Fueled. Napędzani pożądaniem. Driven. Tom 2

Pochwały, pochwały i jeszcze raz pochwały. Tak powinnam zacząć i skończyć przedstawiać Wam drugi tom trylogii Driven, który niezwykle chwycił mnie za serce i nie pozwala oderwać się do niczego innego. Cały czas marzę tylko o tym, aby codzienne obowiązki ukończyć jak najszybciej i zagłębić się w tę przepiękną lekturę.

Drugi tom, to jeszcze więcej emocji i jeszcze więcej niepewności. Okazuje się, że na drodze do szczęścia Rylee i Coltona wszędzie stoją jego poprzednie zdobycze. Szczególnie naprzykrza się Tawny, która cały czas ma nadzieję na długotrwały związek z Donovanem, choć ON traktuje ją jak przyjaciółkę. Ry przez to wszystko popada w kompleksy, choć wcale nie powinna. Dziewczyna przyłapuje się też na tym, że coraz bardziej zaczyna wchłaniać się w swój związek.

Tylko co z Coltonem i jego mroczną historią? Czy będzie to bardzo kolidowało w szczęściu jakiego pragnie z nim Ry?

Napędzani pożądaniem, to jeszcze więcej emocji niż w pierwszym tomie. Tutaj na każdym kroku jesteśmy praktycznie nimi zarzucani. Czytelnikowi trudno sobie poradzić z faktami, których się dowiaduje, a co dopiero tej dwójce. Tutaj dowiadujemy się więcej o przeszłości Donovana, ale i o przeszłości Rylee.

Nowością, która pojawia się w drugim tomie jest także świat widziany oczami Coltona… Na pewno każda z Was chce się dowiedzieć, co ten skryty w sobie chłopak tak naprawdę w końcu czuje. Gwarantuję, tutaj się dowiecie. Bardzo podoba mi się, że ta kwestia jest włączona w część książki i widzimy wszystko na bieżąco.

Zdradzę Wam tylko, że praktycznie cały czas jest tak, że jeżeli ta para robi malutki postęp, to zaraz cofają się dziesięć kroków do tyłu. A my to wszystko przeżywamy i nie sposób nam się oderwać…

Drugi tom to aż 465 stron. Dużo? Oczywiście, że nie. Cóż to jest dla nas pożeraczy książek? Dwa – trzy dni i skończone!

Naprawdę nie spodziewałam się, że to będzie aż tak dobra trylogia. Wielkie ukłony dla Helionu.

Komu polecam: oczywiście fanom i tym którzy czytali pierwszy tom. Musicie to mieć i przeczytać!

Moja ocena: 10/10

Pierwsza część trylogii skończyła się w sposób, który miał zachęcić nas do sięgnięcia po „Fueled. Napędzani pożądaniem” i co – moim zdaniem – było skuteczne, gdyż zaczęłam czytać tego samego dnia, w którym skończyłam „Driven...”, a następnego skończyłam. „Fueled...” nie jest na szczęście "typowym środkowym tomem", a akcja rozwija się z każdą stroną. Znajomość Rylee i Coltona staje się tak burzliwa, pełna najróżniejszych emocji, że nie pragnęłam niczego poza poznaniem ich dalszych losów. W tej części do głosu oprócz pożądania dochodzą też uczucia, które wywołują burzę – dosłownie i w przenośni.

„Jeśli przestrzegasz wszystkich reguł, mała, omija cię cała zabawa”.

Rylee postanowiła, że się nie podda. Nawet odrzucona przez Coltona nie pozwoliła nerwom, by nią kierowały, i za wszelką cenę spróbowała mu pomóc. Jak się okazuje, konsekwencje jej wyboru przyniosły skutki zarówno pozytywne, jak i negatywne. Przeszłość wraca, dawne blizny się otwierają i tylko od tej dwójki zależy, czy dadzą sobie pomóc. Pierwsze skojarzenie, jakie przychodzi na myśl podczas śledzenia ich zmagać, jest takie, że są jak dwa magnesy: przyciągają się i odpychają. Raz okazują sobie miłość, chociaż boją się tak to nazwać, raz kłócą się i wyrzucają sobie dawne błędy. Rylee boi się rozmawiać o swoich uczuciach, kompleksach i zazdrości, Colton boi się wspominać o przeszłości, kobietach, ale przez zazdrość wyładowuje złość na tej wątpiącej w siebie kobiecie. Każda kolejna blondynka wywołuje burzę, każdy mężczyzna wywołuje gniew. Związek Rylee i Coltona wisi na włosku, a ich uczucie jest poddawane niezwykle trudnej próbie. Próbie zagrożenia życia...

„(...) nie angażuj się w zatrzymanie kogoś, kto nie przejąłby się, gdyby Cię stracił”.

Po pierwszym tomie stwierdziłam, że zapowiada się całkiem niezła seria erotyczna, lepsza od tych, które czytałam do tej pory. Nie będę owijać w bawełnę, druga część pokazała, że wcale się nie myliłam, a tylko zaostrzyła mój apetyt na finał trylogii i kolejne książki K. Bromberg. Główni bohaterowie są bardziej wyraziści, niż w Driven, może dlatego, że krok po kroku poznajemy ich lepiej, uwydatniają się cechy charakterów, a i Colton próbuje przestać kryć się ze swoją przeszłością i znosić ból, jaki mu sprawia, w samotności. Na pewno myślicie jak ja – to było do przewidzenia, że szara myszka Rylee uleczy wielką gwiazdę wyścigów z dawnych krzywd, albo przynajmniej pomoże mu z nimi żyć – tak to w erotykach bywa. Jednak wciąż te przewidywalne elementy gatunku nie przyćmiewają sposobu prowadzenia historii przez autorkę. Widać, że nie chciała, by jej książki były kopią wszystkich innych dostępnych na rynku, przy których kobiety się rozpływają przy "ochach i achach". Nie bała się poruszyć tematów trudnych i kontrowersyjnych, a ciężką atmosferę umiejętnie rozładowała dobrym seksem czy uprawianiem miłości (jak to w erotykach bywa, trzeba to oddzielać).

„Gdy kogoś kochasz, czasem musisz mówić i robić rzeczy, na które inaczej byś się nie zdecydowała. Mówię na przykład o przebaczaniu. To do [motyla nóżka], ale tak już jest (...). Granica między uporem a głupotą jest bardzo cienka...”.

Naprawdę ciężko pisać recenzję środkowej części bez większych spoilerów, bo wszystko łączy się z poprzednią albo z niej wynika. Jednak zauważyłam tutaj pewien postęp: bohaterowie drugoplanowi są stworzeni trochę lepiej, autorka nadała im kilka cech charakterystycznych poza nazwaniem relacji z głównymi bohaterami. Ciężko mi stwierdzić jedną rzecz: po co i na co zastosowany został "stereotyp blondynki"? Dlaczego każda kobieta (oprócz oczywiście głównej) jest "głupią blondynką", która myśli tylko o jednym? Z jednej strony jest to zastanawiające, z drugiej – w ten dziwny sposób K. Bromberg pokazała naturę człowieka. Na poważnych balach i imprezach każdy sprawia wrażenie osoby ułożonej i, mówiąc potocznie, grzecznej, jednak nawet w takiej sytuacji potrafi kogoś obmówić i sprawić, że ten będzie miał ochotę zapaść się pod ziemię. Nawet osoby publiczne, kreowane na wzory do naśladowania, nie są pozbawione wad. Są na świecie jednak ludzie, którzy próbuję z nimi walczyć i się ich pozbyć.

„Rozpaczliwe sytuacje wymagają desperackich kroków”.

„Fueled. Napędzani pożądaniem” nie jest pozbawione tematów trudnych i ambitnych i nie obraca się wyłącznie wokół seksualności bohaterów. Trzeba przyznać, że nadal opisy są tak bardzo obrazowe, że czasami wręcz nierzeczywiste, jednak spełniają swoje zadanie. To nie one są na pierwszym miejscu, bo to jest przeznaczone dla ukrytych rozważań o naturze człowieka, jego psychice i skutkach wydarzeń przeszłości. To także książka o przekraczaniu granic, nauka poszerzania możliwości. Nawet taka literatura może być ambitna i może poruszać tematy istotne i trudne, bez zbędnych banałów czy opisów nieuzasadnionej przemocy. Tutaj wszystko ma swoje źródło, wszystko ze sobą współgra, a każda kolejna strona zachęca do czytania następnej. Znowu zakończenie powieści tylko zmusza do sięgnięcie po kolejną część, która – mam nadzieję – będzie trzymała poziom dwóch poprzednich.

K. Bromberg to żona, matka trójki dzieci i domowy Spiderman. Lubi dietetyczną colę z rumem i głośną muzykę. Ponadto gromadzi zapasy czekolady w spiżarni oraz bawi się w szofera. Lubi również biegać na bieżni i czytać pikantne książki. Jak odbieram jej pikantną opowieść?

Fueled to kontynuacja serii Driven. Poznajemy dalsze losy Coltona, kierowcy rajdowego oraz Rylee, delikatniej, acz wyszczekanej kobiety, która pragnie miłości, by móc zapomnieć o przeszłości. On- typowy, niezależny bad boy. Ona- zbyt mocno angażująca się istota. Czy ich miłość ma prawo bytu? Czy przeszłość pozwoli im odbudować swoją wiarę w silną, dającą nadzieję i życie miłość?

Ta część zdecydowanie bije na głowę poprzednią. Emocje przewijają się na każdym kroku, a ich zróżnicowanie tworzy prawdziwy rollercoaster. Po tej autorce już wiemy, że nie możemy się niczego spodziewać- bo i tak zrobi na opak, zaskoczy i pozostawi niedosyt.

Bromberg jest nie do pokonania w powieściach erotycznych. Potrafi wszystko przedstawić w sposób ciekawy i ze smakiem. Zawrze wszystko co najważniejsze w książkach i okrasi to jeszcze delikatną, lecz silną namiętnością.

Bohaterowie gubią się w swoich uczuciach, nie potrafią jednoznacznie stwierdzić, czy w ich sercach przeważa miłość czy jednak nienawiść. Ranią się, kochają, nienawidzą i pragną. Naprzemiennie odchodzą i wracają. Czytelnik z niecierpliwością czeka na dalszy rozwój wydarzeń, ponieważ autorka potrafi zaskoczyć swoim tokiem myślenia.

Poznajemy dwie perspektywy, co pozwala nam na odkrywanie kart związanych z przeszłością Coltona. Dowiadujemy się co przyczyniło się do powstania muru obronnego wokół jego serca, wraz z nim będziemy cierpieć, będziemy mu współczuć i dawać zrozumienie.

Autorka z każdą częścią poprawia swój warsztat literacki, przez co coraz przyjemniej się czyta jej książki. Słownictwo jest łatwe do przyswojenia i oddaje głębię treści. Najbardziej przypadły mi do gustu dialogi, które są podszyte humorem, ironią, ale i emocjami.

Bohaterowie są z prawdziwe zdarzenia, posiadają indywidualne cechy, które nie są sztucznie rozwijane. Odnajdziemy wśród nich swoich ulubieńców, którzy skradną nasze serca.

Ja osobiście bardzo kibicowałam Coltonowi, by w końcu przestał oglądać się na przeszłość, zasmakował życia z tą cudowną kobietą, która jest dla niego stworzona. Byłam w niebie, kiedy zdecydował się spróbować, lecz przy każdej niesprzyjającej sytuacji wstrzymywałam powietrze, bo bałam się jak on, że wszystko może się rozpaść w jednej chwili.

Gwarantuję Wam, że w tej części nie zabraknie palących w policzki scen erotycznych, pasji, pożądania, namiętności i wielu, naprawdę wielu innych uczuć! Autorka zabierze was na górę, by na końcu zrzucić. Na pewno będziecie pragnęli więcej! Tylko uważajcie! Bromberg uwielbia zakończenia, które sprawiają, że nie spoczniesz, póki nie sięgniesz po kolejne części!

Recenzja znajduje się również na [Adres usunięty]

Kiedy coś mnie zaciekawi nie mogę spocząć, póki tego nie skończę. Seria Driven tak mnie pochłonęła, wciągnęła, że od kilku dni nic nie robię, tylko to czytam. Tom drugi mam już za sobą, a jestem już w połowie trzeciego. Ostatnio pisałam, ze nie mogę się powstrzymać od porównań do Grey’a. Ale w wypadku książek K. Bromberg jest inaczej. Seria okazała się rewelacyjna. Pani E L James musi się jeszcze wiele nauczyć.

Pierwszy tom zakończył się dramatycznie. Myślałam, że Rylee już na dobre odejdzie od Coltona i przez co najmniej 100 stron będę musiała czekać, aż w końcu bohaterowie się spotkają. Nic bardziej mylnego! Bromberg bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła, bo tyle, co dziewczyna wychodzi z domu, natychmiast tam wraca! Od pierwszych stron śledzimy wspólne losy tej dwójki, która próbuje razem coś stworzyć. Nawet Colton obiecuje poprawę, co zaskakuje, bo od początku nie owijał w bawełnę i mówił, że nie interesuje go poważny związek.

Przez 500-stronicową powieść znów mamy do czynienia z mnóstwem seksu, pożądania, namiętności. Akcja jest tak szybka jak bolid F1. Bardzo dużo się dzieje oraz są liczne zwroty akcji, których zupełnie się nie spodziewamy. Książka wywołuje mnóstwo emocji – zadziwia, zaskakuje, podnieca, rozpala, aż brakuje tchu. A wypieki na twarzy są nieuniknione! Ogromnym plusem są cięte, dowcipne i ciekawe dialogi. Znów mamy do czynienia z dwutorową narracją. Ale więcej w tej części autorka skupia się na Coltonie. I bardzo dobrze! Możemy w ten sposób chociaż troszkę zrozumieć jego trudne dzieciństwo, które jest smutne i przerażające. Momenty te ścisnęły mi serce.

Przepadłam. Nie miałam chwili wytchnienia. Odniosłam wrażenie, że mamy tutaj wszystkiego więcej – seksu, napięcia, pożądania, bólu, niespodziewanych zwrotów akcji, dramatów, zazdrości, tęsknoty. Autorka tak wykreowała książkę, tak lekko posługuje się piórem, że potrafię wyobrazić sobie każdą scenę, każdy obraz, poczuć każdy pocałunek, dotyk, a nawet zapach potu.

Ponadto Rylee dostąpiła do grona moich ulubionych bohaterek. niestraszona, waleczna, pyskata, wie, czego chce, nie boi się postawić, umie krzyknąć, tupnąć, bo wie o co walczy. Colton zawładnął nie tylko jej ciałem, ale i duszą. Cieszę się, że nie odpuszcza.

Czytając czułam się jak na kolejce górskiej. Książka wywołała we mnie mnóstwo emocji. Była to zdecydowanie jazda bez trzymanki. Zakończenie znów spowodowało, że szczęka opadła mi na samą ziemię, oczy chciały wyjść z orbit, a serce zostało wyrwane i podeptane. Nie mogłam uwierzyć, w to, co czytam. Więc podsumowując – po prostu polecam. Nie możecie nie znać tej serii. Aaa… i jeszcze na koniec. Jak już będziecie czytać zerknijcie do podziękowań.

[Adres usunięty]

"Czasem ktoś, kogo uważasz za nieistotnego, okazuje się być tym, który wszystko zmieni."

Po przeczytaniu pierwszej części od razu sięgnęłam po kolejny tom Fueled. Napędzani pożądaniem. Czytając tak się wciągnęłam że nic dla mnie się nie liczyło. Historia Ry i Coltona nabiera większych obrotów. Jest tu jeszcze więcej emocji, rozstań i powrotów, niebiański seks i coraz więcej dowiadujemy się o przeszłości Coltona. W drugiej części historia miłości jest opowiedziana z perspektywy Rylee i Donovana.

Po zakończeniu pierwszej części Driven.Namiętność silniejsza niż ból spodziewałabym się, że Ry już nie wróci do niego po tym jak ją potraktował okazał brak szacunku i poniżył. A jednak miłość, jaką obdarzyła Coltona pozwalała jej na wracanie do niego z zamkniętymi oczami. Ry wymyśla „pit stop”, aby nie mógł jej więcej ranić, lecz nie pomyślała, że to słowo może ją aż tak zaboleć.

Colton bojąc się zaangażowania odtrąca Ry tak możliwy sposób by móc się zdystansować emocjonalnie. Nie udaje mu się. Każdy facet, który kręci się wokół Rylee czuje, jako zagrożenie. Nie może zrozumieć, dlaczego dziewczyna nie chce się zgodzić na jego umowę.

„Nigdy nie grałem w żadne pieprzone gryz kobietami i nie mam zamiaru je teraz zacząć. Ja mówię, kiedy. Ja mówię, z kim. Ja dyktuję warunki. Biorę, co chcę. I kiedy chcę.”

Ale czy właśnie zależy Coltonowi na wspólnej umowie czy może w porę uświadomi sobie, co właściwie czuje do Ry?

K. Bromberg pisząc tą powieść chyba nie wiedziała, co robi. Ta książka jest tak wciągająca, iż chwila a mnie nie było. Znalazłam się w świecie Coltona i Rylee. Czytając z wypiekami na twarzy nie wiedziałam jak dalej potoczą się losy naszych głównych bohaterów. Ciągłe rozstania i powroty, namiętny seks to namiastka tego, co się wydarzy w zakończeniu. A co się wydarzy to już sami się przekonajcie.

Ja z zapartym tchem sięgam po kolejną część dowiedzieć się jak skończy się to wszystko. Zapraszam do Crashed. W zderzeniu z miłością

„Nie ma nic złego w tym, że się kogoś potrzebuje, Colton”