Głód zabijania

Przyznam bez bicia, że "Głód zabijania" był pierwszą powieścią Alice Blanchard, którą przeczytałam. Z nowymi autorami jest podobnie jak z debiutami literackimi, podchodzimy do nich z dystansem, obawiając się, czy spełnią nasze oczekiwania. Osobiście bardzo sobie cenię opinie innych czytelników i przed przystąpieniem do lektury często czytam recenzje zarówno fanów jak i krytyków. Tym razem całość wyszła zdecydowanie na plus więc do książki podeszłam z otwartym, pełnym nadziei sercem. I oczywiście się nie zawiodłam. Mało tego, na mojej liście do przeczytania pojawiły się kolejne pozycje Blanchard.. Napisanie dobrego thrillera, szczególnie w dzisiejszych czasach kiedy wszystko zostało już wymyślone, jest trudnym wyczynem, jednak tym razem wyszło rewelacyjnie. Nie przypuszczałam, że coś będzie mnie w stanie jeszcze zaskoczyć, że kolejny raz spotkam oryginalnych bohaterów. Okazuje się jednak, że w tej studni literackiej jeszcze nie widać dna.

16 lat temu, Savannah, młodsza siostra Kate Wolfe, została brutalnie zamordowana. Zmuszona do życia z permanentnymi wyrzutami sumienia, po tym jak przez swoje samolubstwo straciła młodszą siostrę, Kate czuła lekką ulgę na myśl, że człowiek odpowiedzialny za ten czyn czeka na wykonanie wyroku śmieci. Ale kiedy spotyka emerytowanego policjanta, który jest przekonany, że jej siostra była tylko jedną z wielu ofiar seryjnego mordercy, Kate musi się zmierzyć z myślą, że morderca Savannah uniknął kary i znajduje się na wolności.

Nie jest to pierwsza książka, której główna bohaterka boryka się z trudną przeszłością i zmuszona jest do niesienia ciężkiego bagażu emocjonalnego. Tym co ją wyróżnia jest fakt, że Kate zdaje sobie sprawę, że jest winna. Kilkanaście lat temu zamiast opiekować się siostrą postanowiła zająć się własnymi sprawami co doprowadziło do tragedii. Od tego czasu dręczą ją wyrzuty sumienia. Każdego dnia zadaje sobie pytanie co by było gdyby przyłożyła się do swoich obowiązków tak, jak tego od niej oczekiwano. By zmyć swoje winy i odpokutować, kobieta postanawia zostać psychologiem dziecięcym i pomagać młodym, zagubionym ludziom. To właśnie relacje pomiędzy Kate a innymi bohaterami tej książki są ważnym spoiwem tej powieści. Autorka chce nam pokazać, że każde nasze wybory mają swoje konsekwencje. Matka Kate popełniła samobójstwo, w wyniku którego ojciec dziewczynek zamknął się w sobie i odsunął od przeżywających koszmar dzieci. Kiedy doszło do kolejnej tragedii, śmierci Savannah, mężczyzna jeszcze bardziej się zdystansował. Ten brak miłości rodzicielskiej i życie w ciągłym lęku przed opuszczeniem, miało duży wpływ na charakter i psychikę Kate. Nie pomagał również fakt, że zabójcą okazał się jeden z bliskich sąsiadów. Okolica, dom, praktycznie cały świat nagle przestały być bezpieczne. Wszystko to skutkuje autodestrukcyjnym zachowaniem. Po latach, kiedy kobieta znalazła bezpieczeństwo w swoim własnym gabinecie, dochodzi do kolejnej tragedii. Jedna z pacjentek Kate popełnia samobójstwo. Wydarzenie to sprawia, że wszystko wraca z siłą huraganu. Z powrotem pojawiają się wyrzuty sumienia i strach. Spotęgowane jest to faktem, że okazuje się iż czekający w celi śmierci mężczyzna niekoniecznie musi być zabójcą jej siostry. Myślę, że niejedna bohaterka nie byłaby w stanie poradzić sobie z taką ilością celnych ciosów. Doskonałe przygotowanie zawodowe z zakresu psychologii ułatwiły Kate radzenie sobie z lękiem, depresją i strachem. Pomocny też był partner kobiety, również lekarz, który zapewniał jej bezpieczeństwo. Ich rozmowy, pełne żartów, ciepła i czułości sprawiały, że ich związek wydawał się prawdziwy, owszem miewali słabsze dni jednak ich relacje były pełne wsparcia, zrozumienia i empatii.

Jak większość thrillerów psychologicznych, również i ten wymaga czasu na rozkręcenie się fabuły. Mniej więcej połowa książki stanowi wprowadzenie. To doskonałe połączenie teraźniejszości z przeszłością. Cieszę się, że autorka stworzyła powieść jednego bohatera i czasu fabularnego, dzięki temu "Głód zabijania" nie jest dziełem zagmatwanym i chaotycznym. Choć wydarzenia sprzed lat odgrywają tutaj bardzo ważną rolę i kwestia ich wytłumaczenia i opisania jest krytyczna, tak nie przytłoczyły one akcji fabularnej. Muszę przyznać, że cieszyłam się z tego, że dane mi było dogłębnie poznać naszych bohaterów, zobaczyć jak wygląda ich praca i obowiązki dnia codziennego. Język, którym posługuje się autorka jest prosty, jednak czytelnik odbiera go w sposób niezwykle obrazowy. Jeśli akurat towarzyszymy naszemu bohaterowi w wycieczce po śniegu to słyszymy jego trzask, kiedy wkraczamy do ciemnego pomieszczenia również atmosfera w naszym własnym, bezpiecznym domu staje się inna, bardziej mroczna, czujemy dreszcze, dostajemy gęsiej skórki. Może się wydawać, że do stworzenia takiego wrażenia realności potrzeba dużej ilości słów i opisów, autorka jednak udowodniła coś zgoła innego. Powieść zdecydowanie nie jest przegadana.

Od mniej więcej połowy książka nabiera tempa, zwiększa się ilość zwrotów akcji, fabuła staje się bardziej dynamiczna. Jest to jedna z tych powieści, gdzie czytelnik nie może się powstrzymać przed zgadywaniem co będzie dalej. Kiedy już już myślimy, że udało nam się rozwiązać zagadkę, następuje twist w kierunku, którego najmniej się spodziewaliśmy. Ani razu nie udało mi się przechytrzyć autorki i dopiero zakończenie powieści przyniosło odpowiedzi na wszystkie pytania.

Tym co troszkę kłuło w oczy była dość niefrasobliwa postawa naszej bohaterki. Z jednej strony autorka przedstawia ją jako osobę zrównoważoną, inteligentną i rozsądną by z drugiej kierować nią w sposób zupełnie pozbawiony zasad logiki. Pewnie każdy z was nie raz się zastanawiał dlaczego bohaterowie horrorów chodzą sami po cmentarzach czy nie zapalają światła kiedy słyszą hałas. Właśnie z tym mamy do czynienia w "Głodzie zabijania". Kate niczym członek ekipy Avengersów, niczego się nie boi. Nie jest dla niej problemem wejście do nieznanego mieszkania czy wyruszenie na samotną wędrówkę po okolicy. Dodam, że już wtedy wie, że rozpoczęła się zabawa w kotka i myszkę z psychopatą i jest wielce prawdopodobne, że to ona może stać się ofiarą. Te infantylne zachowania i niektóre szczeniackie teksty odebrały mi troszkę radości z lektury.

Alice Blanchard napisała ciekawy, trzymający w napięciu thriller psychologiczny z ciekawymi bohaterami, skomplikowaną zagadką i mnóstwem nieprzewidywalnych zwrotów akcji. Niektóre części były mniej, inne bardziej dynamiczne jednak ani razu nie miałam wrażenia, że fabuła była przesadzona, naciągana. Ta historia jest niczym rollercoster, zaczyna się od powolnej wspinaczki pod górę a kończy na szalonej jeździe bez trzymanki. Teraz, już po skończonej lekturze, kiedy znam wszystkie odpowiedzi, muszę przyznać, że jestem zadowolona i usatysfakcjonowana. Idę nadrobić zaległości (niestety w języku angielskim) i czekam na więcej.

Główną bohaterką książki jest doktor psychiatrii Kate Wolfe. Ceniona i utytułowana w swoim środowisku pomimo swojego młodego wieku, pracuje z dziećmi i młodzieżą.

Jedną z jej pacjentek jest Nikki McCormack, piętnastolatka z chorobą dwubiegunową, która uważała, że świat kręci się w okół niej. Kate systematyczną i powolną pracą starała się dziewczynie pomóc. Uważała, że wszystko zmierza już ku dobremu. Nikki przestała ćpać, pić, a także nie mówiła o samobójstwie. Na wieść o dwutygodniowym urlopie pani doktor, Nikki była zaniepokojona. Jednak udało się ją uspokoić podaniem przez Kate jej prywatnego numeru telefonu oraz zapewnieniem, ze może dzwonić o każdej porze dnia i nocy.

Kate udawała się na wyczekiwany od dawna urlop ze swoim chłopakiem James'em, który notabene również jest psychiatrą, lecz pracuje z dorosłymi na innym niż główna bohaterka oddziale. W czasie urlopu miała się stać rzecz, na którą Kate od dawna czekała. W więzieniu ma zostać stracony Henry Blackwood, morderca jej młodszej siostry.

Szesnaście lat wcześniej to w jego ogrodzie znaleziono ciało zaginionej Savanah, która została pochowana żywcem. Przysięgli skazali go na karę śmierci, gdyż wszystko przemawiało za jego winą. Kate bardzo kochała swoją siostrę i do tej pory cierpi z powodu jej straty. Główna bohaterka nie miała łatwej przeszłości. Kilka lat przed śmiercią Savanah u ich matki zdiagnozowano chorobę psychiczną wymagającą leczenia na oddziale psychiatrycznym. Gdy wszystko wydawało się już na dobrej drodze, bo po sześciu miesiącach przebywania na oddziale ich matka wróciła pełna energii do domu, to stało się najgorsze. Po niedługim czasie popełniła samobójstwo.

Kate straciła w młodym wieku dwie ważne dla niej osoby. Został jej tylko ojciec, który nie jest łatwym człowiekiem. Jest raczej cichy, spokojny, wycofany choć jest lekarzem rodzinnym.

W wyniku przebytych traum w młodości Kate zaczęła chodzić na psychoterapie do doktora Iry Lippencottow'a. Pomimo sukcesów terapii nadal zostały rany, których bohaterka nie może zaleczyć. W dorosłym życiu drogi jej i doktora Iry splotły się ponownie na stopie zawodowej, gdyż zaczęła pracować na jego oddziale oraz zawsze mogła liczyć na jego fachową pomoc.

Gdy Kate i James cieszyli się z świeżo rozpoczętego urlopu pani doktor dostaje straszną wiadomość, Nikki popełniła samobójstwo. Kate przyjęła bardzo emocjonalnie ta wiadomość, gdyż wydawało jej się, ze jej pacjentka wychodzi już na prostą. Obawia się, ze jej decyzja o przejściu na urlop wywołała taką reakcje Nikki. Kate zostaje zaproszona przez państwo McCormack na pogrzeb ich córki. Główna bohaterka udaje się na swój oddział, żeby porozmawiać ze swoim przełożonym. Na izbie przyjęć zauważa wyglądającą dosyć osobliwie dziewczynkę, która siedzi sama. Nie reaguje, gdyż spodziewa się, że jej opiekuni oddalili się na chwilę, aby coś załatwić. Jednakże po długim czasie ponownie widzi ją siedzącą w tym samym miejscu, nadal samą. Postanawia zainteresować się dziewczynką i wraz z pielęgniarką zabierają ja na jedną z sal izby przyjęć. Okazuje się, ze matka Maddie Ward, bo tak nazywa się mała pacjentka Kate, została porzucona przez matkę w szpitalu, aby ja "naprawili", bo jak to określiła jest "chora na głowę".

Główna bohaterka po ogólnym zbadaniu i rozmowie z dziewczynką postanawia skontaktować się z jej matką. Jak się okazało jest to niezwykle osobliwa osoba, która na pierwszy rzut oka chce się pozbyć problemu, jakim jest chora córka. Kate udaje się jednak z nią umówić, ale spotkanie nie przebiega tak, jak sobie to wyobrażała, choćby ze względu na to, że pani Ward nie opuści parkingu, a nawet samochodu. Doktor Wolfe na sam koniec spotkania odkrywa, że matka Maddie to bratanica Henry'ego Blackwood'a Nelly. To odkrycie wstrząsa nią, lecz kobieta szybko odjeżdża i nie udaje się jej złapać. Jak się okazuje to tylko początek skomplikowanej historii.

Gdy doktor Wolfe wydawało się, że już nic gorszego nie może się jej przytrafić to się myliła. Na pogrzebie Nikki spotyka detektywa, który prowadził śledztwo w sprawie zabójstwa jej siostry. Dyson Palmer bardzo nalegał na rozmowę z nią, a to co ostatecznie jej powiedział, zwaliło ją z nóg. Emerytowany detektyw Palmer twierdzi, że Blackwood nie jest zabójcą Savanah, ale ktoś inny i ma na to dowody, które pragnie przedstawić Kate.

Wszystkie wspomnienia wracają do głównej bohaterki jak bumerang. Nie wie, co ma zrobić z ta wiedzą. Do tej pory żyła w świadomości, że bestia, która zabiła jej siostrę została skazana, a teraz będzie stracona. Kate jest zagubiona, a wręcz zdruzgotana, a na dodatek w jej życiu pojawiła się Nelly i Maddie. Wszystko to dzieje się zaledwie kilka dni przed egzekucją Blackwood'a.

Doktor Wolfe nie wie, co ma zrobić, co myśleć w tej sytuacji i jakie kroki podjąć. Uwierzyć detektywowi, czy też nie? Iść za radą ukochanego? Grzebać w przeszłości, która wywołuje tylko fale bólu, czy żyć dalej i starać się ponownie ułożyć sobie życie?

Całość recenzji pod adresem: [Adres usunięty]

Właśnie przeczytałam książkę amerykańskiej autorki Alice Blanchard pt. "Głód zabijania".

Opowiada ona o psychoterapeutce Kate Wolfe. Jest ona świetnym doktorem, nagradzanym i docenianym. Niestety jej ostatnia pacjentka popełnia samobójstwo. Kate jest przybita, że pomimo dobrych rokowań nie udało jej się uratować nastolatki. Wracają do niej wspomnienia z dzieciństwa. Ciągle obwinia się o śmierć młodszej siostry - brutalnie zamordowanej szesnaście lat wcześniej. Nagle nowe okoliczności sprawiają, że za zabójstwo jej siostry może być odpowiedzialny zupełnie ktoś inny niż skazany prawomocnym wyrokiem. Czy Kate da się wciągnąć wir poszukiwań i badań emerytowanego detektywa? Jak to wpłynie na relacje z jej ojcem, już przecież niełatwe. Co się wydarzyło w jej rodzinie, jaka była naprawdę jej matka i czy na pewno zginęła śmiercią samobójczą? Te i wiele innych zagadek zostaną rozwikłane, ale za nim to się stanie, Kate przeżyje horror...

Książka wciąga od początku w swą akcję. Byłam ciekawa losów Kate i jej pacjentów. Smutno mi było, że jej rodzinę spotkało tyle nieszczęść. Choć trochę chwilami zaskakiwała mnie swą naiwnością w podejściu do niektórych osób. Myślę, że jako pani doktor powinna być bardziej wyczulona na sprawy manipulacji i kłamstwa.

Powieść mogę polecić wielbicielom thrillerów psychologicznych.

K.K., lat 17

źródło: [Adres usunięty]

16 lat temu rodzinę Kate Wolfe spotkała tragedia. Jej młodsza siostra, Savannah, została brutalnie zamordowana. Kobieta żyje z wyrzutami sumienia. Obwinia się za to, że przez jej samolubstwo siostra straciła życie. Kate czuje ulgę, że mężczyzna, który popełnił zbrodnię, czeka na wykonanie wyroku śmieci. Ale kiedy spotyka emerytowanego policjanta, który jest przekonany, że jej siostra była tylko jedną z wielu ofiar seryjnego mordercy, Kate musi się zmierzyć z myślą, że morderca Savannah uniknął kary i znajduje się na wolności. Na dodatek musi stawić czoła śmierci jednej z pacjentek.

Sięgając po tę książkę, nie wiedziałam, czego mam się po niej spodziewać. Nieco obawiałam się tego, że wyjdzie pomieszanie z poplątaniem i autorka nie zapanuje nad wszystkimi wątkami. Na szczęście całość od początku do końca trzyma poziom, co nie znaczy, że do niczego się nie można doczepić.

Mamy główną bohaterkę, która jest psychoterapeutką. Przychodzi jej się zmierzyć ze śmiercią młodej pacjentki. Dziewczyna odebrała sobie życie, choć Kate wydawało się, że wszystko zmierza ku dobremu. To, co było związane z tą tragedią, było moim zdaniem dobrze poprowadzone. Jednak momentami Kate irytowała mnie swoim zachowaniem, parę razy chciałam jej zdrowo strzelić w potylicę na opamiętanie.

Nie można narzekać na nudę, ponieważ akcja, zwalniając momentami, utrzymuje mimo wszystko w napięciu. Uważam, że autorka dobrze poradziła sobie z budowaniem postaci. Wierzyłam w ból matki Nikki, polubiłam Maddie, urzekł mnie James.

Moim zdaniem to powieść raczej dla czytelników, którzy nie przeczytali zbyt wiele thrillerów psychologicznych. I nie chcę, żebyście pomyśleli, że to zła książka i dlatego o tym napisałam. Nie, tylko starzy wyjadacze mogą dość szybko przewidzieć pewne wydarzenia. Zwłaszcza pod koniec.

Co czai się w głębokim nurcie ludzkiej podświadomości? Czy przez cały czas osoby, które nas otaczają mówią prawdę? Czy to pozory, którymi nas karmią? Alice Blanchard zaprasza nas w mroczną podróż, w głąb meandrów przyprawiającej o dreszcz psychiki.

Fani powieści psychologicznej z zabarwieniem thrillera na pewno docenią zaangażowanie autorki w połączenie tych dwóch gatunków. Już od pierwszych stron bowiem możemy dostrzec gęstą akcję, dynamicznie przeplatające się ze sobą sceny oraz wątki, które kluczą w labiryncie sekretów i niedomówień. Poczucie, że coś strasznego wisi w powietrzu nie opuszcza nas do ostatniej strony a i samo zakończenie potrafi porządnie zaskoczyć.

Powieść skupia się na losach Kate Wolfe, kobiety która dokładnie szesnaście lat temu straciła swoją siostrę. Savannah zginęła w tragicznych okolicznościach padając ofiarą brutalnej zbrodni. Dziś Kate żyje z wyrzutami sumienia, ponieważ wie, że to ona przyczyniła się do śmierci dziewczyny. Jedynie poczucie osadzenia mordercy daje jej możliwość odcięcia się od traumatycznych myśli. Jednak niebawem wychodzi na jaw prawda, która zmieni wszystko. Czy to możliwe, że seryjny morderca przebywa na wolności?

Kate to silna bohaterka, zdeterminowana do tego, by walczyć. Czasami przytłaczają ją mroczne myśli i to nie jest chwila, w której można dać jej taryfę ulgową, jednak kiedy wychodzi z traumy i zaczyna polować na mordercę swojej siostry - nagle zyskuję w oczach czytelnika. Zatraca się w pościg, analizuje, przygląda wszystkim zbrodniom nie wiedząc, że na karku może poczuć oddech mordercy. Ten ekscytujący, nieświadomy pościg między ofiarą a bezwzględnym oprawcą przyprawia o zawrót głowy, bo nie wiadomo już kiedy rozegra się ostateczne stracie i jaki będzie tego finał.

Podstawą tej historii jest napięcie, które staje na równi z bohaterami. Autorka wie jak wstrząsnąć czytelnikiem, jak go zaskoczyć i zbudować dynamikę, dzięki której nie można oderwać się od powieści. Podążając za Kate zagłębiamy się w kolejne tajemnice, odkrywamy sekrety i nie możemy nadziwić się jak wiele złego może przejść w życiu jeden człowiek. Niczym w machinie przyczynowo-skutkowej każdy kolejny krok bohaterki ciągnie za sobą lawinę nieprzewidzianych zdarzeń, a wszystko to w pełni wiarygodne i przemyślane.

"Głód zabijania" to historia do której warto zajrzeć po długim, ciężkim dniu. Trzymając w rękach thriller, który miesza nam w głowie, szybko zapomnimy o trudach codziennego dnia i zatracimy się w powieści, której niczego nie brakuje. Dobrze wykreowani bohaterowie przekonują swoimi kreacjami, akcja gna na złamanie karku a kolejne elementy układanki idealnie łączą się w intrygującą całość. Jestem pewna, że fani gatunku nie poczują się rozczarowani!

Alice Blanchard w Polsce może zostać uznana za debiutantkę. Jednak tak naprawdę ta autorka w swoim dorobku pisarskim ma już aż 5 książek. Na goodreads jej książki oceniane są na ponad 3 z 5 gwiazdek, także mam nadzieje, że książka będzie chociaż trochę dobra i wciągająca. Jak wiecie, ja sięgając po thriller oczekuje, czegoś, co będzie trzymało mnie w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Jednak jeśli wiem, że książka jest kryminałem oczekuje, fajnej zagadki do rozwiązania. Jak było w tym przypadku, czy książka okazała się thrillerem, czy kryminałem ?

Kate to z pozoru normalna kobieta, która od niedawna zaczęła pracę jako psychiatra dziecięcy na oddziale w szpitalu. Jej życie wiedzie się dobrze i kobieta razem ze swoim partnerem przeprowadza się do nowego mieszkania. Jednak Kate w przeszłości wcale nie miała łatwego życia, jej matka popełniła samobójstwo, co bardzo wstrząsnęło kobietą. To nie koniec złych rzeczy w jej życiu, gdy Kate była nastolatką jej młodsza siostrzyczka została uprowadzona a później znaleziono jej ciało. Śmierć dla dziewczynki nie okazała się jednak szybka, dowiadujemy się, że została pogrzebana żywcem, po czym umarła. Książka na tym się jednak nie kończy 16 lat po tym tragicznym morderstwie, oprawca małej dziewczynki ma zostać w końcu skazany na śmierć. Jednak sąd ma wątpliwości czy to właśnie ON zabił małą siostrzyczkę Kate – Savannah. To właśnie wtedy kobieta zostaje uwikłana w nowe śledztwo, gdzie na światło dzienne wychodzą jeszcze inne mroczne tajemnice z przeszłości.

Książka napisana jest w trzech częściach. Pierwsza to samobójstwo dziewczyny chorej na dwubiegunowość. Druga część jest poświęcona dużej mierze Maddie, której to matka twierdzi, że młoda dziewczyna została opętana i tylko Kate może jej pomóc. Trzecia część w dużej mierze została poświęcona sprawie morderstwa Savannah i wątpliwości, jakie się rodzą w głowie naszej głównej bohaterki.

Kate została wykreowana przez autorkę na silną postać, która jest skłonna walczyć o prawdę i życie innych ludzi. Oczywiście jak każda postać ma swoje słabsze momenty, gdzie możemy widzieć jej załamanie i bezsilność. Jednak, gdy zaczyna tropić mordercę swojej siostry, wszystko analizuje i dowiaduje się jeszcze więcej niż policja. Autorka od początku książki zaczyna nas naprowadzać na pewne sugestie co do tego, kto zabiła Savannah. Alice świetnie buduje napięcie oraz jej powieść nie zastyga w miejscu, cięgle, coś się dzieje.

" Głód zabijania " to świetny thriller, bardzo mocno napisany pełen tajemnic i zagadek. Książka ma w sobie wątki psychologiczne przez co staje się jeszcze lepsza. Bohaterowie zostali naprawdę świetnie wykreowani, a akcja świetnie przeprowadzona. Ja mam nadzieje, że ktoś wyda więcej książek tej autorki, bo chętnie bym je również przeczytała. A wy lubicie takie klimaty w książkach ?

"W ludziach psychicznie chorych można dostrzec coś niepokojąco prawdziwego. Jest w nich coś w rodzaju klarowności... nawet ich urojenia nie są pozbawione sensu oraz elementów prawdy."

Ciemne i mroczne barwy przebijają przez powieść, nawiązania do przykrych i bolesnych doświadczeń życiowych bohaterów, kumulacja niepokojących i złowieszczych symptomów, świadczących o potędze zła i budzących strach cechach natury człowieka. Umiejętnie wytworzony klimat thrillera psychologicznego, bazujący na intrygującym scenariuszu zdarzeń, licznych zwrotach akcji, zaskakujących incydentach, ale też na zabawie w interpretację odkrywanych faktów i poznawania źródeł ludzkich zachowań. Jak bardzo każdy z nas uzależniony jest od środowiska, w którym się wychował, wzorców otrzymanych przez rodziców, wewnętrznej potrzeby akceptacji i zrozumienia? Na ile jesteśmy w stanie poznać nasze otoczenie, zbiór społecznych osobowości, a zwłaszcza bliskich? Ile tajemnic skrywamy przed światem, a ile sekretów wydobywamy na światło dzienne? Co determinuje, że wybieramy określoną ścieżkę życia, wkraczamy w zdefiniowane sfery zawodowe, lub przenosimy oczekiwania z własnych tęsknot na pragnienia innych?

Autorka odwołuje się w zajmującej fabule do mechanizmów kształtowania życia człowieka przez tragedie, a zwłaszcza ich kumulacje, jakby jedne przyciągały inne, osłabiały siłę odpierania i stawienia czoła demonom. Rodzą się zaburzenia osobowości, stany psychozy lękowej, głębokie depresje, a nawet chęci samookaleczenia. Doktor Kate Wolfe, psycholog i neurobiolog, poprzez pracę, pomoc udzielaną innym, odnajduje sens życia, ukojenie od wypełnionych smutkiem wspomnień dzieciństwa i wyrzutów sumienia. Jednak przeszłość, śmierć matki i siostry, przywołana zostaje przez samobójstwo młodziutkiej pacjentki. Pewne aspekty domagają się wyjaśnienia, ciężkie rozmowy czekają na przeprowadzenie, zaś niedopowiedzenia nie mogą być dalej wyciszane. Obserwujemy zmagania kobiety w dotarciu do prawdy, kto zabił jej siostrę, poddajemy się atmosferze niepewności, wysuwamy przypuszczenia i domysły, a finalna odsłona kryje niespodziankę. Szkoda, że powieść nie została bardziej rozbudowana, tym bardziej, że kilka napoczętych wątków miało dobry i interesujący potencjał, ale może z drugiej strony książka nie okazałaby się wówczas w takim stopniu zwięzła. Nie przekonała mnie relacja między Kate a jej partnerem Jamesem, choć to z kolei miało zapewne służyć podgrzewaniu ducha zwątpienia i podejrzliwości. Ale najbardziej przeszkadzały mi irracjonalne i pochopne decyzje podejmowane przez kluczową postać, stojące w opozycji do wymogów uprawianego zawodu, oraz jej uległość i słabość wobec manipulacji, to właśnie te aspekty nie do końca przekonały mnie w książce.

[Adres usunięty]

Kate prowadzi całkiem zwyczajne życie. Niedawno rozpoczęła praktykę w szpitalu jako psychaitra dziecięcy. Prywatnie także wiedzie jej się dobrze: właśnie przeprowadziła się ze swoim chłopakiem do ich własnego mieszkania. Pod tym zwyczajnym życiem kryje się jednak trudna przeszłość Kate. Kiedy była dzieckiem jej matka popełniła samobójstwo topiąc się w rzece z kieszeniami pełnymi kamieni. Kiedy była nastolatką jej młodsza siostra została porwana i odnaleziona martwa. Przyczyną zgonu było pogrzebanie żywcem. Teraz, 16 lat po tamtych wydarzeniach, morderca małej Savannah ma zostać poddany karze śmierci. Tuż przed jego egzekucją pojawiają się jednak wątpliwości co do tego, czy aby na pewno to ON pozbawił życia młodszą siostrę Kate. Młoda kobieta zostaje uwikłana w śledztwo, którego nie chce i w którym zaczyna odkrywać coraz więcej sekretów przeszłości, które nigdy nie powinny ujrzeć światła dziennego.

Całość recenzji pod adresem: [Adres usunięty]