Hotel Bankrut * *

Magdalena Żelazowska jest dziennikarką, blogerką i pisarką. Pisze felietony i artykuły między innymi dla miesięcznika „Poznaj świat”. Jej bloga podróżniczego można odnaleźć pod adresem [Adres usunięty]. W swoich powieściach porusza ważne kwestie społeczne. Jej debiutancka powieść, opowiada o pokoleniu tak zwanych „Słoików”.

Najnowsza powieść autorki pod tytułem „Hotel Bankrut” idealnie opisuje panującą obecnie sytuację w Polsce. Mamy do czynienia z czwórką bohaterów: emerytką, która czuje się niedoceniona przez swoja rodzinę i ledwo wiąże koniec z końcem, przedsiębiorcą, którego zostawiła żona po tym, jak splajtowała ich firma, młodą absolwentką, która wyjechała do miasta w poszukiwaniu dobrej pracy, a skończyła na śmieciowej umowie i pracownicą korporacji, która straciła pracę i z dnia na dzień musiała wyrzec się dobrodziejstw. Wszystkich ich łączy brak pieniędzy i perspektyw oraz bezwzględny bankowiec.

Bohaterowie są różnorodni. Dzieli ich różnica pokoleń, doświadczenie życiowe oraz poglądy. Każdy z nich wnosi do książki coś innego, lecz w połączeniu uzyskujmy ciekawą mieszankę. Zostali oni przedstawieni w sposób niezwykle realistyczny, dlatego podczas lektury miałam wrażenie jak gdyby akcja toczyła się gdzieś obok mnie. Brak pracy, niska emerytura, zdeptane marzenia, kredyty na ogromną sumę – to wszystko składa się na polskie realia, gdzie zwykłego człowieka nie stać na godne życie, gdzie ciężko znaleźć pracę, a wykształcenie nie ma żadnego znaczenia i gdzie ludzie ledwie finansowo dają radę. Dużym plusem jest to, że każda z postaci jest narratorem powieści. Książka podzielona została na świat przedstawiony oczami każdej z nich. Oprócz tematu przewodniego powieści jakim jest bankructwo, czytelnik ma również możliwość zagłębić się w przeszłość i osobiste perypetie wszystkich osób. Pozwala to dogłębniej poznać ich sytuacje i zrozumieć, co pchnęło ich w miejsce, w którym obecnie się znajdują.

Książkę czyta się szybko i jest ona niezwykle ciekawa. Autorka porusza tematy, które mogą dotyczyć każdego z nas. „Hotel bankrut” ce[motyla nóżka]e się lekkością mimo iż problematyka nie należy do najłatwiejszych. Uważam, że warto poruszać wątki przytoczone przez panią Żelazowską. Bardzo bym chciała, by pozycja ta trafiła w ręce ludzi, którzy żądzą naszym krajem. Może przekonaliby się oni, że życie Polaków nie rozpieszcza, a Polska potrzebuje gruntownych zmian.

Gorąco polecam wszystkim czytelnikom bez względu na wiek oraz płeć zarówno tę jak i poprzednią powieść autorki. Fabuła nie przytłacza, ale daje do myślenia. Jeśli poszukujecie dobrych książek obyczajowych, to zdecydowanie dobrze trafiliście.

W książce poznajemy trzech głównych bohaterów i jednego pobocznego, który mimo wszystko odgrywa bardzo ważną rolę w życiu całej trójki. Kinga, dziewczyna z prowincji, która przeprowadza się do Łodzi. Tam bierze zastępstwo za koleżankę, tym samym znajdując pracę. Jednak etat w Galerii nie jest jej marzeniem, Kinga chce zostać projektantką mody. Ma wiele pomysłów, jest kreatywna i zdolna do działania. Weronika to kobieta biznesu. Osiągnęła już w życiu bardzo dużo, ma dobrze płatną, ciepłą posadę, własne M, choć spłaca jeszcze kredyt, służbowy smartfon, samochód no i garderobę pełną cudeniek. Jednak kiedy zostaje zwolniona, wszystko to co do tej pory tworzyło jej życie staje pod znakiem zapytania. Musi pozbyć się wszystkiego co osiągnęła. na rzecz pieniędzy których do tej pory jej nie brakowało, a które się skończyły. Od teraz jej życie przypominać ma pasmo rozczarowań i rosnących oczekiwań. Łucja to starsza kobieta, która myśli tylko o tym, by pomóc wnukowi. Mimo swojego wieku i emerytury idzie do pracy, jednak i to okazuje się być błędem. Kiedy uświadamia sobie, że nie jest już nikomu potrzebna, znika nie zostawiając po sobie śladu. Jedynym tropem jest kredyt zaciągnięty w banku wnuka, na jego prośbę. Leon to mężczyzna po czterdziestce, który kiedyś przegrał życie. Najpierw otworzył z żoną dobrze prosperujące delikatesy, jednak gdy za rogiem został otwarty supermarket, plajtują. Wtedy wpada w osłupienie, depresję, pomija moment, w którym żona zaczyna go zdradzać, aż w końcu odchodzi. Teraz ma lombard, lecz nadal jest sam. I jest jeszcze Damian, windykator w banku. Czy bankructwo postawi całą trójkę na swojej drodze do szczęścia? Czy wszyscy mają jakieś powiązania i role w swoim życiu?

Kolejna lekka pozycja, choć poruszająca trudny temat bankructwa, zadłużenia i ogólnie kłopotów finansowych. Lekka z racji tego, że nie trzeba się wysilić, by cokolwiek zrozumieć, ale wprawia w zadumę nad własnym losem, życiem. Najbardziej spodobało mi się, gdy autorka umiejętnie złączyła ścieżki wszystkich bohaterów, wymyślając rozmaite kombinację. Widać, że fabuła była od początku do końca dobrze przemyślana i napisana z niezwykłą starannością, łącząc w całość wszystkie wątki. Jeśli chodzi o tytuł, symbolizuje ON wspólne miejsce nędzników, głównych bohaterów, którzy postanawiają razem wynająć pokój w mieszkaniu jednego z nich. Nazywają go właśnie "Hotelem Bankruta". Kiedy już mówię o bohaterach, to moje serce skradła Kinga, cicha, odpowiedzialna, dążąca do celu, pracowita i nieśmiała. Jak dla mnie, usposobienie idealnego charakteru. Przypadły mi również do gustu pozostałe dwie kobiety- Weronika i Łucja. Weronika to chciwa, prostolinijna, mówi to co ślina jej na język przyniesie, dzięki czemu jest prawdziwa. Zaś Łucja jest dobra, opiekuńcza, troskliwa i pełna werwy jak na swój wiek. Oczywiście jak przystoi w dobrej powieści, są i również negatywne postacie. W moim mniemaniu jest to Leon i zdecydowanie Damian, do którego żywię szczerą niechęć. Jego egoizm, zwłaszcza w stosunku do swojej babci, po prostu mnie zniechęcił na całej linii i nic nie zmieniłoby już mojego zdania. Całe szczęście nie jest to jednym z głównych bohaterów. Podsumowując, jest to książka warta przeczytania, zwłaszcza na zakręcie życiowym. Dzięki niej odnajdziemy prawdziwe wartości wiodące w życiu, bo choć pieniądze są niezbędne, szczęścia nie dają, ponadto zawsze mają swój koniec.

Recenzja znajduje się również na [Adres usunięty]

Leon

Jest drobnym przedsiębiorcą, który kiedyś już splajtował, ale na szczęście udało mu się z tego wyjść cało i teraz jest już na prostej - ma nowy interes i żyje mu się całkiem nieźle. Jednak ostatnio zaczął dostawać dziwne listy, w których ktoś domaga się od niego spłaty długu. Tylko, że Leon nie jest u nikogo zapożyczony... Kto jest autorem anonimów i dlaczego ten ktoś nie przestaje ich wysyłać?

Weronika

Kiedy traci dobrze płatną posadę menadżerki, wszystko zaczyna się pod nią walić. Nową pracę ciężko znaleźć, oszczędności dużo nie ma, a kredyt we franku rośnie i rośnie....

Ale Weronika nie jest taka. Zawsze sobie radziło, więc i tym razem da radę... prawda?

Łucja

Drobna, starsza pani, mieszkająca sama w jednej z łódzkich kamienic. Rodzina nie bardzo o nią dba, a wnuczek którego tak ubóstwia nie ma skrupułów, żeby ją wykorzystywać.

Łucja może i jest stara, ale nie głupia. Doskonale zdaje sobie sprawę z tego, co się wokół niej dzieje. Jednak czy będzie miała na tyle odwagi, żeby w wieku siedemdziesięciu sześciu lat odmienić swoje życie i zacząć wszystko od nowa?

Kinga

Przyjechała do Łodzi w poszukiwaniu pracy oraz aby spełnić swoje marzenia. Jest młodą, utalentowaną dziewczyną i wbrew wszechobecnemu pesymizmowi, uważa, że świat stoi przed nią otworem i wystarczy bardzo się starać, żeby spełniać swoje sny. Czy ma rację?

Damian

Mimo, że jest jeszcze przed trzydziestką Damian zdążył już sobie zaplanować całe życie. A przynajmniej swoją karierę. Jedno jest pewne - jeżeli wszystko pójdzie zgodnie z planem, mężczyzna będzie 'panem świata'. Jednak czy życie da się tak po prostu zaplanować?

Co łączy tę piątkę bohaterów? I czy wszystko potoczy się po ich myśli? Tego dowiecie się, czytając "Hotel Bankrut" Magdaleny Żelazowskiej!

Muszę przyznać, że nie byłam zbyt optymistycznie nastawiona do tej książki. No bo przecież polska powieść? I to jeszcze o finansach i kryzysie? Czy to w ogóle może się udać? Okazuje się, że TAK! I to jak!

Styl pisania pani Magdaleny naprawdę baaardzo przypadł mi do gustu i mimo że, jeśli chodzi o akcję powieści, czasami powiewało nudą, to finalnie książka była dla mnie zaskakująco ciekawą lekturą. Książkę czyta się szybko i przyjemnie (zwłaszcza, że nie jest zbyt długa), a refleksje po niej zostaję na długo w naszej pamięci.

Serdecznie polecam :)

Bardzo dobra książka, nadspodziewanie dobra. Jestem bardzo pozytywnie zaskoczona. Prawdziwa, życiowa, nie pozbawiona sarkastycznego i momentami humorystycznego spojrzenia na dzisiejszą sytuację.

Temat (jak to u Magdaleny Żelazowskiej) z życia wzięty - spowolnienie, zapaść, recesja i to co z tego wynika.

Bohaterami są 4 osoby, 3 kobiety, 1 męźczyzna w różnym przedziale wiekowym od lat 20 do ponad 70-ciu. Są oni tak różni, jak różne jest nasze społeczeństwo.

Śledzimy losy czwórki bohaterów, ich wzloty i upadki (tych ostatnich jest zdecydowanie najwięcej) oraz to, w jaki sposób ich wspólne zamieszkanie wpłynie na relacje z innymi oraz na życiowe położenie. Doskonała opowieść, w której wielu z nas zobaczy odbicie siebie, problemów, które dotknęły nas bądź naszych najbliższych. Warto przeczytać, przemyśleć pewne sprawy. Autorce pod pozorem lekkiej opowieści udało się pokazać wiele życiowych prawd, na wiele spraw zwrócić uwagę.

Dodatkowym plusem dla mnie łodzianki jest fakt, iż akcję Żelazowska umieściła w moim rodzinnym mieście. Co prawda z niektórymi zarzutami dot. Łodzi nie zgadzam się, miasto zmienia się pozytywnie w bardzo szybkim tempie, ale generalnie klimat oddany jest doskonale.

Czyta się doskonale, niezwykle szybko, na długo zostaje w pamięci. Polecam.

Kaprysy losu

„Jeśli chcesz rozśmieszyć Boga, opowiedz mu o twoich planach na przyszłość” – o prawdziwości tych słów Woody`ego Allena przekonało się już wiele osób, a lekcja ta zwykle była bardzo bolesna. Niezależnie od tego, co stanowi nasz przedmiot pożądania, nasz cel, musimy uwzględnić w naszej drodze do niego różne nieprzewidziane okoliczności. Jeśli posiadamy wyłącznie plan A, trudno będzie nam odnaleźć się w sytuacji, kiedy na naszej drodze pojawią się nieprzewidziane problemy, kiedy dobiegnie nas złowieszczy chichot losu. I wówczas nieważny stanie się fakt, że w momencie zaciągania kredytu mieliśmy doskonałą pracę i wysokie wynagrodzenie, że całe życie pomagaliśmy wnukowi rezygnując z naszych marzeń, a osiągnąwszy pewien wiek, nie możemy na niego liczyć. Co więcej, analizując nasze potknięcia i życiowe porażki dojdziemy do wniosku, że winny tak naprawdę nie jest los, ale nasz brak pragmatyzmu, zbytnia skłonność do brawury, nadmierny konsumpcjonizm czy … rezygnacja z siebie.

Które z tych powodów wpłynęły na życie kilku bohaterów niezwykłej powieści „Hotel Bankrut” autorstwa Magdaleny Żelazowskiej? Przekonamy się o tym sięgając po opublikowaną nakładem wydawnictwa HarperCollins książkę, która portretuje codzienne życie mieszkańców Łodzi w dobie kryzysu. Jesteśmy świadkami spektakularnych wzlotów i upadków, rozczarowań i nadziei, obserwujemy ludzi załamanych, ale też i karmionych fałszywymi obietnicami, dla których wyznacznikiem własnej wartości jest liczba i jakość posiadanych rzeczy – nawet za cenę rujnujących odsetek od kredytu. Walory powieści w pełni docenią czytelnicy mający duże wymagania zarówno wobec przebiegu akcji, jak i bohaterów, lubiący lekturę może niezbyt wymagającą, ale z pewnością angażującą, zawierającą wiele cennych spostrzeżeń na temat życia i zachowań reprezentantów społeczeństwa.

Poznajemy pięćdziesięcioletniego rozwodnika, Leona, właściciela małego lombardu, który stoi przed koniecznością utrzymania dużego i kapitałochłonnego domu. Sposobem na podreperowanie finansów oraz zachowanie własności nieruchomości, staje się wynajem pokoi. Przypadek sprawia, że w charakterze lokatorek zgłaszają się … trzy panie, a każda z nich dysponuje innym doświadczeniem życiowym, znajduje się w innym jego punkcie, każda z nich niesie na swoich barkach wiele problemów. Dla Weroniki, owładniętej pragnieniem wydostania się z nizin w których się wychowała, konieczność wynajmowania mieszkania jest ujmą na honorze i dowodem na to, że przegrała rozgrywkę o swoje życie. Doskonała praca jest już przeszłością, podobnie jak wysokie wynagrodzenie, które pozwoliło jej na regularną spłatę wysokich rat kredytu, zaciągniętego na wyposażenie pięknego, trzypokojowego mieszkania. Jeszcze wczoraj wypełnione wartymi fortunę meblami od znanych projektantów wnętrze cieszyło jej oczy, podobnie jak szafy pełne markowych ubrań, a dziś, wyprzedawszy większość swojego majątku za grosze, stoi przed koniecznością spłaty lawinowo rosnących zobowiązań oraz oddania swojego mieszkania w ręce najemców.

Dla Łucji, mieszkanie u boku Leona jest szansą na nowe życie, choć w wieku siedemdziesięciu sześciu lat rozpoczynanie kolejnego etapu może wydawać się nieco ryzykowne. Prawdziwe zdumienie budzi jednak informacja, że wynajem pokoju to zaledwie jedna z drastycznych zmian – kobieta sprzedała swoje mieszkanie, a właściwie skorzystała z odwróconej hipoteki i pozbywając się niemal wszystkiego, stanowczo zaprotestowała przeciwko czekaniu na śmierć. Ostatnia lokatorka, Kinga, do Łodzi przyjechała w poszukiwaniu zatrudnienia. W swoim miasteczku nie miała przed sobą żadnych perspektyw, a tym bardziej szansy na realizacje największego z marzeń – Kinga pragnie zostać bowiem projektantką, zaś praca na zastępstwo w galerii handlowej, w sklepie odzieżowym, ma otworzyć jej drzwi do świata mody.

Na łamach książki spotykamy również rzutkiego pracownika Fraier Banku, Damiana, a właściwie …Dudusia, jak nazywa go pomimo skończonych trzydziestu lat jego babcia Łucja. Spragniony wielkich pieniędzy oraz wolności, które one dają, mężczyzna nie waha się przed wykorzystywaniem otoczenia, z równą bezdusznością traktując swoich klientów, kobiety, jak i rodzinę. Nie zdaje sobie jednak sprawy, że za wszystko w życiu kiedyś przyjdzie nam zapłacić, że wszystko ma swoją cenę, zaś miejsce na szczycie nie zawsze warte jest poniesionych kosztów…

Jak zakończy się ta wspaniała historia, w której wielu czytelników może przeglądać się niczym w lustrze? Jak potoczą się losy bohaterów i czy znajda oni to, czego poszukują? A może połączone stratą jednostki przekonają się o tym, co tak naprawdę się w życiu liczy? Na te wszystkie pytania pozwala odpowiedzieć lektura książki „Hotel Bankrut”, która przykuwa naszą uwagę i sprawia, że zaczynamy weryfikować swoje przekonania i sądy, a nawet swoje cele. I choć nie odpowie za nas na pytanie, czy lepiej mieć czy być, to z pewnością historie poszczególnych bohaterów pozwolą nam wyciągnąć własne wnioski. Spotkanie z powieścią Magdaleny Żelazowskiej jest przeżyciem, wiąże się z refleksją, ale także z podziwem dla autorki, która okazała się być doskonałą obserwatorką codzienności oraz ludzkich dramatów. Lekkość nie wiąże się tu z banałem, przemyślana koncepcja świadczy o doskonałym przygotowaniu, zaś bohaterowie, dzięki swojemu zróżnicowaniu, mają w sobie cząstkę nas i naszych opowieści. To wszystko składa się na wciągającą lekturę i skłania czytelnika do bacznej obserwacji poczynań autorki, a już z pewnością do sięgnięcia po jej poprzednią książkę.

Justyna Gul

Qulturasłowa