Heca z opiekunką. Nierozłączki

Opiekowanie się młodszym rodzeństwem wcale nie jest takie proste. Czy Lilka i Pestka miały dobrą opiekunkę?

Tym razem rodzice dziewczynki postanawiają wyjść. Siostrą ma zajmować się 11-letnia Ania, która za swoje zadanie otrzyma wynagrodzenie. Mała psotnica z koleżanką nie zamierza jej jednak tego ułatwiać. Czy Anka jakoś podoła temu zadaniu?

Cała seria jest bardzo śmieszna i zabawna. Lilka i Pestka to dwie 7-latki, które mają bardzo różne pomysły. Z nimi na pewno nie można się nudzić. Książkę czyta się naprawdę szybko. Całość okraszają ołówkowe ilustracje. Niewątpliwym plusem tej serii jest to, że można ją czytać bez znajomości poprzednich tomów.

..Lilka i Pestka. Heca z opiekunką" opowiada o tym, jak wpędzić osobę pilnującą w poczucie winy i wybrnąć w tego bez szwanku.

PESTKA SAMA W DOMU

To już czwarty tom serii „Nierozłączki”. Kto czytał poprzednie trzy, po ten także z pewnością sięgnie bez wahania. Ale jeśli jeszcze nie znacie tego sympatycznego cyklu dla młodych czytelników – nie tylko płci pięknej – to warto byście zwrócili na niego uwagę. Dlaczego? Bo to kawał dobrej, mądrej opowieści nie tylko dla młodych czytelników, która ma swój urok i dostarcza naprawdę miłej, uroczo zilustrowanej rozrywki.

Jeśli nie czytaliście trzech poprzednich tomów, w skrócie rzecz traktuje o Lilce i Pestce, dwóch siedmioletnich dziewczynkach, które wcale nie chciały się polubić. Jak to jednak w życiu bywa, los miał wobec nich swoje plany. Zaprzyjaźniły się i teraz śmiało można nazwać je nierozłącznymi.

Co tym razem stanie się ich udziałem? Kiedy pod domem Zosi W. pojawia się góra piachu, Lilka i Pestka nie zamierzają siedzieć spokojnie tylko chcą wykorzystać to miejsce do jak najlepszej zabawy, póki nie zniknie. Gdy jednak ostatecznie nie wszystko idzie po myśli Pestki – i to do tego stopnia, że może to grozić dobrym stosunkom między przyjaciółkami – dziewczynka nie wie jeszcze, że to zaledwie wstęp do kolejnych trudności. Mama i tata wybierają się bowiem do teatru. Pestka nie może iść z nimi, bo to przedstawienie dla dorosłych, dlatego ma zostać sama w domu. A właściwie nie sama tylko ze starszą o cztery lata siostrą Anką, której dziewczynka szczerze nienawidzi. Jak przetrwać ten czas? Pestka postanawia znaleźć sobie jakąś kryjówkę – i najlepiej przydałoby jej się towarzystwo Lilki. Ale co będzie musiała zrobić, by to popołudnie zmienić w coś przyjemnego?

„Nierozłączki” to pierwsza dziecięca seria Annie Barrows, pisarki, która o pisaniu marzyła od dziecka, ale potem porzuciła to zajęcie. Na szczęście wróciła do niego i stworzyła ostatecznie także to dzieło, które naprawdę przyjemnie się czyta. Sympatyczne bohaterki wikłane w szalone, ale mogące zdarzyć się każdemu dziecku wydarzenia, dużo akcji, dużo zwyczajności. Kiedy jest się dzieckiem, wszystko może stać się niezwykłe i szalone – autorka doskonale o tym pamięta i w dobrym stylu wszystko to wykorzystuje.

Owszem, jej książeczki są proste i nieskomplikowane także pod względem stylu, ale mają swój urok i nie są wcale nadmiernie uproszczone. Tekst wydrukowany dużą czcionką ułatwia samodzielne czytanie, a bardzo ładne wydanie, bogate w miłe dla oka, czarnobiałe ilustracje przykuwa uwagę. Całość czyta się i ogląda naprawdę dobrze, nawet starszym czytelnikom – sam dałem się wciągnąć, wspominając przy okazji, jak w dzieciństwie sam bawiłem się na górze z piachu – dlatego polecam Waszej uwadze. dla młodych czytelników będzie jak znalazł.