Following my Destiny

Okładka książki jest prześliczna. Widzimy na niej dwójkę ludzi, którzy siedzą do nas tyłem. Mamy piękne nocne niebo (jak przypuszczam), a sama kolorystyka granatu i niebieskiego (jednego z moich ulubionych kolorów) sprawia, że można się w nią wpatrywać przez dłuższy czas. Ma skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie kilka zdań o autorce. Strony są kremowe, czcionka wystarczająca dla oka. Książka podzielona na rozdziały i mamy również opisanych narratorów. Ja tam jestem zachwycona tą okładką, nie wiem jak wy. :)

Jest to debiut autorki, a jak wiecie, z debiutami bywa różnie. Czasami są to słabe książki, inne całkiem niezłe, a jeszcze inne okazują się istną petardą. Tym razem było naprawdę dobrze! Autorka ukrywa się pod pseudonimem, ale warto zaznaczyć, że wydała tę książkę, kiedy nie miała jeszcze osiemnastu lat. To duże osiągnięcie, patrząc pod kątem innych nastolatków. Podziwiam i gratuluję. Czytało mi się szybko i lekko, przyjemnie. Nie miałam jakichkolwiek blokad podczas czytania. Na samym początku mamy playlistę utworów, którą warto sobie odsłuchać. Chciałabym przyznać, że jestem zaskoczona, bo naprawdę ta historia przypadła mi do gustu. Może miejscami powycinałabym kilka zbędnych fragmentów, które tylko zapychały tekst, ale ogólnie naprawdę uważam, że jest dobrze.

Bohaterowie... Ileż miałam z nimi zabawy! Szczególnie pokochałam Nicka. Głodomor ze specyficznymi skarpetkami podbił moje serce. Droga autorko, proszę o książkę z nim w roli głównej. Na pewno będzie to udana komedia! Główną postacią jest Rose. Dziewczyna, która wylatuje do Korei po części za pracą, ale i dlatego, by najzwyczajniej w świecie uciec od problemów i najbliższych. Szuka sposobu na to, by zarobić szybko i mieć na okres leczenia. Polubiłam ją, ale czasami miałam dość z powodu zachowania. Nie zawsze posłuchała do końca, dołożyła swoje trzy grosze i proszę, nieszczęście gotowe. Na lotnisku poznaje Luke'a, który początkowo zyskał tę samą opinię ode mnie co od Rose. Dopiero później jakoś tak... Przypadkowo? Polubiłam go. Może dlatego, że kupllował się z Nickiem? Być może... Reasumując chciałabym podkreślić, że bohaterowie tej książki są dobrze wykreowani, niczego im nie brakuje i różnią się od siebie niemalże wszystkim.

Akcja ma odpowiednie tempo. Raz płynie powoli, by za chwilę tak przyspieszyć, że z trudem nadąża się za bohaterami. Pomysł na fabułę jest ciekawy, trafnie dobrany i dosyć szczegółowo rozwinięty. Okej, idzie przewidzieć niektóre wydarzenia, ale liczy się to, że jest dobrze napisana i można się w niej zatracić.

Carlesii stworzyła niby zwykłą, nieco przewidywalną historię, która zahacza o trudne tematy. Bardzo ciężka choroba, śmiertelna; żałoba; miłość; przyjaźń i tak dalej. Jednak co ważne: pierwsza połowa tej opowieści to taka bardziej spokojna, bez większych wrażeń. Za to druga... Tam chwilami nie nadążałam za tym, co się dzieje. Wiele zwrotów akcji. Nawet moment, w którym mnie zatkało, a łzy pojawiły się w oczach. DWUKROTNIE. Nie wiem, czy jest to związane z książką i jej historią czy moją obecną sytuacją, ale naprawdę... W pewnym momencie zmiotła mnie z planszy. Zdecydowanie potrzebne są nam właśnie takie debiuty! Pisane z EMOCJAMI! Tak wiele odczuwają bohaterowie, a my razem z nimi. O to w tym wszystkim chodzi.

Uważam, że jest to na prawdę dobry debiut, który liczy sobie niewiele ponad czterysta stron. Osobiście wycięłabym kilka fragmentów, które są zbędne, ale cała reszta, jak na debiut, dobra robota. Myślę, że zasługuje na dużo większy rozgłos niż ma. Polecam serdecznie wszystkim, którzy lubią powieści obyczajowe, ale i trudne tematy. Doświadczycie tutaj straty, która boleśnie niszczy człowieka. Zdecydowanie polecam! Jeden z lepszych debiutów, które miałam okazję przeczytać.

Kiedy Rose Harris dowiaduje się, że cierpi na poważną wadę serca, jej świat się zawala. Na dodatek nie zamierza o tym mówić nikomu, nie chce martwić bliskich, nie chce tego ciężaru zwalać na nich. Postanawia wyjechać ze Stanów do Korei Południowej, z której pochodzi i tam sprawdzić możliwości leczenia. Do tego są jej potrzebne pieniądze, tym jednak zamierza się martwić później.

Kobieta nie spodziewa się, że już na lotnisku stanie się coś, co wiele zmieni w jej życiu, a także będzie szansą na zdobycie pieniędzy. Przez przypadek wpada na pewnego mężczyznę. Luke’a okazuje się biznesmenem i modelem. Okazuje się, że lecą tym samym samolotem, a na dodatek mężczyzn proponuje jej pewien układ. Rose ma udawać jego dziewczynę przed prasą, a pieniądze za to pozwolą jej zdobyć środki potrzebne na leczenie. Początkowo nie ma o nim dobrego zdania, jednak im bliżej go poznaje, tym bardziej go zmienia. Zbliżają się do siebie, jednak los postanawia sobie zadrwić z Rose. Co takiego się stanie? Jak potoczą się losy kobiety? Co z jej sercem? Jak potoczy się znajomość między Rose a Luke?

Historia, jaką znalazłam w książce, mnie się podobała. To opowieść o samotnej walce z chorobą (samotnej, ponieważ bohaterka postanawia nie mówić o niej nikomu), o wyjeździe do ze Stanów do Korei Południowej, nowych znajomościach, miłości. Mnie wciągnęła i to nawet bardzo, a czas z nią spędzony uważam za naprawdę udany.

Akcja sprawnie poprowadzona, ze zwrotami, które mnie potrafiły zaskoczyć. Książkę czytało się szybko, a podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji. Dla mnie była to pozycja na jeden wieczór.

Bohaterowie zdecydowanie ciekawi, dobrze wykreowani. Tym razem jednak nie powiem Wam nic więcej niż w zarysie historii (musiałabym wtedy zdradzić zbyt wiele). Zdradzę tylko, że oboje warto poznać bliżej. Rose polubiłam od razu, chociaż nie zawsze zgadzałam się z jej decyzjami. Jeśli chodzi o Luke’a, jego musiałam najpierw dobrze poznać, a dopiero później ocenić.

„Following my Destiny” to książka z ciekawą historią, która mnie się podobała i z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

*współpraca reklamowa*

Tytuł nawiązujący do motywu przeznaczenia, jednego z moich ulubionych, no i oczywiście okładka która w pierwszym momencie zwróciła moją uwagę. Opis oczywiście czytam przy pisaniu recenzji, także przed lekturą nie wiedziałem czego się spodziewać. Książka, opowiada prostą historię, z może nieco podkoloryzowaną codziennością, lekką dramaturgią ale i z optymistycznym przesłaniem.

Rose słysząc diagnozę postanawia wrócić do rodzinnej Korei, żeby rozpocząć leczenie, które w ojczystym kraju jest tańsze. Młoda kobieta nie mówi o swojej przypadłości nikomu, wyrusza z nadzieją ale i obawami. Jej wstęp do nowego życia zaczyna się już na lotnisku, gdy przypadkiem wpada na Luke'a, wtedy jeszcze nie ma pojęcia jakie palny ma wobec niej chłopak. Luke wkrótce po przylocie do Korei proponuje jej układ, który ma jej pomóc w ogarnięciu sytuacji, która jednak z każdym kolejnym dniem przybiera zaskakujące obroty.

Książka dołącza do tych przeczytanych za jednym zamachem. Naprawdę wciągnęłam się w nią już od pierwszej strony, napisana jest w bardzo lekkim i przyjemnym stylu, pojawia się sporo dialogów, zabawnych sytuacji, sprzeczek, ale również poważnych i trudnych tematów oraz oczywiście dobra dawka dramaturgii, którą ja tak bardzo lubię. Fabuła jest zmienna i dynamiczna, raz panuje względny spokój, żeby za chwilę wybuchnęła mniejsza lub większa afera, która wywraca całą opowieść do góry nogami.

Pomimo tego, że książka mi się bardzo podobała, to muszę się niestety czegoś doczepić. Po pierwsze bohaterowie, jak dla mnie trochę za mało wyraziści, niczym się nie wyróżniali. Po drugie fabuła wydała mi się nieco uogólniona, choć było intensywnie i pojawiły się wątki, które wzbudzały ciekawość, to było one według mnie niedopracowane, bez wgłębiania się w szczegóły. Po trzecie mam wrażenie, że wszystkiego jest troszkę za dużo i rozgrywa się to za szybko.

Ogółem książkę uważam za bardzo dobrą, to lektura lekka i przyjemna, idealna propozycja na lato, przy której można się dobrze bawić, i która w zasadzie czyta się sama. Polecam

*olilovesbooks2*

Czy przeznaczenie można oszukać lub ominąć? Czy z góry jest nam założone, co nas czeka? Przyszłość, kariera, rodzina? Zapraszam do powieści Kaliny Carlessi pt. ; „Following my Destiny”. To powieść, która wzrusza, zaciekawia, ale i jednocześnie do ostatnich stronnic trzyma w napięciu.

Lotnisko i na nim wiele wydarzyć może się. A co takiego przytrafiło się Rose Harris? Przeczytajcie sami. Z początku nic wyjątkowego, a po pewnym czasie sama bohaterka uzmysłowi sobie, że to szansa, której nie może przegapić.

Los różnie formuje nasze drogi, nieraz prosto, a kiedy indziej krętymi ścieżkami prowadzi. Gdy Rose wydaje się, że ma już ustabilizowaną sytuację, zarówno życiową, jak i zawodową, coś pryska, jak bańka mydlana. Co dalej? Przeczytajcie. Polecam.

Do zaczytania!

Fabuła tej książki chwyci wasze serca od razu. Bardzo pokochałam tę historię od pierwszych stron. Styl pisania Kaliny bardzo, ale to bardzo przypadł do mojego gustu. Książka ma vibe kdram.

Historia opowiada o Rosie, która przez przypadek dowiaduje się o swojej chorobie serca. Postanawia wyjechać do Korei, by rozpocząć leczenie. Nie mówi o tym swoim rodzicom, ponieważ nie chce, by się martwili. Postanawia powiedzieć im, że wyjeżdża przez pracę i będzie mieszkać u swojej najlepszej przyjaciółki. Na lotnisku wpada na nieznajomego mężczyznę i tu się zaczyna dziać. Nienawiść… Układ… A może uczucie, które będzie rozkwitać?

Moim ulubionym bohaterem jest Nick chciałabym mieć takiego przyjaciela. KOCHAM LUCASA ANDERSONA, PRZYSIĘGAM. 🛐 ALE TO DUO ROZWALAŁO MNIE, PRZYSIĘGAM, CO TO BYŁO.

Mei to cudowna przyjaciółka. Była dla Rosie jak siostra. Jej teksty są ikoniczne. Wielbię ją.

Przejdźmy teraz do głównego wątku, czyli Luke i Różyczki. 🥹❤️ Powiem tyle, że bardzo spodobało mi się jak się poznali. Ich relacja rozwija się tak jak powinna. Podobało mi się również to, że Rosie umiała postawić na swoim 😚.

Lucas znów to total green flag. Czasem się rozczulałam jak ją traktuje. Po tym jak się dowiedział o chorobie, chciał zrobić wszystko by wyzdrowiała.

Czułam się, jakbym sama była częścią tej historii. Tyle przeze mnie emocji przebiegało przy czytaniu, że czasem musiałam aż się przejść. Śmiałam się raz, tak że bolał mnie brzuch, a później wypłakiwałam wszystko. Książka trzyma nas w napięciu, bo nie wiemy (ja już wiem), co się stanie na końcu.