Gen zabójcy

Ile razy słyszeliście "masz to w genach"?

Czy częściej słyszymy te słowa podczas zachowań negatywnych, poztywnych czy odnośnie do naszych umiejętności, zdolności bądź wyglądu?

Znacie już cykl książek z Dorotą Czerwińską? Przyznaję, że ja zaczęłam od końca czyli od piątej części. 🫣

Cały czas sobie obiecuję, że jak skończę Kinga to sięgnę do mojej sterty hańby a tam czekają już książki Agnieszki Peszek i Przemysława Piotrowskiego te których jeszcze nie znam, oraz sporo pożyczonych od @książk

Mimo iż przygodę z Dorotą Czerwińską zaczęłam od ostatniego tytułu to absolutnie nie czułam, że brakuje mi czegoś, są to ponoć oddzielne historie, choć zawsze jest jakiś drobny wątek który scala wszystkie części, dlatego te już leżą i czekają na swoją kolej.

📖 W mieście dochodzi do serii...hmmm 🤔...wypadków czy zabójstw? No właśnie, tu jest pies pogrzebany. Bo gdy znany Youtuber podczas nagrywania kolejnego viralowego filmiku spada z wysokości lub gdy dwie dziewczynki same zatrzaskują się w skrzyni to chyba są to wypadki prawda? Tylko takich "wypadków" (w większości na oczach wielu świadków) zaczyna być znacznie więcej. Dlatego nasuwa się pytanie czy oby na pewno winą jest głupota i brawura, czy może ktoś macza w tym paluchy?

Na domiar złego na komisariat w różnych odstępach czasowych zgłaszają się dwie kobiety, każda przyznaje się do zabicia swojego partnera, a w obu przypadkach jest to ten sam człowiek. Ciekawe prawda?

I co wspólnego z tym wszystkim mają geny?

Mimo licznych wątków autorka nie daje pogubić się czytelnikowi, a ten na pewno nie będzie się nudził.

Autorka za każdym razem kreuje bohaterów w sposób bardzo realistyczny, nigdy nie są to mdłe, pozbawione emocji postacie. Perfekcyjnie umie oddać klimat i przenieść czytelnika w inne miejsce. Za każdym razem czytając lub słuchając książki (są genialne audiobooki czytane na dwa głosy) tej autorki mam wrażenie, że depczę bohaterom po piętach, to trochę taki osiedlowy monitoring, podglądam i zawsze wiem co się dzieje za miedzą.

Wrzucę Wam jeszcze wcześniejsze tytuły z Dorotą Czerwińską na pokładzie:

"Przez pomyłkę"

"Dziewczyna z wnęki"

"Iluzia doskonała"

"Zabawa w zabijanie"

One wszystkie już na mnie czekają. 🙂

Kto jest miłośnikiem kryminałów a nie zna jeszcze twórczości Agnieszki Peszek, ten gapa. 😝

Kontynuacja przygód Doroty Czerwińskiej (choć muszę przyznać, że dopiero co ją poznałam).

Zło zapisane w genach.

W Warszawie dochodzi do serii morderstw, której ofiarami padają znani ludzie. Każda śmierć jest świetnie zaplanowana i widowiskowa. Kim jest morderca i co chce pokazać światu?

Dorota Czerwińska powraca w wielkim stylu i z nowym partnerem u boku. Obawiałam się, że nie wciągnę się w akcję, skoro nie czytałam poprzednich części, ale nic bardziej mylnego. Bardzo szybko autorka zdobyła moją uwagę i zatrzymała ją do samego końca. A na końcu czekało mnie zaskoczenie, jakich mało!

Lubię książki pani Agnieszki, są ciekawe, świetnie napisane i wzbudzają zawsze we mnie dużo emocji. Co lubię w książkach Autorki najbardziej? Rozdziały pisane również z perspektywy mordercy. Czekam na więcej!

CZY CZŁOWIEK W GENACH MA ZAPISANE ZŁO? CO MUSI SIĘ WYDARZYĆ, BY DOSZŁO ONO DO GŁOSU?

Stolicę nawiedza fala morderstw. Ofiarami są znane osoby, a śmierć zastaje ich na oczach wielu świadków. Dorota Czerwińska wraz ze swoim nowym partnerem próbują rozwikłać tę bestialską sprawę…

Z piórem Agnieszki Peszek miałam okazję poznać się już jakiś czas temu, jednak nie czytałam ani jednej książki z Czerwińską w roli głównej. Jako, że jest to piąty tom miałam pewne obawy, że ciężko będzie mi się w tej historii odnaleźć. Jednak „Gen zabójcy” jest zamkniętą częścią, którą można czytać bez znajomości poprzednich.

Jest to historia pełna zabójstw, nie dla ludzi o słabych nerwach. Ale co ciekawe, autorka wplotła w to wszystko wątki, które w jakiś sposób zagłębiają się w ludzką psychikę. Kryminalna część przeplata się z losami bohaterów tej historii, przez co jest jeszcze ciekawiej i autentyczniej.

Podsumowując: „Gen zabójcy” to historia, w której nie ma czasu na nudę! Dzieje się wiele, chwilami miałam wrażenie, że aż za wiele, jednak po przeczytaniu całości stwierdzam, że tak musiało po prostu być. Nie wyobrażam sobie tej historii inaczej. Wyszło bardzo dobrze!

Czy może być coś bardziej dramatycznego niż śmierć Romea po wypiciu trucizny? Jak się okazuje może, jeśli dzieje się to w trakcie przedstawienia teatralnego, a Romeo, w którego rolę wciela się bożyszcze tłumów, rzeczywiście umiera. Do prowadzenia śledztwa skierowana zostaje

starsza aspirant Dorota Czerwińska. Jej partnerem w śledztwie zostaje jej partner życiowy komisarz Marek Kamiński. Wkrótce w spektakularnym wypadku na oczach setek fanek umiera kolejny celebryta. Wypadek w trakcie nielegalnych wyścigów motocyklowych, w których bierze udział gwiazda Youtuba, okazuje się nie być wypadkiem. Czyżby w Warszawie grasował seryjny zabójca? Jakby śledczy mieli za mało pracy, na komisariat zgłaszają się dwie kobiety, każda z nich twierdzi, że zabiła swojego kochanka. Problem w tym, że kochankiem jest ten sam mężczyzna. Czy mężczyzna rzeczywiście został zabity? Śledczy mają pełne ręce roboty, a wszystkie tropy okazują się mylne. Wszystko wskazuje na to, że sprawca zabójstw bawi się z policją w kotka i myszkę. Kto zwycięży w tym starciu?

„Gen zabójcy” to piąty i niestety ostatni tom cyklu „Dorota Czerwińska”, co warte podkreślenia, jest to zamknięta powieść i można ją czytać bez znajomości poprzednich tomów (choć i do tego zachęcam). Agnieszka Peszek tka misterną sieć zbrodni, przedstawiając skomplikowane życiorysy, a właściwie obdziera celebrytów z ich blichtru i pokazuje zgniliznę ukrytą pod maskami pokazywanymi gawiedzi. Autorka po raz kolejny udowadnia, że potrafi konstruować skomplikowane, wielowarstwowe profile psychologiczne, ukazując naturę zła i zmuszając do zastanowienia, czy człowiek rodzi się zły, czy to okoliczności sprawiają, że takim się staje.

Peszek nie boi się sięgać po motyw przemocy domowej, zarówno tej fizycznej i psychicznej, motyw nieodpowiednich kontaktów youtuberów z małoletnimi fankami czy zemsty za mniej lub bardziej realne krzywdy. Początkowo każda zbrodnia traktowana jest jako osobna sprawa, z czasem kolejne wątki zaczynają się łączyć, tworząc spójną i logiczną całość. Warto wspomnieć też o warstwie obyczajowej powieści, zwłaszcza relacji między Czerwińską i Kamińskim, która jest równie skomplikowana, jak łączące ich uczucie.

„Gen zabójcy” to wielowymiarowa i wielowątkowa powieść, w której zbrodnia goni zbrodnię, strony same się przewracają, aby odkryć, kim jest tajemniczy zabójca i co nim kieruje. Zakończenie z jednej strony satysfakcjonujące, a z drugiej strony łamiące serce.

Serdecznie polecam wszystkim, którzy lubią dobrze napisane kryminały.

Jakiś czas temu miałam okazję poznać twórczość @[Adres usunięty]k i bardzo przypadło mi do gustu jej pióro. Byłam ogromnie ciekawa co jeszcze autorka ma do zaoferowania, więc kiedy tylko wyszła zapowiedź jej kolejnej książki, widziałam że muszę ją przeczytać.

„Gen zabójcy” to piąta część z cyklu książek „Dorota Czerwińska”, ale spokojnie, da się to czytać bez znajomości innych pozycji. Jeżeli jednak masz ochotę poznać wcześniejsze losy bohaterów, to kolejność jest następująca:

🌷„Przez pomyłkę”,

🌷„Dziewczyna z wnęki”,

🌷”Iluzja doskonałości”,

🌷”Zabawa w zabijanie”.

Sama chętnie nadrobię te historie, bo powiem wam, że podczas czytania, bawiłam się wyśmienicie. @[Adres usunięty]k napisała kryminał, który pochłonął mnie bez reszty, w którym miałam ochotę prowadzić śledztwo razem z bohaterami.

Już od pierwszej strony zostałam wciągnięta w wir wydarzeń. Podoba mi się, że autorka nie skupiła się na jednym zabójstwie, a stworzyła z tego całą serię, chociaż początkowo nie wygląda to wcale na robotę jednej osoby. Mamy tu wspaniale uknutą intrygę, zabójcę, który widzi wszystkich za nos, a jedno ofiary to znane osoby, przez co sprawy są dosyć głośne. Czytelnik, do samego końca, nie ma czasu na nudę. Autorka dba o to, żeby nie brakowało nam wrażeń.

Czy człowiek w genach ma zapisane zło? Co musi się wydarzyć, by doszło ono do głosu?

Nie spodziewałam się takiego zakończenia, wręcz cofałam kartki, żeby sprawdzić, czy dobrze czytam. W tym momencie mam ochotę rzucić wam tak ogromnym spojlerem, tylko czy jest sens psuć wam zabawę? Przeczytajcie tę książkę sami i zobaczcie, co wymyśliła dla nas autorka. Powiem wam tylko jedno, warto!

@[Adres usunięty]k z każdą kolejną książką wędruje w górę moich ulubionych autorów. Każda kolejna pozycja jest lepsza od poprzedniej. Jestem ogromnie ciekawa jakie nowości dla nas szykuje, a zanim do tego dojdzie, zabieram się za poznawanie Doroty Czerwińskiej od samego początku. Ta kobieta wzbudziła we mnie wielką sympatię.