Gra bez zasad (barwione brzegi)

„Coraz bardziej podsycałam w sobie gniew i obezwładniającą chęć zemsty i tylko to pomagało mi teraz przetrwać.”

Zanurzcie się w świat, który przeraża swoim okrucieństwem, ale i fascynuje głębią emocji i mroku. Gdzie próbują odnaleźć swoją drogę do wolności przez strach, ból i ciemność.

On wychowany w krwawej marsylskiej mafii, niebezpieczny i bezwzględny szef. Ona córka capo, która zapragnęła wolności oraz innego życia, przez co zapłaciła surową karę. Gdyby los nie chciał, to ich drogi nigdy by się nie skrzyżowały, ale intryga i kłamstwa innych pomogły im się spotkać.

„Jak widać, potwory też potrafią kochać.”

Hugo jako szef Unione Corse robi wszystko, by jego organizacja zmieniła oblicze, ale przez utratę całego towaru, musi osobiście pofatygować się do Nowego Jorku, by zapobiec wojnie. Ale nie spodziewa się, że nie uda mu się to i to z zupełnie innych powodów niż można myśleć. Everista już raz podjęła walkę o wolność, ale nie skończyło się to dobrze dla niej. Bo ojciec postanowił dać jej bolesną nauczkę, wciągając ją w szeregi swoich żołnierzy, miała wykonywać jego zadania, a oprócz tego jeszcze znęcał się nad nią fizycznie i psychicznie. Jej determinacja, by zemścić się na ojcu, wzrasta, gdy pojawia się Hugo. Oferuje mu pomoc za pomoc w ucieczce i bezpieczeństwo dla siebie i siostry. Tylko wtedy jeszcze nie wiedziała, kto oprócz ojca jest ich wrogiem.

„Zrozumiałem, że miłość nie jest słabością, wręcz przeciwnie. To właśnie ona definiuje życie, dając coś więcej niż tylko egzystencję.”

„Gra bez zasad. Hugo” od bardzo długiego czasu mnie kusiła, byłam ciekawa mroku, jaki tym razem stworzyła autorka w tej historii. Bo to, że oprawa książki i jej wykonanie jest nieziemskie, nie da się zaprzeczyć. Już to sprawia, że chce się zacząć ją czytać. Tylko to, co znajduje się na jej kartkach, to nie jest prosta historia o mafii, to historia o ludziach, którzy starają się odnaleźć swoją drogę i walce z demonami, które ich prześladują. Całkowicie przepadłam w tym niebezpiecznym i mrocznym świecie, który stworzyła autorka. Idealnie oddaje całe napięcie i emocje, jakie jest między bohaterami. Sprawia, że ciarki i strach dopadają czytelnika w najmniej spodziewanym momencie. Między Hugo a Eve aż iskrzy od fascynacji, pożądania i niebezpieczeństwa. Bo Eve, mimo że drobna i niepozorna jest niezwykle niebezpieczna. Ta historia wciąga od pierwszej strony i zapewnia emocje, napięcie, strach, adrenalinę, intrygę, namiętność, akcje, porusza do głębi, nie boi się poruszać trudnych tematów i zapewnia bohaterów z krwi i kości. Jestem zachwycona, bo uwielbiam takich bohaterów i taką mroczną, nieprzewidywalną fabułę. Ta książka przyciągała mnie jak magnes i teraz wiem, dlaczego, bo to idealnie napisany romans mafijny, w którym nie ma nic delikatnego, za to jest czyste zło i bohaterowie, którzy noszą podobne rany na duszy i ciele oraz nadzieja, która daje światełko w mroku. Jak dla mnie jest to niesamowita historia, którą gorąco polecam.

#smoczyca_poleca

To, ile Basia czekała na zakończenie prac na książką na pewno wiecie, bo wspominała o tym na swoich socjalach. Ale to co powstało… coś niesamowitego. Jeżeli zastanawiacie się czy treść jest tam obłędna jak okładka? Tak!!! Powiem więcej, jak dla mnie treść bije ją na głowę.

Mamy tu dwie mafie, korsykańską Uniona Corse i nowojorską Cosa Nostrę. Czyli to, co tygryski lubią najbardziej 😎

Niebezpieczni mężczyźni, a wśród nich ona - Mała Evarista. Zmuszona przez ojca do bycia bezwzględnym mafijnym żołnierzem, decyduje się na ryzykowny krok: umowę z wrogiem. I wtedy rozpoczyna się prawdziwa gra bez zasad. Resztę zachowam dla siebie, a wy musicie koniecznie sięgnąć po „Hugo.Gra bez zasad”. Na moje głębokie pokłony zasługuje mafijny research. Już to pisałam autorce i napiszę również Wam: tak powinny wyglądać romanse MAFIJNE, gdzie mafia nie jest tylko tłem, a czujemy lufę pistoletu przyłożoną do skroni i zapach prochu unoszący się w powietrzu.

Kawał solidnego dark romansu!

Gorąco polecam!

PS: Basiu, poprzeczka wywindowała w kosmos, wiesz o tym? 😎

🔥🔥 Gra bez zasad. Hugo autorstwa B. A. Feder to jedna z tych powieści mafijnych, które nie boją się brudu, brutalności i moralnej szarości. Od pierwszych stron zostajemy wrzuceni w sam środek piekła — świata, gdzie przetrwanie to waluta, a lojalność potrafi być równie śmiercionośna jak zdrada. Hugo Brunel nie jest typowym mafioso. To człowiek z przeszłością tak mroczną, że cień ojca — okrutnego przywódcy Unione Corse — wydaje się niemal lżejszy. Kiedy Hugo przejmuje schedę po Bénédicte, nie szuka władzy dla niej samej, ale pragnie zniszczyć wszystko, co symbolizował jego ojciec. Feder nie oszczędza czytelnika — to historia duszna, intensywna i bezkompromisowa.

🔥🔥 Evarista, kobieta równie niebezpieczna co zdesperowana, wprowadza do tej historii nie tylko odrobinę światła, ale też iskrę, która błyskawicznie przeradza się w pożar. Wychowana w klanie Cosa Nostry, traktowana jak pionek w grze potężnych mężczyzn, postanawia zawalczyć o siebie i młodszą siostrę. To nie jest bohaterka, która czeka na wybawcę — to strateg, który wie, jak ustawić pionki na planszy. Jej plan ucieczki przez sojusz z Hugo wydaje się szaleństwem, ale szybko okazuje się, że ich wspólny wróg nie jest jedynym powodem, dla którego trzymają się razem. Relacja między tą dwójką pulsuje napięciem od pierwszego spotkania — oparta na nieufności, potrzebie i zbyt wielu niewypowiedzianych słowach.

🔥🔥 Co fascynuje najbardziej, to fakt, że oboje — Hugo i Evarista — są postaciami zbudowanymi na kruchych fundamentach traumy. On nosi blizny po matce, która nie doczekała się ratunku. Ona żyje z ranami zadanymi przez ojca, który traktował ją jak narzędzie. Mimo to nie użalają się nad sobą. Zamiast tego, krok po kroku, uczą się, że zaufanie może być walutą cenniejszą niż strach. Ich dynamiczna relacja nie jest łatwa — są momenty chłodu, gniewu i zdrady — ale kiedy już pozwalają sobie na odrobinę otwartości, dzieje się coś niezwykłego. To nie romans w stylu cukierkowej mafii z wattpada. To surowa opowieść o pożądaniu, które potrafi zranić równie mocno jak pistolet przystawiony do skroni.

🔥🔥 Feder z ogromnym wyczuciem prowadzi czytelnika przez gęsty labirynt mafijnych zależności i polityki, nie pozwalając ani na moment odetchnąć. Styl autorki to jej ogromna siła — płynny, pełen emocji, ale też precyzyjny jak cios nożem. Nie sposób przejść obojętnie obok dramatycznych wydarzeń z drugiej połowy książki, które odwracają układ sił i zmuszają do przewartościowania wszystkiego, co do tej pory wiedzieliśmy. Jednocześnie autorka wplata do tej krwawej układanki drobne momenty czułości i człowieczeństwa, dzięki czemu powieść nie zamienia się w bezduszne mordobicie.

ㅤ

🔥🔥 Gra bez zasad. Hugo nie jest pozycją dla wrażliwych czytelników — to historia brutalna, pełna przemocy, złożonych intryg i braku prostych rozwiązań. Ale to również powieść, która stawia pytania o to, kim się stajemy, kiedy odbierze nam się wszystko. Czy można zbudować coś dobrego na ruinach przeszłości? Czy zemsta daje wolność? I co się dzieje, gdy zamiast nienawiści pojawia się coś bardziej niebezpiecznego — potrzeba bliskości? Feder nie daje łatwych odpowiedzi, ale zostawia ślad — emocjonalny, intensywny i trudny do zatarcia.

ㅤ

🔥🔥 Nie sposób nie wspomnieć o zakończeniu — ostatnie rozdziały to prawdziwa emocjonalna bomba. Wątki poboczne zostają spięte z ogromną precyzją, a wyjaśnienia dotyczące tajemniczej pary z retrospekcji dodają całej historii jeszcze większej głębi. Nawet jeśli można się było domyślić tożsamości kobiety, to mężczyzna był prawdziwą niespodzianką. Feder kończy historię z przytupem, nie oferując prostych happy endów, ale dając coś znacznie cenniejszego — nadzieję na nowe rozdanie. Dla fanów mafijnych klimatów, złożonych postaci i emocji, które nie pozwalają zasnąć — to absolutny must-read.

Współpraca reklamowa

Evarista to zwykła dziewczyna, która za błędy musi zapłacić karę gorszą niż śmierć. Wciągnięta w mafijny świat przez ojca, pozostawiona bez możliwości wyboru próbuje przetrwać. Karmi swoją nienawiść do ojca, a wtedy na jej drodze staje Hugo Brunel, który otworzy przed nią nie tylko możliwości, ale i cały świat.

Na wstępie pozachwycam się wydaniem bo te jest na prawdę cudowne. Ilekroć spoglądałam na półkę książka momentalnie przyciągała mój wzrok. Moja wewnętrzna okładkowa sroka została w pełni zaspokojona bo okładka, wnętrze i brzegi są po prostu doskonałą całością.

Co do fabuły powiem tak… wielkie, wielkie WOW.

Basia powoli wprowadza nas w mafijny świat. Przedstawia aspekty oraz sposób w jaki pracuje amerykańska Cosa Nostra oraz francuska … Jej research był świetny. Autorka na prawdę dobrze się przygotowała i wielkie brawa dla niej 👏👏👏

Basia dozuje nam akcje, ale nie nudzi. Jestem tym zachwycona bo pomimo, że nie dostajemy całej akcji na raz wszystko jest idealnie wypracowane. A jeśli zdarza wam się tak jak czasem mi, że nudzą was opisy, gwarantuje, że tutaj tego nie doświadczycie. Tu wszystko jest ważne, każde najkrótsze słowo czy kropka. Wszystko razem tworzy spójną, idealną całość.

Evarista to bardzo silna kobieca postać. To przez co przeszła… nie jeden by się poddał, ale to właśnie te przeżycia ją ukształtowały.

Hugo, oj Hugo. Na jego perspektywę czekałam najbardziej i się nie rozczarowałam. Jest idealnym materiałem na książkowego męża i ja kocham go całym sercem. Nie raz gdy coś mówił przechodziły mnie niesamowite dreszcze 😍

Klimat książki jest niepowtarzalny, gesty i mroczny. Basia przedstawia realnie brutalny świat mafii, w którym nie ma litości, ale w którym idzie się zatracić. Ja ubóstwiam tę książkę. Każda strona to było zaskoczenie, do końca nie możemy być pewni co się wydarzy, ani kto jest kim. Nie jeden dialog wywołał ciary, a zwroty akcji sprawiały, że waliło mi serce. Emocje rosły, akcja nabierała tempa i ciężko było mi się oderwać. Nie czytałam jeszcze czegoś takiego. Basia rzuciła świeży powiew na romanse mafijne. Nie ma tu oklepanych tortur czy gróźb, na dodatek ten klimat dark robi robotę 😍

Występują tu pikantne sceny, ale są idealnie skonstruowane. Tutaj nic nie jest przesadzone i świetnie mi się je czytało 😍

Pamiętajcie jednak żeby przed sięgnięciem po nią zajrzeć do TW. Książka porusza tematy, które nie będą odpowiadać każdemu i lepiej sprawdzić to za wczasu. Mnie lista TW jeszcze bardziej zachęciła, ale ja po prostu kocham takie klimaty 😍

Ogromnie gratuluję wydawnictwu oraz Basi pięknego wydania świetnej historii i ogromnie dziękuję za zaufanie oraz możliwość zrecenzowania tej cudnej książki. Wrócę do niej nie raz.

Podsumowując książka jest totalnie 10/10, czyta się bardzo przyjemnie, a akcja bezgranicznie wciąga. Każda osoba, która kocha klimaty mafii, elementy dark oraz po przeczytaniu TW mówi, to miało mnie przestraszyć? Na 100% pokocha tę książkę. Gorąco polecam bo tę książkę po prostu musicie poznać! Ja czekam na kolejne książki Basi. Dziewczyno nie zatrzymuj się! Twórz więcej! Potrzebujemy więcej takich postaci jak Hugo, a tobie wychodzą bezbłędnie 😍

Ja czekam na kolejne nowości od Basi, a was jeszcze raz zachęcam. Nie pożałujecie zanurzenia się w tej historii.

💜🖤💜

Jak bardzo przyciągają Was piękne wydania?

Mnie ogromnie! A te od @wydawnictwo_kdw są najpiękniejsze, kocham je, zresztą wiecie o tym doskonale 🙄

Między nienawiścią, a pożądaniem jest cienka granica i @[Adres usunięty] nam to idealnie zobrazowała. Kto zna książki Basi, ten wie, że ta kobieta potrafi pisać. Książka mafijna? Co to dla niej! Tutaj nie ma motylków i serduszek, tutaj jest prawdziwa mafia, mocna, dosadna i myślę że śmiało można powiedzieć, że jest to Dark Romans i to jeden z lepszych, po które miałam okazję sięgnąć.

„Gra bez zasad. Hugo” od pierwszej strony wciąga czytelnika w swój mroczny świat. Nienawiść, brutalny świat, porachunki, tutaj znajdziecie to wszystko. Cieszę się, że autorka pozwala nam tak poznać bohaterów i że ich nie oszczędza. Jest mocno, czyli tak, jak w romansie mafijnym powinno być.

Moja ulubioną postacią oczywiście jest Everista, kobieta kocica, która potrafi pokazać pazurki. Córka samego Capo. Nie. To nie ta historia, w której tatuś broni swojej księżniczki. Jak jest tutaj? Musicie to sprawdzić. Nasza żmijka, tak nazywa ją Hugo, potrafi walczyć o siebie i marzy o wolności, która nie jest dla niej dostępna. Uwielbiam to, uwielbiam ją.

Ale co ja mówię… Wszyscy bohaterowie są świetnie wykreowani, fabuła jest dopracowana, czego chcieć więcej? Pffff, kocham tę historię!

Relacja Everisty i Hugo nie należy do łatwych. Nie jest to typowy romans. Tutaj wszystko dzieje się po coś. Tak, to prawdziwy Dark Romans z krwi i kości. Wierzcie mi, nie będziecie się nudzić. Ale co ja będę Wam opowiadać, musicie sprawdzić to sami!

Basia pokazała, że potrafi pisać. Nie pozwala się nudzić. Tutaj dzieje się sporo. Jeśli myślicie, że w tego typu książkach nic was nie zaskoczy, mylicie się. Autorka udowadnia, że mafia wcale nie musi być nijaka, wręcz przeciwnie, ma świeże pomysły, które potrafi przerzucić na papier, co osobiście ogromnie doceniam. Pamiętajcie jednak, że jest to książka dla dorosłych i nie nadaje się dla każdego. Gwarantuję Was, że nie zabraknie tutaj emocji.

Jeśli lubicie takie pozycje, trafiliście idealnie. Jest to OBOWIĄZKOWA pozycja. Musicie ją poznać, nie macie wyjścia.