GOPR. Na każde wezwanie

„Góry czasem próbują ostrzec, ludzie pozostają jednak głusi”

W górach prawie każdy z nas był. Odpoczywał, spacerował czy zdobywał szczyty górskie. Ale czy zastanawialiśmy się, jak na co dzień wygląda prawa ratowników górskich? W jakich warunkach pracują? Jakim sprzętem się posługują? Jaką odpowiedzialność na siebie biorą wychodząc w góry na ratunek innym? Przekonajcie się …

„Góry są bezosobowe. Nie są wrogiem ani przyjacielem. Główne niebezpieczeństwo tkwi w człowieku, w jego nieuzasadnionej ufności we własne siły i w lekceważeniu praw przyrody. A prawem w górach są mgła, śnieg, wiatr, piorun i przede wszystkim nagłe zmiany pogody”

Lektura ta ukazała się w siedemdziesięciolecie powstania Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Poznajemy bliżej strukturę i działalność tej organizacji. Dowiemy się, że GOPR to siedem plemion niebieskiego krzyża, tj. Grupa Karkonoska, Sudecka, Beskidzka, Podhalańska, Krynicka, Bieszczadzka i Jurajska. Poznamy ich założycieli i ludzi, którzy mieli i nadal mają największy wpływ na ich działanie. Ludzi, którzy żyją ich życiem, nie wyobrażają sobie życia bez tej organizacji. Poświęcili jej całe życie i to ich drugi dom. W tym reportażu pojawia się dużo faktów, nazwisk i dat. I to jest trudne do ogarnięcia, nie wiem, czy jest to potrzebne aż z takimi szczegółami. Nie sposób tego zapamiętać, ale zawsze będzie można do niej sięgnąć, aby w razie konieczności coś sprawdzić.

Największe wrażenie na czytelniku robią opowieści – relacje o prawdziwych akcjach ratunkowych. Największych w historii kraju katastrof w górach. Niezależnie od pogody, warunków i sił, grupa wyrusza na pomoc poszkodowanym, zdarzały się sytuacje, że na pomoc było już za późno. Wyruszano, aby znaleźć i sprowadzić zwłoki. Opisane akcje zapierają dech w piersiach, emocje są niesamowite i niecodzienne. Ryzykowali własne życie, aby ratować innych z opresji. Jak widać zdarzało się, że ludzie wyruszali często w góry, gdy warunki były fatalne i niebezpieczne. Bez przygotowania i odpowiedniego wyposażenia. Nie mając pojęcia, co ich tam może spotkać. I tam się ich skończyło …

Kto może zostać takim ratownikiem górskim? Nie jest to łatwe, przed kandydatami surowe wymagania do spełnienia. Kilkuetapowe egzaminy, zarówno z wiedzy, jak i fizycznego przygotowania. Do odbycia wiele godzin stażu i praktyki. Nie każdy nadaje się do takiej pracy. Trzeba też być bardzo odpornym na stres i czyhające niespodziewane i nieoczekiwane anomalie, które mogą się zdarzyć na wysokości.

„Do zadań ratowników należy zwalczanie fałszywego, niczym nieuzasadnionego przekonania, że istnieją w górach bezpieczne drogi, że istnieją całkowicie bezpieczne góry”.

Autorzy przez pryzmat własnych doświadczeń zapraszają nas do świata pełnego emocji, codziennych zmagań nie tylko z aurą, ale i niebezpiecznymi wypadkami. Powinniśmy mieć świadomość, że oni codziennie narażają swoje zdrowie i życie, aby inny człowiek mógł wrócić cały i zdrowy do swoich bliskich. Zadaję sobie pytanie, czy wszyscy mamy świadomość i wiedzę, jak trudna i niebezpieczna jest praca ratowników górskich? Jak muszą nas ratować z opresji, gdy zabłądziliśmy i nie znamy drogi powrotnej ze szczytów górskich?

Znakomita, polecam, nie tylko dla każdego miłośnika górskich wycieczek! Również nieprzekonanych do górskich wspinaczek zachęcam do zmiany zdania.

"GOPR. Na każde wezwanie" to bogato ilustrowana historia Górskiego Ochotniczego Pogotowia Ratunkowego. Organizacji, która powstała w odpowiedzi na zwiększający się ruch turystyczny w górach innych niż Tatry. Jednak to właśnie tamtejsi ratownicy objęli wsparciem merytorycznym, organizacyjnym i finansowym raczkujące oddziały GOPR.

W książce poznajemy "siedem plemion błękitnego krzyża" czyli poszczególne grupy GOPR: Karkonoską, Sudecką (dawniej Wałbrzysko - Kłodzką), Beskidzką, Podhalańską, Krynicką, Bieszczadzką oraz Jurajską. Każdy z rozdziałów poświęconych danej grupie opowiada o jej największych wyzwaniach oraz głównych obszarach działania. Zawiera także krótką statystykę: ilość akcji, wypracowanych godzin oraz liczebność grupy.

Niesposób jednak mówić o ratownictwie górskim nie wspominając o wypadkach. W książce przeczytamy o najgłośniejszych oraz najbardziej dramatycznych wydarzeniach, które najczęściej wynikały z ludzkiej niewiedzy, brawury oraz nieznajomości gór. Dowiemy się także jakimi zasadami kierują się ratownicy. Oprócz determinacji i gotowości do poświęceń muszą cechować się oni także umiejętnością realnej oceny sytuacji - aby wiedzieć kiedy podjąć decyzję o zakończeniu akcji lub jak mądrze rozłożyć siły i zasoby.

Ta pozycja nie jest jednak tylko piękną laurką. Znajdziemy tutaj obiektywne spostrzeżenia, fakty oraz szczere, czasem lekko ironiczne, wyznania ratowników i osób związanych z górami. Z książki dowiemy się jak na przestrzeni lat zmieniało się górskie ratownictwo, napotykając na swojej drodze trudności administracyjne, logistyczne i finansowe. Druga wojna światowa, PRL, zmiany polityczne - wszystkie te wydarzenia odcisnęły piętno na działaniach GOPRU. Przyznam,że to właśnie ten rys historyczny zaciekawił mnie najbardziej. Z dużym zainteresowaniem czytałam o wyzwaniach, które stawały przed ratownikami w związku z politycznymi i historycznymi zawirowaniami.

Jeśli kochacie góry i lubicie poznawać różne zawody oraz środowiska od środka - jest to książka dla Was 🙂.

Jak powstało Górskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe? Jakie poszczególne grupy odpowiedzialne za dany teren tworzą GOPR? Jak to się stało, że TOPR opuścił GOPR? Jakie umiejętności musi posiadać ratownik i jak wygląda egzamin, by znaleźć się wśród osób, które noszą znak niebieskiego krzyża?

Na te pytania i wiele więcej dostaniecie odpowiedzi w książce, która w przystępny sposób dostarcza wiedzy na ten temat. Samej historii, dat i osób, które były ważne dla powstania i utrzymania organizacji jest poświęcone sporo miejsca, ale dzięki zdjęciom i dobrym wyważeniu ilości informacji w danym rozdziale bardzo przyjemnie idzie przyswoić tę wiedzę.

Od przeszłości do teraźniejszości możemy poznać [Adres usunięty]. jak wyglądały początki łączności satelitarnej, od kiedy psy stały się pełnoprawnymi członkami GOPR, kiedy zaczęto wykorzystywać śmigłowce w akcjach ratunkowych i jak zmieniło się wyposażenie ratowników.

Nie sposób przy historii ratowników nie wspominać o ich akcjach, które są jednocześnie ukazaniem bohaterstwa GOPR, jak i przestrogą dla czytelnika, który chce wybrać się na górską wycieczkę. W książce zostały umieszczone znane akcje ratunkowe, które pamiętam z telewizji czy innych książek oraz takie, które były ważne dla danego ratownika, który podzielił się swoimi wspomnieniami z autorami.

Uwielbiam, gdy w literaturze faktu zostają umieszczone zdjęcia, by samemu zobaczyć jakie zmiany dokonały się na przestrzeni lat. Tutaj jest ich naprawdę sporo, co jest wielkim plusem, bo zdjęcie poparte historią mam wrażenie, że zostanie na dłużej w mojej głowie. Bardzo lubię w przystępny sposób dowiadywać się nowych rzeczy z przeróżnych dziedzin i ta książka w całości spełniła moje oczekiwania.

Ciekawa, bardzo obszerna publikacja, która przybliża czytelnikom pracę ratowników GOPR. Dużo tutaj historii, ciekawych opowieści, anegdotek. Polecam wszystkim miłośnikom górskich wędrówek oraz czytelnikom, którzy lubią literaturę faktu.

To jedna z tych książek, które z pewnością przypadną do gustu miłośnikom górskich wycieczek. To historia o ludziach, którzy tworzą GOPR i którzy ratują tych ludzi, którym w górach powinęła się noga i którzy nie są w stanie samodzielnie dotrzeć do bezpiecznego miejsca. W książce znajdziemy zarówno trochę faktów na temat samego GOPRu, ale również wiele opisów akcji ratunkowych, które były przez GOPR prowadzone, od tych mniej znanych do tych, o których słyszało spore grono osób. Książka jest bardzo ładnie wydana i zawiera wiele zdjęć, które idealnie dopełniają opisane w niej treści.