First last song

"First last song" to już czwarty tom serii „First” od Bianci Iosivoni. Autorka kolejny raz oddaje w ręce czytelników historię pełną emocji, seksowną i zabawną. Razem z bohaterami gonimy za marzeniami, zmagamy się ze słabościami i odkrywamy różne oblicza przyjaźni i miłości.

Jedna przysługa związała losy Grace i Masona. Dziewczyna kiedyś pomogła chłopakowi, teraz to ona potrzebuje pomocy i ma zamiar poprosić o nią Masona. Choć oboje studiują razem na uczelni to nigdy się nie przyjaźnili. Teraz wszystko się zmieni. Grace chce, bowiem schudnąć i zaczyna trenować. To właśnie Masona prosi, aby jej w tym pomógł. Oboje zaczynają trenować i tym samym spędzają ze sobą coraz więcej czasu. Z każdym spędzonym razem dniem poznają się bliżej odkrywając swoje słabości oraz… talenty. Kiedy Mason odkrywa, jakim głosem dysponuje Grace, namawia ją, aby wstąpiła ona do ich zespołu. I choć Grace po cichu marzy o tym, aby śpiewać to jednak nie wierzy w siebie wystarczająco mocno. Nie pomaga również matka, która ciągle ma do niej wyrzuty i sprawia, że samoocena Grace jest coraz niższa. Czy dziewczyna zacznie gonić za marzeniami i odnajdzie pewność siebie? Na pewno pomoże jej w tym Mason, który wierzy w dziewczynę i przede wszystkim akceptują ją taka, jaka jest. Czy wspólna pasja i przyjaźń to początek czegoś więcej?

Bianca Iosivoni ma talent do pisana emocjonujących i wartościowych historii. Autorka ma również niesamowite zdolności to kreowania postaci wyrazistych i autentycznych. To wszystko sprawia, że książki jej autorstwa czyta się z zapartym tchem. Podczas lektury można się wzruszyć, ale również uśmiechnąć. Nie brakuje również zmysłowości i zadziorności. "First last song" to po prostu dobra książka. Nie może jej zabraknąć w biblioteczce każdej romansocholiczki. Serdecznie polecam nie tylko ten tytuł, ale całą serię „First”.

Książki Bianki Iosivoni stoją dość wysoko w moim rankingu najlepszych powieści romantycznych, jakie czytałam. Kiedy dowiedziałam się, że wydawnictwo planuje wydać w wersji papierowej ostatni tom serii First, ogromnie się ucieszyłam. Nie dość, że będę mogła poznać kolejną historię spod pióra autorki, to jeszcze będę mogła skompletować wszystkie części. Wyobraźcie sobie, że skończyłam niedawno First last song. Jak myślicie, czy jest to romans godny zapamiętania i polecania?

Grace i Mason studiują na tej samej uczelni, jednak ich relacji nie można nazwać przyjacielską. Raz kiedyś zdarzyło się, że dziewczyna oddała chłopakowi przysługę. Przypomina sobie o tym fakcie w momencie, kiedy zamierza rozpocząć treningi i nakłania Masona, by ten został jej trenerem personalnym. Regularnie spędzany razem czas owocuje tym, że zaczynają się oni poznawać coraz lepiej. Mason doskonale zdaje sobie sprawę z tego, ile warta jest Grace oraz jej znakomity głos, który idealnie sprawdzałby się w zespole, do którego należy ON sam. Wydawać by się mogło, że i Grace chce spróbować swoich sił w muzyce, ale ciągłe wyrzuty ze strony matki oraz bardzo niska samoocena stale odciągają dziewczynę od spełnienia tego marzenia. Czy mimo wszystko, zdoła się ona przełamać i pomoże zespołowi dotrzeć na szczyt?

Szczerze mówiąc, nie mam pojęcia, od czego zacząć. Ta książka wywołała we mnie tyle emocji i jakoś tak w pewnym stopniu trafiła idealnie w to, co teraz sama przeżywam, że naprawdę nie wiem, co mogę o niej napisać. Jedno wiem na pewno: First last song to najlepsza powieść część całej serii i jednocześnie najbardziej wzruszająca.

Główni bohaterowie, czyli Grace i Mason, bardzo przypadli mi do gustu. Grace od początku uważałam za zapatrzoną w siebie egoistkę i nie do końca ją lubiłam, ale ta powieść całkowicie odmieniła moje zdanie na jej temat. Właściwie to samo tyczy się Masona, który z kolei wzbudzał moją irytację swoim brakiem stanowczości i tym, jak łatwo dawał sobą pomiatać swojej dziewczynie. Dzięki tej książce wszystkie moje wcześniejsze wątpliwości co do tych postaci zostały rozwiane i jestem w stanie napisać, że pokochałam tę parę całym sercem. Czy przesadzam? Może odrobinę, ale wybaczcie mi to.

Autorka porusza tutaj temat wymagających rodziców oraz ich zbyt dużych oczekiwań względem dzieci, przez co takie osoby mogą nabawić się przeróżnych zaburzeń, takich jak zaburzenia odżywiania, ale nie tylko. Zbyt wysokie oczekiwana ze strony rodziców mogą wpędzić młodych ludzi w depresję, nerwicę natręctw, czy różne inne choroby. Ogromnie cieszę się, że Bianca Iosivoni poruszyła tutaj ten temat i że o tym mówi się coraz więcej. Mało osób zdaje sobie sprawę z tego, że jest to naprawdę duży problem.

Jak mówi tytuł, nie mogło tutaj zabraknąć i motywu muzyki, który całkowicie mnie tutaj ujął. Niektóre utwory sama znałam, ale zdążyłam o nich zapomnieć - dzięki First last song na nowo je pokochałam i od teraz będą one kojarzyły mi się tylko z tą powieścią. Dla ciekawych są to [Adres usunięty]. Secret love song Little Mix oraz Just a dream w coverze Christinny Grimmie, Sama Tsui oraz Kurta Huga Schneidera.

Czy ta historia była dobra? Tak, nawet bardzo. Czy ją polecam? Oczywiście, bez wątpienia. W szczególności miłośnikom romansów, w których nie brak gorzkich momentów oraz łez.

Przedstawiam Wam całkiem dobrą książkę młodzieżową, która w pewnym stopniu mnie bardzo wzruszyła, bo opowiada o odnajdywaniu siebie, sensu swojego życia. O walce ze słabościami i pogoni za swoimi marzeniami, nawet wbrew wszystkim. Pokazująca jak miłość, powinna wznosić nas w górę, a nie ściągać w dół.

„First last song” to czwarty tom serii od Bianki Iosivoni. Ja swoją przygodę z tą serią zaczęłam od tego tomu, ale pierwsze trzy na pewno w najbliższym czasie nadrobię.

.

W historii poznajemy Grace i Masona.

Ona-studentka o bardzo niskim poczuciu własnej wartości. Uważa, że zawsze jest drugą opcją. Żyje, aby zadowolić swoją matkę i to właśnie dla niej, ma zamiar porzucić swoje marzenia.

On- student, którego marzeniem jest wybić swój zespół, w którym gra na gitarze i śpiewa. Żyje w toksycznym związku i doskonale wie jaki talent ma Grace. Choć znają się od dawna ich znajomość zacieśnia się przez wspólne treningi i próby.

.

Od początku do końca historia porusza ważne tematy. Autorka wprowadza nas w studencki świat bohaterów i ukazuje ich z każdej strony. Kreacja bohaterów zasługuje tu na wielką pochwałę, bo Mason i Grace są niemal prawdziwi. Posiadają swoje pasje, lęki, wady i zalety. Każdy z nich ma swój gorszy czas i potrzebę pomocy. To oni spowodowali, że czułam tę historię, wciągnęłam się na maksa i jak nie czytałam to słuchałam. Podobało mi się ujęcie muzyki w historii. Muzyka, która wyrażała uczucia bohaterów, utożsamiała się z ich aktualnymi problemami i rozterkami. Jak pewnie się spodziewacie, między bohaterami rozwijają się większe uczucia, jednak są to uczucia, które wydostają się na powierzchnię bardzo powoli, niezauważalnie. Nie jest to żaden burzliwy romans czy historia pełna akcji j zawirowań. Tutaj wszystko ma swój czas, co ma swój urok.

.

Delikatna, sentymentalna i urocza powieść o poszukiwaniach. Miłości, własnego sensu i samego siebie. Historia, która zapada w pamięci, mimo wolnej fabuły i momentów oczekiwań na rozwinięcie uczucia między bohaterami. Bardzo emocjonalna, którą z czystym sumieniem polecam 😍

Czytałam już wcześniej książki Bianci Iosivoni i bardzo mi się podobały, ale dopiero "First last song" sprawiła, że się zakochałam. Nie wiem, czy to kwestia opisu relacji między bohaterami, czy zmagań Grace, które są mi aż nazbyt bliskie. Podczas lektury naprawdę mogłam ją zrozumieć i współczułam jej na każdym kroku. Prawda jest jednak taka, że Iosivoni jak żadna inna znana mi pisarka potrafi stworzyć postaci, z którymi bardzo łatwo złapać więź i wczuć się w ich losy. "First last song" polecam szczególnie osobom parającym się muzyką i będących trochę niepewnych swoich umiejętności - powieść naprawdę potrafi dać sporą dawkę inspiracji i motywacji do działania.