Hyperion. Tom 1

To chyba jedna z dziwniejszych książek które miałem okazję przeczytać. Z jednej strony podoba mi się fakt że mieliśmy okazję poznać naszych bohaterów aż tak dobrze, każde z nich miał swoje pięć minut, aczkolwiek z drugiej strony cierpi na tym "akcja właściwa".

Gdzieś w połowie książki zorientowałem się że nie ma zbyt wielkich szans by ta historia znalazła swoje zakończenie już w tym tomie i byłem przez to trochę rozgoryczony. Bo tak naprawdę "Hyperion" to tylko jedno wielkie wprowadzenie do głównego wątku, przez co naprawdę ciężko ocenić mi tylko i wyłącznie ten tom. Bo o ile jest w tej książce wiele rzeczy ciekawych, tak jest to również dzieło po trochu niekompletne. Po lekturze zostałem z bardzo mieszanymi uczuciami bo zakończenie w żadnym wypadku nie daje tego uczucia satysfakcji czy zainteresowania. Czuję się tak jak gdybym odłożył książkę w trakcie czytania, jakby to zakończenie było po prostu końcówką jedno z rozdziałów.

Przechodząc do pozytywów - historia uczonego jest kapitalna. Zdecydowanie najciekawsza i najbardziej przepełniona emocjami, przez co ten bohater z miejsca zostaje zdecydowanym faworytem. Czego muszę przyznać się nie spodziewałem, bo historia księdza od samego początku wydawała się być nie do pobicia, aczkolwiek na końcu musiał się zadowolić drugim miejscem w moim prywatnym rankingu. Całkiem ciekawa jest też historia Pani detektyw, historia konsula może urzec swoim niecodziennym stylem. Reszta była w porównaniu z tym trochę miałka, aczkolwiek nie były to rzeczy strasznie słabe.

Niewiele można napisać o wątku głównym, bo pomimo lektury całość jest wciąż owiana tajemnicą. Z jednej strony naprawdę podziwiam autora że zdecydował się na taki zabieg, z drugiej jednak wciąż jestem zły za takie zakończenie tej książki. Może właśnie o to chodzi? Może właśnie to jest najlepszy sposób by przykuć uwagę czytelnika?

Ze swojej strony mogę powiedzieć że pomimo wszystko pewnie przełamię się w przyszłości i sięgnę po kolejne tomy. Jest w tym wszystkim coś takiego że nie chce się zostawiać tej historii niedokończonej.

Zdecydowanie to opowiadanie winne być obowiązkowe dla każdego kto uważa się za fana tego rodzaju gatunku literackiego. Niesamowite emocje budzi każda z historii pielgrzymów, a to dopiero początek.

Przez czas i przestrzeń chciałoby się powiedzieć o Hyperionie Dana Simmonsa. Bo to jest w istocie podróż literacka, po niezliczonej liczbie pomysłów, jakie autor dla nas stworzył. Historia jest trudna i muszę przyznać miałem problem z jej czytaniem przez jakieś pierwsze 80 stron, potem jednak ta powieść szkatułkowa kompletnie mną zawładnęła i czytałem dalej, czerpiąc z niej coraz większą przyjemność. Sześć opowieści, bo Kapitan swojej nie ujawnił, skupiają się na planecie Hyperion, Grobowcach czasu i Dzierzbie, mitycznym tworze(bóstwie), które to leżą w centrum zainteresowań władz ludzkości, całkowicie oddzielonej od niej SI i tajemniczych Wygnańców. Jak również naszych siedmiorga pielgrzymów. Każdy z nich wraca na Hyperiona w konkretnym celu, a raczej prośbie, którą chce przedstawić Władcy Bólu. Każdy ma jakieś powiązanie z planetą na obrzeżach Sieci i własne motywy, by na nią wrócić. Tylko jedno może wyjść ze spotkania z Dzierzbą zwycięsko innych czeka niebyt...Powieść Simmonsa zachwyca, rozmachem i wyobraźnią. Także pomysłem na misternie skonstruowaną fabułę i postaci. To lektura wymagająca i jak wspomniałem niełatwa. Ale warta poznania w 100% . Dawno nie czytałem Czegoś podobnego z gatunku science fiction. Poza mnogością fantastycznych światów i bujnej, acz dziwnej wizji przyszłości, jak to często bywa w tego typu literaturze mamy tu pytania o ludzką kondycję, rolę religii czy tego jak poradzić sobie z czasem, jego przyszłą i przeszłą składową. Hyperion, a raczej jego autor funduje nam refleksję prawdziwie filozoficzną, na którą nie ma jednej, jasnej odpowiedzi. Nie dostaniemy jej też wraz z ostatnią stroną. Brak tu jest puenty. Na szczęście dla mnie, mam pozostałe części cyklu, więc mogę czytać dalej i zobaczyć czy moja ciekawość zostanie zaspokojona w Upadku Hyperiona czy może dalszych odsłonach cyklu. Serdecznie polecam!!! Mocna rzecz!!!

Najlepsza książka si-fi jaką miałem przyjemność czytać. Aktualnie jestem po przeczytaniu 2 części "upadek hyperiona" i już nie moge się doczekać na część 3 "endymion" . Książka już od początku niesamowicie wciąga, każda kolejna opowieść jest pełna zaskakujących zwrotów i każda przybliża uniwersum "hyperiona".

Moim zdaniem pozycja obowiązkowa dla każdego fana si-fi i nie tylko.