Hate Between Us

Rosalie jako mała dziewczynka przyjaźniła się z Liamem. Ich przyjaźń była inna od wszystkich i tylko oni ją rozumieli. Aż do momentu, jak dorośli jej nie zepsuli swoimi problemami. I dwójka przyjaciół stała się wrogami.

Kobieta po kilku latach wraca do miasteczka do swojego taty. Żałuję, że wróciła tak późno. Jest on dla niej wszystkim. Ale wraz z powrotem do miasteczka na drodze Rosalie pojawi się również Liam. I nie tylko nienawiść ich połączy.

Książka bardzo chwyciła mnie za serce. Znajdziemy w niej chorobę osoby bliskiej. Stratę i uczucia z tym związane. Bardzo na mnie wpłynęły podczas czytania książki. Również lubię, gdy dwójka bohaterów zaczyna swoją przygodę od nienawiści. Jest wiele śmiesznych przepychanek słownych i akcji które rozbawiają. W książce znajdziemy kategorie szkoły, ponieważ bohaterzy uczęszczają do liceum i pojawia się ona w mniejszym stopniu.

Kategoria sweet bardzo pasuje do książki. Bohaterka jest przekochana. Do bohatera również poczułam sympatię. Po czasie nie boją się mówić o swoich błędach i uczuciach.

A co najważniejsze książka w pewnym stopniu zabrała mnie do wspomnień z dzieciństwa. Ma coś w sobie co chwyta za serce ona.

Można płakać i śmiać się przy niej, a to najważniejsze emocje przy czytaniu.

"Hate Between Us" Anny Smol to nie tylko romans z głębokimi emocjami, ale także poruszająca podróż przez ból, zmagania i nieodparte wyzwania, które sprawiają, że czytelnik z trudem powstrzymuje łzy. Książka ta jest prawdziwym rollercoasterem uczuć, gdzie bohaterowie, mimo swojego młodego wieku, muszą stawić czoła życiowym trudnościom. Emocjonalna głębia tej powieści wychodzi szczególnie w momentach trudnych wyborów i konfrontacji, które sprawiają, że czytelnik naprawdę czuje ból bohaterów. To nie jest tylko kolejny słodki romans, ale opowieść o prawdziwych, trudnych relacjach i przeżyciach, gdzie miłość jest testowana przez życiowe okoliczności.

Co wyróżnia tę książkę, to także przesłanie skrywające się w jej głębi. Bohaterowie muszą stawić czoła przeciwnościom, które często są trudniejsze niż te, z jakimi muszą radzić sobie dorośli. To historia o dorastaniu, o tym, jak trudno jest zrozumieć siebie i swoje uczucia w świecie, który nie zawsze jest przychylny.

Dodatkowo, "Hate Between Us" przekazuje ważne życiowe lekcje. Wątek spełniania marzeń pomaga czytelnikowi zrozumieć, że czasem warto podjąć ryzyko, realizować swoje pasje i marzenia, nawet jeśli oznacza to pójście pod prąd społecznym oczekiwaniom. To przesłanie o tym, że życie jest krótkie, a szanse trzeba wykorzystać, by potem nie żałować.

Piękno tej książki tkwi nie tylko w romantycznej linii fabularnej, ale również w jej zdolności do dotknięcia czytelnika na głębokim emocjonalnym poziomie. Anna Smol nie unika trudnych tematów i z sukcesem łączy w swoim debiucie dramatyczne momenty z pięknem uczucia.

"Hate Between Us" to więc nie tylko przemyślana opowieść o miłości i bólu, lecz także inspirująca historia o odwadze, marzeniach i życiowych wyborach. To lektura, która nie tylko wzrusza, ale również pobudza do refleksji nad własnym życiem i decyzjami. Zdecydowanie polecam tę książkę wszystkim poszukującym mocnych emocji i głębokich przemyśleń w ramach gatunku new adult.

Hate between us to słodko-gorzka opowieść o nadzieji i stracie. To historia, która pokazuje jak trudne potrafi być życie. Udowadnia również, że warto walczyć o swoje szczęście.

Rosalie od zawsze była rozsądna dziewczynką, tak zwaną starą duszą w młodym ciele. Twardo stąpała po ziemi i pilnowała Liama, który od najmłodszych lat był lekkoduchem i wpadał na szalone, często niebezpieczne pomysły. Postać dziewczyny bardzo do mnie przemówiła, mimo że miała dopiero 17 lat to już została skrzywdzona przez życie. Jej samolubna matka nigdy na nią nie zważała a wręcz obwiniała ją o swoje niespełnione marzenia. To w ojcu miała większe wsparcie.

Za to Liam okazał się bardzo niedojrzały. Prawie 18 latek zachowywał się jakby wciąż miał 10 lat. Robił Rosalie na złość, obwiniał ją o wszytko nie mając ku temu dowodów i długo zajęło mu zrozumienie jego błędów. Z czasem jednak jego postać się rozwinęła co bardzo mnie ucieszyło.

Autorka stworzyła postacie charakterne i indywidualne. Każda z nich miała swój niepowtarzalny urok. Rosalie, Liam, Hope, Dylan i Nick tworzyli dziwny ale zgrany duet. Nie dało się ich nie polubić. Każda z postaci wniosła coś do tej histori. I sprawiła, że nawet w smutnych momentach przez łzy przedzierał się uśmiech.

Książka napisana jest lekkim i przyjemnym stylem. Czyta się ją szybko i płynnie. Autorka wplata w fabułę sarkastyczne poczucie humoru, które mnie totalnie kupiło. Cała akcja dzieję się w przeciągu 6 miesięcy. Wydarzenia są przemyślane i dobrze rozmieszcone w czasie, przez co nie możemy oderwać się od książki. Wzmianki o chorobie nowotworowej są tu mocno w tle. Widzimy jak główna bohaterka przeżywa to co dzieje się z jej ojcem. Widzimy jak Tony znosi te ostatnie miesiące jednak nie dominuje to książki. Mi osobiście bardzo podobało się takie podejście do tego zagadnienia.

Uważam, że jest to świetna książka, która ukoji każdą romantyczną duszę. Wywoła uśmiech na twarzy, łzy smutku i ciepło na sercu. Pokaże, że samotność nie ma racji bytu ,gdy ma się wokoło wspaniałych przyjaciół, że więzy krwi to nie wszystko a geny nie decydują o tym, że będziemy popełniać te same błędy co rodzice. Więc jeśli jeszcze nie słyszeliście o tej książce to pora to zmienić.

𝙍𝙀𝘾𝙀𝙉𝙕𝙅𝘼/ „Hate Between Us” - Anna Smol

[współpraca reklamowa]

Nie miałam jakichś wielkich oczekiwań co do tej książki, chciałam po prostu w przyjemny sposób spędzić czas, czy to się udało? Zapraszam na recenzję „Hate Between Us”.

Myślę, że nie zapadnie mi ona w pamięci, ale też nie żałuję poświęconego jej czasu. Ta historia jest po prostu poprawna, nie było fajerwerków podczas czytania, lecz poznałam historię Rosalie i Liama z przyjemnością.

Ten tytuł przede wszystkim zaskoczył mnie pięknym przesłaniem, o tym jak życie ludzkie jest kruche, o tym, że w przyszłości możemy żałować braku ryzyka i o tym by czerpać z życia garściami, wykorzystywać każdą sekundę. Podczas lektury towarzyszyły mi różne emocje, czasami się śmiałam, później piszczałam przez jakieś słowa Liama 😩 Ale też nie ukrywam kilka łez mi poleciało.

Bohaterzy stanowiący grupkę przyjaciół byli całkowicie od siebie różni i dzięki temu żadnego charakteru w tej książce nie zabrakło, a oni dopełniali się nawzajem. Zwróciłam też uwagę na pięknie opisaną relację córka-ojciec, która była swobodna, urocza i pełna miłości.

Styl pisania autorki jest przyjemny, dzięki czemu od pierwszych stron można wciągnąć się w historię i szybko przez nią przebrnąć. Ostrzegam jednak, że są tu poruszane wątki trudnych relacji rodzinnych i choroby 🤍

★★★★/5

"Oniemiała. Łzy napłynęły jej do oczu, wzruszenie ścisnęło gardło. Spodziewała się po nim najgorszego, a on po raz kolejny udowodnił jej, że nie wszystko stracone. Że gdzieś za tą dupkowatą fasadą ukrywa się prawdziwy Liam.

Jej Liam."

🌟🌟🌟

Wybrzmiewająca cierpieniem dwóch nastoletnich dusz.

Okraszona piękną przyjaźnią, którą stać na największe poświęcenia.

Owiana dawką humoru, nadającego powieści jeszcze większego wydźwięku.

"Hate between us" to słodko-gorzka historia Rosalie i Liama. Połączyło ich nastoletnie uczucie, rozłączyła niewyjaśniona sytuacja, która odbiła się się na ich relacji. To ona doprowadziła do tego, że dziewczyna postanowiła opuścić rodzinne miasteczko i nigdy więcej do niego nie wrócić. Los jednak niweczy jej plany. Bo oto dwa lata później znowu jest sąsiadką Liama. Niestety chłopak nadal żywi do niej jedynie uczucie nienawiści. Jest mu przykro, że Rosalie bez skrupułów wyjawiła jego tajemnicę i nie przyznaje się do winy. Na każdym kroku uprzykrza jej życie, robiąc jej na złość. Dziewczyna nie pozostaje mu dłużna. Ich wzajemne przepychanki rozbawiają do łez...

W szkole, do której oboje uczęszczają, Rosalie poznaje Dylana i Nicka. Nawet nie przypuszcza, że tych dwoje, tak różnych chłopaków, będą przy niej, gdy będzie tego najbardziej potrzebowała. Że odnajdzie wnnich przyjaciół, którzy wyciągną do niej pomocną dłoń.

"Hate between us" to piękna powieść. Nie brakuje w niej cierpienia i niepewności. Nie brakuje bólu i łez. Ale nie brakuje też nadziei i humoru. Nie brakuje wiary w lepsze jutro, bo przecież po każdej, nawet najbardziej gwałtownej burzy, świeci słońce. Czy ono zaświeci także dla Rosalie i Liama? Czy przełamą lody nienawiści? Czy będą w stanie naprawić to, co zniszczyli?

Uwierzcie, że ta książka wywoła w Was mnóstwo emocji.

Autorka dawkuje je stopniowo. Miesza łzy ze śmiechem. Sprawia, że szybciej bije serce, a jednocześnie zaciska się gardło.

Niesamowita.

Piękna, mimo bólu jaki za sobą niesie.

Ukazująca piękno prawdziwej przyjaźni i siłę pierwszej miłości, której nic i nikt nie jest w stanie zniszczyć. Nawet czas.

"Hate between us" to książka idealna zarówno dla młodzieży, jak też dorosłych. Mnie oczarowała nie tylko okładką, ale także wartościowym wnętrzem.

Serdecznie polecam 💙🌟

Rosalie w wieku sześciu lat przeprowadziła się do nowego miasteczka w którym nie znała zupełnie nikogo. Nie pomagał fakt, że jej rodzice ciągle się kłócili. W końcu na jej drodze pojawił się Liam- dziwny chłopak mieszkający dom obok. Lata mijały a dziewczyna właśnie z nim miała wszystkie swoje pierwsze razy. Sielankę zakończyły bolesne słowa wypowiedziane w kłótni przez chłopaka, zabolały tak bardzo, że dziewczyna wyjechała z miasta obiecując sobie, że nigdy tu nie wróci. Po dwóch latach wraca ze względu na chorobę ojca, i nie wyobraża sobie spotkania z chłopakiem…

Podobała mi się ta historia.

Trzeba jednak wziąć pod uwagę, że to historia z Wattpada, kierowana raczej do młodszej widowni (16+) więc znalazły się tutaj zachowania przy których wywracałam oczami, lub skręcało mnie czytając „nie cisiaj mnie”. Z drugiej strony, mimo momentami cringowych opisów były momenty w których Ci nastolatkowie wykazali się większą dojrzałością niż niejeden dorosły.

Bohaterowie wykreowani w fajny sposób, każdy miał „to coś”. Znajomi Rosalie nie raz sprawiali, że wybuchałam śmiechem. Sam Dylan sprawiał, że uśmiech sam pojawiał się na mojej twarzy, albo Hope, której słowotok bombardował każdego napotkanego człowieka i przy niej nie dało się po prostu nudzić. Najbardziej jednak podobała mi się postać głównej bohaterki- Rosalie mi zaimponowała już od samego początku. Wie czego chce, jest uparta, ma ostry język, nie poddaje się, jest bezinteresowna i ma wielkie serce. Nie jest typową szarą myszką, która zgodzi się na wszystko i da sobą pomiatać.

Jeśli ktoś lubi historie, przy których można się wzruszyć, poruszane są wątki przyjaźni, zakochania, wrogów, trudnego dzieciństwa, i co najważniejsze: w których pojawia się motyw „od wroga po kochanków” to będzie zadowolony po przeczytaniu tej książki. Z tego co się orientuję jest to debiut, i ja zaliczam go do udanych.

Końcówka sprawiła, że lekko się wzruszyłam. Mocno ze sobą walczyłam, żeby nie wybuchnąć płaczem. Dość emocjonalne zakończenie.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.