House of Cards i filozofia. Demokracja jest przereklamowana *

Znakomita książka komentująca oszałamiający sukces serialu House of Cards na całym świecie.

Makiaweliczny bohater główny uosabia politykę dzisiejszych czasów: z jej bezwzględnością, mrocznymi tajemnicami i dramatami zarówno uczestników gry o władzę, jak i wielu osób postronnych. Zebrane w zgrabną całość eseje umiejętnie odkrywają przed czytelnikiem filozoficzne tło, które odgrywa ważną rolę w scenariuszu i reżyserii filmu.

Myślę, że ten zbiór świetnie napisanych esejów może stać się równie kultowy, jak sam serial. Zapewniam, że warto przeczytać. Choćby po to, żeby porównać swoje, najczęściej mocno powierzchowne odczytanie serialowych wątków, z poglądami autorów esejów, którzy zajmują się zawodowo filozofią. Ale też dlatego, że to wspaniała rozrywka intelektualna, kiedy serialowe postaci polityków, kongresmenów, dziennikarzy, związkowców i biznesmenów udaje się autorom powiązać z pracami Platona, Marksa czy Hobbesa. Książka jest świetnie skomponowana i zbalansowana pomiędzy naukową rzetelnością a domysłami rodem z political fiction.

Bardzo wartościowa lektura dla wszystkich wielbicieli serialu House of Cards. Ja znalazłem w tej książce wyczerpującą odpowiedź na pytanie, czemu ma służyć zabieg zwracania się Franka Underwooda bezpośrednio do widzów w różnych momentach filmu. Jest to zabieg rzadko stosowany w serialach fabularnych, chyba dlatego, że mocno teatralizuje przekaz. Znakomity jest również esej o Claire – żonie Franka. Właściwie po przeczytaniu tej książki należałoby powtórnie obejrzeć wszystkie sezony serialu. Z nowym spojrzeniem. Z pełnym zrozumieniem. Polecam i książkę i powtórkę z serialu!

Tak wyrazisty bohater jak Frank Underwood, z tak magicznie intrygującego świata jakim jest Biały Dom, musiał doczekać się wszechstronnych analiz. Książka nie piętnuje zła, jakie widzimy na ekranie. Skupia się na przybliżeniu czytelnikowi filozoficznych podstaw intryg, manipulacji i zbrodni

przedstawianych w serialu. Pozwala zrozumieć, ale nie namawia do akceptacji. Tłumaczy postępowanie bohatera, ale go nie rozgrzesza. Literacko bardzo ciekawe, z dużym potencjałem popularyzatorskim w odniesieniu do wielu nurtów i postaci z dziejów filozofii. Platonowi, Arystotelesowi czy Machiavellemu nie jest potrzebne grzanie się przy gorejącej niezdrowym blaskiem supergwieździe Franka, ale widzom serialu nie zaszkodzi poznać ich poglądy nieco bliżej.

Hubert poleca!

Platon stwierdził „Wiedzę posiada mędrzec, nie zaś niewyedukowana większość”. Frank Underwood ma podobne zdanie: „Demokracja jest przereklamowana”. Taka jest ta książka. Pełna smakowitych kąsków wyjętych z bogactwa dorobku filozoficznego, skonfrontowanych ze scenami

w serialu House of Cards. Znakomite do czytania w pociągu. Zwłaszcza tego do władzy.