Hiszpańskie love story

Recenzja

[współpraca barterowa @czwartastrona ]

“Musiała się najpierw uporać ze swoimi demonami, które skutecznie sparaliżowały jej uczucia. Bo tak, bała się kochać. Od tamtego czasu bała się kochać kogoś tak bardzo.”

Gloria w Barcelonie odnalazła spokój. Zdaje sobie sprawę, że nie da się uciec przed przeszłością, a ona nadal nie doszła do siebie po tym co się wydarzyło, jednak bardzo nie chce wracać do Polski, gdzie tak naprawdę nie czeka na nią nic dobrego. Podczas imprezy pożegnalnej na plaży dochodzi do tragicznego wypadku, po którym Gloria nie może się pozbierać. Nadchodzący powrót do kraju również nie poprawia jej samopoczucia. Wszystko do momentu, kiedy odbiera jeden telefon. Ta chwila przelała czarę goryczy i dziewczyna postanawia postawić siebie na pierwszym miejscu. Ma oparcie w przyjaciółkach, a Filip, którego poznała w trudnych okolicznościach chętnie wyciągnął do niej pomocną dłoń. Czyżby Gloria mogła znów żyć na nowo? Mieszanka tak intensywna, doprawiona genialnymi dialogami. Przepiękna historia, o miłości która mimo wszystko została wystawiona na próbę. Opowieść o wyrzutach sumienia, odrzuceniu, braku oparcia w najbliższych i walce o siebie. Historia Glorii pokazuje, że nie na wszystko mamy wpływ, a nastawienie Filipa uświadamia człowiekowi, że nie można zadręczać się tym nad czym nie mamy kontroli. Główna bohaterka jest osobą zagubioną, która niestety nie ma wsparcia w rodzinie, ciąży nad nimi też tragedia, która wydarzyła się w przeszłości, a która też przyczyniła się dodatkowo do tego, że stała się niewidzialna dla bliskich osób. Dziewczyna samotnie musiała zmagać się z wspomnieniami, a dodatkowo to, co wydarzyło się podczas pożegnalnej imprezy odkopało stare demony, ale też sprawiło, że Gloria odnalazła w sobie siłę, aby podążyć w nieznane. Czasem w życiu rodziną stają się osoby, z którymi nie łącza nas więzy krwi i to oni udzielają wsparcia i pomagają w trudnych chwilach. Autorka miała ciekawy pomysł na fabułę, w której letnie promienie słońca, szum fal zostały przyćmione przez gorycz życia i jego niespodziewane ścieżki. "Hiszpańskie love story" to taka delikatna historia, w której nie brakuje trudnych chwil, emocji, ale chwil dających radość. Opowieść o stracie, przyjaźni, nadziei oraz szukaniu swojego miejsca na ziemi. Pióro autora niezwykle przypadło mi do gustu! Jest bardzo przyjemne i lekkie, bardzo szybko czyta się treść i totalnie jesteśmy wciągnięci w tą historię przez co nie chcemy odkładać jej na później. Przepadłam dla tej historii, dla tych bohaterów i dla tej fabuły, która gołym okiem widać, że została dopracowana i dopięta na ostatni guzik.

“Musiała najpierw uporać się ze swoimi demonami, które skutecznie sparaliżowały jej uczucia. Bo tak, bała się kochać.”

Niesamowicie Wam polecam, historia pozwala oderwać się od świata i przenieść w całkowicie inne miejsce, pochłania nas całkowicie, bohaterowie przypadają nam do gustu, władają naszym sercem w momencie czytania. Jestem pewna, że nie odłożycie jej na ani sekundę. Dajcie wprowadzić się w wakacyjny nastrój, okraszony tajemnicą i tragedią. Nie pożałujecie.

"Musiała najpierw uporać się ze swoimi demonami, które skutecznie sparaliżowały jej uczucia. Bo tak, bała się kochać."

Erasmus w Hiszpanii stał się dla Glorii wybawieniem. Dziewczyna pozostawiła za sobą bolesną przeszłość i spróbowała ruszyć dalej. Niestety rok nauki szybko minął, a jego zwieńczenie naznaczył tragiczny wypadek.

To słodko gorzka historia, w której na szczęście przeważają te pozytywne aspekty. Autorka posiada lekkie, bardzo przyjemne pióro. Powieść, mimo pewnego schematu zawiera ciekawe zwroty akcji. Główni bohaterowie obdarzeni zostali konkretnym bagażem doświadczeń, który determinuje ich dalsze życiowe wybory. Nic nie jest powiedziane wprost. O tym, z czym muszą się mierzyć dowiadujemy się stopniowo, w toku akcji. Początkowe niedopowiedzenia, zdania urwane w połowie bądź pytania pozostawione bez odpowiedzi tworzą dość napiętą atmosferę. Wiadomo, że coś wisi w powietrzu, ale można tylko snuć domysły i czekać aż bohaterowie sami zdecydują, kiedy nadejdzie moment na zwierzenia. Po fakcie, jak już wszystko staje się jasne, każde dziwne bądź nieodpowiednie zachowanie bohaterów otrzymuje swoje logiczne wytłumaczenie.

"Hiszpańskie love story" to malownicza i słoneczna Barcelona, a na jej tle wakacyjny romans, smagnięty biczem życiowych problemów, żalu i wyrzutów sumienia.

Polecam!

Sięgając po tę książkę nie spodziewałam się, że autorka tak szybko spuści na czytelnika przysłowiową bombę - myślałam że będzie cały czas leciutko i sielsko, a tu proszę! Zaskoczenie.

Chociaż, mimo wszystko, później zrobiło się lżej, choć gdzieniegdzie przeplątywały się trudniejsze momenty. Poruszonych tutaj zostaje bowiem kilka ważniejszych wątków, ale dzięki samej hiszpańskiej, letniej i wakacyjnej otoczce ta historia nabiera lekkości.

Podobało mi się przedstawienie relacji pomiędzy bohaterami, nie było tutaj nic wymuszonego, rozwijała się w swoim tempie, nie za szybko, nie za wolno - tak w sam raz. A my wraz z nimi możemy śledzić rozwój tej znajomości, te podchody, pierwsze spotkania. Dodatkowym atutem jest fakt, że Filip i Gloria spędzają razem czas w różny sposób, więc i my się nie nudzimy. Najbardziej podobało mi się wplecenie tutaj wątku surfowania, dodawało to takiego nadmorskiego klimaciku.

Czytając "Hiszpańskie love story" na nowo obudziło się we mnie marzenie, aby odwiedzić Hiszpanię i samą Barcelonę - podobał mi się przedstawiony w książce klimat tego miejsca i cieszę się, że wraz z bohaterami mogłam "spędzić tam" trochę czasu. Ten kraj już od kilku lat figuruje na liście moich wymarzonych destynacji i z chęcią sięgam po pozycje, których akcja rozgrywa się właśnie w Hiszpanii.

Jeśli chodzi o samą fabułę, to czytało mi się całkiem przyjemnie, ale jednocześnie nie mogę powiedzieć, żeby mnie wciągnęła bez reszty. Nie nudziłam się - co to to nie. Była przyjemna i niewymagająca - taka do poczytania w te upalne dni, na raz. W ostatecznym rozrachunku myślę więc, że śmiało mogę wam polecić tę książkę, jeśli szukacie czegoś lekkiego i wakacyjnego.

Jeśli lubicie klimatyczną Hiszpanię, marzy wam się wyjazd do Barcelony, a raczej nie macie co liczyć na wakacje w tej atmosferze, to idealną czytelniczą propozycją będzie Hiszpańskie love story. Jest to powieść bardzo lekka, przyjemna i niebywale wciągająca - czyli taka, która nada się na urlop.

Historia może trochę przewidywalna, może mało odkrywcza, ale fajnie napisana, utrzymana w dobrym stylu i klimacie, pełna słońca i gorąca jak lato w Katalonii. Dużo tu hiszpańskich krajobrazów, aromatu paellii, sangrii, rytmu flamenco - to wszystko dodaje tylko dodatkowego smaku. Autorka bez problemu opisuje uczucia w sposób realny, przez co łatwo nam się wczuć w sytuację bohaterki. A tą da się lubić, mimo że ona sama momentami jest zagubiona.

Ta historia bardzo mi się podobała, była miłą odskocznią od krwawych kryminałów. Dobra obyczajówka, która mocno angażuje, a nie przyprawia o mdłości.

Uwielbiam wakacyjne lektury, bo mają w sobie powiew lata. Są nastrojowe, klimatyczne i miłość w nich zamknięta wydaje się jakby spotęgowana. To wszystko nabiera większego znaczenia, gdy pisane są ręką naszych ulubionych autorów co potwierdza najnowsza powieść Natalii Sońskiej.

Nie będzie to bajkowa opowieść, w której wszystko będzie toczyło się jak po linii prostej. Nie oczekujcie przerysowanych wydarzeń ani przekłamanych scen. Autorka zabiera nas bowiem w emocjonalną podróż, która opiera się na realności i racjonalności. W klimacie obyczajówki, z nutą romantycznych chwil, przenosimy się do malowniczego miejsca i czytamy o problemach, które równie dobrze mogłyby stać się naszymi, bo bardzo łatwo przekłada się całość na współczesne życie.

Gloria musi opuścić Barcelonę, ale trudno jej rozstać się z miejscem, które tyle dla niej znaczy. Ten rok był przełomowy, dużo ją nauczył, zaoferował nowe znajomości i co najważniejsze pozwolił odciąć się od Polski, która niosła ze sobą smutne wspomnienia. Jednak pożegnalna impreza całkowicie zmienia bieg wydarzeń, dochodzi do tragedii a Gloria czując się winną całej sytuacji postanawia jeszcze na chwilę pozostać w Hiszpanii. Na szczęście ma u swojego boku Filipa, który wspiera ją w decyzji, ale czy ich znajomość powstała w cieniu tragedii ma szansę rozwinąć się w dobrym kierunku?

Przyznaję, że przepadłam w tej opowieści. Przekonał mnie do siebie klimat, malownicze opisy miejsc aż w końcu kreacja bohaterów, którzy dynamicznie (pięknie!) zmieniali się na moich oczach. Los ich mocno doświadczył, szczególnie Glorię, która zmagała się z psychicznymi demonami, ale jednocześnie pokazywała jak ważne jest, by mimo wszystko szukać szczęścia i oparcia w drugim człowieku, bo to on czasami daje nam siłę. Nie jest to nachalny romans, który nawiązuje się zbyt szybko i prowadzi do absurdalnego finału a bardziej proza życia, która kształtuje się na bazie chwil i to w tym wszystkim jest najbardziej wartościowe.

Po raz kolejny pozostaje mi jedynie pochwalić pomysł i wykonanie Natalii Sońskiej, która złożyła na nasze dłonie piękną opowieść pełną ukrytych znaczeń oraz niezapomnianych emocji. "Hiszpańskie love story" nie zawsze była książką łatwą, ale właśnie to wybiło ją poza przeciętność, udowadniając, że najpiękniejsze opowieści to te pisane naszą codziennością, gdzie trudne doświadczenia mieszają się z chwilami nieskrępowanej przyjemności. Lektura obowiązkowa nie tylko dla fanów autorki, ale także dla tych, którzy uwielbiają pochłaniające, subtelnie skłaniające do myślenia historie.