Gustaw niestraszny duch

Zwykle gdy słyszymy słowo duch, wyobrażamy sobie bezkształtną przeźroczystą zjawę, która nie robi nic innego tylko straszy. Na szczęście nie wszystkie duchy są złe. Pamiętacie Caspra, małego przyjaznego duszka, który nie miał ochoty być tak jak inne duchy? Nie zamierzał straszyć. Chciał przede wszystkim zdobywać przyjaciół. Poznajcie zatem Gustawa, kolejnego sympatycznego duszka, któremu nie w głowie były strachy.

Kiedy urodził się Gustaw, było wiadomo, że będzie wyjątkowy. Od początku wyróżniał się spośród innych duchów z powodu swojego różowego koloru, ale również z uwagi na swoje łagodne usposobienie. Gdy Gustaw dorósł nastał moment kiedy musiał udać się do szkoły dla duchów i nauczyć się straszenia. Niestety od początku nie szło mu to za dobrze. Surowy nauczyciel za karę wysłał go do Opuszczonej Wieży aby tam nauczył się wydawać straszne dźwięki. W Wieży Gustaw spotyka kota Mruczusia z którym bardzo szybko się zaprzyjaźnia. Razem z nim przeistacza to ponure miejsce w przyjemny i ciepły zakątek który chętnie odwiedzają inne duszki.

Książeczka Guido van Genechtena zawiera w sobie bardzo istotne przesłanie, a my jako rodzice powinniśmy pamiętać, aby od małego wpajać dzieciom ważne wartości. Autor opowiada tutaj przede wszystkim o odmienności. Często tak jest, że ten kto wyróżnia się z tłumu staje się obiektem kpin i drwin. Podobnie ma się sprawa z Gustawem, który nie jest taki jak inne duchy. Ciężko mu się wpasować w utarty schemat, co kończy się tym, że zostaje odrzucony i wysłany do Opuszczonej Wieży. Tam poznaje miłego kotka, który wcale się go nie boi. Mruczuś i Gustaw zaprzyjaźniają się nawet pomimo wyraźnych różnic. Guido van Genechten pokazuje nam, że odmienność wcale nie jest gorsza i nawet jeśli jesteśmy różni, możemy znaleźć ze sobą wspólny język i się zaprzyjaźnić. Podobna rzecz ma się z innymi duszkami, które pod koniec książeczki chętnie odwiedzają Gustawa w Wieży. To kolejny ważny element tej krótkiej historii. Autor zwraca naszą uwagę na fakt, że nawet jeśli ktoś na początku nie był akceptowany, czy to ze względu na uprzedzenia, czy na brak tolerancji i zrozumienia, może okazać się kimś wyjątkowym jeśli tylko damy mu szansę i spróbujemy poznać go trochę bliżej. Uczmy nasze pociechy tolerancji, bo dzięki temu w dorosłym życiu będą umiały wykazać się wrażliwością i empatią.

„Gustaw niestraszny duch” to książeczka wyjątkowa. Gdy tylko trafiła w moje ręce od razu skradła moje serce. Już wielokrotnie w swoich recenzjach zwracałam uwagę na to z jak ogromną skrupulatnością i zaangażowaniem Wydawnictwo Adamada wydaje swoje książki. Są po prostu piękne. I pod względem treści i wartości jakie przekazują, ale również z uwagi na ich niezwykle staranne, oryginalne i cudowne wydanie.

W przypadku książeczki o Gustawie pierwsze na co zwróciłam uwagę, to kolorystyka obrazków. Są dość stonowane, całość utrzymana jest w biało-szarych barwach. Oczywiście pojawiają się też trochę żywsze kolory, ale są zdecydowanie bledsze niż w przypadku innych publikacji dla dzieci. Dla niektórych z Was może stanowić to pewien problem, bo zwykle uważamy, że książeczki dla dzieci powinny być przepełnione kolorami. Moje zdanie jest trochę inne. Uważam, że powinno się dzieciom pokazywać świat w innych barwach, a nie tylko tych mocnych i wyrazistych. Poza tym jest to historia o duchach, więc taka kolorystyka jest jak najbardziej na miejscu. Warto również zwrócić uwagę na ukazanie postaci w bajce. Duszki są bardzo sympatyczne i urocze. Po prostu nie sposób się ich bać. Dlatego myślę, że każdy szkrab będzie zachwycony tą niezwykłą i nietuzinkową publikacją.

Podsumowując, książeczka Guido van Genechtena to niesamowita i niezapomniana przygoda dla najmłodszych. Cudownie wydana, ciekawie przedstawiona, a do tego niezwykle urocza i przepełniona wartościami. Czegóż chcieć więcej? Gorąco polecam i zachęcam do zapoznania się z tą osobliwą książeczką.

Zupełnie mi ta książka nie przypadła do gustu, kiepskie tłumaczenia, fabuła mało ciekawa generalnie na minus, żałuje zakupu. Morał z niej płynie żaden ...