Gdy nadejdzie nasz czas

wspaniała, pełna ciepła, dobrego humoru i mnóstwa emocji historia! przeczytana w dwa dni, nie mogłam się oderwać!

"Gdy nadejdzie nasz czas" autorstwa Agnieszki Dyniakowskiej, to książka która otula jak ciepły kocyk. Historia Zoji do burzliwych nie należy, ale cały czas trzymałam za nią kciuki.

Zojka to bardzo ciepła osoba, która zawsze stawia siostrę, Kaję, ponad siebie. Zrobi dla niej wszystko. Nawet znosi jej znajome, zwłaszcza jedną wredną jędzę, która strasznie stara się poróżnić siostry. Zbliża się ślub Kai, a wraz nim do jej życia powraca brat jej przyszłego męża, Maks. Z Maksem znają się od lat. Ich losy przeplatają się, ale nigdy nie jest ich czas. Czy wreszcie coś się zmieni? Czy dadzą sobie szansę???

Ta historia jest jak powrót do domku za sprawą babci sióstr. Babcia Hela jest genialna, uwielbiam wtrącać się w życie sióstr i stara się je pchać w odpowiednim kierunku. Jest cwana i uparcie dąży do celu, ale robi to z wielką klasą. Nie zmusza, tylko delikatnie naprowadza. Jest jak taki diabełek, który siedzi nad ramieniem i kusi🤭. Uwielbiam ją😁😁😁.

Jeżeli chodzi o Zojke i Maxa, to zawsze nie było im po drodze. Co z tego, że od pierwszego spotkania się sobie spodobali, jak nikt nie wykonał pierwszego kroku. Przez lata się mijali i czekali na swój czas. Czy ślub Kai okaże się takim zwrotnym punktem? Najpierw muszą wyjaśnić sobie sprawy z przeszłości. Zmiana ich relacji jest subtelna i toczy się swoim rytmem. Przypadkowy dotyk, wodzenie wzrokiem i zastanawianie się czy warto zaryzykować. Oboje boją się, ale kiedy jak nie teraz?

Ta historia czyta się sama. Od samego początku da się polubić bohaterów. Historia toczy się swoim tempem, a co jakiś czas dostajemy retrospekcje. Widzimy jak się poznają, co, a raczej kto ich poróżnia, a potem jak powoli wszystko się zmienia.

Ta historia jest idealna na jesień. Otula jak najlepszy kocyk. Autorka stworzyła ciepłą i przyjemną historie, ale nie myślcie, że nudną. Jest tu pewna jedzą, która wiele namiesza w ich życiu. Jeżeli lubicie historie obyczajowe, gdzie przeznaczenia odgrywa swoją rolę, to jest historia dla was. Świetnie się na niej bawiłam, a wam gorąco polecam🥰🥰🥰.

Kaja przygotowuje się do ślubu z Aleksem, jako świadków wybrali swoje rodzeństwo. Zojka, starsza siostra przyszłej panny młodej ma dużo mniej szczęścia w miłości i po nie udanym związku nadal nie znalazła tego jedynego. Maks, brat pana młodego wrócił zza granicy gdzie leczył swoje zranione serce, on także nie spotkał tej jedynej...a może właściwie oboje nie powinno już zbyt daleko szukać i właśnie nadszedł ich czas...

Bardzo dobry pod względem fabularnym i pisarskim debiut. Wprost idealny do kawy, ciastka czy co tam chcecie.

Słodko gorzka historia dwójki ludzi, znających się od dłuższego czasu jednak z pewnych względów non stop się od siebie odbijających. Czy to przez zazdrosną partnerkę, czy też przez zwykłe zrządzenie losu nie dane im było przyjrzeć się sobie bliżej. Teraz mają ku temu okazję ale czy dobrze wykorzystają ten czas? Docenią szansę jaka właśnie się przed nimi pojawiła, a może zaufają ponownie nie tym co powinni...

Dwie naprzemienne linie czasowe i dwa punkty widzenia czyli wszystko to co lubię. Przekochana postać babci Heli, nie takiej znowu starszej - przynajmniej duchem, pani mającej wiele cennych rad do przekazania. Autorce należą się wielkie gratulacje i życzenia dalszych sukcesów, bo taki debiut to świetny początek pisarskiej przygody

Bardzo się cieszę, że jestem patronką książki "Gdy nadejdzie nasz czas" bo to książka dająca nadzieję.

Jeśli miałabym opisać ją w trzech słowach to powiedziałabym: emocje, trudne doświadczenia, ciepło. Idealna na weekend, urlop czy wieczór, kiedy chcemy odetchnąć od codzienności i zanurzyć się w pięknej, ale nieprzesłodzonej opowieści o uczuciach.

Autorka bez sztuczności i pompatyczności opisuje rodzące się uczucie między dwojgiem osób w naprawdę piękny sposób. Widzimy jak buduje się ich więź, czujemy to przyciąganie, a z drugiej strony mamy poczucie, że czasem wygrywają też ich lęki. No a pomysł na wyznanie miłości to po prostu wisienka na torcie.

Ta historia przypomina, że czasami naprawdę trzeba poczekać, pozwolić życiu poprowadzić nas odpowiednią drogą i odnaleźć ten właściwy moment na miłość, która jest nam przeznaczona.

Ogromnym atutem powieści są również sentencje rozpoczynające każdy rozdział. Czasem mądre, czasem przewrotne, innym razem lekko ironiczne ale zawsze trafione. No i od razu mówię, że jednak babcia czasem kradnie całe show (to moja ulubiona bohaterka drugoplanowa).

Mam wrażenie, że ta książka jest otulająca, pokazująca, że czasami to co mamy w głębi siebie jest ważniejsze niż to co widzimy powierzchownie.

To książka pełna ciepła, nadziei i subtelności, która pokazuje, że prawdziwe uczucie nie potrzebuje pośpiechu. To opowieść o tym, że każdy z nas ma swój czas i swoją drogę, a miłość jeśli jest nam pisana znajdzie do nas drogę, nawet jeśli będzie musiała chwilę poczekać.