Gdy ją odnajdą

Cztery lata temu Noemi i Aiden zostali rodzicami małej Freyi. Niestety, jak to w życiu bywa, nie wszystko potoczyło się zgodnie z planem: „Żyli długo i szczęśliwie”. Splot trudnych okoliczności doprowadził do rozstania małżonków i – co zdarza się raczej rzadko – to Aiden został opiekunem Freyi. Noemi mogła ją tylko widywać od czasu do czasu.

Kiedy mała skończyła cztery lata, ojciec zgodził się, by zanocowała u matki. Ta decyzja kosztowała go bardzo dużo, wcale nie miał ochoty jej podejmować, ale czyż dobro dziecka nie jest najważniejsze? Wszak Noemi solennie go zapewniała, że dawne problemy już za nią i potrafi się odpowiedzialnie zaopiekować swoim dzieckiem. Nad ranem okazało się, że cały jej dotychczasowy świat runął niczym domek z kart. I nic więcej Wam nie zdradzę poza tym, że jak już dotrzecie do tego momentu, a stanie się to raczej szybko, to ciężko Wam będzie powieść odłożyć.

Pełna recenzja w serwisie W Roli Mamy

„Pierwszy rozdział jest tak szokujący, że podczas lektury nie uwierzysz własnym oczom. Ostatni wywoła w Tobie tyle emocji, że nigdy nie zdołasz o nim zapomnieć”. - Miedzy innymi takie dwa zdania znajdziecie na okładce książki #gdyjąidnajdą, a ja podpisuje się pod nimi rękoma i nogami.

Naomi zawsze pragnęła być matką. Niestety idealne życie nie trwa długo. Trzy lata po urodzeniu córeczki jej mąż zostawia ją i zabiera ze sobą dziecko uważając , że z matką nie będzie bezpieczne. Kobieta z utęsknieniem czeka na każdą wizytę swojej małej księżniczki, a kiedy taka ma się się zdarzyć Naomi staje się najszczęśliwszym człowieka na ziemi. Niestety podczas pewnych odwiedzin dochodzi do wypadku… a Naomi jest zmuszona do zgłoszenia zaginięcia córki…

Tu jedno kłamstwo rodzi kolejne i z upływającym czasem coraz trudniej bohaterce na „odnalezienie drogi prawdy”, bo przecież raz kłamiąc trzeba robić to dalej, brnąc w to, aby prawda nie ujrzała światła dziennego, bo ta może się okazać okrutniejsza niż szereg łgarstw. Przewracając pierwsze strony moje oczy coraz szerzej się otwierały, nie wierzyłam w to co opisywała autorka! A stan totalnego zszokowana utrzymywał się do ostatniej postawionej kropki w książce. Ogrom emocji, manipulacji, strachu, przerażenia, momentami złości, szaleństwa, wylewa się tutaj z każdego zdania. To książka, której nie można odłożyć nawet na krótką chwilę. Wplątując się w ciąg wydarzeń, zapewniam Was, że jedyny na co będziecie mieli ochotę to w końcu poznać finał.

To znakomita historia, w której akcja powoli snuje się niczym mgła przez kolejne rozdziały, ale emocje i odczucia jakie towarzyszą czytelnikowi sprawiają, że serce bije… wali coraz szybciej i szybciej.

Zatapiając się coraz głębiej w lekturę, zbliżając się ku końcowi myślałam sobie po cichu: „nie wierzę, to straszne, przerażajace, ale wiem jakie będzie zakończenie…” nic bardziej mylnego, autorka oprócz znakomicie poprowadzonej fabuły potrafiła na końcu dolać oliwy do ognia totalnie szokując przebiegiem zdarzeń.

Warto tutaj wspomnieć, że jest to literacki debiut!

To książka, która definitywnie znajdzie się, w zasadzie już ma miejsce gwarantowane, na mojej liście książek TOP roku!

Nawet najlepiej przemyślane kłamstwo nigdy nie wygra z prawdą.

Noemi pierwszy raz od lat ma szansę, aby córka spędziła u niej noc. Gdy jednak to się dzieje dochodzi do wypadku. Kobieta jednak nie pamięta, co się działo w nocy, gdyż zażyła środki pomagające w zasypianiu. Faktem jest, że znajduje martwą córkę, która leży na dole schodów. Spanikowana Noemi ucieka się do kłamstwa, że córka zaginęła, podczas kiedy sama ukrywa zwłoki dziecka w powojennym bunkrze. Od tej chwili poszukiwania ruszają z pełną mocą. Policja krąży po domu i w jego okolicy, a rządni sensacji dziennikarze śledzą każdy krok. Były mąż zrozpaczony snuje się po domowych korytarzach. Czy policja odkryje prawdę i jaka ona będzie? Czy to tak naprawdę Noemi wyrządziła krzywdę własnemu dziecku i tego nie pamięta?

Jaki to był świetny kryminał. Już na początku tak naprawdę wiemy, co się wydarzyło, ale to dopiero zakończenie pokazuje nam, jak bardzo daliśmy się nabrać.

Świetnie poprowadzona akcja sprawiająca, że odczuwamy ciągłe napięcie, uczucie niepokoju oraz chęć, aby jak najszybciej dowiedzieć się, co tak naprawdę wydarzyło się w domu głównej bohaterki, a uwierzcie mi, że wydarzyło się sporo.

Autorka bardzo umiejętnie przeskakiwała w czasie i ukazywała treści, które docelowo miały nas wprowadzić w błąd w osądach bohaterów. Kiedy już miałam wrażenie, że jestem o kok od rozwiązania zagadki i wszystko układało mi się w logiczną całość, to nagle spadała bomba, która zmieniała wszystkie do tej pory zebrane przeze mnie wnioski i zmuszała do odkrywania na nowo toku myślenia autorki.

Od początku do końca wszystko mi się zgadzało, wszystko do siebie pasowało, a wątki były spójne i konkretnie przedstawione. Prosty i zrozumiały język, wtargnięcie w psychikę głównej bohaterki, ukazanie jej lęków, ale również determinacji, sprawiały, że książka wręcz czytała się sama i bardzo trudno było mi się od niej oderwać.

Jeśli szukacie wciągającego, ale nieoczywistego kryminału z wątkami psychologicznymi, to „Gdy ją odnajdę” jest właśnie dla Was.

Thrillery to ostatnimi czasy moja wprost wymarzona odskocznia od rzeczywistego świata, więc nic dziwnego, że postanowiłam sięgnąć po książkę Lii Middleton. Gdy ją odnajdą zainteresowała mnie swoim opisem. Kiedy zaczynałam lekturę tej powieści, wiedziałam tylko, że głównym motywem będzie tutaj kłamstwo i jego konsekwencje. Czy pozycja ta trafiła do grona moich ulubionych książek? Czy też zaliczę ją raczej do po prostu tych dobrych lektur?

Naomi zawsze chciała zostać matką. Nie spodziewała się jednak, że macierzyństwo okaże się tak trudne i piękne zarazem. Kiedy na świecie pojawiła się Freya, kobieta nie widziała już świata poza nią. Kilka lat później jednak nie może widywać córeczki codziennie, a były mąż dość stanowczo odmawia pozwolenia na nocowanie córki u mamy. Pewnego dnia jednak Naomi dostaje szansę - może spędzić z córeczką dłuższy czas i nacieszyć się jej towarzystwem. Radość nie trwa długo. Dochodzi do wypadku, a kłamstwo, które mówi Naomi, zmienia cały bieg zdarzeń - ale czy na pewno?

Pozwólcie, że zacznę prawie od końca. Muszę o tym napisać teraz, bo czuję, że jest to ważne. Przede wszystkim: jaki to był dobry thriller! Dawno nie czytałam czegoś tak dobrego, angażującego i budzącego niepokój jednocześnie. Takiego dreszczowca potrzebowałam i taki właśnie otrzymałam, za co jestem niesamowicie wdzięczna. Nie mam pojęcia, jak autorka to zrobiła, ale w pewnym momencie sama uwierzyłam w kłamstwa serwowane przez główną bohaterkę - choć przecież doskonale znałam prawdę. Coś niesamowitego.

Skoro wywołałam już Naomi do tablicy, to i o niej opowiem coś więcej. Jest to postać wykreowana bardzo ciekawie pod względem psychologicznym. Jej postępowanie może zostać przez niektórych odebrane jako pozbawione sensu i denerwujące, no i cóż - chwilami rzeczywiście tak to wyglądało, ja jednak dostrzegłam w niej coś jeszcze. Naomi to dość zagubiona kobieta, która z całego serca pragnie mieć swoje dziecko przy sobie, a jednak nie może sobie na to pozwolić. Na przeszkodzie stają jej nie tylko problemy zdrowotne, ale i sam były mąż. Uważam tę bohaterkę za ciekawą i wzbudzającą coś na kształt współczucia.

Lia Middleton ma bardzo dobre pióro, dzięki któremu powieść tę czyta się dość przyjemnie. Nie napiszę, że lekko, ponieważ opisywane wydarzenia w połączeniu z rosnącym niepokojem raczej nie opisują lekkiej książki. Wbrew jednak temu, co mogliście sobie pomyśleć, lektura tej powieści przebiega szybko i szczerze mówiąc, w pewnym momencie straciłam chyba kontrolę nad tym, jak szybko przewracam kolejne strony. O tak, wciągnęłam się okrutnie. Na pochwałę zasługuje również tłumacz, Tomasz Wilusz, bez którego tak naprawdę nie moglibyśmy poznać tej historii w języku polskim.

Gdy ją odnajdą to pozycja zapadająca w pamięci, sprawiająca, że sami zaczynamy wierzyć w podawane kłamstwa, choć kilka stron wcześniej mieliśmy podane, co się tak naprawdę wydarzyło. Jeśli lubicie thrillery i nie czytaliście ich jeszcze za dużo w swoim życiu, to ten tytuł mogę polecić Wam gorąco. Jednak stałym czytelnikom thrillerów ten tytuł może wydawać się zbyt schematyczny i przewidywalny – w końcu tacy czytelnicy nie jedno już czytali. Mimo wszystko uważam, że warto sięgnąć po tę pozycję.

To była sekunda, może nawet mniej. Bo jak powiedzieć, że córka miała wypadek i już nie żyje? Od kłamstwa Naomi nie było już powrotu.

Policja postawiona na nogi, gorączkowe poszukiwania małej dziewczynki, załamany ojciec i tłum dziennikarzy wokół domu. A obok tego matka, której zależy na tym, żeby Frei nikt nie znalazł, bo wtedy wszyscy dowiedzą się o jej przerażającym kłamstwie.

"Gdy ją odnajdą" to thriller psychologiczny, po którym trudno mi się pozbierać do tej pory.

Bo ta historia jak chyba żadna wcześniej przedstawia okrutną prawdę o rodzicielstwie. Lia Middleton obrazuje depresję poporodową, następnie depresję lękową oraz nieodpowiednio dobrane leczenie, które prowadzi do uzależnienia.

Naomi od urodzenia dziecka odczuwa strach i patologiczną troskę o córkę. Autorka po mistrzowsku zastosowała narrację pierwszoosobową. Miałam wrażenie, że siedzę w głowie tej kobiety i razem z nią jestem potwornie zmęczona, przerażona i zatracam się w kłamstwie. Gubię się w rzeczywistości, nie wiem, co jest halucynacją, a co realnym obrazem, miesza mi się dzień z nocą. Wewnętrzne dialogi bohaterki zostały oddane w taki sposób, że sama je niemal słyszałam. Lia Middleton tak bardzo wciągnęła mnie w świat Naomi, że rzeczywistość poza książką nie istniała.

Emocje głównej bohaterki nie idą jednym torem. Są uzależnione od sytuacji, a Autorka stawia wyraźne granice dzieląc powieść na trzy części. W każdej z nich czytelnik pozna inną stronę Naomi.

Myślę, że odbiorca może mieć problem z jej oceną. Mnie samą z jednej strony przepełniało współczucie wobec głównej bohaterki, a z drugiej brak zrozumienia i przez to wrogość.

"Gdy ją odnajdą" to thriller psychologiczny o niewyobrażalnej tragedii i emocjach, ale także wiele niespodzianek dla czytelnika. Lia Middleton to ostatniej strony zaskakiwała świetnymi rozwiązaniami i odwracała bieg wydarzeń.

Takie thrillery chcę czytać!

„ Czasami wystarczy jedno kłamstwo, by zmienić bieg wydarzeń…”

Neomi to kobieta, która wiodła szczęśliwe życie ze swoim mężem Aidem i miała wspaniałych przyjaciół. Jednak jej szczęście nie trwało długo. Po urodzeniu córeczki wpadła w depresję poporodową i miała stany lękowe. Zaczęła się leczyć, a leki, które brała sprawiały, że nie pamiętała do końca co robiła będąc pod ich wpływem. Aider wraz z córeczką przez to postanowił wyprowadzić się, a do tego ułożył sobie życie od nowa z najlepsza przyjaciółką Neomi. Chyba bardziej nie mógł już jej zranić.

Po pewnym czasie, gdy Fray ma już 4 latka, Aider zgadza się, by jego była żona wzięła ją na noc do siebie. I coś tej nocy poszło nie tak. Co takiego? Dlaczego w jej domu i okolicznym lesie jest dużo policji? I dlaczego prawda okazuje się gorsza niż kłamstwo, które rodziło kolejne kłamstwa?

Autorka bardzo dobrze wprowadziła element napięcia, który towarzyszy nam od pierwszej do ostatniej strony. Główna bohaterka została bardzo dobrze wykreowana. Dzięki zabiegowi, że Neomi mówi to co inni chcą usłyszeć , a tym co sobie „po cichu” myśli i uważa autorka otrzymała klimat dreszczyku, który nie opuszcza aż do ostatniego zdania.

Książka porywa od pierwszej trony i ma wszystkie elementy dobrego thrillera psychologicznego. Napięcie, akcje, która nie zwalnia ani na chwilę, świetny portret psychologiczny matki oraz drugoplanowych postaci i zaskakujące zwroty akcji. A samo zakończenie wbija w fotel.

Jeśli ktoś zastanawia się czy przeczytać tę książkę, to mam nadzieję, że moja opinia go przekonała i wzbogaci swoją domową biblioteczkę o ten tytuł. Polecam!

Naomi Williams mieszka sama na niefunkcjonującej już farmie odziedziczonej po rodzicach. Jej związek małżeński z Aidenem Williamsem rozpadł się przed paroma laty, na skutek poważnych błędów, jakie popełniła. Ich czteroletnia córka Freya mieszka z ojcem i jego drugą żoną Helen, ale regularnie widuje się z rodzicielką, która z wytęsknieniem wypatruje tych chwil. Teraz Freya po raz pierwszy od czasu rozwodu jej rodziców ma spędzić noc z matką. Naomi długo o to zabiegała. Zapewniała Aidena, że dziewczynka będzie z nią bezpieczna, że należycie się nią zaopiekuje. Ale zawiodła. Straciła swój najcenniejszy skarb i wini za to wyłącznie siebie. Tylko ona zna potworną prawdę, którą nie jest w stanie podzielić się z innymi. Zamiast tego wikła się w spiralę kłamstw, a wszystko po to, by zatrzymać przy sobie nie jedno, a dwoje dzieci.

„Gdy ją odnajdą” (oryg. „When They Find Her”) to debiutancka powieść mieszkającej w mieście Beaconsfield w Anglii Lii Middleton, prawniczki specjalizującej się w prawie karnym, więziennym i publicznym, która przestępczością interesuje się od dzieciństwa – już wtedy chodziła do sądu, żeby oglądać w pracy swojego ojca, sędziego pokoju. Pracę nad „Gdy ją odnajdą”, thrillerem psychologicznym pierwotnie wydanym w 2021 roku, Middleton rozpoczęła w listopadzie 2017 roku. Pisała głównie wieczorami, gdy tylko jej pierworodne dziecko osunęło się w objęcia Morfeusza. Latem 2019 roku, w trakcie urlopu macierzyńskiego po przyjściu na świat jej drugiego dziecka, podpisała kontrakt ze swoją agentką i już w następnym roku rozpoczęła współpracę z wydawnictwem Penguin Michael Joseph, które wpuściło na rynek jej pierwszą książkę. Pierwsze polskie wydanie przygotowało wydawnictwo Prószyński i S-ka na rok 2022. W tłumaczeniu Tomasza Wilusza. Lię Middleton w pisarstwie pociąga przede wszystkim możliwość skrupulatnego przeanalizowania wewnętrznej sfery człowieka w oku cyklonu, tj. kryminalnych sprawy, w które, w taki czy inny sposób, główne obiekty jej twórczych zainteresowań są zamieszane. Kariera adwokacka, poza wszystkim innym, pomogła jej zrozumieć nie tylko zawiłości systemu, ale także jego ludzkie oblicze. Ludzi, którzy, zasłużenie lub nie, wpadają w tryby tej nieubłaganej machiny oraz ludzi, którzy ją tworzą. Pisanie umożliwia jej wejście w to jeszcze głębiej. Głębiej niż kiedykolwiek wcześniej.

To nie jest opowieść dla ludzi o słabych nerwach. Lia Middleton już na początku uśmierca ewentualną nadzieję na szczęśliwe zakończenie. Bez względu na to, jak potoczy się historia naszej narratorki Naomi Williams, zło już się dokonało. Tego nie da się naprawić. Można tylko wyznać prawdę i liczyć na zrozumienie ogółu. Zdać na ślepy los. Zaryzykować utratę drugiego dziecka. A właściwie obu, bo w udręczonym umyśle prawdopodobnie jedynej osoby, która wie, gdzie jest Freya, tak to się przedstawia. Przewidywana cena prawdy. Niebezpodstawna obawa, która pcha Naomi w wir kłamstw. „Gdy ją odnajdą” to opowieść o nieidealnej, ale niewątpliwie kochającej matce, która jest przekonana, że straszliwie, okrutnie zawiodła swoją czteroletnią córeczkę. Matce, która nie wytrzymała presji. Dążyła do doskonałości. Pragnęła być jedną z tych matek, które wszystko robią tak jak trzeba. A przynajmniej stwarzają takie pozory. Wiedziała, że tak trzeba, że tego się od niej oczekuje. Tego oczekuje się od każdej matki. Chronić swoje młode za wszelką cenę. Ani na moment nie spuszczać ich z oka, nawet kosztem własnego zdrowia. Jeśli czujesz, że macierzyństwo cię przerasta, rób dobrą minę do złej gry. Nie możesz się zdradzić przed nikim z tej rzekomej słabości. Bo przykleją ci etykietkę złej matki, a tego byś nie zniosła. Co gorsza, mogą ci odebrać mały cud, który sprowadziłaś na ten smutny świat. „Gdy ją odnajdą” debiutującej na scenie literackiej Lii Middleton to rzadki okaz nawet wśród swoich, po mroczniejszej stronie beletrystyki. Nawet tutaj zwykle tlą się jakieś płomyczki nadziei. Zwykle możemy liczyć na to, że wszystko się ułoży, że postacie, do których się przywiązaliśmy, znajdą wyjście z koszmaru, w jaki nagle zamieniło się ich życie. Czerń się rozwieje, wrócą radosne kolory i znowu z ufnością będą patrzeć w przyszłość. Naomi i Aiden Williamsowie już zawsze przynajmniej jedną nogą będą tkwić w nieprzeniknionych ciemnościach. Pewnie nigdy nie przestaną myśleć o tym, co by było gdyby. Gdybyśmy się nie rozstali albo nie przeprowadzili na farmę. Albo chociaż gdyby nasza kochana Freya nie została na noc u uzależnionej od środków nasennych biologicznej matki. Naomi zastanawia się też nad tym, czy tragedii udałoby się uniknąć, gdyby dotrzymała słowa danego Aidenowi. Gdyby tej jednej nocy nie zażyła tych przeklętych tabletek. Może wtedy należycie wywiązałaby się z podstawowego obowiązku każdego rodzica – chronić swoje dziecko. Wtedy na pewno w głowie, by jej nie postało, by skrzywdzić swoją córeczkę. Czyżby? A czy przypadkiem już wcześniej tego nie próbowała? Wszystko wskazuje na to, że wina za rozpad małżeństwa w całości leży po jej stronie. Zrobiła coś, czego nigdy sobie nie wybaczyła. A potem mogła już tylko bezsilnie patrzeć, jak jej ukochany układa sobie życie z inną. Najtrudniejsza była jednak rozłąka z Freyą. Aiden wprawdzie pozwalał jej widywać się z córką, ale to, co zupełnie zrozumiałe, Naomi nigdy nie wystarczało. Marna „nagroda pocieszenia”, za którą Naomi i tak jest Aidenowi niezmiernie wdzięczna. Najwyraźniej kobieta uważa, że nawet na to sobie nie zasłużyła. Kara za grzechy. Sama skazała się na samotność – straciła nie tylko męża, ale i najbliższe przyjaciółki. Sama na cichej farmie pod lasem, gdzie już w dzieciństwie znalazła idealną kryjówkę. Teraz z niej skorzysta. Ta zrozpaczona kobieta, która chciała tylko być dobrą matką. Karkołomny, wręcz szalony krok. Czyn karalny, który na dodatek zwiastuje coś jeszcze mniej przyjemnego. Szokującego dla postronnego obserwatora, ale nie dla Naomi. Dla niej to coś w rodzaju ostatniej deski ratunku. Jeśli skłamie to ma szansę zatrzymać przy sobie tę namiastkę, tę bezcenną powłokę... Patrzyłam na to z niesmakiem przykrytym grubą warstwą współczucia. Nie pochwalałam, ale rozumiałam. Mało tego: podejrzewałam, że będę jej współczuć jeszcze bardziej, gdy potwierdzą się jej największe obawy. I gdy na wierzch wypłyną jej niecne postępki, zwykłe ludzkie błędy lub okropne zbrodnie z niezbyt odległej przeszłości.

„Gdy ją odnajdą” Lii Middleton to wybitnie empatyczna „tragedia w trzech aktach” (plus prolog i epilog) podana z perspektywy kobiety, którą przy życiu trzyma już tylko jej nienarodzone dziecko i pragnienie ponownego ujrzenia swojej czteroletniej córeczki. Obiecała swojej dziecinie, że wróci i nie może znowu jej zawieść. Koniec z byciem złą matką. Naomi Williams zdaje sobie sprawę z konsekwencji, jakie niechybnie poniesie, jeśli ten chwiejny domek z kłamstw runie. Ale w swoim mniemaniu najlepsze, co może zrobić, to ciągnąć tę maskaradę. Chwilami żałuje tego pierwszego, decydującego kłamstwa. Chwilami ogarnia ją przemożna potrzeba ujawnienia prawdy. W końcu może i jej ulegnie, tym samym narażając się na poważne oskarżenia. Gdyby tylko o to chodziło. Naomi nie boi się tak utraty wolności, jak utraty swoich dzieci. Motywacje czystsze od czynów. W istnej otchłani rozpaczy. W roztrzaskanym umyśle, który tak naprawdę od lat nie był w najlepszym stanie. Wszystko zaczęło się po narodzinach Frei Grace Williams. Uroczej dziewczynki, która była kochana... aż za bardzo? W każdym razie przynajmniej jedno z jej rodziców musiało poszukać pomocy specjalisty. Nic zdrożnego, to się zdarza, choć jak słusznie zauważa pani Middleton, za mało się o tym mówi. Takie osoby potrzebują wsparcia przede wszystkich w najbliższym otoczeniu. Kochał, a odszedł. Ze względu na dziecko. Bezpieczeństwo Frei zawsze było najważniejsze dla obojga jej rodziców. Podczas gdy ona uważała, że Freya jest najbezpieczniejsza przy niej, on z czasem doszedł do wniosku, że jest wręcz odwrotnie. Lia Middleton w trakcie policyjnych poszukiwań dziewczynki, później z udziałem cywilnych ochotników, od czasu do czasu zagląda w przeszłość (wspomnienia narratorki i już bardziej bezpośrednio: rozdziały retrospektywne), odsłania kolejne fragmenty coraz mniej szczęśliwego pożycia małżeńskiego ludzi, którzy sprowadzili na świat to nieszczęsne dzieciątko. Powiedzieć, że „Gdy ją odnajdą” zaczyna się od trzęsienia ziemi, to jak nie powiedzieć nic. To istny nokaut. Głaz, który czytelnik ma dźwigać do ostatniej kropki. A i bardzo możliwe, że ta historia będzie go prześladować długo po zakończeniu lektury. Middleton nie jest jedną z tych „cioteczek”, które tak dla zabawy trochę postraszą, ale koniec końców oczyszczą atmosferę. Zdejmą ten ciężki kamień z naszych serc. Prędzej dorzuci jeszcze kilka. Bo może być gorzej. Nie ma tego złego, co na gorsze by nie wyszło - na to musiałam się przygotować. W zasadzie, po takim wstępie, nie została we mnie nawet odrobinka nadziei na polepszenie sytuacji kobiety, której życie dało mocno w kość. Nieludzko sponiewierana potencjalna zbrodniarka. Gdyby nie ten wstęp, to pewnie nie czułabym tak silnej potrzeby przyszykowania się na taki obrót wydarzeń. Na szczyt mojej listy podejrzanych trafiłby ktoś inny, niemniej w skrytości ducha zapewne liczyłabym, że autorka, ewentualnie autor, jednak nie stchórzy. Odważy się i na takie tąpnięcie. Oczywiście, miałam na oku też inne osoby powołane do życia przez obdarzoną gargantuiczną wrażliwością początkującą powieściopisarkę, która moim skromnym zdaniem przebiła niejeden najgorętszy hit z mroczniejszych obszarów beletrystyki. A może zwykły wypadek? To jest jeden z tych, do którego nikt się nie przyczynił. Może tym razem nie ma winnych, a w każdym razie nie w takim sensie, jaki najpewniej najbardziej interesuje śledczych zajmujących się sprawą zaginięcia czteroletniej Frei. „Gdy ją odnajdą” to kolejny dowód na to, że mniej znaczy więcej. Kameralna opowieść, która w zasadniczej części rozgrywa się wewnątrz jednostki. Intymna, jak mało która. Mroczna, jak mało która. I ciężka, tak potwornie ciężka, bo żadna to przyjemność błądzić w umyśle ofiary, która mogła dopuścić się najgorszego. Naomi nie pamięta tej fatalnej nocy. Tylko przerażony głosik najdroższej jej osoby, który równie dobrze mógł jej się tylko przyśnić. Tak czy inaczej, matki nie było przy córce, kiedy ta najbardziej tego potrzebowała. Wyobraźcie sobie to poczucie winy, wyobraźcie sobie te katusze, ten ogrom cierpienia. Nie, nie musicie sobie tego wyobrażać. Lia Middleton sprawi, że to poczujecie. Mnie w każdym razie udzielały się dosłownie wszystkie emocje targające tą biedną kobietą. Jakbym weszła w jej skórę. Topiła się w tej rozpaczy. Z ciągle ściśniętą krtanią, często wilgotnymi oczami i niemal paraliżującym przekonaniem, że tak będzie już zawsze. Wystarczą sekundy, aby życie człowieka obróciło się w gruzy. By nie zostało już nic (prawie nic), co trzyma go na tym świecie. Jeden fałszywy ruch i lądujesz w piekle.

Niewielka scena, a na niej straszliwie udręczona kobieta, wokół której krążą mniejsze i większe ludzkie planety, skoncentrowane na poszukiwaniach zaledwie czteroletniej dziewczynki. Historia jakby z życia wzięta, przed którą czuję się w obowiązku ostrzec osoby oczekujące czegoś mniej zobowiązującego, czegoś lżejszego. Nie tym razem, moi mili. Prawniczka z Anglii Lia Middleton nie patyczkuje się z czytelnikami „na łamach” „Gdy ją odnajdą”, swojego pierwszego opublikowanego utworu literackiego. Thriller psychologiczny, który może wpędzić w prawdziwie depresyjny nastrój. Powieść bez skrupułów. Mocna, mroczna, przerażająca. Bezwzględna, paskudna, okropna. Piorunująca! Rewelacyjna!

Jej świat się zawalił. Naomi została sama, mąż odszedł, a ze sobą zabrał ich córkę. Miała sporo czasu, zanim Aiden zgodził się, aby ich córka została na noc u swojej mamy. Dla Naomi to świetna szansa na odbudowanie relacji i pokazanie, że jest dobra mamą. Ale życie ma dla niej inny scenariusz. Doszło do wypadku, a Naomi brnie w kłamstwa, od których nie widzi odwrotu.

Kobieta zgłasza zaginięcie córki. Policja, dziennikarze pod jej domem, zgłaszający się ochotnicy do odnalezienia dziewczynki. Trwają poszukiwania i przeszukanie farmy i pobliskiego lasu.

Naomi patrzy na to wszystko z boku i wie, że nie ma już odwrotu od kłamstw. Czy mogła zabić własną córkę i wyprzeć to z pamięci?

,,Gdy ją odnajdą,, to historia zarazem dziwna, jak i szokująca, od której ciężko się oderwać. Tu nic nie jest pewne, a każdy rozdział wnosi nowe fakty, przypuszczenia odnośnie do sprawcy. Autorka tak potrafiła zagrać na moich emocjach, że można powiedzieć, że popchnęła mnie w stronę domniemanego zabójcy i byłam do samego końca pewna, że moje przypuszczenia są słuszne.

Lia Middleton stworzyła thriller psychologiczny po mistrzowsku. To po prostu nadaje się na ekranizację! Jeszcze żaden autor nie wyprowadził mnie tak w pole.

Akcja toczy się swoim tempie, tworząc w ten sposób napięcie, ale uwierzcie mi autorka wiedziała, co ma zrobić z naszą głową. Mamy też powroty do przeszłości Naomi w krótkich rozdziałach, ale za to treściwych. W fabule została zachowana logika, dzięki której tworzy się spójna całość. Chciałabym zdradzić o wiele więcej, ale nie chcę odbierać wam przyjemności z czytania.

Zakończenie było dla mnie zaskakujące i nieprzewidywalne. Takich wydarzeń i zwrotów akcji z pewnością się nie spodziewałam.

Ogromnie wam polecam!

Chyba jeszcze nie czytałam książki, która już na drugiej stronie prologu wbiłaby mnie w fotel, a kilka kartek dalej, w pierwszym rozdziale z tego fotelu mnie wysadziła i rzuciła mną o podłogę wywołując szok i niedowierzanie jednocześnie. Jeśli to jest debiut to czego można się spodziewać po kolejnych książkach Autorki?

Naomi traci swoją córkę w wyniku zdarzenia, którego zupełnie nie pamięta, a które miało miejsce w jej domu. W nocy, kiedy spała, z jej córeczką stało się coś strasznego. Naomi zgłasza zaginięcie córki, ale od początku ucieka się do kłamstwa, które staje się machiną napędzającą kolejne kłamstwa. Co tak naprawdę się wydarzyło i skrzywdził jej córkę? Może jej była przyjaciółka? A może były mąż, który odebrał jej Freyę, by ją przed nią ochronić? A może była to Naomi?

Thriller psychologiczny to jeden z moich ulubionych gatunków literackich, cieszę się, że skusiłam się na ten tytuł, który okazał się być niezwykle emocjonalny i wnikliwy, a to za sprawą zdesperowanej matki, tragicznemu wypadkowi i jednemu kłamstwu, które wymyka się spod kontroli.

Historia opisana w dwóch ramach czasowych, obecnie i 4 lata wcześniej kiedy Naomi z mężem i córką byli rodziną. Autorka w ten sposób pokazała jak poród i ciąża może wpłynąć na problemy psychiczne matki

Autorka świetnie poprowadziła fabułę, ponieważ przez większość książki jesteśmy przekonani, że wiemy co tak naprawdę się wtedy wydarzyło, jednak ciągle wychodzą na jaw nowe fakty, które co rusz burzą nasze przekonania. Zachowanie głównej bohaterki ciężko było mi rozgryźć ponieważ co rusz wpadała w większą spirale kłamstwa. To postać, którą albo się od razu polubi i będzie jej współczuło, albo od razu się znienawidzi.

Zakończenie mnie zaskoczyło, a całość mną wstrząsnęła. Jeszcze przez długi czas będę pamiętać o książce.

Kochani często przewidujecie zakończenia? Ja przyznam, że zdarza mi się to dość często.

"Czasem wystarczy jedno kłamstwo, by zmienić bieg wydarzeń..."

NAOMI ZAWSZE CHCIAŁA BYĆ MATKĄ.

Jednak trzy lata temu opuścił ją mąż, zabierając ze sobą ich dziecko. Teraz, gdy córka nareszcie ją odwiedza, Naomi ma niepowtarzalną szansę, by odbudować swoją rodzinę. Problem w tym, że zdarzył się wypadek, a ona uciekła się do kłamstwa, od którego nie będzie już powrotu.

NAOMI ZGŁASZA ZAGINIĘCIE CÓRKI.

Po kilku godzinach w jej domu zjawia się policja, a na podjeździe zaczynają tłoczyć się dziennikarze. Funkcjonariusze przeszukują pobliski las. Były mąż snuje się po korytarzu. A Naomi może tylko patrzeć z przerażeniem, bo od jej kłamstwa gorsza jest tylko prawda.

NAOMI NIE PAMIĘTA, CO NAPRAWDĘ SIĘ WTEDY WYDARZYŁO…

„Gdy ją odnajdą” autorstwa Lia Middleton to thriller/ kryminał, który mocno daję po emocjach.

Dlaczego? Otóż głównym zdarzeniem wokół, którego toczy, się akcja książki jest śmierć dziecka.

Okoliczności, które do tego prowadzą, emocje, jakie temu towarzyszą, a także prawda kryjąca się za grubą i rozległą siecią kłamstw, tajemnic i obłudy.

Wszystko to sprawia, że książę czyta się w napięciu.

Ci z was, którzy czytali, już książki z gatunku thriller wiedzą jak buduje się w nich napięcie i, że zwykle polega to na drastycznej zmianie tempa na sam koniec opowieści. Tutaj było tak samo.

Przyznam więc, że nie byłam zdziwiona, iż zakończenie okazało, się zupełnie inne niż się z początku na to wskazywało. Od razu wiedziałam, że to, co myślała bohaterka, to co wydaje jej się, że jest, prawdą wcale nią nie jest. Liczyłam więc na wielkie bum. Szok i niedowierzanie.

Do końca właśnie tego oczekiwałam. Ostatecznie jednak zakończenie chodź niespodziewane, to coś za łatwo zostało ujawnione. Nieco mnie to rozczarowało.

Mimo to uważam tę pozycję za dobrą. Idealna książka na wieczór, przy lampce wina. Tak właśnie sobie pomyślałam odkładając lekturę.

Jeśli więc lubicie, pozycje z tego gatunku literackiego to jak najbardziej polecam.

"Gdy ją odnajdą"

Naomi odebrano już jedno dziecko. Jak daleko jest w stanie posunąć się matka, żeby uchronić się przed zabraniem kolejnego, jeszcze nienarodzonego dziecka?

📖

Były mąż w końcu zgadza się zostawić u Naomi na noc ich córeczkę. Nikt się nie spodziewa jak tragicznie może się skończyć ta wizyta. Matka rano znajduje dziewczynkę u podnóża schodów...martwą. I tu zaczyna się nasza pełna emocji historia - kobieta mówi byłemu mężowi, że ich córeczka zaginęła. Małe kłamstwo co raz bardziej się rozrasta i zaczyna żyć własnym życiem. Naomi nie spodziewa się jednego - oprócz niej kłamie tu ktoś jeszcze.

📖

Czytając opis z okładki można odnieść wrażenie, że zaczynając książkę wiemy wszystko. Powstaje nam w głowie plan i pewien pomysł co mogło się stać. Jednak zapewniam was - szykuje się sporo emocji i zaskoczeń.

📖

Znajdziemy tu emocjonujący portret malujący trudy macierzyństwa. To co miało być tak piękne i przychodzić instynktownie, naturalnie doprowadziło do zaburzeń lękowych i paranoi. Dzięki pierwszoosobowej narracji obserwujemy świat oczami matki mocno doświadczając jej bólu, niepewności, wyrzutów sumienia i równocześnie ogromnej miłości do swojego dziecka. Czytając "Gdy ją odnajdą", możemy odnieść wrażenie, że siedzimy w czyjejś głowie.

📖

Mimo przerażającej prawdy - moja córka nie żyje, a ja udaje że zaginęła - przez całą książkę kibicowałam Naomi. Współczułam sytuacji, problemów jakich doświadczyła i trudów życia przez które się znalazła w tej sytuacji. Z rozdziału na rozdział co raz bardziej martwiłam się co to będzie, jak to idealnie podpowiada tytuł, "Gdy ją odnajdą". I szczerze mówiąc, równocześnie wyczekiwałam tego momentu ciekawa, jak autorka poprowadzi tę historię.

📖

Z thrillerami jest tak, że powinny nas złapać od pierwszego rozdziału, mocno trzymać przez kolejne i nie puszczać aż do końca. I tutaj tak właśnie było. Pojawiające się nowe fakty i zaskakujące informacje na bieżąco mnie łapały, a książkę przeczytałam w jeden dzień.

📖

We współpracy z wydawnictwem Prószyński i S-ka.

Książka bardzo wciągająca, od pierwszej strony nie mogłam się od niej oderwać. Autorka stworzyła historię, w której można się zatracić podczas czytania od pierwszej strony. Fabuła tej powieści jest tak skonstruowana, że przewracałam kartki jak najszybciej aby poznać prawdę i dowiedzieć się o co tak naprawdę chodzi. Bohaterka powieści Naomi po urodzeniu córeczki zaczyna cierpieć na obsesyjny strach o jej zdrowie, boi się że coś może jej się stać i cały czas ją obserwuje. Do jej obsesji przyczyniła się również niespodziewana śmierć jej ojca gdy była w ciąży. Gdy Naomi uzależnia się od leków na sen dochodzi do wypadku, po którym jej mąż zabiera dziecko i od niej odchodzi, gdyż córka nie jest z nią bezpieczna. Naomi bardzo nalega na kontakty z córeczką, gdy Aiden zgadza się aby dziewczynka nocowała u niej dochodzi do tragedii. "Gdy ją odnajdą" należy moim zdaniem do tego typu książek, które czyta się z zapartym tchem. Autorka w swej powieści przedstawia nam jak zaburzenia psychiczne wpływają na relacje z najbliższymi. Gdyby Naomi potrafiła zwierzyć się komuś ze swoich problemów, możliwe że wszystko potoczyłoby się inaczej, jednak ona postanowiła dusić w sobie swoje obawy. Pierwszoosobowa narracja sprawia, że dokładniej odczuwamy na sobie uczucia jakie targają Naomi. Lia Middelton świetnie prowadzi całą fabułę, potrafi dokładnie oddać przeżycia i rozterki bohaterki, tak że wydają się one bardzo realne. "Gdy ją odnajdą" to książka pełna kłamstw, intryg i tajemnic. Książka pokazuje nam jak jedno kłamstwo potrafi zmienić bieg wydarzeń. Postać głównej bohaterki jest bardzo dobrze wykreowana. Autorka stworzyła pełną napięcia opowieść, o kobiecie z problemami psychologiczno-depresyjnymi, która stara się normalnie funkcjonować, marzy o tym aby odzyskać swoja rodzinę i być szczęśliwa. Jednak nie jest to łatwe, gdyż jej własne demony nie dają o sobie zapomnieć, nie umie ich sama pokonać i wstydzi się lub boi prosić o pomoc. "Gdy ją odnajdą" to doskonały thriller psychologiczny z bardzo ale to bardzo genialnym zakończeniem, które wbija w fotel. Bardzo lubię czytać thrillery a szczególnie tak dobre, i gwarantuje wam, że o tej książce szybko się nie zapomni. Niby można od samego początku osądzić kto stoi za wypadkiem i z czyjej winy się wszystko wydarzyło, lecz jednak nasz osąd może być błędny. Ja również podejrzewałam nie tylko Naomi lecz również drugą żonę Aidena. Jednak nawet na myśl mi nie przyszło, kto może stać za tragedią, która doprowadziła Naomi do kłamstw i kary za coś czego nie zrobiła. Jednak jest trochę jej winy w tym całym zamieszaniu. Gdyby nie jej uzależnienie usłyszała by krzyk dziecka i ruszyła mu na ratunek. Miejmy nadzieję, że druga córeczka odmieni jej życie i będzie szczęśliwa jak każda matka.

W ostatnich dniach miałam okazję przeczytać debiut literacki autorki @liamiddletonauthor - "Gdy ją odnajdą" . Jest to thiller psychologiczny. W pierwszym rozdziale poznajemy Naomi, Aidena oraz ich córeczkę Freyę. Zgodnie z obietnicą na tylnej okładce książki mamy zostać wgnieceni w fotel już po pierwszym rozdziale. To w nim dowiadujemy się co się stało i jak z pozoru niewinne kłamstwo może zmienić bieg wydarzeń. Kiedy zaczęłam ją czytać nie mogłam się od niej oderwać. Z każdą kolejną stroną byłam coraz bardziej ciekawa dalszych wydarzeń. Gdy już myślałam, że wiem kto jest sprawcą przestępstwa okazało się, że jednak bardzo się myliłam. Książkę czytało mi się bardzo przyjemnie, niesamowicie szybko i tak jak wspominałam wcześniej nie mogłam się od niej oderwać. Na pewno sięgnę po kolejny tytuł tej autorki, o ile taki powstanie.

„Moje kłamstwa piętrzą się jedno na drugim jak w domku z kart, który lada chwila może runąć.”

Naomi zawsze marzyła o tym, aby zostać matką. Kiedy wreszcie jej marzenie się spełnia, coś idzie nie tak. Mąż, Aidien zostawia ją i zabiera ze sobą maleńką Freyę. Dlaczego, co takiego wydarzyło się w tej rodzinie, przecież tak bardzo się kochali? Teraz, po trzech latach jej córeczka może ją w końcu odwiedzać. Gdy dziewczynka zostaje u niej na noc, Naomi wbrew obietnicy danej Aidienowi bierze nasenną tabletkę. Rano znajduje przed schodami martwą córkę. Przerażona zawiadamia policję i ucieka w kłamstwa. Pętla kłamstw coraz silniej się zaciska, a ona nie ma pojęcia co tak naprawdę wydarzyło się w nocy. Policja przeszukuje dom i okoliczny teren…

Jak daleko można posunąć się w swoich kłamstwach? Akcja powieści toczy się dość spokojnie, intryguje, wzbudza dreszcz niepewności. Psychologiczny portret kobiety, która zmaga się z problemami zdrowotnymi, zaburzeniami lękowymi i ma problemy ze snem. Wątpliwości, niepewność, strach, przerażenie, rozpacz – to jej codzienność. Kobiety, która robi wszystko, aby utrzymać pozory, która pod uśmiechem i zewnętrznym spokojem ukrywa prawdziwe, groźne demony. Dokładnie odczuwamy wszystko to, co staje się udziałem Naomi. Nie do końca potrafiłam ją zrozumieć, współczułam jej i jednocześnie irytowała mnie. Wspomnienia kładą się cieniem na tym co dzieje się obecnie, Naomi miota się między nimi, coraz trudniej odróżnić jej prawdę od kłamstwa, przygniata ją ogromne poczucie winy.

Kłamstwo rodzi kolejne kłamstwo, zaczyna żyć własnym życiem, wymyka się spod kontroli. Niejasności i tajemnice z przeszłości się mnożą. Początkowo nie wiemy w którą stronę to wszystko się potoczy, Autorka daje nam liczne zwroty akcji, na jaw wychodzą coraz to nowe fakty. Świadomość podjętych decyzji przygniata, sprawia ból, nie ma odwrotu, drogi ucieczki. Konflikty rodzinne, gra pozorów, mrok, utrata przyjaźni, obłuda, zakłamanie, zdrada, zazdrość. Problem zdrowia psychicznego kobiet po porodzie – to trudny i ważny temat. Matczyna bezradność, poczucie straty, zagubienie, niemoc, przerażająca luka w pamięci… Czy prawda ujrzy światło dzienne?

Rewelacyjny, emocjonujący, wzbudzający dreszcz niepokoju thriller psychologiczny. O konsekwencjach własnych decyzji, trudach macierzyństwa, miłości, przyjaźni, psychicznych zaburzeniach. Czyta się szybko, trudno choć na chwilę go odłożyć. Zakończenie kompletnie mnie zaskoczyło, nie tego się spodziewałam. Czekam na kolejne powieści Autorki. Serdecznie polecam, Tatiasza i jej książki :)

Świetna historia, której warto poświęcić czas!

To nie jest typowy thriller, w którym poszukujemy odpowiedzi na pytania kto i dlaczego. Od samego początku wiemy kto, gdzie i dlaczego ukrył ciało małej dziewczynki. Nie wiemy jednak, jak doszło do jej śmierci… nie wie tego nawet osoba, która zajęła się ukryciem zwłok.

Książka bardzo mnie wciągnęła, przekręcałam kartki, jak najszybciej chciałam się dowiedzieć, o co tu chodzi. Nie domyśliłam się zakończenia, ale nie było ono bardzo skomplikowane. W porównaniu do całej książki to raczej takie zwykłe, mimo to mnie usatysfakcjonowało.

To naprawdę udany debiut, po który warto sięgnąć. Polecam!

Po śmierci ojca, Naomi nie może dojść do siebie. Obsesyjny strach o córkę i zaprzyjaźnienie z lekami na sen, również nie pomaga. Następstwem wszystkiego jest rozpad małżeństwa i strata córki - Aiden nie widział innego wyjścia, bo Freya przestała być u niej bezpieczna. Była taka malutka i bezbronna, a zaufanie się wyczerpało, więc Freya zamieszkała z tatą. Naomi jednak wciąż chce kontaktu z córką, nalega na spotkania, pragnie być matką, a Freya - jako czterolatka - tęskni za mamą. Aiden w podświadomości czuje, że nie powinien zostawiać córki na noc z Naomi. Może za wiele się nie mylił? Może gdyby byli rodziną, nic by się nie stało? Jedna noc, o jedną tabletkę za dużo i staje się coś, co zmusza Naomi do kłamstwa - nie jednego, a szeregu kłamstw. Bezpowrotnie straciła to, co kochała najbardziej.

---------

"Gdy ją odnajdą", to książka pełna intryg, kłamstw, bólu i tajemnic. Pokazująca, jak jedno kłamstwo potrafi zmienić bieg wydarzeń. Ta książka dosłownie mnie pochłonęła od pierwszego rozdziału. Jako mama czułam roztargnienie, ciary na plecach i smutek. Myślę, że autorka idealnie stworzyła postać Naomi jako pełną żalu, goryczy, bólu i problemów lękowych, a także problemów z uzależnieniem od leków. Mamy możliwość przenieść się w przeszłość bohaterki, jak i poznawać teraźniejszość, by otworzyć umysł na wspomnienia, które wnoszą obraz na daną, aktualną sytuację życiową. Historia w każdym możliwym momencie mnie zaskakiwała. Zakończenie, no powiem wam, że pewnie każdego zaskoczy. Jestem zszokowana, że książka jest debiutem, bo mnie wgniotła w fotel na dobrych parę godzin. Zdecydowanie polecam i gratuluję za taką pozycję w swoim wydawnictwie👏

„Gdy ją odnajdą” autorska Lii Middleton jest to książka z fenomenalnie skonstruowaną fabułą, bardzo przemyślanie poprowadzoną akcją, wciągającą w zasadzie od pierwszych słów i postaciami tak złożonymi psychologiczno- emocjonalnie, że na długo zostaną one w mojej pamięci.

Największym marzeniem Noami było zawsze bycie matką. I udało jej się spełnić to marzenie cztery lata temu, jednak rok po narodzinach dziecka opuścił ją maż, zabierając ze sobą córeczkę Freye. Noami może się tylko z dzieckiem widywać, nie zostaje jednak z nią nigdy na noc. Aż do pewnego cudownego dla niej dnia, kiedy to Aiden wyraża zgodę na nocowanie córki u matki. Noami wierzy, że jest to szansa na odbudowanie jej rodziny. To nic, że jej były mąż ma nową żonę, jej dawną najlepszą przyjaciółkę z dzieciństwa Helen, a ona sama od roku spotyka się z miłym Rupertem, a nawet jest z nim w ciąży. Noami nigdy nie przestała kochać Aidena. Kiedy uszczęśliwiona kładzie córeczkę spać, nie przeczuwa, że jednocześnie zaczyna się jej koszmar. Nocą ma miejsce wypadek. Noami, w obawie o jego konsekwencje, ucieka się do kłamstwa, bo tak naprawdę nie pamięta co się wydarzyło tej nocy. Spała mocnym snem otumaniona tabletkami nasennymi, od których jest uzależniona. Kłamstwo stworzone przez Noami sprawia, że w jej domu zjawia się policja, do posesji dobijają się dziennikarze, przyjeżdża nawet Aiden z Helen i oczywiście kochający ją Rupert. Noami zaś robi wszystko by kłamstwo przez nią stworzone nie wyszło na jaw. Zdaje sobie jednak sprawę, że tak naprawdę najgorsze będzie poznanie prawdy. Ma też nadzieję, że policja nie pozna faktów, które spowodowały odejście od niej Aidena, wie, że to mogłoby to ją pogrążyć. Co tak naprawdę wydarzyło się tej nieszczęsnej nocy? I kto zawinił? Czy Noami kogoś kryje? Czy próbuje uchronić głownie samą siebie? Czy matka może stanowić poważne zagrożenie dla swojego dziecka? Czy odważycie się sprawdzić, jak jedno kłamstwo może zmienić bieg wydarzeń?

„Gdy ją odnajdą” to rewelacyjnie napisany thriller psychologiczny. Nie byłam w stanie odłożyć książki, tak mnie pochłonął. Autorka na bazie dość prostej historii stworzyła pełną napięcia opowieść o kobiecie borykającej się z poważnymi zaburzeniami psychologiczno- depresyjnymi, która robi wszystko, by normalnie funkcjonować w społeczeństwie i by odzyskać, to co kocha, czyli rodzinę i ukochanego mężczyznę. Czasami jednak przegrywa z własnymi demonami, nie umie ich okiełznać. Lia Middleton stopniowo odkrywa przed nami skomplikowane zaburzenia rządzące życiem Noami, dając nam rewelacyjny psychologiczny obraz kobiety walczącej z chorobą maniakalno-depresyjną i z uzależnieniem. Największe jednak chapeau bas należy się autorce za zakończenie. Gwarantuje, że wbije was ono w przysłowiowy fotel i długo jeszcze nie pozwoli zapomnieć wam o tej historii. Czytam naprawdę dużo thrillerów, dlatego śmiało mogę napisać, że „Gdy ją odnajdą” to jedna z najlepszych książek czytanych przeze mnie do tej pory z tego gatunku, dlatego naprawdę gorąco ją polecam.

Naomi miała piękny dom, kochającego męża, córkę i przyjaciółki, na które mogła zawsze liczyć. Nagle, z dnia na dzień wszystko straciła, a Aiden odszedł razem z ich córką, Frey'ą. Kiedy Naomi dostaje zgodę byłego męża, aby Freya spędziła u niej chociaż jedną noc, kobieta czuje, że uda się naprawić ich relacje. Niestety, dzieje się coś, co na zawsze odmieni jej życie. Naomi postanawia kłamać i zgłasza zaginięcie córki. Od tej pory w domu tłoczą się policjanci, dziennikarze oraz były mąż ze swoją nową żoną. A Naomi ma w głowie tylko jedną myśl - nie pozwolić im przeszukać lasu.

__________

Świetnie skonstruowany thriller, każdy szczegół jest dopracowany, trzyma czytelnika w napięciu od pierwszych do ostatnich stron. Bohaterowie są dobrze wykreowani, są ludzcy; mają swoje wady i słabości. Co prawda, domyśliłam się zakończenia, a właściwie tego, kto mógł przyczynić się do tej sytuacji, ale nie odebrało mi to przyjemności z lektury. Nie spodziewałam się też, że za wypadkiem Frei kryje się taka historia. Zaskoczeniem nie było dla mnie natomiast ujawnienie "sprawcy".

Thriller Lii Middleton jest idealną książką rozrywkową na lato, trudno jest ją odłożyć, dopóki nie dowiemy się jaki będzie finał. Można się w niej zanurzyć i zapomnieć o całym świecie...

,,Gdy ją odnajdą" thriller psychologiczny, który jest debiutem literackim Lia Middleton premierę miał 28.06.2022 roku.

Matka czy potwór ?

U Naoimi na noc pozostaje jej córka Freya, która na co dzień przebywa ze swoim ojcem Aidienem i macochą. Naomi ma problemy ze snem, a kiedyś leczyła się na zaburzenia lękowe. Na noc kiedy ma zostać u niej córka obiecała byłemu mężowi, że nie weźmie tabletek nasennych. Jednak Naomi nie dotrzymuje obietnicy. Rano, gdy dochodzi do siebie po ubocznym działaniu tabletek, odnajduje córkę martwą na schodach. Ukrywa ją, a mężowi mówi, że córka zaginęła. Zgłasza zaginięcie na policji, a funkcjonariusze rozpoczynają poszukiwanie pobliskich terenów. Naomi brnie w kłamstwie i trzyma się jego cały czas, bo sama nie jest pewna co wydarzyło się w nocy…

Po trochę dłuższym pierwszym rozdziale wydaje się, że wszystko już wiemy. Historia jest dosyć prosta, ale w tej prostocie w tym przypadku tkwi metoda oraz za sprawą zwrotów akcji zaskakuje. W książce nic nie jest przekombinowane i na siłę, a naturalne. Myślę, że z tego powodu książka trafiła do mnie od pierwszych stron i czytało się bardzo dobrze oraz szybko. Oprócz pierwszego dłuższego rozdziału, kolejne są krótkie. Niby wiadomo o co w tej historii chodzi, ale podczas czytania czułem duże napięcie i chciałem wiedzieć co wydarzy się w następnym i kolejnym rozdziale. Ponadto wszystko jest przedatawione w teraźniejszości jak i w przeszłości, w której skrywają się największe trupy.

Zakończenie zaskakuje oraz pozostawia pewne pole do domysłów. Emocji nie brakuje. Autorka serwuje nam ich całą gamę, z której każdy zwróci uwagę na inny aspekt. Historia bardzo przypomina mi prawdziwe wydarzenia jakie działy się u nas w Polsce kilka lat temu w związku z poszukiwaniem pewnego dziecka. Gdy sądzimy, że najgorsze już poznaliśmy to dzieje się coś, że chce się wrócić do tego pierwszego najgorszego, a jedno kłamstwo powoduje wpadnięcie w spiralę kłamstw, z której nie można uciec.

Styl i język autorki przypadł mi do gustu od pierwszego rozdziału. Czułem, że będzie dobrze. Jakbym przed rozpoczęciem czytania nie widział, że jest to debiut literacki to bym pomyślał, że jest to kolejna książka autorki z dużym dorobkiem. Rzadziej sięgam po zagraniczne powieści, ale jak już zdecyduję się to trafia się taka, która jest warta przeczytania i godna polecenia.

„ Nigdy jej nie odzyskam. Nigdy nie przytulę Frei, nie poczuję jak jej małe rączki gładzą moje włosy (...) ”.

Naomi traci swoją córkę w wyniku zdarzenia, którego zupełnie nie pamięta, a które miało miejsce w jej domu. W nocy, kiedy spała, stało się coś strasznego. Zgłasza zaginięcie Frei, ale od początku ucieka się do oszustwa, które staje się machiną napędzającą kolejne kłamstwa.

Co tak naprawdę się wydarzyło? Kto skrzywdził jej córkę? Może jej była przyjaciółka? A może były mąż, który odebrał jej Freyę, by ją przed nią ochronić? A może była to Naomi?

„ Gdy ją odnajdą ” to debiut brytyjki, adwokatki, Lii Middleton, choć po przeczytaniu tej książki, nie mogłam uwierzyć, że to właśnie z debiutem mam do czynienia. To historia wysokich lotów, wielowymiarowa, dopracowana w każdym aspekcie.

Co mnie ujęło w książce najbardziej, to wątek macierzyństwa ukazany przez autorkę. Macierzyństwa trudnego, naznaczonego cierniami, macierzyństwa, które zamiast radości, przyniosło ból. Naomi zmaga się z zaburzeniem lękowym, które objawia się trwaniem w ciągłym niepokoju o życie córki, co skutkuje brakiem snu, a to z kolei sprawia, że młoda matka z dnia na dzień gaśnie zamiast rozkwitać.

Dzięki zastosowaniu retrospekcji, możemy poznać Naomi, wejść do jej umysłu i zrozumieć lub chociaż spróbować zrozumieć jej historię. Dla mnie jej postać to symbol matki kochającej, ale cierpiącej. Symbol ostracyzmu społecznego i łatwości wydawania oceny, bez próby zrozumienia drugiego człowieka. W końcu to symbol walki z nałogiem, który oplata swoimi mackami i nie pozwala normalnie żyć.

Przeżyłam z Naomi trudną, lecz pouczającą podróż. I chyba taka miała być - dająca do myślenia i zmuszająca czytelnika do wyciągnięcia z niej wniosków, a ja w tak angażujących lekturach znajduję duże upodobanie.

Ten thriller polecam każdemu, kto ceni w tym gatunku złożoność podejmowanych tematów, emocje i napięcie, które nie odpuszcza ani na chwilę. Ta historia na długo nie da o sobie zapomnieć.

Rodzice Freyi mają podzieloną opiekę nad córką, która mieszka z ojcem. Podczas nocowania u Naomi, mamy dziewczynki dochodzi do wypadku, w którym Freya traci życie. Naomi znajduje martwą dziewczynkę na podłodze, ale problem tkwi w tym, że kobieta nie pamięta, co się wydarzyło, bo zażyła leki nasenne. Postanawia ukryć ciało dziecka w bunkrze, o którym nikt nie wie poza nią, tym samym pozorując zaginięcie dziecka. W grę kobiety zostają uwikłani wszyscy ludzie w jej otoczeniu. Fałszywe tropy, telefony i zdarzenia sprzed lat, które ukazują rodzinne dramaty i powód rozpadu małżeństwa Aidena i Naomi. Ojciec dziewczynki związał się z najlepszą przyjaciółką Naomi.. Główna bohaterka ma na koncie ciężką przeszłość, w tym zaburzenia lękowe i zaniki pamięci, a także jest uzależniona od leków, które bierze jak jej się podoba - nie stosuje się do zaleceń lekarza. Były mąż Naomi odebrał jej córkę w momencie, gdy Freya złamała rękę jako niemowlę, wypadając z łóżeczka. W trakcie śledztwa wychodzą na jaw nowe fakty, które ukazują, co wydarzyło się tamtej nocy, gdy Freya zginęła. Czy dziecko zostanie odnalezione? Kto skrzywdził dziecko? I do tego ciąża z nowym partnerem, który zbyt ślepo wierzy w uczciwość swojej partnerki.. Czy Naomi zabiła swoją córkę?

Początkowo byłam zaintrygowana. Niestety, książka nie budowała napięcia, wszystko kręciło się wokół śledztwa i uczuć Naomi, jej dramatów życiowych. Czułam, jakbym czytała obyczajówkę. Trochę policji, poszukiwań, ale bez większych emocji. Zero strachu, momentów grozy, a tego wymagam od takiej tematyki. Końcówka książki zaczęła rozwiązywać zagadkę i ukazała zakończenie, którego się spodziewałam. Czytało się przyjemnie, ale bez efektu wow.

„Czasami wystarczy jedno kłamstwo, by zmienić bieg wydarzeń…”

Naomi wygrała los na loterii życia. Wyszła za mąż za człowieka, którego darzyła niezwykłym uczuciem. Wkrótce też spełniło się jej największe marzenie – została mamą. A jej córka Freya od pierwszej sekundy swojego istnienia stała się jej całym światem.

Gdy dziewczynka miała 16 miesięcy, COŚ się stało.. To COŚ, sprawiło, że mąż Naomi od niej odszedł zabierając ze sobą ich dziecko.. a świat kobiety rozpadł się w jednej chwili jak domek z kart.

Neomi musiała stawić czoła swoim demonom. Ogarnąć emocje i żyć przyszłością – dla córki. A nie było łatwo..

Dziś Freya ma 4 lata, mieszka z ojcem i jego nową żoną w Londynie. Mamę mieszkającą na farmie jedynie odwiedza. I właśnie dziś, po raz pierwszy od rozstania rodziców, za zgodą ojca, ma spędzić noc pod opieką Naomi.

Tej nocy COŚ się dzieje.. COŚ nieodwracalnego.

W obliczu tragedii Naomi podejmuje decyzję, by prawdę o tych wydarzeniach zachować tylko dla siebie. Problem w tym, że kobieta tak do końca nie wie jednak co jest prawdą, bo nie pamięta co się wydarzyło tej nocy.. ma czarną dziurę w głowie.

Umysł Naomi jest jak arcyoszust, kuglarz mydlący oczy tanimi sztuczkami. Kobieta nieustannie miota się między wspomnieniami, a teraźniejszością. Dryfuje po gęstym, pełnym nieprzetrawionych prawd morzu kłamstwa, jak zerwana z cumy łódka. Jej niewypowiedziane słowa wiszą w powietrzu, a kolejne wymysły zaczynają żyć własnym życiem i rozprzestrzeniają się jak zakażenie. Przeplata jedno kłamstwo drugim zawiązując je w skomplikowany supeł. Są chwile, że nawet sama w nie wierzy. Miewa urojenia wywołane rozpaczą, a może poczuciem winy. Upiorna świadomość braku możliwości cofnięcia podjętych decyzji sprawia jej fizyczny ból. Naomi szarpie się, jak uwięziony ptak szukający drogi ucieczki. A pewnym momencie może już tylko patrzeć z przerażeniem i czekać na chwilę, kiedy ta, o wiele gorsza od jej kłamstwa, prawda ujrzy światło dzienne..

Przez znakomitą większość tej książki, o ile nie przez całość, byłam tak zła na Naomi, że z chęcią bym nią jakoś potrząsnęła i zmusiła do zmiany sposobu myślenia i postępowania. I mimo że kobieta powoli odkrywała poszczególne elementy swojego życia, co mogłoby tłumaczyć, choć nie usprawiedliwiać, jej motywy – ciężko było zaakceptować wyłaniający się z tego wszystkiego obraz.. Mroczny, trudny, zaburzony. I choć już od pierwszych stron tej historii wiadomo co się stało, nie wiadomo tylko jak to się stało i dlaczego – emocje jakie serwuje nam autorka szarpią nerwy i wywołują takie wzburzenie, że ciężko jest nawet tak na zimno zrozumieć podłoże działania, nie tylko Naomi..

„Gdy ją odnajdą” to pogmatwana, zdumiewająca i tragiczna opowieść o konsekwencjach podejmowanych decyzji, odpowiedzialności, a właściwie jej braku, o miłości, przyjaźni, trudach macierzyństwa, zaburzeniach i uzależnieniach, ludzkich granicach i życiowych zakrętach, na których niektórzy niestety „nie wyrabiają”…

Świetny thriller psychologiczny pozostawiający czytelnika w emocjonalnej rozsypce.

Aż trudno uwierzyć, że ta książka to debiut literacki.

Polecam.

"Gdy ją odnajdą" to debiutancka powieść, którą napisała Lia Middleton, ale od razu wbija człowieka w fotel i zapada w pamięć na zawsze. Kobieta w tej książce poruszyła tak wiele ważnych tematów, przedstawiła tak wiele skrajnych emocji, że długo po przeczytaniu nie jesteśmy w stanie zapomnieć jej treści.

Czytając pierwsze strony książki mamy wrażenie, że wszystko co mogło już się wydarzyło, ale to dopiero zapowiedź wielkich emocji, które wzbudzają kolejne rozdziały. Miłość, przyjaźń, zdrada, gniew, zemsta, rodzicielstwo, które za wszelką cenę nie pozwala nam utracić dziecka, to wszystko uczucia, które napotykamy podczas czytania tej powieści.

Naomi jest matką, która bardzo pokochała swoją córeczkę Freye. Miłość ta jednak sprawiła, że w życiu Naomi nie było lekko. Paniczny strach przed nieumyślnym skrzywdzeniem córeczki, czy jej niedopilnowaniem spowodował, że kobieta borykała się z poważnymi problemami zdrowotnymi, które następnie doprowadziły do uzależnienia. W życiu kobiety po porodzie zachodzą ogromne zmiany, podczas których ona sama nie zawsze jest siebie w stanie zrozumieć, więc tym bardziej trudno zrozumieć jest to innym. Naomi mimo wsparcia męża i pomocy lekarskiej nie potrafiła na nowo poukładać swojego życia. Adien kierując się wyłącznie dobrem dziecka postanowił odejść. Tylko czy odejście jest dobrym wyjściem, gdy motorem napędowym choroby była utrata dziecka.

Autorka w książce poruszyła bardzo ważny temat zdrowia psychicznego kobiet po porodzie. Mężczyźni często nie potrafią zrozumieć z jak wielkimi emocjami i trudami muszą mierzyć się kobiety. Naomi zwróciła się po pomoc do specjalistów, ale ile jest kobiet, które nie chcą przyznać, że mają w ogóle problem. To niezwykle trudny temat, który został jednak przedstawiony przez autorkę jak przez specjalistę.

Autorka przeprowadza nas przez historię rodziny Williamsów opisując dzisiejsze wydarzenia, ale również cofając się do tego co było, aby czytelnik mógł zrozumieć niektóre zachowania i wynikające z nich decyzje.

Debiutancki thriller psychologiczny, którego się nie spodziewałam. Trzyma w napięciu, zagląda w głąb uczuć, wzbudza niezwykłe emocje i nie pozwala o sobie zapomnieć. Autorka napisała debiut jak rasowy autor z ogromnym doświadczeniem. Zdecydowanie polecam miłośnikom takich emocji i ostrzegam, że u mnie nie obyło się bez łez.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję wydawnictwu Prószyński i S-ka.

Przyznam naprawdę szczerze, że tak dobrej książki nie czytałam już długo - jeżeli chodzi o thrillery! Jest to naprawdę wciągający thriller psychologiczny.

Główna bohaterka, Naomi, ciągle zmaga się z uzależnieniem od leków nasennych. To właśnie z tego powodu porzucił ją mąż i odebrał dziecko. Jednej nocy pozwolił dziecku spać u matki. Niestety nad ranem Naomi znajduje je martwe. Postanawia je ukryć i zgłasza na policję zaginięcie dziecka...

Już od pierwszych stron czułam ciekawość a im dalej tym większe napięcie. Próbowałam rozgryźć główną bohaterkę, która co rusz wpadała w większe kłamstwa .. Kiedy wydawało się, że wiem już wszystko to autorka zaskakiwała mnie kolejnymi opisami ...

Mimo, iż byłam przekonana, że Naomi nie mogłaby zabić własnego dziecka to ciągle czułam niepewność.. w końcu wszystkie fakty jasno wskazywały na jej winę, ale gdzieś w środku czułam, że to nie ona ... Czy się pomyliłam? Musicie sami przeczytać książkę, aby dowiedzieć się kto tak naprawdę zabił małą Freyę.

A może to wszystko tylko się zdawało? Może to skutki leków nasennych?

I jaką rolę w tym wszystkim odegrał jej były mąż i jego obecna żona Helen, niegdyś najbliższa przyjaciółka Naomi?

Czyżby chodziło o zazdrość ... ?

Naprawdę musicie przeczytać!!

☀️Akcja książki dzieję się na farmie w Royston, 61 od centrum Londynu. Naomi zawsze chciała być matką. Niestety trzy lata temu zostawia ją mąż i wyprowadza się z domu z małą Freyą. Pewnego dnia córka nareszcie ją odwiedza, niestety zdarza się wypadek, a ona stawia na kłamstwo, od którego nie będzie już powrotu. Zgłasza zaginięcie córki. Po kilku godzinach w domu Naomi zjawia się policja, a na podjeździe zaczynają tłoczyć się dziennikarze. Zaczyna się akcja poszukiwawcza. Naomi nie pamięta, co się naprawdę wydarzyło. Miewa halucynację, ciekawe też jest to, że autorka pokazuję takie momenty gdzie bohaterka rozmawia jakby sama ze sobą. Pierwszy rozdział jest naprawdę mocny, wywołuję duże emocje które zostają w pamięci. Mamy tu dwie osie czasu, teraźniejszą i 4 lata wcześniej, gdy byli jeszcze szczęśliwą rodziną. Autorka trzyma nas w napięciu i pokazuję problemy psychiczne z jakimi zmagają się kobiety w czasie ciąży i po urodzeniu dziecka. Fabuła może nie jest jakaś porywająca, ale im dalej tym jest coraz ciekawiej. Autorka pokazuję też że poród może wszystko zmienić, że jest skutkiem masy lęków. Głęboko skrywanych lęków, że pewnego dnia kobieta popełnia błąd tak koszmarny, że wszystko, czego zawsze pragnęła zostanie jej odebrane.

Nie powiem takiego zakończenia się nie spodziewałem.

Ładnie skrojony thriller psychologiczny.

Polecam 👍

Wydawnictwo Prószyński i S-ka, bardzo dziękuję za egzemplarz do recenzji 🙌.

@lukasz_czyta Instagram.

Ojeju jak ten thriller psychologiczny mi się niesamowicie podobał. Nawet nie potrafię tego opisać 😆 Cała historia opowiada o tym, że pewnego dnia do Naomi (naszej głównej bohaterki) przyjeżdża jej były mąż wraz z jej córką, aby zostawić ją na noc pod opieką matki. Była to pierwsza taka sytuacja od ich rozstania. Naomi razem z malutką córką bardzo się cieszą ze swojego spotkania. Jednak w nocy dzieje się coś strasznego. Freya spada ze schodów i to że skutkiem śmiertelnym. Przestraszona Naomi postanawia skłamać na temat śmierci córki, mówiąc że zaginęła. Ponieważ przez swoje leki nasenne nie pamięta niczego z poprzedniego wieczora ani nocy. Zanim zjawia się policja szybko ukrywa ciało Frei w okolicznym bunkrze. Jakie będą konsekwencje tego kłamstwa? I czy aby na pewno Freya spadła ze schodów czy może wydarzyło się coś jeszcze?

Co tu dużo mówić - uwielbiam ten gatunek, a już szczególnie kiedy porusza on takie ważne tematy jak uzależnienie od leków oraz separacja dziecka od rodzica. Akcja początkowo trochę mi się dłużyła, ale z czasem niesamowicie bardzo się wciągnęłam i zaczęłam dosłownie połykać stronę za stroną. Przypadła mi do gustu bardzo główna bohaterka, przez co wielokrotnie się wzruszałam. Polecam gorąco każdemu thrillerów! Dla osób o mocnych nerwach! Z mojej strony to mocne 4.5/5⭐

RECENZJA książki „Gdy ją odnajdą” Lia Middleton.

Lubicie książki, gdzie od początku jesteście przekonani o tym, co się wydarzyło?

Historie w których razem z główną bohaterką próbujecie odkryć, czy to co wydaje się być prawdą jest nią naprawdę?

Momenty zwątpienia, gdy sama bohaterka… nie pamięta co się stało?

Taka jest ta książka. Napisana lekko, przetłumaczona mistrzowsko przez Tomasza Wilusza. Zaczęłam ją czytać i nie mogłam przestać. Byłam ciekawa, co też kryje się pod warstwą kurzu na pamięci bohaterki. Co stanie się dalej? Momentami czuło się jej ból po stracie dziecka a momentami wręcz zapominało, co się stało. Bo… co tak naprawdę się wydarzyło tej nocy?


Zdecydowanie niesztampowa, nieprzewidywalna. Autorka - gdy już jesteś pewny, że poukładałeś wszystkie puzzle - nagle donosi woreczek kolejnych.

Bardzo dobra pozycja od Wydawnictwa Prószyński i S-ka! Takie książki lubię i takie chcę polecać :).

Moja ocena to zdecydowanie 11/10.

#gdyjąodnajdą #gdyjaodnajda #liamiddleton #proszynski @proszynski_wydawnictwo, @profil autora, @inverso_pl #empik #gandalf #taniaksiazka #lubimyczytac #nakanapie #czytam #book #books #bookstagram

4,5⭐

Gdy ją odnajdą: thriller psychologiczny

Naomi pragnie udowodnić eks mężowi, że można jej zaufać w kwestii ich jedynego dziecka, czteroletniej Freyi. Kiedy Aiden zgadza się aby ich córka została u eks żony, nawet przez myśl mu nie przejdzie do jak tragicznego wydarzenia dojdzie. Naomi wpada w panikę, otworzy spiralę kłamstw. Matka zgłasza zaginięcie córki.

📝Od samego początku Autorka postawiła na odważny ruch gdyż przedstawia Czytelnikowi, co wydarzyło się feralnej nocy, która miała być nowym początkiem dla Naomi. Autorka wraca do przeszłości, gdzie ukazuje nam życie Naomi i Aidena jako małżeństwa, ale podaje powód dlaczego się rozwiedli.

📝Naomi jest zachwycona, że Freya zostanie z nią na noc po raz pierwszy od lat. Przez jej wpadkę z przeszłości Aiden odebrał jej dziecko. Po urodzeniu córki Naomi przechodziła przez ciężki okres, który został wywołany śmiercią jej ojca i odbił się na świeżo upieczonej matce. Sięgnęła po pomoc, ale z marnym skutkiem. Aiden to kochający ojciec, niegdyś kochający mąż. Tylko on zna jej tajemnicę. Oboje są w rozpaczy kiedy Freya znika a Naomi nie wie co przydarzyło się córce.

📝Podobały mi się rozmowy bohaterki z samą sobą, to jak łatwo tworzyła nowe kłamstwa bijąc się w tym samym czasie ze swoimi myślami. Kłamstwa ‚wylewały’ się z jej ust. Dlaczego? Bała się. Kochała Aidena, który ponownie ożenił się. Z kim? Ech. Owszem każdy ma prawo do nowego rozdziału w życiu, ale to jest cios poniżej pasa dla każdej kobiety. Później wychodzi pewna rzecz i średnio mi się to podobało.

📝Pierwsze rozdziały książki dobrze przedstawiają mroczną historię, w której Naomi jest świetną narratorką. Dla mnie to udany debiut. Mimo iż fabuła nie jest jakaś wymyślna to wciągnęła mnie. Autorka rozegrała to tak, że Czytelnik albo polubi Naomi albo odtrąci ją na starcie. Mimo tych perfidnych łgarstw współczułam jej. Zakończenie jest nieco podchwytliwe.

(wyszeptajmiksiazke)

Przejmujący thriller psychologiczny, w którym lęk i strach przeplatają się głęboką refleksją i dojmującym współczuciem. Wielowymiarowe studium rozpadu rodziny, wzajemnego wyniszczenia i kłamstw, które w pierwszej linii dotykają bezbronnego dziecka.

Wyobraźcie sobie opowieść, która wzbudza Wasz niepokój już na drugiej stronie prologu, by po chwili, w pierwszym rozdziale, wstrząsnąć Wami całkowicie. Zastanawiacie się, co będzie później, skoro najgorsze właśnie się wydarzyło, a Wy odkryliście wszystkie karty. Brniecie więc dalej w tę historię, a każda jej kolejna odsłona uświadamia Wam, że tak naprawdę ledwie rozłożyliście talię do pasjansa.

***

Na urokliwej farmie w Royston, 61 kilometrów na północ od centrum Londynu, mieszka Naomi Williams. Sielankowy obrazek młodego małżeństwa i właśnie narodzonego dziecka pęka jak bańka mydlana. Po niespełna czterech latach od narodzin córki Naomi jest sama. Nie ma przy niej męża Aidena, ani córki Frei Grace? Są za to myśli, gesty i słowa, które rysują obraz kobiety rozbitej, doświadczonej traumą i z trudem panującej nad emocjami. Przerażona czeka w oknie na przyjazd córki i pierwszą od wielu lat wspólną noc w dawnym domu.

Wydarzenia tej wymarzonej przez lata nocy wstrząsają życiem Naomi i jej najbliższych. Rankiem zgłasza zaginięcie córki i wspólnie z byłym mężem trafiają w spiralę policyjnych procedur i medialnych spekulacji.

Co tak naprawdę wydarzyło się na farmie? Z jaką tragedią mamy do czynienia i kto za nią stoi? Podane na tacy wyjaśnienie pęka z każdym kolejnym rozdziałem, a Ty uświadamiasz sobie, jak bardzo złożona i wciągająca jest to historia. Droga ku zakończeniu jest pełna zakrętów i Twoich własnych rozczarowań, albowiem mylisz się w kolejnych przypuszczeniach. Ostatnie rozdziały są niczym wypalana na skórze pieczęć, która przez długi czas przypominać Ci będzie o finale tej historii.

***

Lia Middleton, choć z zawodu jest adwokatką, specjalizującą się w prawie karnym i cywilnym oraz w dozorze kuratorskim, mogłaby spokojnie stawać w szranki z niejednym psychologiem lub terapeutą.

Postać i losy Naomi Williams prezentowane są dogłębnie i szczegółowo. Doświadczamy przeżyć głównej bohaterki z wielu perspektyw - jej samej, czyli głównej aktorki wydarzeń, a także otoczenia - rodziny, przyjaciół, funkcjonariuszy, prawników i postronnych obserwatorów.

Naszym oczom ukazuje się psychologiczne studium kobiety zaburzonej i uzależnionej, która żyje na granicy snu i jawy, chwilami z trudem rozpoznając co jest czym. Psychotyczne wizje i obrazy potęgują strach i mnożą pytania o prawdziwy przebieg wydarzeń wspomnianej nocy. Wewnętrzne dialogi bohaterki są niczym walka paranoi z trzeźwym i wyrachowanym myśleniem, a wszystko to podyktowane najsilniejszą z motywacji - miłością rodzicielską.

Autorka perfekcyjnie serwuje dwie linie czasowe, które odsłaniają kulisy relacji między bohaterami i co rusz dostarczają nowych tropów dla czytelnika.

“Gdy ją odnajdą” to tzw. thriller z sercem. Przepełniony suspensem, z właściwym gatunkowi tempem akcji i złożonością fabuły. Niejednoznaczni bohaterowie w jednej odsłonie przerażają, by w kolejnej budzić współczucie.

Pomyśl o doskonale skrojonej historii, w której pojawią się: miłość, przyjaźń, zdrada, rozczarowanie, konflikt małżonków, relacja matki i macochy, choroba, ból po stracie, ostracyzm społeczny i wszechobecne pragnienie poznania prawdy. Lia Middleton sprawiła, że po raz kolejny uwierzyłem w siłę i moc zagranicznego thrillera, który w ostatnim czasie był dla mnie w większości pasmem rozczarowań.