Halo Tato. Reportaże o dobrym ojcostwie

To bardzo dobra książka,która jest cyklem reportaży o dobrym ojcostwie.Bohaterowie Konrada Kruczkowskiego to osoby,które rolę ojca pełnią mimo wielu trudności, ale żaden z nich nie narzeka. Niektórzy ojcowie jeżdżą na wózkach, inni wychowują dzieci głuche, niektórzy są samotnymi ojcami.I co najważniejsze ci ojcowie nie narzekają,oni chcą być przy swoich dzieciach ,partnerkach ,rodzinie.Ci ojcowie nie boja się powiedzieć swojemu dziecku ,że je kochają i je przytulają.Autor w doskonały sposób wysłuchuje to co mają mężczyźni do powiedzenia,a po drodze zadaje bardzo dobre pytania.Chce ich zrozumieć i przekazać czytelnikowi dalej.

Autor ukazał piękne reportaże ,które chwytają za serce,czasem podnoszą na duchu.Mnie najbardziej ujął reportaż "Jesteśmy głusi",który czyta się jednym tchem.Zresztą i pozostałe są rewelacyjne,bo sa takie prawdziwe.Opisują radzenie sobie zwykłych mężczyzn ze swoimi emocjami, stratą czy lękiem. Te opowieści są doskonałym przykładem jak być tatą, w najtrudniejszych i najbardziej codziennych sytuacjach, pokazują, że czasem naprawdę niewiele trzeba, żeby zmienić coś na lepsze w relacji z dzieckiem.

„Halo tato”, to krótka, wzruszająca książka o ojcostwie, które nie zawsze jest proste. Samotne wychowywanie dzieci, radzenie sobie ze śmiercią bliskiej osoby, ciężka praca, niezrozumienie, wytykanie palcami, niesłuszne obarczanie poczuciem winy – to tylko niektóre z problemów tatów, o których pisze Konrad Kruczkowski.

„Człowiek musi się rozpaść i dopiero wtedy, złożony na nowo, może być szczęśliwy”

Człowiek nie zdaje sobie sprawy, z jakimi problemami każdego dnia przychodzi się zmagać niektórym ludziom. Narzekamy, że zła pogoda, że przytyliśmy dwa kilo, że nie możemy pozwolić sobie na kupno nowego telefonu, a co powiedzieć mają Piotr i Beata – oboje głusi, wychowujący dwójkę, również niesłyszących dzieci?

Co to znaczy być dobrym tatą? Czy istnieje uniwersalna odpowiedź na to pytanie? Nie ma ludzi idealnych. Nieważne jest to, czy jest się samotnym ojcem, niepełnosprawnym człowiekiem czy rodzicem chorego dziecka. Ważne, by kochać je, dbać o nie i wychować je na porządnego obywatela. Trzeba mu nadać odpowiednie wzorce, ponieważ kwestia wychowania ma tu ogromne znaczenie, i nie mam w tym momencie na myśli poglądów politycznych czy kanonów społecznych, ale szacunek do drugiego człowieka.

Ta książka dogłębnie porusza, zwłaszcza że jest to zbiór prawdziwych historii. Wycisnęła ze mnie morze łez i na pewno jeszcze do niej kiedyś wrócę, a jeśli dane będzie nam mieć dziecko, dam ją również do przeczytania swojemu mężowi. Uważam, że to nieprawda, iż matka odgrywa w życiu dziecka większą rolę, ojciec jest równie ważny co ona.

Konrad Kruczkowski – autor książki „Halo tato” jest również twórcą poczytnego bloga [Adres usunięty]. Ma na swoim koncie nagrody takie jak Blog Forum Gdańsk Award czy Blog Roku 2013. Na swojej stronie przedstawia między innymi wywiady o wartościach oraz reportaże o dobrym ojcostwie. Na Youtube można znaleźć mini filmiki, w których ojcowie występujący w książce, przedstawiają pokrótce swoją historię.

Bardzo polecam Wam tę pozycję. Jest ona nie tylko o ojcostwie, ale również o różnych wartościach, o relacjach interpersonalnych. To lektura nie tylko dla ojców, ja nie mam dzieci, a przeczytałam ją z zapartym tchem w jeden wieczór. Myślę, że jest ona również odpowiednia dla nastolatków, którzy dzięki niej mogą przekonać się, że rodzice, to tylko ludzie i jak wszyscy popełniają błędy. To w gruncie rzeczy pozytywna książka, choć wspomnienia jej bohaterów niekiedy mrożą krew w żyłach.

Kocham mojego tatę, w tym roku prawie go straciłam, dziękuję Bogu, że tak się jednak nie stało.