Gdyby nie ty

Wim, jak to jest być nastoletnią matką

Moi drodzy dzisiaj poruszymy bardzo ważny temat, jakim jest młode rodzicielstwo, a dokładniej nastoletnie macierzyństwo. Powszechnie mówi się, że bycie matką to najpiękniejsze, czego może doświadczyć kobieta. Ja oczywiście się z tym zgadzam, jednak uważam, że przeżycia, jakie niesie za sobą ten wyjątkowy czas, są ściśle zależne od tego, czy jesteśmy na nie gotowi. Nie jest niczym zaskakującym fakt, że świadomość tego, iż za dziewięć miesięcy w naszym życiu pojawi się mała istotka, za którą jesteśmy w pełni odpowiedzialni, zupełnie wywraca nasz świat do góry nogami bez względu na to, w jakim momencie życia się znajdujemy. Nawet jeżeli jesteśmy dorosłymi, ustabilizowanymi życiowo kobietami, to i tak w głębi serca czujemy obawę i strach przed tym, jak sobie poradzimy w tej nowej dla nas roli. A teraz zastanówmy się przez chwilę, jak czuje się młoda dziewczyna, która sama dopiero uczy się życia, kiedy wieść o byciu mamą spada na nią nagle i niespodziewanie? Kiedy jest to ostatnie, o czym chciałaby teraz myśleć?

Wiem, że wielu z nas jest to sobie trudno wyobrazić, czemu się nie dziwię, bo nikt, kto nie znalazł się w podobnej sytuacji, nie będzie mógł w pełni zrozumieć, jak wiele się wówczas zmienia. Dlatego, jeśli jesteście ciekawi, jaki wpływ na życie tak młodej dziewczyny ma nastoletnia ciąża, zapraszam Was na recenzję najnowszej książki Colleen Hoover „Gdyby nie ty”, w której autorka poświęciła swoją uwagę właśnie tej kwestii.

Główną bohaterką powieści jest Morgan. Odpowiedzialna i oddana rodzinie kobieta, która wiedzie szczęśliwe i ustabilizowane życie u boku swojej miłości z młodzieńczych lat. Jednak musicie wiedzieć, że choć teraz życie tej rodziny płynie spokojnie, to jednak Morgan od zawsze ma świadomość, że mogłoby ono wyglądać zupełnie inaczej, gdyby nie ciąża, w którą zaszła w wieku siedemnastu lat. Na świat wówczas przyszła nastoletnia dziś Clara. Choć Morgan kocha córkę, to jednak wie doskonale, do jak wielu poświęceń i wyrzeczeń była wówczas zmuszona. Podczas gdy jej rówieśnicy decydowali o wyborze studiów, ona wzięła szybki ślub z Chrisem i poświęciła się wychowaniu córki, po to, by mąż mógł się rozwijać spełniając swoje zamierzenia i plany.

Kiedy my czytelnicy zaczynamy obserwować życie tej rodziny, niemalże od początku wyczuwamy napiętą relację między obiema kobietami. Clara jest teraz w trudnym wieku i czuje, że jej nudna, zgorzkniała i przewidywalna matka ją tłamsi. Dziewczynie zdecydowanie łatwiej porozumieć się z rodzoną siostrą Morgan - Jenny. Samą Morgan tak dobra więź córki z ciotką cieszy, gdyż ona i siostra od dzieciństwa są dla siebie najlepszymi przyjaciółkami. Więź Clary z ciotką sprawia, że to jej zwierza się z tego, co dzieje się w jej życiu i co czuje. Serce nastolatki od dłuższego czasu bije mocniej do miejscowego chłopaka Millera. Rodzice jednak z nieznanych jej powodów nie popierają tego, aby córka się z nim spotykała. Jenny również ułożyła sobie życie z wieloletnim przyjacielem Chrisa – Jonahem.

Jak widzicie, młodzieńcze lata tej czwórki do łatwych nie należały, ale teraz po siedemnastu latach wszystko zdaje się już względnie ustabilizowane, aż do dnia, w którym serca Morgan i Clary przeszywa druzgocący ból na wieść o tragicznym wypadku, w którym śmierć poniosły dwie najbliższe ich sercu osoby. Śmierć Męża i siostry sprawia, że życie naszej bohaterki legnie w gruzach. Tragiczne wydarzenia, które dotknęły tę rodzinę, jeszcze bardziej oddalają od siebie matkę i córkę. Morgan wie, że Clara coraz więcej czasu spędza z Millerem, co wzbudza jej lęk, aby ta nie popełniła jej błędów młodości.

Nie jest to jednak jedyny problem, który nie pozwala kobiecie odzyskać utraconego spokoju. Śmierć najbliższych pozostawiła bowiem wiele pytań bez odpowiedzi. Z biegiem mijających dni na światło dzienne wychodzą sekrety i fakty świadczące o tym, że ci, których już z nimi nie ma, perfidnie oszukiwali, zarówno samą Megan, jak i Jonaha. Przekonajcie się sami, co takiego ukrywali, i jak teraz w obliczu okrutnej prawdy postąpią nasi bohaterowie. Czy zdołają żyć ze świadomością, że ci, których kochali, którym ufali, nie byli tacy, jakimi ich postrzegali? A co najważniejsze, czy znajdą w sobie siłę, aby podnieść się po ciosie, jaki zadał im los i dać sobie szansę na to, by żyć dalej i otworzyć się na szczęście?

Na te i wiele innych pytań oczywiście znajdziecie, odpowiedz na kartach książki, do której lektury serdecznie Was zachęcam.

„Gdyby nie ty” to wielowątkowa bardzo poruszającą opowieść o radzeniu sobie ze stratą, poczuciem krzywdy i zawodu. To także powieść o miłości, która często czeka na nas tam, gdzie byśmy się jej nie spodziewali. To wreszcie dowód na to, że czasami nie warto walczyć z uczuciami i stawiać sobie zakazów, bo choć miłość to nierzadko trudne wybory i jeszcze trudniejsze decyzje warto zaryzykować, by zaznać jej prawdziwego piękna. Niezależnie od tego, jak spojrzymy na historię, którą Colleen Hoover oddała w nasze ręce, od początku do końca widzimy, że jej największą i najważniejszą wartością, na którą autorka chce zwrócić naszą uwagę, jest rodzina. To ona stanowi dla większości z nas najmocniejszy fundament i choć bywa, że trudne przeżycia sprawiają, iż chwieje się ON w posadach, to jednak właśnie w rodzinie tkwi największa siła.

Gorąco polecam Wam sięgnąć po ten tytuł, gdyż poznacie bardzo emocjonalną i chwytającą za serce historię, która dzięki wspaniałemu połączeniu tak wielu istotnych wątków, które uwierzcie mi, są bardzo prawdziwe i życiowe, skłoni Was zapewne do refleksji i przemyśleń.

Mamy tu bowiem wspaniale ukazaną trudną i złożoną relację matki i córki. Matka chce dla swojego dziecka lepszego życia, niż to w poczuciu niespełnienia, które sama wiedzie. Chce zrobić wszystko, aby jej córka nie powtórzyła jej błędów młodości. Clara natomiast ma za złe matce, że ta nazywa ją „błędem” i nie chce być taka, jak matka.

Kolejny z wątków to bolesny fakt zderzenia się ze świadomością, iż osoby, z którymi dzieliłaś swoje całe życie, prowadziły praktycznie na twoich oczach podwójne życie, a ty niczego nie zauważyłaś. Teraz ich już nie ma i nigdy nie wrócą, a Ty nie tylko próbujesz poradzić sobie z bólem, który trawi twoje serce i duszę, ale także musisz postarać się uporządkować bałagan, który po sobie zostawili, tak, by uchronić przed dodatkowym cierpieniem tych, których kochasz.

No i wreszcie dochodzimy do wątku zakazanego uczucia. Często w życiu postępujemy nie tak, jak byśmy tego pragnęli, a tak jak należy postąpić w danej sytuacji dla dobra innych. Przez co niestety zdarza nam się poświęcać prawdziwe uczucia. Nie zdradzę Wam nic więcej ponadto, że w życiu naszych bohaterów również są relacje, które, choć kiedyś znaczyły dla nich bardzo wiele, dziś zdają się zanikać. Teraz stają przed trudnym pytaniem „czy warto, o nie jeszcze walczyć i czy jest szansa, aby je odbudować”? Jaką decyzję podjęli, sprawdźcie już sami.

Najnowsza książka autorki to prawdziwa uczta dla serc i dusz czytelników. Jestem przekonana, że przeczytacie ją z dużym zaangażowaniem, bardzo namacalnie odbierając emocje i rozterki towarzyszące jej bohaterom. Wszyscy oni staną Wam się bliscy i będziecie mocno trzymali kciuki, aby w sercu każdego z nich na nowo zagościło szczęście i spokój, którego teraz tak bardzo potrzebują.

To jedna z tych książek, którą czyta się bardzo szybko, ale która nie pozwala długo o sobie zapomnieć.

Recenzja powstała we współpracy z księgarnią Tania książka, za co bardzo dziękuję.

Byłam bardzo ciekawa nowej książki spod pióra Colleen Hoover. Zwłaszcza, że jej ostatnie nowości nie za bardzo przypadły mi do gustu. Dlatego też sięgnęłam po tę historią z dozą niepewności i obawy. Szybko jednak się przekonałam, że Autorka stworzyła bardzo dobrą historię. Pełną bólu.

Morgan ma trzydzieści cztery lata. Clarę urodziła bardzo młodo. Poświęciła swoją przyszłość. Zdecydowała się na szybki ślub z Chris'em. Owszem, kochała go, ale był jedynym jej chłopakiem w całym życiu. Jej doświadczenie związane ze związkiem dotyczyło tylko jego.

Nie skończyła studiów. Poświęciła się wychowywaniu córki. Była też zawsze starszą siostrą Jenny, z którą obecnie Clara ma dobrą relację. To właśnie do ciotki Clara się zwraca po porady. Owszem, dostaje je, ale w rzeczywistości nie są to słowa Jenny.

Morgan jest dość spokojna. Jej wybuchy złości nie są spektakularne. Są spokojne. Naprawdę. Jest cierpliwa i podziwiam ją za niektóre podjęte decyzje, naprawdę.

Clara w pewnym momencie zaczęła mnie irytować swoim zachowaniem. Po wypadku, jaki ich dotknął, zaczyna łamać wszystkie zakazy i szlabany, jakie dostała od matki. To właśnie ją o wszystko obwinia, mści się na niej i zadaje jej niesamowity ból. Jej zachowanie jest szczeniackie. Często działa, zanim dobrze przemyśli sytuację. Naprawdę dość długo jej nie znosiłam, ale bywały momenty, kiedy można było dostrzec dawną Clarę i ją dało się lubić.

Jonah wraca do miasta po wielu latach, kiedy to za czasów liceum zniknął bez pożegnania. Wraca, sypia z ciotką Jenny, która okazuje się, że jest w ciąży. Jonah staje na wysokości zadania, przeprowadza się do miasteczka, znajduje to pracę i wychowuje syna. To świetny mężczyzna. Teraz i kiedyś, naprawdę go polubiłam i od początku widać, że czuje coś do Morgan i to ze wzajemnością.

Warto tutaj również wspomnieć o Millerze, który to podoba się Clarze, ale ten jest zajęty - ma dziewczynę. Choć momentami jej się wydaje, że Millerowi również się podoba, ale nie chce być tą drugą czy planem B. Zaś sam chłopak jest dojrzały jak na swój wiek. Jest zabawny i potrafi wziąć na swoje barki naprawdę wiele.

Czyta się szybko i naprawdę dobrze. Hoover świetnie wykreowała bohaterów oraz przedstawiła ich uczucia. Jej styl jest prosty w odbiorze, bo uważam za plus. Narracja prowadzona jest z perspektywy Clary i Morgan.

Autorka stworzyła historię pełną bólu. Pokazuje, że podejmowanie właściwych decyzji nie zawsze wychodzi na dobre. Nie da się także uchronić swoich dzieci przed popełnianiem własnych błędów. Warto im na to pozwolić, nie można zamykać ich w bańce. Muszą sami nauczyć się życia, co z czasem Morgan również to rozumie. Co najwyżej może wspierać swoją córkę w tych decyzjach.

Nie można również ulegać pierwszym wrażeniom, bo te bywają naprawdę mylne. Warto poznać drugiego człowieka, by potem móc go ocenić.

Nie pozostaje mi nic innego, jak szczerze Wam polecić ten tytuł. Według mnie jest to jedna z lepszych książek, jakie ostatnio mogliśmy przeczytać spod pióra tej Autorki.

Recenzja pochodzi z bloga [Adres usunięty]

Są takie książki, które nas nie wołają. Są też tacy autorzy, których mijamy szerokim łukiem. Moją taką czwórcą omijania jest King, Mróz, Lackberg i… pani Hoover. Zatem co jej książka robi w moich rękach? Przy okazji akcji #nielubiealepruboje na Instagramie, uznałam, ze przyszedł czas dać pani Colleen szansę na rozkochanie mnie w swojej twórczości po ponad dwóch latach? Czy się jej udało?

Z ogromną dawką stonowania zasiadłam w fotelu z kocykiem i „Gdyby nie Ty”. Zaczęłam czytać o dojrzałej kobiecie, która wbrew wszystkiemu zagubiła gdzieś siebie. Została mamą i żoną na pełen etat, te dwie role jakże blisko ze sobą związane stały się sensem jej jestestwa. A to tylko okruszek tego co przygotowała dla nas autorka.

Jeśli chodzi o fabułę wciągła mnie niczym tornado. Tak, moi kochani, dobrze czytacie. Wciągłam się tak, że kończąc powieść dzisiaj rano w autobusie przejechałam przystanek. Oczywiście do perypetii samej Morgan mamy także jej dorastającą córkę Clarę i jej nastoletnie życie. Mamy tajemnicę, która gdy już ujrzała światło dzienne, zmieniła całokształt życia naszej bohaterki, matki. Nie spodziewałam się, że Pani Hoover mnie tak zaskoczy, a jednak! Tak długo broniłam się przed nią i to chyba był największy błąd, bo to, w jaki umiejętny sposób poprowadziła historię, jak stworzyła postacie, jak rozegrała całość oszołomiło mnie lepiej niczym noworoczny szampan! Tak bardzo mocno dopingowałam Morgan, by w końcu odnalazła to czego szuka, by w końcu poświęciła odrobinę świata i codzienności dla siebie. Mimo, że nasza bohaterka jest ode mnie starsza o 4 lata, chwilami przypominała mnie samą, więc pytanie czy autorka stworzyła bohaterkę na podobieństwo kobiet czy też ja tak ogromnie się z nią utożsamiłam?

Tak naprawdę nie chcę za dużo wyspoilerować, bo nie o to chodzi. Tutaj puetną są relacje, tajemnice, tragedia, która zrzuta różowe okulary z naszych twarzy i odsłania nagą prawdę, prawdziwy, ludzki ból, zwykłe zachowania, które nie jeden czytelnik na pewno odnajdzie i w sobie.

Ta książka na pewno będzie hitem. Już jest! I nie sposób przejść obok tej ksiażki obojętnie, a ja mogę się ukorzyć i przyznać, że żałuję, iż wcześniej nie zaryzykowałam i nie zaprzyjaźniłam się z autorką, ale obiecuję, że zmienię to, właśnie po to, by móc zapaść się w wir doskonałej literatury!

Fanką Colleen Hoover to tak z czystym sumieniem nazwać się nie mogę. Przeczytałam może dwie książki jej autorstwa, ale takie oczywiste problemy nastolatków z jej pierwszych powieści do mnie nie trafiały, ale chodziło bardziej o fabułę, niż styl powieści. Jednak z każdej strony dochodziły do mnie głosy, że ostatnie książki Hoover są inne i postanowiłam dać jej szansę.

Myślę że ta książka może znaleźć się w zestawieniu książek tego roku, może wywołać "kaca książkowego" i może skłonić taką osobę jak ja do niezwłocznego przeczytania wszystkich powieści Colleen. Niezwykle dojrzała, przemyślana i mocno oddziałująca na czytelnika. Ileż to ja razy zezłościłam się na bohaterów, ile dałam im rad, to niesposób zliczyć! Książka jest tak mocno naładowana emocjami, że nie można jej odlożyć i zostawić na później.

Ta historia chyba nawet nie jest romantyczna, bardziej gorzka, prawdziwa, życiowa, a bohaterowie są autentyczni. Narracja prowadzona jest dwutorowo, z perspektywy matki i córki, przez to całość jest niesamowicie uniwersalna w odbiorze. Bez względu na wiek czytającego, każdy odnajdzie coś dla siebie.

Chętnie przeczytałabym ją jeszcze raz i zazdroszczę tym, którzy jej jeszcze nie mają, że mogą zatracić się w lekturze po raz pierwszy. Serdecznie polecam.

Warto sięgnąć po tę doskonałą książkę. Szczególnie jeśli lubi się Colleen Hoover i jej powieści. Podczas czytania można poczuć wiele emocji i niejednokrotnie zastanowić się nad czymś bardzo ważnym. Poruszany jest przez autorkę temat rodziny i wielu związanych z nią problemów.

Bardzo sugestywnie kreowana jest cała historia i dlatego jej siła oddziaływania jest tak wielka. Praktycznie przez cały czas "Gdyby nie ty" poruszała mnie, nie pozwalając oderwać się ani na chwilę. Wszystko jest umiejętnie ze sobą połączone, a styl pisania zachwyca na każdej stronie. Kiedy już dotrze się do finału, wrażenia pozostają na bardzo długo. Zdecydowanie jest to rewelacyjna powieść i dobrze jest się nią zainteresować.

Uwielbiam romanse Colleen Hoover i choć nie są one najlepsze, to ich czytanie sprawia mi dużo frajdy i nie inaczej było w przypadku "Gdyby nie ty". Historia bardzo mnie wciągnęła, ale warto mieć na uwadze to, że nie jest to zbyt wesoła książka. Dużo w niej emocji, głównie tych smutnych, ale i tak bardzo zżyłam się z bohaterami i byłam ciekawa, jak potoczą się ich losy. Historia napisana jest w sposób przyjemny, więc praktycznie się przez nią płynie. Bardzo polecam, szczególnie jak ktoś już zna twórczość tej autorki. 

Ostatnio z powodu tego, że nie miałem nic do czytania, sięgnąłem po książkę, którą właśnie ukończyła moja małżonka. Mam tu na myśli książkę "Gdyby nie ty". Jest to romans, ale mimo, że nie jest kobietą, bardzo mnie zainteresował. Jest to porządnie napisana książka, skonstruowana w sposób przemyślany. Co ważne, mimo, że mamy do czynienia z literaturą miłośną, powieść nie razi zbytnim przesłodzeniem. Miło spędziłem przy niej czas i serdecznie polecam ją każdej osobie, która lubi tego typu literaturę. 

"Gdyby nie ty" jest jedną z mniej popularnych książek Colen Hover. Z jednej strony nie dziwi mnie to: autorka porusza trudne tematy i z tego względu nie poleciłabym książki komuś, kto potrzebuje czegoś lekkiego. Z drugiej strony, te tematy są ważne i wciąż zbyt mało się o nich mówi. Problemy rodzinne głównej bohaterki zresztą są udziałem wielu dziewczyn, a z Morgan mogłoby się utożsamić wiele kobiet. Ja w tę historię całkowicie wsiąkłam, choć nie od razu. Warto jednak być cierpliwym, bo historia naprawdę porywa, tylko trzeba dać jej na to trochę czasu :)

Jestem świeżo po ukończeniu czytania tej rewelacyjnej książki. To nie tylko romans, lecz powieść o trudnych relacjach rodzinnych i stracie. Podoba mi się fakt, że wątek miłosny stanowi w tej książce jedynie tło. Jest jakby uzupełnieniem całej historii. Myślę, że wiele kobiet może identyfikować się z bohaterkami powieści, gdyż podobna sytuacja może spotkać każdego. Dzięki temu, w mojej opinii książka tylko zyskuje. Z pewnością sięgnę niebawem po inne książki tej autorki, ponieważ ta była po prostu świetna.

Nie przepadam za literaturą miłosną, toteż niezbyt chętnie zabrałam się książkę, do której usilnie namawiała mnie przyjaciółka. W końcu jednak uległam i pożyczyłam ją od niej. Co ciekawe, wątek miłosny nie jest w tej pozycji główną osią fabuły. Bardziej powiedziałabym, że jest to relacja rodzinna pomiędzy matką a córką. Dzięki temu książka bardzo zyskała w moich oczach. Czytało mi się ją bardzo przyjemnie i serdecznie polecam ją każdemu, kto lubi niezwykle wartościowe powieści obyczajowo-miłosne. 

„Gdyby nie ona, moje życie wyglądałoby inaczej. Gdyby nie on, nie dałabym sobie rady. Gdyby nie ty…”

Morgan zostaje matką bardzo młodo. Odkłada na bok swoje wszelkie marzenia, by w pełni oddać się macierzyństwu i małżeństwu z Chrisem. Dokładnie teraz, gdy jej córka o imieniu Clara, jest już nastolatką, kobieta czuję się przemęczona oraz coraz gorzej dogaduje się ze swoją jedyną córką. Niespodziewana tragedia wywraca życie obu kobiet do góry nogami. Natomiast Morgan i Clara znajdują wsparcie w najmniej oczekiwanych przez nie miejscach, a raczej osobach. Mimo wszystko, decyzje, które podejmują rodzą miedzy nimi kolejne konflikty, a ich więź zostaje mocno nadszarpnięta. Jednak już tylko od nich zależy czy postanowią o nią zawalczyć.

„Gdyby nie ty” to moje drugie spotkanie z twórczością Colleen Hoover i już na wstępie mogę przyznać, że po raz kolejny się nie zawiodłam. Ta powieść rozbudziła mój apetyt na inne jej książki.

Historia Morgan i Clary jest przejmująca, wzruszająca i trafia głęboko do serca czytelnika. Nie jest to lekka lektura. Każdy rozdział jest przepełniony bólem, tęsknotą, smutkiem, żalem i złością. Autorka bardzo realistycznie pokazała konflikt pomiędzy matką i córką, przedstawiła w sposób przekonujący różnice w ich podejściu do życia. To ksiazka bardzo życiową, szczera i prawdziwa. Między całą tą beznadzieją, poczuciem straty, zdrady i rezygnacji, autorka dała bohaterkom światełko w tunelu, nadzieję na lepsze jutro. Pokazała, że na przekór wszystkiemu co do tej pory przeżyły, nadal mogą być szczęśliwe, ich miłość okaże się silniejsza od konfliktów, a one same będą w stanie zaufać swoim decyzjom i w końcu poczuć upragniony spokój.

W powieść o dwóch kobietach, nie zabrakło także historii pełnej romantyzmu, który idealnie wkomponował się obok dramatycznych losów bohaterek. Jonah i Miller przekonali mnie do siebie swoim zachowaniami, które były wypełnione czułością. Pozwolili mi się rozczuli i wzruszyć. Jestem zachwycona i nimi i emocjami, które wzbudzili.

Narracja pokazująca punkt widzenia i matki i córki, została poprowadzona lekko, przez co tę książkę, mimo ciężkiego tematu, czytało się naprawdę szybko i przyjemnie. Ich relacja pokazała jak ogromną wartość ma szczerość i miłość.

„Z jakiegoś powodu smutek w muzyce łagodzi ten w mojej duszy. Jakby cierpienie w piosence poprawiało moje samopoczucie. Tego rodzaju poruszające utwory są jak narkotyk, tak sądzę. Bardzo złe dla organizmu, ale czujesz się po nich dobrze.”

„Gdyby nie Ty” autorstwa Colleen Hoover opowiada historię matki i córki. Morgan zachodząc w ciążę w wieku 17 lat porzuciła wszelkie swoje marzenia i w całości poświęciła swoje życie na wychowanie córki. Jej codzienne życie wygląda tak samo - mąż Chris zarabia pieniądze, córka chodzi do szkoły a ona zajmuje się domem. Bohaterka straciła swoją tożsamość - nic dziwnego, że Jej córka Clara nazywa ją przewidywalną. Obie nie mogą się porozumieć, często się kłócą, a Clara woli zwierzać się swojej cioci - Jenny. Jeden dzień całkowicie zmienia ich życie. Tracą dwie najważniejsze osoby w ich życiu. Czy rodzinna tragedia zbliży ich do siebie? Czy Morgan znajdzie wsparcie u swojego przyjaciela z przed lat? Gdy na jaw wychodzą rodzinne sekrety Morgan całkowicie się załamuje i jeszcze bardziej zaczyna kontrolować Clarę. Dziewczyna się buntuje i zaczyna spotykać się z Millerem - chłopakiem przed którym ostrzegał ją ojciec. Matka i córka ranią się nawzajem, nie potrafią się otworzyć i porozmawiać. Niepotrzebnie ukrywają przed sobą pewne sprawy. A nawet najgorsza prawda jest często lepsza niż milczenie.

Moje wrażenia po przeczytaniu tej książki są bardzo pozytywne. Zdecydowanie nie jest to płytka powieść - tematy w niej poruszane zostaną na długo w mojej pamięci. Pokazuje przede wszystkim jak ludzie radzą sobie z żałobą i jak przeżywają stratę. Bycie nastolatką wcale nie jest takie proste, a dorosłe życie wiąże się z błędnymi wyborami.

Podsumowując, polecam tę książkę każdemu kto lubi powieści chwytające za serce.

Jakie są Wasze relacje z najbliższymi? Jak przeżylibyście zdradę? Czy można to jakoś wybaczyć?

Autorka przedstawia nam historię matki i córki. Morgan zaszła w ciążę w wieku 17 lat i poświęciła swoje całe życie na wychowywanie córki oraz poświęciła się prowadzeniu domu. Jej dzień codziennie wyglądał tak samo. Mąż Chris zarabiał na tyle dużo, że mogła sobie pozwolić na poświęceniu się rodzinie. Do tego zawsze miała obok kochającą siostrę Jenny, na którą mogła zawsze liczyć.

Clara jest typową nastolatką, która pragnie pierwszej miłości. Zawsze może liczyć na swoją przyjaciółkę Lexie oraz ciotkę Jenny, to one ja wspierają i doradzają, szczególnie gdy na horyzoncie pojawia się Miller Adams...

Jednak życie nie rozpieszcza dwóch kobiet. W związku z tragedią, która wydarza się w ich życiu muszą stawić czoła swoim lękom i wadom. Co dla żadnej nie jest proste.

Książka mi się podobała, bo jest to świetna babska lektura, która nadaje się na każdą okazję. Można się przy niej totalnie wyluzować, dodatkowo jest to lektura z uroczą historią. Relacja matki i córki nie jest prosta, a na dokładkę dostajemy ich perypetię w relacjach damsko-męskich.

Moje pierwsze spotkanie z Autorką uważam za pomyślne. Język i sposób w jaki pisze powoduje, że z chęcią przeczytam kolejne książki wychodzące spod jej ręki.

Morgan to 35 latka, która jak do tej pory prowadziła szczęśliwe proste życie, ma męża, siedemnastoletnia córkę Clare i siostrę, która zawsze jest u jej boku. Życie Morgan i Clary nagle wywraca się do góry nogami gdy w wypadku samochodowym giną najbliższe dla nich osoby. Jest to ogromny cios i ciężko im sobie poradzić z żałobą. Morgan odkrywa sekret, który dodatkowo sprawia jej ogromny ból. Czy matka i córka poradzą sobie ze stratą? Czy odnajdą w sobie pocieszenie?

👩‍👧👩‍👧👩‍👧👩‍👧👩‍👧👩‍👧

Jest to moje drugie spotkanie z twórczością Colleen Hoover i muszę przyznać, że bardzo udane, z pewnością nadrobię zaległości i przeczytam też inne książki tej autorki. Fabuła książki, choć w pewnych momentach przewidywalna jednak mi bardzo się podobała i ciężko było mi się oderwać od powieści. W tej książce poruszane są życiowe doświadczenia z którymi większość z nas może się utożsamiać. Jest bardzo emocjonująca, ale znajdziemy w niej też dużo miłości. Bardzo podobała mi się pokazana relacja matki i córki, która przez traumatyczne wydarzenie może nagle się zmienić, jednak książka pokazuje, że miłość i szczerość potrafi działać cuda. Szczerze polecam tę książkę.

"Gdyby nie ty" od samego początku niesamowicie wciąga, dosłownie nie mogłam się od niej oderwać, czytałam z zapartym tchem, w każdej wolnej chwili. Skończyło się na tym, że przeczytałam ją w dwa dni, a jak na mnie jest to naprawdę dobry wynik. I choć była dość przewidywalna, bardzo mi się podobała. Było w niej wszystko to, co lubię najbardziej w twórczości Colleen Hoover: dużo wzruszeń, łez, śmiechu. Lubię tę autorkę za to, że w tak prosty, lekki i zarazem piękny sposób przelewa na kartki powieści emocje, które następnie dostarczają czytelnikowi niezapomnianych przeżyć podczas lektury.

Historię poznajemy w dwóch perspektyw: Morgan oraz Clary, czyli matki i córki. Fajnie się to czytało, obie narracje bardzo mi się podobały. Autorka jak zwykle wykreowała bardzo ciekawe postacie, dlatego każdego z bohaterów na swój sposób polubiłam. Zwłaszcza męska część bohaterów była bliska mojemu sercu. Colleen wie, jak stworzyć mężczyznę marzeń większości kobiet.

Podsumowując, jest to książka na raz. Bardzo emocjonująca, momentami zabawna, ciekawa. Wiem, że krążą o tej książce różne opinie, ale ja uważam, że jest to pozycja warta uwagi i ze swojej strony bardzo ją polecam.

[Adres usunięty]

WRÓCIŁA STARA DOBRA COLLEEN?

Przyznam, że ostatnio miałam dosyć mieszane uczucia po lekturze nowych książek C.Hoover. Miałam wrażenie, że coś się wypaliło - albo w autorce, albo we mnie, bo nie zachwycały mnie już jej słowa. Po Gdyby nie ty sięgnęłam z sentymentu i z małą nadzieją, że może jednak mi się spodoba. I jak moje wrażenia? Przyznam, że całkiem dobrze!

Podobało mi się przemieszanie perspektyw dwóch pokoleń - matki i córki. Autorka świetnie pokazała konflikt pokoleniowy, a także to, jak często ten konflikt istnieje, bo istnieje, a tak naprawdę zarówno jedna, jak i druga strona ma właściwie te same poglądy. W połączeniu z tragedią, jaka dotknęła rodzinę, otrzymałam historię o stracie, miłości, przyjaźni i tajemnicach. I to takich bolesnych, bo co jak co, ale twist, jaki zaserwowała nam w pewnym momencie autorka był nieoczekiwany. Hoover z wprawą wymieszała smutne momenty, przy których łza kręciła się w oku z takimi chwilami, które dawały nadzieję i wywoływały uśmiech. Z takich zabawnych momentów najbardziej zapamiętam chyba przestawianie znaku oraz motyw koloru pomarańczowego. Nie zdradzę jednak szczegółów, by Wam nie spoilerować.

Czy pojawiły się wady? A i owszem. Colleen Hoover jak mantra powtarza jeden z błędów, na który kiedyś nie zwracałam uwagi, a teraz strasznie mnie denerwuje. A mianowicie - idealizowanie mężczyzn, jakich kreuje na kartach swoich powieści. Zarówno Jonah, jak i Miller byli tak przeidealizowani, że momentami to bolało. Przykro mi Colleen, ale ja tego nie kupuję.

STRUKTURA

Książka podzielona jest na numerowane rozdziały, w których narracja przechodzi od matki do córki. Dzięki temu lepiej poznajemy ich myśli, uczucia, problemy, a także ich punkt widzenia w obliczu tragedii, jaka ich spotkała i tego, jak sobie z nią radzą. Styl pisania był prosty i łatwy w odbiorze, nie pojawiły się więc żadne zgrzyty od strony technicznej.

PODSUMOWUJĄC

Gdyby nie ty to poruszająca powieść o życiu, które dopada nas w najmroczniejszym kącie i robi swoje, nie patrząc na nasze zdanie. O życiu, które się komplikuje i sprawia, że myślimy, że już się nie podniesiemy. O życiu, które zaskakuje i ciągle stawia przed nami nowe wyzwania, z którymi musimy się zmierzyć. A także o życiu, które powoduje, że często robimy coś wbrew sobie, bo i tak nie widzimy już sensu. Colleen Hoover wróciła do formy i chociaż nadal nie wyzbyła się tego uwielbienia do idealizowania facetów, to jednak znowu sprawiła, że spędziłam dobrze czas z książką i przypomniałam sobie, dlaczego lubię jej twórczość. Polecam!

Amanda Says

„Tuż po tragicznym wydarzeniu masz wrażenie, że spadłaś w przepaść. Ale kiedy zaczynasz się przyzwyczajać, zdajesz sobie sprawę, że to nieprawda. Jesteś tylko na wiecznym rollercoasterze, który właśnie dojechał do samego dołu. Teraz będzie jechał w górę i w dół, i do góry nogami przez długi czas. Może nawet już na zawsze.”, czyli Hoover znów w akcji.

Postanowiłam, że w tym roku zacznę czytać także książki, które nie są kryminałami i thrillerami. Na pierwszy rzut trafiła książka Colleen Hoover Gdyby nie ty. Nie czytałam innych powieści tej autorki, ale wiem, że ma liczne grono fanek. Jedna z moich koleżanek bardzo ją lubi, więc pomyślałam, że warto przyjrzeć się jej uważniej.

Gdyby nie córka, przyszłość Morgan wyglądałaby inaczej. Nie planowała ciąży w młodym wieku i szybkiego ślubu. Teraz jest zdeterminowana, żeby uchronić Clarę przed błędami, które sama popełniła.

Gdyby nie matka, Clara mogłaby iść do przodu.

Według niej Morgan staje się coraz bardziej zgorzkniała i zupełnie brak jej spontaniczności.

Clara nie chce być taka jak ona.

Gdy tragiczny wypadek dotyka ich rodzinę, życie kobiet wywraca się do góry nogami.

Morgan znajduje wsparcie u ostatniego mężczyzny, po którym by się tego spodziewała.

Clara zwraca się do chłopaka, z którym nie mogła się kontaktować. Dla jednej i drugiej to relacje okupione dylematami i trudnymi decyzjami. Czy zakazane uczucia zdołają przetrwać?

Gdyby nie ty to historia o relacjach matki z dzieckiem. Autorka bardzo realistycznie oddała charakter tej więzi. Dostajemy rozdziały raz z perspektywy matki, raz z córki, dzięki czemu możemy poznać je i zrozumieć czym się kierują. Morgan i Clary są dobrze wykreowane – mają charakterek, swoje przekonania i poglądy. Morgan chce jak najlepiej dla córki, ale mam wrażenie, że czasami sama jest sobie winna. Clary to typowa nastolatka przechodząca bunt.

Hoover w swojej książce ukazuje, jak zatajenie prawdy może wpłynąć na relacje rodzinne. Wystarczy jedno kłamstwo, aby wszystko posypało niczym domek z kart. Autorka potrafi wywołać u czytelnika wiele emocji, a jej historia jest dobrze zbudowana. To jest powieść o żałobie, stracie, ale i o miłości. Głównym jednak wątkiem jest trudna relacja rodzic — dziecko.

Język jest prosty i lekki. Czyta się szybko i bez problemów. Wielbicielom książek Hoover na pewno się spodoba, a także romantyczkom i tym, którzy lubią książki obyczajowe. Historia jest przewidywalna, ale podejmuje trudne tematy. Gdyby nie ty zbiera same pozytywne recenzje i myślę, że warto się z nią zapoznać.

Morgan w bardzo młodym wieku zachodzi w ciążę. Wraz z ojcem dziecka postanawiają wziąć szybki ślub i wychować mała Clarę najlepiej jak potrafią. Morgan jest gotowa zrobić wszystko, aby Clara nie powielała błędów matki. Dziewczyna jako nastolatka uważa swoją mamę za przewidywalną i drażni ją u niej brak spontaniczności. Obiecuje sobie, że nigdy nie będzie taka jak Morgan. Kiedy ich rodzinę rozdziera tragiczny wypadek, życie obu kobiet staje na głowie. Relacja matka - córka coraz bardziej się komplikuje. Clara lokuje swoje uczucia w chłopaku, z którym nie wolno jej się spotykać. Morgan znajduje oparcie w osobie, która powinna trzymać się od niej z daleka. Czy trudne relacje ulegną poprawie? Czy wybory jakie przyjdzie im dokonać okażą się słuszne?

Colleen Hoover po raz kolejny stworzyła bardzo życiową historię i poruszyła serca czytelników. Tym razem skupiła się na trudnych relacjach rodzinnych, żałobie, kłamstwach, zdradach, ale również na prawdziwej miłości i trudach budowania wszystkiego od nowa. Książka napisana jest z perspektywy Morgan oraz Clary. Dzięki tej dwutorowej narracji mamy szansę zobaczyć jakie emocje targają kobietami w tak trudnej sytuacji. Z jednej strony Morgan, która poświęciła całe życie rodzinie, jednocześnie rezygnując z wykształcenia i kariery zawodowej. Teraz czuje się zdradzona i samotna. Jej próby dogadania się z córką nie przynoszą żadnych zmian. I choć bardzo się stara, świat coraz bardziej wali jej się na głowę. Z drugiej strony jest Clara, która po tragicznym wypadku zaczyna się buntować. Nastolatka bardzo wszystko przeżywa, tym bardziej, że obwinia o to siebie. Wspiera ją jej pierwsza, wielka miłość, Miller. Chłopak, z którym nie wolno jej się spotykać. Napięta sytuacja między nią, a Morgan z dnia na dzień zaostrza się coraz bardziej. Autorka pokazuje nam jak ważne jest wspieranie się nawzajem, zwłaszcza w tych najtrudniejszych momentach. Czasami ciężko jest porozmawiać szczerze, łatwiej robić uniki i udawać, że tematu nie ma. Ale to nie sprawi, że ON zniknie. Tylko od nas zależy czy stawimy czoła trudnością. Zawsze musimy pamiętać, że cokolwiek by się nie działo, to rodzina jest najważniejsza. Wzajemne wsparcie i zaufanie dodaje nam sił w codziennej walce. "Gdyby nie ty", to słodko - gorzka historia, która chwyta za serce i skłania do refleksji. Bohaterowie są bardzo realni, a w każdym z nich drzemią ogromne pokłady emocji. Za to właśnie uwielbiam książki Hoover, za tę życiową mądrość w nich zawartą. Zakończenie jest piękne i wzruszające. Po raz kolejny się nie zawiodłam i z całego serca polecam Wam tę książkę.

Autorka powszechnie znana i bardzo lubiana. Sięgają po nią wszyscy. I albo się ją lubi, albo nie. Wychodziłam z podobnego założenia, ale po dwóch ostatnich książkach nieco zmieniam zdanie.

Po Gdyby nie ty sięgnęłam dlatego, że spodobało mi się Too late. Mówię, dobra, zaryzykuję. Nie żałuję.

W książce zostały przedstawione dwie równoległe historie. Historia Morgan, która w wieku siedemnastu lat zaszła w ciążę i jej przyszłość rozmyła się razem z marzeniami. Podjęła decyzję, że weźmie ślub z ówczesnym chłopakiem i poświęci się rodzinie. Jest też historia Clary, jej córki. Hoover równocześnie prowadzi dwie wartkie akcje. Do Morgan dociera, że codziennie robi to samo, nie jest zbyt szczęśliwa i nie czuje, że robi coś dla siebie. Nad życie kocha swoją dorastającą córkę, ale nie jest zadowolona z tego, jak sama się zachowuje. Jej mąż Chris ginie w tragicznym wypadku, którego konsekwencje są bardzo poważne, bo na jaw wychodzi tajemnica, skrywana przez Chrisa. W życiu Morgan na stałe pojawia się były chłopak jej siostry, z którym lata temu potrafiła porozumiewać się bez słów. Czuła się przy nim dobrze, tak jakby rozumiał ją lepiej niż Christopher. Pewnego dnia zniknął i pojawił się siedemnaście lat później, gdy Jenny – siostra Morgan spędziła z nim noc i zaszła w ciążę.

Fabuła wydaje się prosta, ale nic z tych rzeczy. Powieść zawiera mnóstwo szokujących zwrotów akcji i tajemnic. Pierwszy raz spotkałam się z powieścią matki i córki dziejącą się w tym samym czasie. Obie mają ogromne problemy, z którymi walczą, muszą pogodzić się z tragedią jaką jest utrata męża i ojca. I kogoś jeszcze, ale tego Wam nie zdradzę.

Hoover zachwyciła mnie stylem pisania – tym razem, ani razu nie czułam irytacji. Postacie Morgan i Clary sprawiły, że chciałabym je poznać naprawdę. Były realne, nieprzerysowane i jednocześnie naprawdę dopracowane. Nie byłam gotowa na to, że historia będzie aż tak wzruszająca, a zarazem tak... prawdziwa.

W tej książce nic nie dzieje się bez powodu. Clara przeżywa pierwsze rozterki miłosne, Morgan odkrywa prawdę o przeszłości swojego męża i pozwala, by Jonah, przyjaciel z tamtych lat, wdzierał się powoli do jej serca. Jakie będą tego konsekwencje? Będzie stała przed trudnym wyborem. Albo postawi na siebie, albo znowu poświęci się dla rodziny – w tym przypadku dla córki.

Nastolatki sądzą, że ich rodzice powinni mieć wszystko ułożone, Ala prawda jest taka, że dorośli nie orientują się jak radzić sobie z życiem, szczególnie lepiej niż nastolatki.

Hoover stworzyła powieść, która porusza prawdziwe, bolesne problemy. Zdrada, tajemnice, nieplanowana ciąża, zaprzepaszczenie własnych marzeń. To może spotkać każdego. I ba, spotkało tysiące kobiet. Cieszę się, że to nie była przesłodzona historia miłosna, która wyciśnie z nas trochę łez i będzie przekoloryzowana. Wszystkiego było w sam raz. Nie mogę wymienić żadnej wady tej książki. Trafiła do mojego serca, czy tego chcę czy nie.

Polecam nawet tym, którzy nie przekonali się do autorki, bo uwierzcie, byłam z Wami i wiem, że jej poprzednie powieści, ani trochę nie podejdą mi, nawet jeśli przeczytam je drugi raz. Mimo to uważam, że Gdyby nie ty jest bardzo dojrzałą powieścią, znacznie lepszą od starszych.

Colleen Hoover to jedna z tych autorek, które każdą swoją kolejną książką utwierdzają mnie w przekonaniu, że w świat literatury da się jeszcze przenieść sporo świeżości. Mistrzyni emocji i mój numer jeden na liście ulubionych pisarzy. Może więc też podchodzę do recenzji jej książek odrobinę nieobiektywnie, niemniej jednak tak bardzo rozkochała mnie w swojej twórczości, że czuję każdorazową potrzebę delektowania się pisanym przez nią słowem. Podobnie było i tym razem przy okazji powieści „Gdyby nie ty”, którą miałam okazję poznać dzięki uprzejmości księgarni TaniaK[Adres usunięty]. Czy teraz też udało się autorce czymś mnie zaskoczyć? Jaka historia skrywa się na kartach tej książki? Zapraszam na recenzję.

ZARYS FABUŁY

Nastoletnia Clara widzi w swojej matce przewidywalną, opiekuńczą, aczkolwiek blokującą jej determinację osobę, która na wskutek własnych błędów przeszłości teraz próbuje ograniczać ją samą. Kiedy ku niezadowoleniu ojca rodzicielki dziewczyna zaczyna spotykać się z pochodzącym z niechlubnej rodziny chłopakiem, nie ma pojęcia, że już wkrótce całe życie wywróci się do góry nogami. Nie tylko jej.

Morgan urodziła dziecko w wieku siedemnastu lat. Decyzja przeszłości nakreśliła jej teraźniejszość. Ma męża, dorastającą córkę…. I niespokojne serce kołaczące w towarzystwie partnera jej siostry. Zdaje się, że zamierzchłe relacje dają o sobie znać bardziej, niż ktokolwiek mógłby przypuszczać.

Jeden wypadek. Jedno odkrycie. Jeden moment. Zmienia się wszystko. Kto okaże się dla nich wsparciem w momencie, kiedy życie legnie w gruzach?

KOBIETY DWÓCH POKOLEŃ

Autorka stawia przed czytelnikiem kobiety dwóch pokoleń, powiązane ze sobą bliską, rodzinną relacją. Jest młoda Clara, zdeterminowana, odważna, znajdująca wsparcie u spontanicznej i beztroskiej ciotki. Zbuntowana, nie dostrzega w swojej matce zalet, które powinna cenić. Nie należy też jednak do tych koszmarnych nastolatek szukających tylko okazji do wbicia komuś szpili. Pracowita, mająca swoje wytyczone cele, do których dąży. Morgan, jej matka, czyli druga z głównych bohaterek, widzi w niej samą siebie. Siebie z młodości. I stara się chronić ją przed błędami, które sama popełniła. I na wskutek których stała się przewidywalną, prowadzącą monotonne życie kurą domową. Pewne wydarzenie wydobywa z nich cechy, które dotąd skrywały. I nakreśli ich relacje na nowo. Przekształcając całe ich życie. Na lepsze, czy na gorsze?

MĘSKIE GRONO, FAŁSZE, NADZIEJE, MIŁOŚCI

Na drugim planie niemniej istotni przedstawiciele męskiego grona. Mąż Morgan, który nie wychodząc z roli surowego ojca mocno czytelnika zaskoczy. Jest siostra bohaterki, ta spontaniczna, próbująca teraz ułożyć sobie życie, jest i jej partner, człowiek z sercem na dłoni, potrafiący dostrzec w ludziach to, czego nie widać gołym okiem. Jest i Miller, chłopak, z którym zaczyna łączyć coś Clarę. Potomek ojca przestępcy, oceniany przez wielu właśnie przez pryzmat błędów własnego rodzica. Za pomocą jego postaci autorka uświadamia, jak łatwo przychodzi nam kategoryzowanie i szufladkowanie ludzi, bo przecież wygodniej jest oceniać bez wysiłku i odpowiedniego researchu, a przecież może to być dla kogoś ogromnie krzywdzące. Dojrzały jak na swój wiek, kochający swojego dziadka. Jak potoczą się losy tej grupy? W pewnym momencie drogi tych wszystkich postaci zaczynają się krzyżować. Autorka przygotowała dla czytelnika prawdziwą emocjonalną bombę.

RÓŻNE RODZAJE MIŁOŚCI

Historia o prawdziwej miłości, która nie gaśnie nigdy i nie jest w stanie zniszczyć jej ani upływający czas, ani też inni ludzie. Opowieść o pozorach, o fałszywym obliczu człowieka, które zaskakuje w najmniej spodziewanym momencie. O bezinteresownym poświęceniu, godzeniu się z prawdą, o nieśmiałych podrygach uczucia, które na pozór nie miało prawa istnieć. O zdradzie fundowanej przez tych najbliższych, o dziecku, wyborach przeszłości kształtujących nasze życie, o podarowanych kolejnych szansach. Z nastoletnim buntem i rodzicielską miłością w tle. Autorka jak zawsze poruszyła najczulsze struny mojej duszy. To powieść złożona nie tylko ze słów, ale przede wszystkim właśnie z emocji. Tak ciężko odłożyć ją na bok nie poznawszy kolejnej strony.

PODSUMOWANIE

To nie jest banalny romans. To poruszająca, emocjonująca historia, która mogła zdarzyć się naprawdę. Usłana trudnymi wyborami, dylematami, wątpliwościami, ale i nadzieją. Opowieść nie o jednej, ale kilku miłościach: nastoletniej, dojrzałej, nieszczęśliwej i fałszywej. Do bólu wiarygodna, ponadczasowa, taka, która dzięki bohaterkom będącym przedstawicielkami dwóch pokoleń może trafić w serca bardzo szerokiego grona czytelniczek. Jestem zachwycona i nie zawaham się powiedzieć, że to najlepsza przeczytana przeze mnie książka w tym roku. Polecam każdemu. Tylko ostrzegam, przygotujcie sobie czas, chusteczki i wygodne miejsce.

Morgan wiodła spokojne i dostanie życie u boku męża. Wychowując córkę Clarę, która zmieniła ich młodzieńcze plany, kiedy w wieku siedemnastu lat dowiedziała się, że spodziewają się dziecka. Życie Morgan i Clary wywróciło się do góry nogami, kiedy w wypadku samochodowym zginął Chris i Jenny. Smutek, żal i rozpacz zawładnęły ich życiem. ,,Gdyby nie ty'' Collen Hoover to słodko gorzka historia o stracie i zdradzie najbliższych. O trudnej relacji matki i córki, które na nowo musiały znaleźć wspólny język. Najnowsza książki autorki jest przepełniona smutkiem i lekko przewidywalna, ale naprawdę warto ją przeczytać, ponieważ została świetnie napisana oraz ma piękny i mądry przekaz, który choć wydaję się oczywisty pod wpływem emocji w życiu potrafi zginąć w odmętach złych myśli.