Gwiazdka z nieba

Dla mnie rozczarowanie niestety... Owszem ilustracje niebanalne natomiast mojej córce nie przypadły do gustu- bardzo ciemne. Opowieść w sumie o niczym konkretnym.. Po takiej cenie spodziewałam się zdecydowanie więcej.

Dziś będzie o książce niemal magicznej. I dlatego uważam, że wymaga ona wyjątkowej oprawy. Ja wyobrażam ją sobie w następujący sposób: wieczór, pora bajki na dobranoc. Mama (lub tata) i dziecię pod ciepłym kocem, w ręku każdego kubek parującego jeszcze kakao. Światło lampki nocnej oświetla pokój tylko na tyle, by móc odczytać nieduże litery bez uszczerbku dla wzroku. Wtedy sięgacie po „Gwiazdkę z nieba”, zatapiacie się w lekturze i poddajecie magii, którą zastajecie w środku.

Na czym polega ta magia? Co zrobiło na mnie tak duże wrażenie? Ilustracje. Takie, jakich nie spotkałam dotąd w żadnej publikacji dla dzieci czy dorosłych. A miałam ich w ręku naprawdę dużo. Dzięki akcji toczącej się nocą, dominują w nich ciemne barwy, które na niemal każdej stronie rozświetla…zagubiona gwiazdka. Stęskniona za domem bardzo chciałaby powrócić na gwieździsty firmament, a sympatyczni zwierzęcy bohaterowie z Orzesznicą na czele próbują jej w tym pomóc.

Warto zwrócić uwagę na motyw przyjaźni występujący w książce. Orzesznica polubiła gwiazdkę i między oboma stworzeniami wytworzyła się chęć zawarcia bliższej znajomości i wspólnej zabawy. Kiedy jednak jedna z nich zatęskniła za swoim naturalnym środowiskiem, druga postanawia pomóc, bez względu na wizję nadciągającej tęsknoty za przyjaciółką. Bo prawdziwa przyjaźń jest skłonna do poświęceń, prawdziwy przyjaciel nie myśli egoistycznie, ma na uwadze dobro tej drugiej osoby. Piękne to i pouczające, w książce pokazane bardzo obrazowo.

Sama jestem mamą. I choć moje dziecię nie może jeszcze zrozumieć sensu czytanej opowieści, to spokojny, kojący ton głosu, o jaki doprasza się ta historia, sprawił, że Zosia zasnęła w moich ramionach błogim snem.

Książkę zdecydowanie polecam. To najpiękniejsza z publikacji przeznaczonych dla dzieci, jakie w ostatnich latach wpadły w moje ręce. Najlepszą rekomendację będzie stanowić próbka ilustracji, którymi przepełniona jest „Gwiazdka z nieba”. Sięgnijcie po nią wspólnie ze swoją pociechą, dosłownie i w przenośni.

[Adres usunięty]

Są takie tematy, które jako rodzice „przerabiamy” z dziećmi przez cały czas. Uczymy ich szacunku do innych, pracujemy nad tym, by nie wyrosły na egoistów, staramy się, by w swoim postępowaniu kierowały się nie tylko swoim dobrem. Jednocześnie – czasem może nieświadomie – przekazujemy im starą prawdę, że wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej. Jako rodzice stoimy na straży ich „tu i teraz”, starając się, by „gdzieś później” były wartościowymi ludźmi i dzięki temu żyło im się jak najlepiej. Stosujemy różne metody, ale – będę się tego trzymać – najlepiej nadają się do tego opowieści. Opowiadane, czytane – to nieważne. Istotne jest, że czasami łatwiej dotrzeć do dziecka poprzez pobudzanie jego wyobraźni.

Gwiazdka z nieba, napisana przez Przemysława Wechterowicza i zilustrowana przez Marcina Minora, trafiła w moje ręce przypadkowo dzięki dobrej duszy, która – podobnie jak ja – kocha książki. Nie do końca wiedziałam, czego się spodziewać. Duży format, w sumie niewiele treści. Przecudne, klimatyczne rysunki, utrzymane w jesiennych barwach, lekko przydymione, skupiające uwagę i wprowadzające jakąś taką… melancholię? Sama nie wiem jak to nazwać. Uznałam, że najlepiej ocenią ją dzieci, które od razu zachwyciły się Orzesznicą, główną bohaterką opowieści. Jednak dla siedmioletniego Pawła była to historia na jeden raz. Posłuchał, obejrzał, zauroczył się… i wrócił do swoich książek, w których jest nieco więcej treści i kartek. Nie zdziwiło mnie to. Gwiazdka z nieba to książka dla młodszych dzieci i pewnie dlatego oczarowała trzyletnią Helenkę, która kazała czytać sobie tę bajkę kilkakrotnie, za każdym razem odkrywając w niej coś nowego.

O czym jest ta przepięknie wydana książka? To opowieść o przyjaźni, której nie da się utrzymać na siłę, ale jeśli jest prawdziwa, to nigdy się nie kończy. To historyjka o zrozumieniu, współpracy i tęsknocie za domem. Na trzydziestu paru stronach zostało zawartych tyle mądrości, że nie sposób ot tak po prostu streścić jej sensu, nie odbierając uroku, jaki w sobie posiada. Magiczny klimat lasu, do którego wchodzimy, obserwując Orzesznicę, Gwiazdkę oraz pozostałe leśne zwierzęta, jest niesamowitym doznaniem. Autor posługuje się niezwykle plastycznym językiem, powodując, że i my – siedząc w fotelu lub leżąc w łóżku – słyszymy cykanie świerszczy czy pohukiwanie sowy. Gdy Orzesznica dostrzega blask – nawet nas razi ON w oczy. Doskonale uchwycił to Marcin Minor, tworząc pełne czaru ilustracje, które sprawiają wrażenie, jakby były „puchate”. Helenka dotykała kartek tak, jakby chciała zanurzyć ręce w futerku Orzesznicy, poczuć na palcach puch lecący z gwiazdki, pobiec wraz ze zwierzątkami przez krzaki, zanurzając stopy w leśnym runie.

Często słyszę od rodziców, że ich wyobraźnia nie jest na tyle duża, by ot tak wymyślić jakąś mądrą historię. Czasami sprowadza się to do pomysłu, czasami do braku czasu. Bardzo dobrze to rozumiem. Jednak nie trzeba wiele, by móc rozmawiać z dzieckiem o rzeczach najważniejszych. Nie trzeba mieć zapasu historii w głowie i pomysłów na kolejne. Wystarczy trafić na wartościową książkę. Wydawnictwo Tadam po raz kolejny ułatwiło nam sprawę – podarowało nam Gwiazdkę z nieba. Spróbujcie wejść do tego świata. To nie zajmie dużo czasu, a Wasze dzieci uwrażliwi i zachwyci. To naprawdę wiele…

"Gwiazdka z nieba" to baśniowa opowieść o mocy ludzi (i zwierząt też) wokół nas, współpracy z nimi, a także wierze w sukces.

Pewna urocza orzesznica, pewnej nocy, w pewnym lesie spotyka ciepłą i lekką jak puch Gwiazdkę. Gwiazdka nie potrafi mówić, lecz porozumiewa się uśmiechem i mruganiem. Orzesznica zachęca nowo poznaną istotę do zabawy, i już po chwili tańczą obie na polanie. Z upływem nocy, Gwiazdka zaczyna tęsknić za niebem. Zwierzę stara się pomóc przyjaciółce, lecz samo nie jest w stanie dosięgnąć gwiazd. Prosi więc o pomoc Niedźwiadka, Kruka, Sowy, Pana Żaby... Któremu z nich udało się pomóc?

Z tej książki dla dzieci bije magia, ciepło i pozytywizm. To idealna lektura na wieczór, najlepiej już w łóżeczku, tuż przed snem. Wyciszy, ukoi, ukołysze do snu...

[Adres usunięty]