Figle i psoty Kaktusa i Skloty

"Figle i psoty Kaktusa i Skloty" autorstwa Agnieszki Gadzińskiej to kontynuacja przygód tytułowej bohaterki, którą miałam przyjemność poznać wraz z moją córką przy okazji wspólnej lektury książki pt "Sklota i reszta świata". Tak jak i w przypadku poprzedniej części, tak i tutaj mamy do czynienia ze zbiorem ośmiu opowiadań, których bohaterami są sześcioletnia Sklota, jej przyjaciele, młodsza siostrzyczka Tysia, a także kilku zwierzęcych pupili mówiących ludzkim głosem. I choć każda z historii zamieszczonych w książce opowiada o zupełnie różnych przygodach, to łączy je jedno - wszystkie one są ciekawe, bardzo wesołe i dają dowód na to, jak wielką wyobraźnią dysponują małe dzieci. Ich figlom i psotom nie ma końca, a każdy z pomysłów jest bardziej szalony i zaskakujący od poprzedniego.

Co tym razem czeka naszych przyjaciół? Sklota szukać będzie sposobu, aby na główce jej młodszej siostrzyczki było więcej włosków. A wszystko po to, by nieznośne kuzynki jej najlepszej przyjaciółki przestały szydzić z Tyśki. Całą paczką próbować będą dopomóc Frędzlowi, którego najprawdopodobniej dopadł kryzys wieku średniego. Czy pomocna okaże się farba do włosów pożyczona od mamy? Dzieci przygotowywać się będą na przyjście końca świata, o którym usłyszały od dorosłych - a ci, jak wiadomo, nigdy nie kłamią, więc to musi być prawda. Sklota wraz z Matyldą wypróbują przygotowaną przez siebie maseczkę na twarz, bo podobno tego typu zabiegi poprawiają kobietom urodę. Tylko czy aby na pewno? Papi stawi czoła groźnemu Adriankowi, którego boją się wszystkie młodsze dzieciaki w szkole, zaś Sklota i Matylda będą musiały znaleźć sposób na przechwalającego się Ignasia. To tylko część przygód, które czekają na bohaterów książki "Figle i psoty Kaktusa i Skloty". Znajdziemy tu również odpowiedzi na wiele pytań. M.in na to, co się stanie, kiedy chomik Marian okaże się być Marianną? Albo czy prawdą jest, że wszystkim gryzoniom brakuje piątej klepki (jak twierdzi kot Kaktus)?

Czytając kolejne opowiadania dzieci dowiedzą się, co oznaczają następujące związki frazeologiczne: "dać komuś w czapę", "przerobić kogoś na kaszankę", "być pasożytem", "nie dać sobie w kaszę dmuchać", "coś kogoś gryzie". Agnieszka Gadzińska pisze lekko, obrazowo, bardzo przystępnym językiem, dzięki czemu zapewnić was mogę, iż wasze dzieci nie będą miały problemu ze zrozumieniem czytanych im historii oraz płynących z nich nauk. Całość wzbogacają i dopełniają wielobarwne, szczegółowe, zabawne ilustracje autorstwa Artura Nowickiego. Książka stanowić może doskonały prezent dla dzieci w wieku od 5 do 8 lat. Naprawdę warto po nią sięgnąć. Oprócz dostarczenia dziecku rozrywki w formie ciekawych historii, nauczy je wielu potrzebnych mu w przyszłości rzeczy. Jako mama, z czystym sumieniem, polecam.

Moja ocena: 5/6

Dziecięce spojrzenie na świat

Czym jest kryzys wieku średniego? Co należy zabrać ze sobą na zbliżający się koniec świata? Gdzie się ukryć na czas tego wydarzenia? Czy czarownice istnieją? Jak obchodzić dzień matki z Ziemią? W jaki sposób poprawić humor psiakowi, który ma pchły? Jak (nie) należy korzysta z błotnych maseczek własnej produkcji? Dużo tych znaków zapytania… prawda? Jednak niech nikt się nie martwi, wszystkie odpowiedzi znaleźć można na kartach książeczki Figle i prosty Kaktusa i Skloty autorstwa Agnieszki Gadzińskiej. Oczywiście wszystko z dużym przymrużeniem oka, bo przecież w grę wchodzi dziecięce pojmowanie świata.

Sklota to rezolutna sześcioletnia dziewczynka, która ma głowę pełną zaskakujących pomysłów. Wprowadzając niektóre z nich w życie, przeżywa niesamowite przygody wraz ze swoim gadającym kotek Kaktusem, najlepszymi przyjaciółmi i ich zwierzętami.

Przyznam, że miałam lekkie obawy, kiedy wybierałam tę powieść dla swojej córeczki. W końcu to czteroletnia indywidualistka i nie wszystkie historie, które mi pasują, odpowiadają także i jej. Jakaż, więc była moja radość, gdy po przeczytaniu jednego opowiadania, Nadinka zażądała kolejnego. Tak po cichutku powiem, że sama byłam niebywale ciekawa, co też dzieci znowu wymyślą.

Każde opowiadanko napisane jest naprawdę lekkim stylem, ba! Można odnieść wrażenie, że relacjonuje je właśnie któreś z dzieci. To naprawdę spory plus, historia ma dzięki temu możliwość lepszego zapadnięcia maluchom w pamięć. No dobra, maluchom będzie to pasowało. Rodzicom już nie koniecznie, kiedy przyjdzie im w najmniej spodziewanym momencie tłumaczyć, czym jest w końcu ten kryzys wieku średniego. Znam to z autopsji kiedy to w czasie farbowania włosów mój kochany aniołek z diabelskimi różkami wyskoczył nagle z pytaniem, czy sama przechodzę przez taki kryzys, czy po prostu dbam o urodę. :P Wracając jednak do książeczki, każda historyjka uzupełniona jest ciekawymi i kolorowymi ilustracjami stworzonymi przez Artura Nowickiego. Dzięki temu, wszystko tworzy spójną całość cieszącą zarówno oczy jak i wyobraźnie słuchającego i czytającego :D.

Naprawdę polecam. Warto, chociażby po to aby się pośmiać, a tym samym sprawić, że przez chwilę poczujemy się jak dzieci patrząca na świat przez pryzmat różowych okularów :P.