W świecie „Gracza” Iwony Maliszewskiej nie ma miejsca na skrupuły, na bycie przyzwoitym, zatrzymanie się i krytyczne spojrzenie na własne życie. Gracz nie ma sumienia, pozbawiony jest kręgosłupa moralnego. Nie nawiązuje głębszych relacji – traktuje ludzi przedmiotowo, jak kolejne stopnie do osiągnięcia celu. Tego wymaga System i funkcjonowanie w nim. W zamian System daje władzę nad innymi, tworzy z nich Pionki w Akcjach, których reżyserem jest Gracz. Trzyma on w swoich rękach los innych i wykorzystuje tę możliwość dla własnych korzyści. Czy w Graczu może odezwać się sumienie? Czy nadejdzie moment, w którym pozna on prawdziwe oblicze Systemu? Czy Gracz dostrzeże Światło?
Życie Pionków to nicość. Pieniądz to władza. Dam ci wszystko, czego zapragniesz. Pieniądze? Władza? Kobiety? Żaden problem. Musisz być tylko lojalny i wierny jak pies. Rozumiesz? A teraz klęknij i obiecaj mi tę lojalność.
Musisz otworzyć Serce, Leo. Przebaczyć, a to da ci ukojenie – powiedział Tim. – I naprawić to, co zepsułeś.
Notka o Autorce
Kobieta. Mama. Towarzyska Samotniczka. Absolwentka Wydziału Filologii Polskiej i Klasycznej Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Miłośniczka słowa pisanego, dźwięku, Słońca i Nieba. Obecnie mieszka w Hannoverze.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii fantasy
W jakim klimacie utrzymana jest powieść "Gracz" Iwony Maliszewskiej?
Książka stanowi mroczne połączenie fantastyki z thrillerem psychologicznym, skupiającym się na bezwzględnej walce o władzę. Autorka kreuje duszny świat zdominowany przez opresyjny System, w którym moralność zostaje całkowicie wyparta przez pragmatyzm i chęć zysku. Czytelnik styka się tutaj z głęboką analizą ludzkiej psychiki oraz mechanizmów manipulacji stosowanych wobec jednostek. To lektura przeznaczona dla osób poszukujących w literaturze trudnych pytań o naturę zła i granice lojalności.
Kim jest główny bohater i czy można się z nim utożsamić?
Główny bohater, Leo, to postać celowo pozbawiona kręgosłupa moralnego, która traktuje innych ludzi w sposób przedmiotowy. Funkcjonuje on jako narzędzie Systemu, postrzegając otoczenie jedynie przez pryzmat korzyści i kolejnych stopni do osiągnięcia celu. Taka konstrukcja postaci sprawia, że trudno o klasyczną sympatię, jednak śledzenie jego wewnętrznej walki dostarcza silnych emocji. Narracja koncentruje się na pytaniu, czy w człowieku całkowicie oddanym władzy może jeszcze obudzić się autentyczne sumienie.
Czym charakteryzuje się świat przedstawiony i rola Systemu w fabule?
Rzeczywistość w powieści to hierarchiczna struktura, w której obywatele dzielą się na sprawczych Graczy oraz ubezwłasnowolnione Pionki. System nagradza bezwzględną lojalność, oferując w zamian pieniądze, kobiety i niemal nieograniczoną władzę nad losem innych osób. Więzi międzyludzkie są tu zastąpione przez transakcje, a każda próba buntu wiąże się z ryzykiem utraty wszystkiego. Tło to służy jako gorzka metafora korupcji duszy w świecie, gdzie jedynym wyznacznikiem wartości człowieka jest jego przydatność dla ogółu.
Dla jakiego typu czytelnika ta pozycja może okazać się nieodpowiednia?
Książka nie jest polecana osobom szukającym lekkiej, optymistycznej przygody lub klasycznego nurtu high fantasy z magią. Ze względu na mroczną tematykę, brak empatii głównego bohatera oraz brutalne zasady panujące w świecie przedstawionym, lektura może być przytłaczająca dla wrażliwych odbiorców. Nie znajdziemy tutaj prostego podziału na dobro i zło, co wymaga od czytelnika dużej dojrzałości emocjonalnej. Osoby oczekujące szybkiej akcji kosztem rozbudowanych rozważań o kondycji ludzkiej mogą poczuć pewien niedosyt.
Czy w fabule pojawia się szansa na odkupienie win głównego bohatera?
Powieść wprowadza wątek potencjalnej przemiany, sugerując, że nawet w najbardziej zepsutym człowieku tli się iskra sumienia. Postać Tima pełni rolę moralnego kompasu, który próbuje skłonić Leo do naprawienia wyrządzonych krzywd i odnalezienia wewnętrznego ukojenia. Proces ten jest jednak bolesny i wymaga odrzucenia wszystkich przywilejów, jakie dotychczas gwarantował mu bezduszny System. Ostateczny wybór między lojalnością wobec władzy a własnym sercem stanowi kulminacyjny punkt całej opowieści.
