Ukryci mentorzy. Frekwencja 350. Tom 3

Powieść Ukryci mentorzy jest trzecim tomem serii Frekwencja 350 Aleksandry Fili-Jankowskiej. Książka jest integralną częścią cyklu i bez poznania wcześniejszych tomów zrozumienie wydarzeń w niej zawartych jest, moim zdaniem, praktycznie niemożliwe. Dlatego też przypominam, że poprzednie tomy cyklu to Natura kryształu i Zakazana bliskość, a prequelem cyklu jest powieść Rysy na tęczy. W całym cyklu Frekwencja 350 pisarka finezyjnie łączy tematykę science-fiction z psychologią i filozofią.

W najnowszym tomie Ukryci mentorzy znani nam z poprzednich tomów bohaterowie mierzą się z nowymi wyzwaniami zarówno w sferze osobistej jak i związanej z sytuacją całej planety. Korwetta Burchard wraca na Ziemię i próbuje na powrót znaleźć swoje miejsce w strukturach Akademii Astronautyki i w życiu Roberta Bryniarskiego. Tylko jaka ma być rola w tym trójkącie Urlijczyka Cothley’a z którym zbliżyła się podczas lotu na planetę Urli? Z kolei dla Roberta ponowny związek z Korwettą związany jest z rozbiciem dotychczasowej rodziny, czy jest na to gotowy on, a przede wszystkim jego dzieci? Kiedy Korwetta i Robert walczą z demonami przeszłości i rozważają dylematy przyszłości Urlijczycy dokonują interesujących odkryć. Okazuje się, że na Mahabor III (Ziemia) razem z ludźmi mieszka jeszcze przynajmniej jedna niezidentyfikowana rasa, a na orbicie niewidocznej dla ludzi krążą statki frakcji humanoidalnej Zjednoczonej Federacji Planet. Po kontakcie z ich przedstawicielami okazuje się, że ludzie zamieszkujący trzeci wymiar są uczestnikami galaktycznego eksperymentu nadzorowanego przez mentorów z Federacji. Koryferzy zastanawiają się o co tutaj chodzi i co ujawnić ludziom?

Akcja tego tomu jest bardzo dynamiczna, dużo się dzieje zarówno w warstwie fabularnej jak i w emocjonalnej. Z napięciem śledzimy zarówno rozterki miłosne bohaterów jak i ujawnianie się tajemnic dotyczących rasy ludzkiej.

Postacie w powieści są złożone i realistycznie ukazane, podobnie jak relacje pomiędzy nimi. Autorka ze znajomością tematu i wiarygodnie pokazuje rozterki jakie przeżywają. Razem z nimi rozważamy wątpliwości i analizujemy warianty zachowań. Obserwowanie ich dylematów, decyzji i konsekwencji tych decyzji było niezwykle emocjonujące. Szczególne wrażenie wywarł na mnie wątek związany z 15-letnią córką Bryniarskiego – Kitty.

Niezmiernie ciekawe są wątki związane z motywem Ziemi jako miejsca eksperymentu kosmicznego. Mimo, że nie jest on nowy w literaturze science-fiction, to wciąż wzbudza wiele emocji i rozważań natury filozoficznej. Rodzą się pytania o miejsce Ziemi we wszechświecie. Czy jesteśmy tu sami czy jednak nie? Jaki jest sens istnienia ludzi? W Ukrytych mentorach Ziemia jest planetą treningową do obserwacji cierpienia. Utrzymywanie niskich frekwencji jest zamierzone, bo dzięki nim u ludzi utrzymują się negatywne schematy myślowe wywołując u nich cierpienia. Czy takie „eksperymenty” są dopuszczalne? Czy celowe utrzymywanie jakiejś rasy na niższym poziomie rozwoju nie narusza jakichś uniwersalnych wartości? Czy jakieś wartości są uniwersalne? Gdzie są granice ingerencji w rozwój innych istot? Czy jest KTOŚ lub COŚ, którzy kontrolują działania innych ras w kosmosie? Czy mamy jakiś wpływ na to, co się z nami dzieje, czy jesteśmy manipulowani? Czy mamy jako rasa możliwości decydowania o sobie, samostanowienia?

Atutem powieści jest kreacja wyglądu kolejnych istot pojawiających się w powieści. Podziwiam wyobraźnię i kreatywność autorki.

Bardzo ciekawa fabuła i jej realizacja, interesujący bohaterowie i przeżywane przez nich dylematy sprawiają, że książka jest emocjonująca i wciągająca. Po względem językowym w tym tomie bardzo podobały mi się dialogi między Korwettą i Adamem Bryniarskim, pełne humoru, dowcipne, szczególnie niepowtarzalnie i błyskotliwe określenia jakimi nazywała Adama kobieta wywoływały uśmiech na twarzy. No bo co myślicie o określeniach „turkuciu obsikany przez hienę” czy „karaluchu znaleziony w zupie”?

Dla mnie osobiście bardzo interesująca jest warstwa psychologiczna powieści. To, że powracając do książki można za każdym razem odkrywać różne ciekawe spostrzeżenia autorki o ludziach i ich zachowaniu, jego motywach i skutkach. Książka skłania także do refleksji na temat miejsca Ziemi we Wszechświecie, poziomu rozwoju jej mieszkańców i gotowości kontaktów z przedstawicielami innych cywilizacji. W tle tego tomu pojawiała się sztuczna inteligencja. Jak jest jej rola w tym wszystkim? Jak skończy się ta historia i czym jeszcze nas zaskoczy autorka. Ja jestem niezmiernie ciekawa. Polecam tę lekturę szczególnie miłośnikom gatunku, ale nie tylko.

„Ukryci mentorzy” to moje trzecie spotkanie z serią Frekwencja 350 i z pewnością nie ostatnie. Pisałam Wam już, że mam do niej duży sentyment, a kiedy dwie cudowne osoby objęły ją patronatem, nie było innego wyjścia, jak ponownie zanurzyć się w ten wyjątkowy świat, który nie jest tylko powieścią science fiction, ale intelektualną i emocjonalną podróżą - technologiczną i duchową.

Zakończenie drugiego tomu przyniosło nadzieję - na lepsze, na dawne, na to, jak wszystko powinno wyglądać. Korwetta i Robert próbują odnaleźć się na nowo w tym, co dzieje się wokół. Zakazana bliskość staje się nie do zniesienia. Tymczasem trwa dochodzenie do prawdy - o tym, w jaki sposób i przez kogo ludzkość została wplątana w międzygwiezdny eksperyment. Niestety, nie uszło to uwadze ukrytej cywilizacji, która zrobi wszystko, byle tylko ludzkość pozostała w nieświadomości …

Emocje i relacje to wciąż dla mnie najmocniejszy element książki. Tym razem, poza dwójką głównych bohaterów, pojawiają się także inne postacie, które mają ogromny wpływ na fabułę, a przede wszystkim na decyzje Roba i Wett. To, w jaki sposób opisana jest ich relacja, nie może przejść bez echa. Nie spotkałam się dotąd z tak dojrzałym i realnym ukazaniem więzi dwójki ludzi naznaczonych przez los. Blaski i cienie - bez zbędnego koloryzowania.

Kolejna rzecz, która bardzo mi się podobała, to pokazanie intymności i tego, jak różnie można ją odbierać. Jak można rozdzielić fizyczny kontakt od sfery uczuć i psychicznej bliskości. Ten rollercoaster emocji nie omija również Uldryjczyka, doświadczającego niespotykanych dotąd stanów zazdrości, która była mu wcześniej obca. Mimo ogromnej przewagi w rozwoju emocjonalnym, on także czegoś się uczy i eksploruje nowe doświadczenia.

Uwielbiam styl autorki - to, jak prowadzi dialogi i opisuje rzeczywistość. Najbardziej doceniam głębię psychologiczną zawartą w tym tomie, choć nie można zapominać o świetnej fabule science fiction - wokół obcych cywilizacji i ich wpływu na ludzkość. Wątek kosmiczny był niezwykle wciągający, a towarzysząca mu zagadka i intryga sprawiły, że doskonale się bawiłam. Chcę też podkreślić, że elementy technologiczne są bardzo przystępne - naprawdę nie ma się czego bać.

„Frekwencja 350. Tom 3: Ukryci mentorzy” to książka unikalna – łącząca głębię psychologiczną z kosmiczną nutą. Zmusza do refleksji i nie boi się przekraczać granic gatunku.

Jeśli lubisz wielowymiarową fabułę, w której bohaterowie są z krwi i kości, a ich relacje śledzisz z bijącym sercem i niepewnością co do przyszłości - jest to książka dla Ciebie 😊