Gorzki smak marzeń

"...nigdy nie można się poddawać, a każdy dzień należy traktować jak dar, na który zasługujemy..."

Cześć Kochani!💙

Nie wiem czy pamiętacie, ale w maju tego roku czytałam pierwsza część powieści Pani Anety Krasińskiej pt."Słodki smak marzeń". Byłam zachwycona bohaterami... polubiłam Igora bardzo! Był ratownikiem górskim, akcja toczyła się w górach [Adres usunięty]. w Dolinie Chochołowskiej. Natomiast Laura pracowała w korporacji. Poznali się przypadkowo. Igor uratował ją w górach. Może wydawać się, że było słodko, ale nie do końca.. powieść zakończyła się smutno... Igor razem z innymi ratownikami ratował kolejnego człowieka.. niestety przyszła lawina...

Byłam bardzo zła, że tak zakończyła się pierwsza część. Laura i Igor dopiero co się zaręczyli...

No i stało się, dorwałam w swe łapki część drugą..Ale zaczęło się strasznie:( Igor nie miał szczęścia. Zmarł. Serce Laury pękło na pół. Z niedoszłą teściowa nie potrafiła się dogadać. Nie mogła też zrozumieć dlaczego Igor chciał oddać swoje narządy na przeszczep...

Kobieta zatraciła się... jej życie nie miało sensu...

Zamknęła się w sobie.

Aż pewnego dnia w domu Igora zjawia się nastolatka Nicole twierdząc, że Igor był jej biologicznym ojcem...

Jak zareaguje na tę wiadomość Laura?

Czy w jej życiu wyjdzie w końcu słońce?

I...czy w jej sercu znajdzie się miejsce na miłość?

Odpowiedzi na tę pytania dostaniecie, kiedy przeczytacie drugą część powieści Pani Anety:)

Polecam i zachęcam!

Tak jak obiecałam, przychodzę wieczorową porą z drugą częścią cyklu #smakmarzeń autorstwa Anety Krasińskiej pt. "Gorzki smak marzeń".

Jeżeli pierwszą część miała mocno rozbudowany wątek romantyczny, to druga jest oszałamiająca powieścią obyczajową z sensacją w tle.

Jest to kontunuacjia losów Laury, która próbuje pożegnać się z przeszłością. To, w którą stronę autorka pokierowała losy bohaterki totalnie mnie zaskoczyło. Nie spodziewalam się takiego obrotu spraw.

Ale po przeczytaniu całości wszystko ułożyło się w logiczną całość, piękną , zaskakującą i robiącą wrażenie na czytelniku.

Autorka bardzo dokładnie opisuje proces żałoby, wszystko to co dzieje się z człowiekiem po stracie bliskiej osoby, z otępieniem, uzależnieniem i brakiem chęci do życia włącznie. Uwierzcie, robi to wrażenie.

Bardzo spodobał mi się wątek pojawienia się nastolatki w życiu Laury i element zaskoczenia z tym związany - przeszłość, która dala o sobie znać. Tematy wykorzystywania dziecka oraz manipulacji przedstawione w powieści ogromnie mną poruszyły.

Autorka rewelacyjnie buduję napięcie trzymając czytelnika w niepewności co do intencji niektórych bohaterów oraz zakończenia. Natomiat samo zakończenie daje ogromną nadzieję, zostawia czytelnika w przekonaniu, że wszystko się poukłada i bohaterom się uda. W tej książce jest tyle niuansów i poruszonych ważnych spraw w sposób przyjemny w odbiorze, że polecam Wam samodzielnie je odkryć, a jestem przekonana, że będziecie zadowoleni.

Kończę moją przygodę z bohaterami Smaków marzeń z uśmiechem i przekonaniem, że nic w życiu nie dzieje się przypadkiem i wszystko w życiu jest po coś, że po każdej burzy wychodzi słońce i warto na nie czekać, marzyć i walczyć, o siebie i o lepsze jutro.

Miłość, która potrafiła wiele pokonać, plany na wspólną przyszłość, marzenia, które mieli wspólnie realizować – jedna chwila wystarczyła, aby wszystko stanęło pod znakiem zapytania. Igor, ratując ludzi w górach, sam ulega poważnemu wypadkowi, wszyscy mają nadzieję, że się z tego wyliże, że może spędzie wiele miesięcy na rehabilitacji, ale będzie żyć. Niestety staje się inaczej, mężczyzna umiera, a świat Laury się rozsypuje. Nie potrafi się pogodzić z tym, co się stało, nie potrafi się podnieść, nie potrafi i nie chce żyć, jakby nic się nie stało. Coraz bardziej zapada się w sobie, coraz więcej zaczyna pić, bo tylko alkohol pozwala jej na sen, na chwile odpoczynku i zapomnienia. Odcina się od przyjaciół, nie pozwala sobie pomóc, chociaż jej przyjaciele nie dają za wygraną.

Po pewnym czasie i wielu negatywnych dniach w jej życiu, w domku, w którym była taka szczęśliwa z Igorem, pojawia się nastolatka. Nicole twierdzi, że jest córką Igora. Jednak nic nie jest takie jasne i proste, jakby się chciało. Dziewczyna przeżywa coś, o czym nikomu nie chce powiedzieć, a jednocześnie marzy o pomocy. Co takiego się stało Nicole? Czy naprawdę jest córką Igora? Czy Laura pozwoli sobie pomóc? Czy pogodzi się ze śmiercią ukochanego? Czy znajdzie jeszcze jakiś sens w życiu?

Pierwszy tom mi się podobał, a co za tym idzie, miałam sporo oczekiwań odnośnie do drugiego i nie zawiodłam się. Książka była świetna, chociaż zupełnie inna niż „Słodki smak marzeń”. To historia o stracie, o śmierci ukochanej osoby, o depresji, alkoholizmie i wiele więcej (nie mogę wam więcej zdradzić). Jest naprawdę mocna, a jednocześnie dość realistyczna, momentami nie potrafiłam powstrzymać łez.

Laura bardzo się zmienia. Z wesołej, szczęśliwej kobiety z planami i marzeniami staje się wrakiem człowieka, któremu na niczym nie zależy. Bardzo jej współczułam, a jednocześnie mocno trzymałam kciuki, aby w jej życiu ponownie zaświeciło słońce.

„Gorzki smak marzeń” to książka pełna bólu i cierpienia, a przy tym dość realistyczna (niestety jest wiele osób, które przeżyły to, co Laura). Mnie zdecydowanie się podobała i na pewno nie zapomnę jej szybko. Polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Lubię od czasu do czasu sięgnąć po książkę polskiej autorki, której twórczości jeszcze nie miałam okazji poznać. To właśnie się przyczyniło do tego, że sięgnęłam po książkę „Słodki smak marzeń” autorstwa Anety Krasińskiej. Przeczytana przeze mnie historia było trochę przewidywalna, ale ciekawa. Zakończyła się tak, że chciałam od razu poznać kontynuację. Musiałam jednak poczekać kilka miesięcy, ale jestem już po lekturze „Gorzkiego smaku marzeń”.

Wydarzenia książki „Gorzki smak marzeń” zaczyna się zaraz po skończeniu „Słodkiego smaku marzeń”. Już po chwili złamała moje serce. Ta część jest smutniejsza i mroczniejsza. Zawiera więcej zagadkowych wątków, które trudniej przewidzieć. Dzięki temu o wiele lepiej mi się ją czytało niż poprzednią. Tak wciągnęłam się w czytaną historię, że nie potrafiłam inaczej niż skończyć ją w jeden dzień. Trochę smutno było mi się rozstawać z bohaterami, ale byłam szczęśliwa, że w takim momencie ich życia zakończyła się ta książka.

Myślę, że nie warto zaczynać przygody z tą dylogią od drugiej części, gdyż wiele wątków może być niejasna. A warto w pełni rozumieć tę historię, bo jest ciekawa i wciągająca. „Gorzki smak marzeń” w pełni wynagrodził mi czekanie na tę historię. Jestem zachwycona, że dostałam historię pełną w przeróżne emocje i która potrafiła mnie zaskoczyć w najmniej spodziewanym momencie. Zdecydowanie będę śledzić karierę pani Anety Krasińskiej i czekam już na kolejną książkę.

Los często bywa okrutny. Daje nadzieję, spokój, radość i gdy już się myśli, że nikt, ani nic nie zmąci tego szczęścia, obnaża nasze słabości i uderza w czuły punkt, burząc marzenia, beztroskę, jak domek z kart. Jedni udźwigną te bezlitosne doświadczenia, inni przytłoczeni wydarzeniami, popadną w marazm, apatię. Depresja to straszna choroba. Odbiera chęci do życia, człowiek przestaje reagować na rozmaite bodźce, stara się za wszelką cenę zagłuszyć ból różnymi metodami, które na moment dadzą ukojenie rozbitej duszy i sercu. Rezygnuje z dbania o siebie, gaśnie w oczach, zaprzestaje odczuwać głód, a ciemność, która dosięga go lepkimi mackami, przyciąga ku ostateczności.

Pewnego dnia Laurze zatrzymuje się świat. Plany i marzenia pękają jak bańka mydlana. Życie traci sens, a rzeczy, które wcześniej sprawiały radość, teraz doprowadzają do ogromnej rozpaczy i bezsilności. Chciałoby się cofnąć czas, a w głowie pojawia się jedna myśl: dlaczego nas to spotkało ? Każdego dnia zatapia się coraz głębiej w morzu bólu i osamotnienia. Przyjaciele, mimo usilnych starań, nie są w stanie pomóc Laurze, gdyż za każdym razem zderzają się ze ścianą, którą wokół siebie zbudowała. Znajdzie się jednak osoba, równie mocno pokiereszowana przez los, która zacznie stopniowo pobudzać serce do miarowego bicia.

To lektura, która daje do myślenia. Pokazuje, jak człowiek potrafi się zmienić w mgnieniu oka, jak ból po stracie bliskiej osoby umie zawładnąć całym życiem, to jak chwila zapomnienia może doprowadzić do uzależnienia i jak depresja wpływa na zachowania człowieka. Do tego samotność, uczucie pustki, bezradność, rezygnacja, oglądanie życia za szklaną ścianą, złość na chichot losu, upadek na samo dno szamba i trudy wydostania się z niego, ucieczka do bezpiecznego azylu, do którego inni nie mają dostępu. Mówi również o nadziei, walce, chęci pomocy, scaleniu połamanego serca, niezwykłej sile przyjaźni i wiele innych.

Emocjonalna lektura z nieoczekiwanymi zwrotami akcji, która skłania do refleksji. Ukazuje to, jak życie bywa kruche i bardzo ulotne. To, że powinniśmy czerpać z życia pełnymi garściami i nie przejmować się błahostkami. Bohaterowie są tacy jak my, autentyczni, namacalni, z podobnymi troskami, problemami, którzy lepiej lub gorzej potrafią poradzić sobie z przeciwnościami losu. Dajcie się porwać niesamowitej kontynuacji, która trzyma w napięciu emocjonalnym od początku do końca, która niczym rollercoaster podnosi ciśnienie, by po chwili wyciszyć nabuzowane uczucia. Idealna lektura na jesienne wieczory.

„Gorzki smak marzeń” to druga część serii Smak marzeń. Jest to kontynuacja losów Laury, którą poznajemy w pierwszej części „Słodki smak marzeń”.

Jest to książka pełna emocji. O ile pierwsza część była lekka i przyjemna, o tyle druga część jest owiana nutką niepokoju, a wręcz dramatyzmu, bowiem toczy się tu walka o życie ukochanej osoby.

Laura będzie przeżywać życiowy dramat. Kiedy jej świat legnie w gruzach, na horyzoncie pojawia się nastolatka, która twierdzi, że jest córką jej narzeczonego. Dziewczyna przeżywa piekło w swojej rodzinie zastępczej, a jedyną osobą, która może pomóc jej wyrwać się z piekła jest właśnie Laura. Dziewczyny pomogą sobie nawzajem przezwyciężyć życiowe dramaty.

„Gorzki smak marzeń” to pełna smutku opowieść o stracie, ale również o nadziei, która często przychodzi nieoczekiwanie. Książka pokazuje, że w życiu niczego nie możemy być pewni. Szanujmy każdą chwilę życia i obecność najbliższych.

Życie każdego z nas pełne jest wzlotów i upadków, nie ma bowiem osoby, która przeżywa tylko szczęśliwe chwile. To, jak to życie ostatecznie wygląda, zależy od umiejętności cieszenia się tymi dobrymi chwilami i podnoszenia się z kolan, kiedy upadamy. Niestety, niekiedy nawet odporne osoby potrafią się ugiąć pod ciężarem problemów, są też takie wydarzenia, które potrafią nas pozbawić chęci do dalszego egzystowania. Jednym z nich jest utrata bliskiej osoby, tym bardziej bolesna, im bardziej jesteśmy z nią związani, im bardziej zaskakująca jest ta strata.

Właśnie w takiej sytuacji znalazła się Laura, bohaterka drugiej części powieści obyczajowej „Słodki smak marzeń”, autorstwa Anety Krasińskiej. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Jaguar książka, to opowieść o tym, jak dziwnie niekiedy splatają się ludzkie losy, a także jak szybko nasze życie może się odmienić. Książka daje nadzieję, a jednocześnie uwrażliwia nas na zmianę, ostrzega przed planami i dowodzi, że niekiedy nie mamy zupełnie wpływu na to, co się wokół nas dzieje.

Jeszcze niedawno Laura planowała wspólne życie z Igorem, właśnie dostała zaręczynowy pierścionek, a przed nimi były wspólne święta i wiele lat szczęśliwego życia. W jednej chwili wszystkie te plany legły w gruzach, wraz z lawiną, która zeszła zabierając go ze sobą. Igor, ratując życie turyście, sam stał się ofiarą groźnej przyrody, został przygnieciony zwałami śniegu w wyniku czego trafił do szpitala w stanie krytycznym. Nie odzyskał przytomności, choć Laura cały czas miała nadzieję, że jej glos, ich wspólne plany, będą stanowiły dla niego motywację do walki. Śmierć mózgu stała się wyrokiem dla jej szczęścia i zniszczyła wszystko, co razem budowali i co zbudować chcieli.

Kobieta nie może się pogodzić z odejściem ukochanego, a także z postawą jego matki, która wypełniając jego wolę przeznacza organy do transplantacji. Laura odczuwa to w taki sposób, jakby zbrukano jego ciało, choć tak naprawdę nie myśli racjonalnie. Popada w stan pewnego odrętwienia, z którego w żaden sposób nie może się wydostać. Wszystko traci dla niej znaczenie, nie wychodzi nawet z należącego do Igora domu w górach, w którym spędzili szczęśliwe chwile. Przynajmniej do momentu, w którym matka Igora postanawia sprzedać nieruchomość. Zrozpaczona Laura wraca zatem do Warszawy, a dzięki namowie przyjaciółki, wraca też do pracy.

Długo nie znajduje sił, by uporać się z dokumentami, w tym korespondencją przychodzącą do Igora, w końcu postanawia jednak przejrzeć ja i oddać niedoszłej teściowej. Wyrusza też do domku w górach, by przekonać się, że jeszcze nikt go nie kupił, choć … jest zamieszkały. Laura przekonana, że to włamywać wzywa policję, jednak zamiast złodzieja w domu zastaje wystraszoną nastolatkę, która twierdzi, że … Igor to jej ociec. Próbowała odszukać go już wcześniej, ale telefon odebrała właśnie Laura, obłąkana z bólu, a wówczas wyzwała tylko dziewczynę. Teraz musi stanąć przez nowym wyzwaniem, udowodnienia, że czternastoletnia Nicole rzeczywiście jest spokrewniona z Igorem. Tyle tylko, że nastolatka znika, na dodatek zabierając Laurze pieniądze.

Czy Nicole to zwykła oszustka? Czy Igor faktycznie czternaście lat temu miał romans, mimo że szykował się wówczas do ślubu? Czy Nicole jest jego córką? To tylko kilka pytań, na które będziemy poszukiwać odpowiedzi, choć od ich znalezienia bardziej istotna jest więź, która powstaje pomiędzy Laurą a dziewczyną. Mimo iż relacja ta od samego początku jest trudna, przyniesie obu wiele korzyści, przede wszystkim obie nauczą się, że dobrze jest mieć kogoś bliskiego, dobrze jest móc też komuś zaufać…

"Gorzki smak marzeń" Aneta Krasińska. Patronat medialny./ Recenzja przedpremierowa.

O tym, że szczęście bywa ulotne, niestety z pewnością przekonał się niemal każdy z nas. Wystarczy dosłownie jedna chwila, aby los odebrał nam wszystko to, co było dla nas jego źródłem i nadzieją na rysującą się przed nami piękną przyszłość. Plany i marzenia, które jeszcze dosłownie przed chwilą były tak cudowne i słodkie stają się bolesnymi wspomnieniami przesiąkniętymi bólem i goryczą. Oczywiście w momencie, kiedy nasze serce wypełnia radość, nikt z nas o tym nie myśli, ale życie potrafi nam bardzo boleśnie przypomnieć, że nic, co nam ofiarowało, nie zostało nam dane na zawsze.

Dramatyczne piętno tej prawdy poczuła Laura, główna bohaterka najnowszej powieści Anety Krasińskiej „Gorzki smak marzeń”, której premierę świętować będziemy już 6 października 2021 roku, a o której ja, jako jedna z jej patronek medialnych opowiem Wam już teraz.

Zapewne większość z Was wie, że jest to kontynuacja „Słodkiego smaku marzeń”. Ciągle żywe są we mnie emocje, które towarzyszyły mi podczas czytania pierwszej części, a także uczucie ogromnej potrzeby dowiedzenia się, co będzie dalej po przeczytaniu jej ostatniego zdania. Zamykając książkę bowiem, zostawiliśmy Laurę w takim momencie jej życia, w którym mogło wydarzyć się naprawdę wszystko. Mając to na uwadze, do lektury „Gorzkiego smaku marzeń” przystąpiłam z bijącym sercem i duszą na ramieniu. I wiecie co, serce mi się krajało, kiedy przekonałam się, jak wygląda jej życie, kiedy my czytelnicy możemy ponownie w nie wkroczyć.

Kobieta doświadczyła bolesnej straty, przez którą straciła sens życia. Pogrążona w swojej rozpaczy i bólu, nie potrafi poradzić sobie z poczuciem marazmu i osamotnienia. Przedłużanie się takiego stanu może prowadzić do poważnych konsekwencji, które, jak się przekonacie bardzo szybko i niepostrzeżenie mogą nas zniszczyć. Choć nasza bohaterka pragnie odciąć się od świata i przestać czuć, to są osoby, które bardzo chcą jej pomóc i pokazać, że życie musi toczyć się dalej, nawet jeśli dla nas samych się zatrzymało. Wiadomo jednak, że jeśli my sami w takiej sytuacji nie będziemy chcieli sobie pomóc, nikt inny za nas tego nie zrobi. Laura nie wie jednak jeszcze, że już wkrótce w jej życiu pojawi się ktoś, kto sprawi, że będzie zmuszona zweryfikować znane sobie fakty, o kimś, kto jest najważniejszą dla niej osobą. Nastoletnia Nicole, bo to o niej mowa zjawia się niespodziewanie w życiu Laury i utrzymuje, że należy do rodziny Wolfów. Dziewczyna jest skrytą osobą, ale z czasem ujawnia wstrząsające fakty skrywane w czterech ścianach jej rodzinnego domu, które są obrazem piekła przeżywanego przez nią każdego dnia. Zagubiona i przerażona Laura nie wie, ile w tym wszystkim, czego się ostatnio dowiedziała jest prawdy, ale ani przez chwilę nie ma wątpliwości, że nie może pozostać obojętna na słowa dziewczyny. Cierpienie nastolatki pozostawionej samej sobie w obojętności dorosłych osiągnęło już apogeum i teraz jest gotowa na wszystko, aby wreszcie wyrwać się z rąk tych, którzy mieli zapewnić jej miłość i bezpieczeństwo. Podejmuje bardzo ryzykowne działania, które ściągają na nią i Laurę niebezpieczeństwo, ale o tym musicie przeczytać już sami, do czego oczywiście Was zachęcam.

Mówi się, że każdy człowiek pojawia się w naszym życiu po coś. Relacja Laury i Nicole jest idealnym dowodem na słuszność tych słów. Choć początki jej budowania nie były łatwe, to z czasem widzimy, że obie wzajemnie sobie pomogły i dały szansę na odbudowanie swojego życia na nowo. Historia Nicole uświadomiła Laurze, że jeśli bardzo chcesz i jesteś konsekwentny w dążeniu do obranego przez siebie celu, możesz odmienić swoje życie, nawet jeśli jest ono bardzo trudne. Natomiast Nicole wzbudziła w sercu Laury uczucia uśpione gdzieś głęboko. Nauczyły się budować i doceniać więzi z drugim człowiekiem, ale także uświadomiły sobie, że niestety w każdej chwili niespodziewanie możemy je stracić.

„Gorzki smak marzeń” to kontynuacja, która swoim poziomem zdecydowanie dorównuje swojej poprzedniczce. Podobnie jak miało to miejsce wówczas, tak i teraz w nasze ręce trafiła książka, w której autorka zmierzyła się z bardzo trudnymi i życiowymi tematami, które, choć są fikcją literacką, to niestety dotykają nas również w życiu realnym. Dlatego jestem pewna, że każdy z nas znajdzie w historii opisanej na kartach powieści cząstkę siebie. Aneta Krasińska jest autorką, która nie pisze książek dla samego pisania, ale po to, aby zwrócić uwagę swoich czytelników na ważne tematy i skłonić nas do refleksji, a także do niesienia pomocy innym. Chciałabym tak bardzo wiele Wam jeszcze o tej książce powiedzieć, ale z oczywistych względów nie mogę i nie chcę psuć Wam przyjemności czytania i przeżywania emocji, których macie moje słowo, jest w niej bardzo wiele. No, ale dobrze uchylę Wam rąbka tajemnicy i zdradzę, że poza motywem straty i bolesnym procesem jej przeżywania, tym razem zostajemy skłonieni do pochylenia się między innymi nad problemem krzywdzenia dzieci i pozostawianie ich osamotnionymi w tym, co przeżywają często w bardzo wymownym milczeniu. Wszak cisza może powiedzieć więcej, aniżeli najgłośniej wykrzyczany potok słów. To straszne i przykre, ale my dorośli bardzo często nie wykazujemy zainteresowania problemami młodych ludzi, a takie postępowanie może prowadzić do tragedii.

W tym miejscu się zatrzymam i nie napiszę już ani słowa o treści książki, choć nie jest to łatwe, bo to o czym napisałam, jest niczym w porównaniu do tego, czego doświadczycie, czytając książkę. Muszę powiedzieć Wam otwarcie, że na pewno nie będziecie mogli oderwać się od jej czytania, więc zarezerwujcie sobie dla niej wolny czas. A kiedy już skończycie ją czytać, to jeszcze bardzo długo będziecie ją przeżywać w waszych sercach. Takie książki sobie cenię i takie chcę promować, dlatego z całego serca dziękuję autorce i wydawnictwu Jaguar, za umożliwienie mi objęcia jej opieką medialną. 6 października, zapamiętajcie tę datę. To będzie dzień premiery wspaniałej książki.