadomo co wybrać, bo na naszym rynku wychodzi naprawdę sporo tytułów, postaram się Wam nakreślić troszkę treści i przekazać moje uczucia, świeżo po lekturze.

Głowna bohaterka Olivia postanawia zatrudnić się w firmie jako sekretarka prezesa. Jednak przez dłuższy czas nie widziała owego prezesa, słyszała tylko jego przerażający, nieznoszący sprzeciwu ton. I jak się domyślacie prezes to ciacho, ale też pracoholik. Olivia chcąc, nie chcąc jest nim zauroczona, a wspólny wyjazd służbowy wprowadza ich relację na wyższy level. Co z tego wyniknie ?

„Nie powinnam wdawać się z nim w żadne relacje, bo to mój szef.”

Alex jest prezesem z krwi i kości. W swojej firmie rządzi twardą ręką. Nie utrzymuje relacji z współpracownikami, trzyma ich na dystans. Czy Olivia zburzy jego mury ? Czy zdoła ujrzeć w nim prawdziwego, uczuciowego, ciepłego człowieka ? Czy Alex będzie w stanie przekonać do siebie kobietę ?

„Prezes był dupkiem nieznoszącym sprzeciwu, a samym wzrokiem potrafił spowodować, że się człowiek kurczył i uciekał gdzie pieprz rośnie.”

Mógłby się wydawać, że akcja toczy się w biurze i jest relacją szef-pracownik. Jednak tutaj Autorka wplotła troszkę sytuacji, które nie są oczywiste i mącą w życiu bohaterów. Szczególnie przeszłość, która namieszała w ich życiu i nie daje spokoju.

„Czemu nagle stał się taki spostrzegawczy ? Zawsze miał mnie w [motyla nóżka] i nie miałam takiego mętliku w głowie.”

Ewa napisała dobrą książkę, jednak aby dążyć do perfekcji musi jeszcze trochę popracować. Początkowo wykreowała na pozór mocną bohaterkę i twardego bohatera, który wydawałby się dobry posunięciem, jednak potem jak dla mnie zaszła w nich za szybka przemiana i zrobili się zbyt cukierkowi, tak jak sama akcja, która moim zdaniem też gnała zbyt szybko.

Fajnie się książkę czyta, fajny pomysł i myślę, że miło spędzicie z nią wieczór. Ale do perfekcji sporo brakuje.

Oceniam ją na mocną 7 i trzymam kciuki za sukcesy Autorki.