Felix Ever After. Na zawsze Felix

Super książka, fajne zakończenie. Mega zwroty akcji 😍❤🏳️‍🌈

Żadna z dotąd przeczytanych książek nie wywołała we mnie aż tylu emocji jak "Felix Ever After. Na Zawsze Felix". Sama w sobie porusza bardzo ważny temat - tolerancji oraz akceptacji siebie. Felix nadal ma wątpliwości kim tak naprawdę jest, jego ojciec nadal się gubi w tym kim jest jego dziecko, nie za bardzo może się przekonać do tej zmiany pomimo wielu prób. Felix szuka odpowiedzi, próbuje odnaleźć samego siebie. Nigdy nie był zakochany, pomimo tego, że jego pełne imię to Felix Love. Zazdrości parom, które są razem szczęśliwe i publicznie okazują sobie miłość. Jednak, co jeśli miłość jest jeszcze bliżej niż się mu wydaje?

Na dodatek anonimowa osoba chcąc zranić Felixa rozwiesza w szkolnej galerii jego zdjęcia sprzed zmiany płci. Czy jedna decyzja może sprawić, że jego życie zmieni się o 180°?

Książka wzrusza, bawi, trzyma w napięciu. Niesamowity pomysł, genialnie przelany na papier. Zmienia pogląd na świat, daje poczucie bezpieczeństwa i zrozumienia - śmiało mogę przyznać, że jest to książka roku ;)

Ostatnio coraz częściej zdarza mi się sięgać po książki o takiej tematyce. Bardzo chciałabym zrozumieć osoby, które z pozoru są takie jak ja, choć ich natura zrobiła sobie mały kawał. Wierzę, że jest im ciężko przebywać w naszym środowisku. Nie wiem czemu ale z jakichś powodów nasze społeczeństwo dzieli ludzi na lepszych i gorszych, a przecież urodzili się z matki i mają takie same narządy jak my. Jedzą to, co my i mówią tak jak my. Czemu w takim razie ktoś nie potrafi ich tolerować? Wydaje mi się, że to w oceniających należy doszukiwać się wady, a nie w ludziach homoseksualnych, bo oni nas nie oceniają. Czy to ich wina, że są jacy są? Czy nie na tym polega wolność by być takim, jakim się jest?

Bardzo przeżyłam tą książkę, gdyż tytułowy Feliks nie miał łatwego życia. Los odebrał mu nie tylko swoją płciowość, ale i matkę za którą bardzo tęskni. Pisze do niej wiadomości, których nigdy nie wysyła z obawy przed jej odrzuceniem. Jej ojciec widzi kim jest i niby wyciągnął raz pomocną dłoń, jednak sam się nie przyznaje do tego co zrobił. Nie akceptuje faktu, że ma inne spojrzenie na świat i ludzi. Tym czasem sam Feliks cierpi niemiłosiernie, bo nie może być tym, kim tak naprawdę jest.

Bardzo wzruszył mnie moment, kiedy ON opowiada nam odkąd zaczął postrzegać siebie inaczej. To nie była jakaś fanaberia, czy wymysł małego dziecka, który chciał się przypodobać. On od początku o wszystkim wiedział, tylko nie potrafił tego ubrać w słowa. Wiele czasu zajęło mu przyznanie się do porażki, choć tak naprawdę nic złego nie zrobił. Nie jego wina, że urodził się nie w tym ciele, co powinien. Lecz czy znakiem tego był gorszy?

Książka wyzwoli w was wrażliwość i pomoże ujrzeć osoby homoseksualne w zupełnie innej perspektywie. Nie oceniajmy innych zanim ich nie poznamy, bo jeśli zmiana płci ma im pomóc żyć i być w końcu szczęśliwym, to czy powinniśmy w to ingerować?

Polecam sięgnąć po tą książkę, bo jest naprawdę nie tylko mądra, ale i piękna. Momentami wzruszenie przychodzi niespodziewanie i zaraz znika. Będą wzloty i upadki, ale potwierdza tylko teorię, że oceniamy to, czego nie rozumiemy...

Książka o niesamowitej przyjaźni o której można czytać i czytać. Taki typ powieści, że po przeczytaniu ostatniej kartki od razu czuć tęsknotę. Opowiada o akceptacji drugiej osoby i samego siebie, o smutku, stracie, porzuceniu, szczęściu i strachu. Felix Ever Arter jest moim zdaniem jedną z najbardziej wartościowych książek jaka pojawiła się w ostatnim roku.

Żaden z bohaterów książki nie jest idealny, co sprawia, że podczas czytania wydają się jak najbardziej ludzcy. Popełniają błędy, przepraszają i wyciągają wnioski. Pozycja ta powinna znaleźć się na liście obowiązkowych lektur szkolnych.

Czy można mieć na nazwisko Miłość i nie znać jej smaku? Jak odnaleźć się w świecie, który nie akceptuje tego, kim jesteś? A co gorsza… sam do końca nie wiesz, kto zerka na Ciebie z lustrzanego odbicia? Przed Wami recenzja niezwykłej książki młodzieżowej “Felix Ever After. Na zawsze Felix” od wydawnictwa We Need Ya!

Felix Love, cóż za ironia!

Poznajcie Felixa, chłopca, który nigdy dotąd się nie zakochał. Jest to całkiem ironiczne, zważywszy na to, że nosi ON nazwisko Love. Felix ma 17 lat, trudną historię rodzinną, mnóstwo życiowych wątpliwości i wielkie marzenie dostania się do college'u Browna - najbardziej elitarnej placówki akademickiej, o której wielu licealistów może tylko pomarzyć.

Jakby tego było mało, studia na prestiżowym amerykańskim uniwersytecie to niemały wydatek, a taty Felixa nie stać na wyprawienie syna do college'u. Presja związana z limitem miejsc oraz otrzymaniem stypendium spotyka się z wieloma innymi problemami naszego bohatera - odejściem jej matki, która postanowiła ułożyć sobie życia na nowo, wątpliwościami odnośnie swojej tożsamości płciowej oraz poczuciem marginalizacji.

Felix Love jest bowiem transpłciowym ciemnoskórym młodym mężczyzną, a tacy nie zawsze widziani są w społeczności, nawet tej queerowej, o czym wkrótce sam boleśnie się przekona…

Historia pewnej wystawy

Pewnego dnia na szkolnym korytarzy pojawia się okrutna wystawa zdjęć złożona ze zdjęć Felixa sprzed rozpoczęcia tranzycji. Na dodatek podpisana jego martwym imieniem (przyp. imieniem nadanym podczas urodzenia).

Niedługo po tym wydarzeniu na jego koncie na Instagramie pojawia się anonimowa wiadomość. Jej autor nie tylko przyznaje się do organizacji wystawy, ale też na wszelkie sposoby próbuje dotkliwie zranić Felixa.

Tak rozpoczyna się śledztwo mające na celu zdemaskowanie transfobicznego anonima.

Jako że nasz bohater ma już pewnego podejrzanego, postanawia założyć fikcyjne konto na Instagramie, a następnie podstępem zdobyć jego zaufanie. Celem jest poznanie jego sekretu, a następnie ośmieszenie go, by poczuł ból podobny do tego, który zadał. Co jednak gdy okaże się, że prawda leży tam, gdzie nikt jej nie dostrzegał?

Recenzja książki “Felix Ever After”

Książka Kacen Callender to wciągająca wyprawa do świata wewnętrznych rozterek, które nie pozostają ekskluzywne jedynie dla osób wpisujących się w podobny schemat, co nasz główny bohater. Powieść łączy w sobie elementy specyficzne, nawiązujące do dylematów, z którymi mierzą się osoby niewpisujące się w heteronormę z uniwersalizmem doświadczeń poszukiwania własnej tożsamości, miłości i akceptacji.

Dlaczego warto sięgnąć po ten tytuł? Przede wszystkim uważam, że jest to naprawdę dobra młodzieżówka, którą polecam nie tylko grupie docelowej. Bo choć lata nastoletnie dawno mam za sobą, w pełni mogłam rezonować z wieloma aspektami powieści.

Nawet jeśli nie wpisuję się w profil tożsamościowy głównego bohatera. Jest to bowiem książka nie tylko o doświadczeniach ciemnoskórej osoby queerowej, ale przede wszystkim o poszukiwaniu samego siebie w świecie pełnym sprzecznych oczekiwań.

Ponadto w procesie uświadamiania sobie istnienia wszystkich literek społeczności LGBTQ+, rzadko kiedy wychodzimy poza trzy pierwsze określenia. Osobista perspektywa autora, który jest ciemnoskórą niebinarną osobą transpłciową z pewnością ma niebagatelny wpływ na realizm postaci.

Jeśli zaś chodzi o polską wersję językową… Jestem wdzięczna Annie Brodzik za użycie dukaizmów w dialogach dotyczącej Bex, osoby niebinarnej, ponieważ wiele z nas nie wie jak właściwie tłumaczyć zaimki they/them w języku polskim.

Niemniej na koniec pisząc o autorze, tłumaczka ze względu na niebinarność Kacen Callender, postanawia używać zaimków zarówno męskich, jak i żeńskich. Warto jednak wspomnieć, że Kacen używa zaimków he/him oraz they/them. Nie zaś she/her.

I choć rozumiem próbę reprezentacji niebinarności w języku polskim, zabieg ten nie do końca uważam za słuszny. Uważam, że w przypadku znajomości stosowanych przez osobę zaimków, powinniśmy stosować właśnie je.

Niemniej jest to jedyny zarzut, jaki mogę mieć wobec tytułu. Książkę zdecydowanie serdecznie Wam polecam – bez względu na to, czy macie lat –naście, czy –dzieści. Mam również nadzieje na więcej powieści młodzieżowych w stylu “Felixa” na naszym rynku :)

Jest to książka, która ma swoje wady, ale i tak powiem, że jest genialna. Powiedziałbym nawet, że zasługuje na to, aby postawić ją bardzo wysoko na piedestale. Dlaczego? Ponieważ w genialny sposób porusza problematykę dotyczącą osób transpłciowych. Na takie osoby wylewa się wiadro hejtu, pomyj, a przecież są to ludzie, którzy mają uczucia. Może warto więc dać im spokój? Może warto powiedzieć, że mamy do czynienia z takimi samymi osobami, jak wiele innych? Uważam, że takie książki, jak ta, powinny być szeroko propagowane, aby nieść pomóc. Jestem jak najbardziej za takimi książkami i z całego serca je polecam.

„Nie wszyscy pragną miłości. Rozumiem to, wiesz? Ale ja chcę się zakochać, chcę być porzucony, chcę wkurzać się i rozpaczać, a potem znowu zakochać”, czyli o miłości i akceptacji słów kilka.

Felix Ever After to książka, która dwa lata temu przejęła na długi czas bookstagram. Mam wrażenie, że już chyba wszyscy ją czytali. Ja jakoś niespecjalnie wtedy miałam na nią ochotę. Dopiero teraz, gdy szał opadł, postanowiłam dać jej szansę. Powieść polecają Casey McQuiston (autorka Red, White & Royal Blue) czy też Becky Albertalli (autorka [Adres usunięty]. Simon oraz inni homo sapiens).

Felix Love nigdy nie był zakochany, a ironią losu jest nazwisko, które nosi. Desperacko chce się dowiedzieć, jak to jest kochać, i nie rozumie, dlaczego innym przychodzi to tak łatwo, a jemu nie. I mimo że jest pewien swojej tożsamości, wewnętrznie obawia się, że bycie czarnoskórym, queerowym, transpłciowym chłopakiem będzie przeszkodą do odnalezienia szczęśliwego zakończenia.

Kiedy ktoś anonimowo wysyła Felixowi transfobiczne wiadomości, zaraz po tym jak upublicznia jego zdjęcia sprzed korekty płci, Felix wymyśla plan zemsty. Jednak czekają na niego kolejne niespodzianki, a jedną z nich będzie uwikłanie w coś na pozór trójkąta miłosnego. Felix będzie musiał zmierzyć się z emocjami i wyruszyć w najtrudniejszą podróż swojego życia, aby odnaleźć samego siebie.

„Felix Ever After. Na zawsze Felix” to szczera i wielowarstwowa opowieść o tożsamości, zakochiwaniu się i odnajdowaniu miłości, na którą wszyscy zasługujemy.

Kacen Callender to autor uhonorowany nagrodami Stonewall i Lambda Award. Powieść „Felix Ever After. Na zawsze Felix” przyniosła mu sławę za sprawą pojawiających się w internecie opinii o niebanalności historii i świetnym przedstawieniu świata widzianego oczami transpłciowego bohatera. To opowieść o odkrywaniu siebie, przeciwstawianiu się nienawiści i o pierwszej miłości.

Na zawsze Felix to książka o poszukiwaniu własnej tożsamości, szukaniu miłości, walce z transfobią, a także o problemach rodzinnych i szkolnych. Kacen Callender nie boi podejmować się trudnych tematów — ukazuje rasizm i homofobię — z którymi wiele osób mierzy się na co dzień. Opowiada także o tranzycji — można naprawdę sporo się o niej dowiedzieć. Nasz główny bohater jest transpłciowych chłopakiem, który szuka miłości. Sądzi, że jego orientacja oraz kolor skóry utrudnia znalezienie drugiej połówki. Na domiar złego wylewa się na niego fala hejtu, kiedy to zostają opublikowane w sieci jego zdjęcia sprzed lat. Felix jest postacią, którą trudno polubić, ale warto pamiętać, że jest to nadal nastolatek, którym kierują hormony i który ma swojej głowie wiele problemów. Jednak czasami strasznie mnie rytował swoim zachowaniem, przez co nie do końca pałam do niego sympatią.

Felix Ever After to książka, która niesie ze sobą przesłanie i ma wartość edukacyjną. Myślę, że wiele osób powinno się z nią zapoznać, by uświadomić sobie, że każdy ma prawo być sobą. Ukazuje nienawiść i brak tolerancji w społeczeństwie, z którą codziennie mierzą się nie tylko nastolatkowie. Takich trudnych i ważnych tematów w tej książce jest co niemiara. Felix Ever After to bardzo wartościowa książka, po którą warto sięgnąć — pokazuje obraz społeczeństwa LGBTQIA+ i wyzwania, z jakimi się mierzą. Oprócz tego nie brak tutaj humoru i typowo młodzieńczych problemów.

"Felix Ever After. Na zawsze Felix" jest książką głównie o szukaniu i akceptowaniu siebie. Ale i jednocześnie walce o swoje prawa.

Felix Love jest transpłciowym chłopakiem, który wiedzie normalne życie w Nowym Yorku. Uczył się na studia i spędzał czas ze swoim najlepszym przyjacielem. Jednak tylko do pewnego momentu. Pewnego dnia trafia na osobę, która w anonimowy sposób zaczyna go obrażać.

"Czasami łatwiej jest przyjmować ból i odrzucenie niż miłość i akceptację."

[Współpraca reklamowa @weneedyabooks @wydajenamsie ]

Byłam ciekawa tej książki od dawna i nie będę ukrywać, że miałam wobec niej określone wymagania. I z czystym sercem mogę napisać, że historia Felixsa mnie nie zawiodła. Ale i również mnie niczym nie zaskoczyła.

Pozycja jest napisana w bardzo prosty, ale i jednocześnie dający do myślenia sposób. Fabuła nie wyróżnia się niczym szczególnym. Jednak moim zdaniem w niej główną rolę odgrywają przemyślenia Felixsa. A przede wszystkim fakt, że czymś normalnym jest mieć wątpliwości. Zostały one przedstawiony w dobry sposób, w szybko dało się zrozumieć, z czym boryka się osoba bohaterska, i że na pewno nie jest to dla niej łatwe.

Urzekła mnie kreacja bohaterów. Nie są oni idealni. Mają swoje rozterki większe i mniejsze. Popełniają błędy. I pokazują, że nawet najszczęśliwsza osoba może sprawiać tylko złudne wrażenie, ponieważ lepiej jest udawać niż pokazać światu prawdę. Każdy na swój sposób się czymś wyróżniał, co ułatwiło ich polubienie i zapamiętanie.

“Nie wszyscy pragną miłości. Rozumiem to, wiesz? Ale ja chcę się zakochać, chcę być porzucony, chcę wkurzać się i rozpaczać , a potem znowu zakochać.”

Jednym z elementów, który mnie urzekł, była pasja bohaterów. W głównej mierze były to przeróżne dziedziny sztuki. Jak malowania obrazów czy robienie zdjęć. I niby to nie było nic nadzwyczajnego. Ale właśnie to przez sztukę najlepiej poznaje się drugą osobę. Przez nią można odczytać głęboko skrywane emocje, których nie ma odwagi ujawnić światu osobiście. I to moim zdaniem jest piękne.

Recenzja viksa_books

[współpraca barterowa @weneedyabooks ]

“Czasami łatwiej jest przyjmować ból i odrzucenie niż miłość i akceptację.”

Felix Love nigdy nie był zakochany, a ironią losu jest nazwisko, które nosi. Desperacko chce się dowiedzieć, jak to jest kochać, i nie rozumie, dlaczego innym przychodzi to tak łatwo, a jemu nie. I mimo że jest pewien swojej tożsamości, wewnętrznie obawia się, że bycie czarnoskórym, queerowym, transpłciowym chłopakiem będzie przeszkodą do odnalezienia szczęśliwego zakończenia. Kiedy ktoś anonimowo wysyła Felixowi transfobiczne wiadomości, zaraz po tym jak upublicznia jego zdjęcia sprzed korekty płci, Felix wymyśla plan zemsty. Jednak czekają na niego kolejne niespodzianki, a jedną z nich będzie uwikłanie w coś na pozór trójkąta miłosnego. Felix będzie musiał zmierzyć się z emocjami i wyruszyć w najtrudniejszą podróż swojego życia, aby odnaleźć samego siebie.

” Świadomość, że istnieją ludzie, którzy mnie nienawidzą, którzy chcą mnie skrzywdzić, chcą usunąć moją tożsamość, chociaż mnie nie znają i nie rozumieją - tak samo jak ci, którzy nienawidzą mnie za kolor mojej skóry - doprowadza mnie do wściekłości, ale też zwyczajnie boli.”

"Felix Ever After" to powieść o queerowym, transpłciowym chłopaku, który zmaga się z codziennym hejtem oraz walką we własnym wnętrzu. Porusza ona bardzo ważne tematy zarówno tolerancji, poszukiwania miłości, jak i (chyba najważniejsze) odnalezienia samego siebie. Ta książka jest po prostu cudowna. Jak tylko ją zaczęłam to wiedziałam, że muszę przeczytać do końca. Mieszanka tak intensywna, doprawiona genialnymi dialogami. Książka bardzo trzyma w napięciu, już nie wspominając o plot twistach, których nie da się przewidzieć. Jest napisana w bardzo prosty i przyjemny sposób, a co za tym idzie, trudno się od niej oderwać. Mówiąc zupełnie wprost Felix Love tak strasznie mnie irytował, że myślałam, że to kompletnie zepsuje mi lekturę. Jednak zmiana jaka zachodzi w głównym bohaterze jest niesamowity. W książce są poruszone bardzo ważne kwestie, a jednocześnie postacie stworzone przez osobę autorską są niesamowite nie są płaskie, ich charaktery są złożone, kierują się jakimiś motywacjami, ich działania nie biorą się z niczego, jednocześnie potrafią zrozumieć swoje błędy i uczyć się na nich. Naprawdę jestem pod dużym wrażeniem tego jak zostały stworzone postacie w tej książce, bo to też dzięki nim książkę czytało mi się naprawdę świetnie. Tematy poruszone w książce są niezwykle ważne. A to co chyba najbardziej mi się spodobało to temat uczuć i pokazanie jak skomplikowane mogą one być, jak czasami wiele czasu zajmuje nam zrozumienie swoich własnych uczuć, a przez to zrozumieć siebie i innych. Od tej książki wprost nie można się od niej oderwać. No co tu dużo mówić, jestem zachwycona. Pióro autorki niezwykle przypadło mi do gustu! Jest bardzo przyjemne i lekkie, bardzo szybko czyta się treść i totalnie jesteśmy wciągnięci w tą historię przez co nie chcemy odkładać jej na później. Przepadłam dla tej historii, dla tych bohaterów i dla tej fabuły, która gołym okiem widać, że została dopracowana i dopięta na ostatni guzik.

“Nie wszyscy pragną miłości. Rozumiem to, wiesz? Ale ja chcę się zakochać, chcę być porzucony, chcę wkurzać się i rozpaczać, a potem znowu zakochać.”

,Felix ever after. Na zawsze Felix" to pełna ciepła, miłości, zrozumienia i akceptacji powieść o tym, że możemy być, tym kim tylko chcemy. Mamy prawo zastanawiać się nad naszą orientacją czy płcią, ile tylko chcemy, a możemy też zmieniać zdanie. To jest powieść, którą każdy powinien kiedykolwiek przeczytać, bo jest ważna i po prostu potrzebna dla każdego.

Jestem pod wielkim wrażeniem, W jaki sposób osoba Autorska tej książki Przekazała nam Tyle sprzecznych emocji.

Miłość, nienawiść gniew, ale również zrozumienie I poczucie własnej wartości.

Bardzo przyjemna, Ale również potrzebna, iż porusza dzisiejszą trudną tematykę trans płciowości

Dzięki niej dużo dowiedziałam się o osobach trans płciowych, innej orientacji oraz z jakimi problemami mogą się spotykać na co dzień.

Wydawało mi się, że może być to dobra książka, lecz nie spodziewałam się, że skradnie moje serce. Bohaterów pokochałam od pierwszych stron. Przyznam, że Ezra (przyjaciel Felixa) stał się jednym z moich ulubionych bohaterów Literackich.🤭

Oczywiście nie pomijając innych postaci, bo każdy z nich miał w sobie coś, co go wyróżniało od reszty. Sam Felix jest dość nietuzinkowy i dobrze wykreowany, i pewnie jest to jeden z powodów, dlaczego tak dobrze czytało się jego historię.

Naprawdę dobra młodzieżówka, poruszająca ważne tematy, jednak przedstawione w lekki sposób, przez co szybko i przyjemnie czytało się kolejne strony.

Tak naprawdę nie umiem wskazać momentu, gdzie książka by mnie nudziła, a to mnie upewnia w moim przekonaniu, iż jest to jedna z najlepszych młodzieżówek, jakie czytałam.

Polecam

"Felix ever after. Na zawsze Felix" to genialna książka napisana przez Kacen Callender.

Swego czasu było o niej bardzo głośno i już wtedy wiedziałam, że prędzej czy później muszę poznać tę książkę, szczególnie, że zbierała wiele pozytywnych opinii. Obecnie, gdy jestem już po lekturze mogę podpisać się pod nimi obiema rękami.

Felix to osoba transpłuciowa, która podjęła się tranzycji. Dużym wsparciem okazał się ojciec, który pomógł mu finansowo, jednak Felix czuję, że nie do końca zaakceptował go jako syna, bo nigdy nie używa jego imienia, a zdarza się nawet, że stosuje niewłaściwe zaimki. Matka natomiast zostawiła rodzinę i wyjechała ułożyć sobie życie na nowo... Na domiar złego dzieją się rzeczy, które dodatkowo utrudniają Felixowi funkcjonowanie. Ktoś w szkole rozwiesza jego zdjęcia sprzed tranzycji i podpisuje je jego dawnym imieniem. Chwilę później wysyła mu niepokojące wiadomości.. Felix wraz z przyjaciółmi próbują dojść do tego, kto mógł to zrobić..

Kolejnym ważnym tematem w tej książce jest poszukiwanie miłości i własnego "ja". Muszę przyznać, że bardzo poruszyła mnie ta książka. Jestem pełna podziwu dla Felixa i bardzo mu współczuję, a jednocześnie podziwiam za odwagę i siłę do walki o własne ja. Los wielokrotnie rzucał mu kłody pod nogi, a on potrafił otrzepać kolana i brnąć do przodu.

"To trochę tak, jakbym specjalnie szukał bólu i cierpienia, bo łatwiej było żyć z przekonaniem, że chociaż pragnę miłości, nie jestem kimś kto na nią zasługuje " 😭

Zdecydowanie polecam tą książkę. Ja sama wyciągnęłam z niej bardzo dużo, poznałam pojęcia, których wcześniej nie słyszałam. Poza tym uważam, że może być ona ogromnym wsparciem dla osób zagubionych, które próbują odnaleźć siebie.

„ – Czytaliście taki artykuł o tym, czy kobiety mają w ogóle jakąś wartość, jeśli nie wyjdą za mąż i nie urodzą dzieci? – pyta Austin.

– Przynajmniej raz dziennie natrafiam na coś, po czym zastanawiam się, czy z ludźmi hetero wszystko jest w porządku.

– No i był też artykuł o tym, że przez seriale queer ludzie robią się homo.

– Bez kitu, aż do zeszłego roku nie widziałam ani jednego serialu z homoseksualistą i jakoś nie jestem hetero – odzywa się Leah.

– To nie przez seriale ludzie robią się homo – mówi Austin. – Po prostu przez nie ludzie zdają sobie sprawę, że to w ogóle… no nie wiem, możliwe. Zupełnie jakby nam zrobili prawie mózgu w dzieciństwie, żebyśmy myśleli, że musimy być hetero.

– Hetero mówią, że naszym celem jest robienie z ludzi homo – zauważa Marisol – a sami na siłę łączą przedszkolaków w pary i zachwycają się, jakie to urocze i że na pewno kiedyś wezmą ślub. Poważnie.”

Felix Love jest czarnoskórym, queerowym, transpłciowym chłopakiem. Jak na ironię, nigdy nie był zakochany. By podnieść swoje kwalifikacje i dostać stypendium w wymarzonym college’u, wraz z najlepszym przyjacielem Ezrą uczęszczają na letni kurs, gdzie pracują nad swoimi obrazami. Pewnego dnia na szkolnym korytarzu ktoś wywiesza zdjęcia Felixa sprzed korekty płci podpisane jego dawnym imieniem. W dodatku ktoś zaczyna wysyłać do niego transfobiczne wiadomości na Instagramie. Felix ma pewne podejrzenia, kto może być ich autorem i zaczyna myśleć nad zemstą.

Kochani ludzie, jaka ta książka jest WAŻNA! Opowiada o tolerancji, jej braku, poszukiwaniu własnej tożsamości oraz problemach w jej znalezieniu, potrzebie szufladkowania i jej niechęci, jest o zrozumieniu i jego braku, o przyjaźni, miłości w każdej możliwej odmianie, o nienawiści. O potrzebie bycia ważnym, zauważonym, kochanym. Jest o życiu, które jest tak skomplikowane, jak tylko się da.

W „Felix ever after” nie znajdziecie porywających zwrotów akcji i fabuły pędzącej na łeb, na szyję. Trzonem tej pozycji są rozmowy i myśli kłębiące się w głowie Felixa. Jednak są tak emocjonalne, tak dobre i wartościowe lub toksyczne, że żadne wybuchy i fajerwerki nie będą Wam potrzebne. Zapewniam Was.

Uwielbiam to, w jaki sposób możemy wejść wgłąb Felixa i zrozumieć, co czuje, mimo że jemu samemu ciężko jest opowiedzieć o tym Ezrze (Ezrowi?), tacie, Bex i innym. Szczerze mówiąc, z wieloma sprawami, nad którymi Felix rozmyśla lub nie potrafi sobie z nimi poradzić, jestem w stanie się utożsamić. Nie spodziewałabym się, że ten bohater będzie mi tak bliski, mimo oczywistych różnic.

Kilkukrotnie musiałam wstrzymać oddech, ponieważ wydarzyło się coś mocnego. Wpadałam w panikę razem z Felixem, czułam ten sam ból i niedowierzanie, ten sam stres. Gdzieś przeczytałam, że Felix jest egocentryczny, ale nie zgadzam się z tym. To fajnie, że walczył o siebie i za wszelką cenę chciał zrozumieć to, kim jest. Bo kto z nas tego nie chce? W dodatku przez większość życia cały świat traktował go, jak dziewczynę, więc tym lepiej, że chłopak tak zaciekle walczył o siebie. Gdybym to ja dostawała tak chamskie wiadomości, jak on, na pewno nie wdawałabym się dyskusję, wiedząc że nie warto karmić trolla. Jednak rozumiem potrzebę Felixa, by wytłumaczyć tej osobie, że się myli.

W książce było sporo ckliwych momentów, bohaterowie płakali albo histeryzowali, czy po prostu wychodzili. Podobało mi się to, że postaci wykazywały tyle emocji, tyle uczuć i próżno w tej książce szukać osób, które pozostają niewzruszone. Dzięki temu miałam wrażenie, że czytam o prawdziwych ludziach, a nie przerysowanych postaciach fikcyjnych. Dodam jeszcze, że ich nastrój się udzielał – też chciałam krzyczeć i płakać!

Bardzo polubiłam Ezrę i to, w jaki sposób na każdym kroku bronił Felixa. Polubiłam Declana, wiele zyskał przy bliższym poznaniu. Polubiłam Bex, osobę niebinarną, które starało się pomóc Felixowi od samego początku. Nie powiem Wam jednak, kogo nie lubię, bo musiałabym zaspoilerować dlaczego…

Jeśli jeszcze nie do końca kumacie temat transpłciowości, ta książka może rozjaśnić Wam wiele kwestii. Sprawy fizyczne, psychiczne, pewność i wątpliwości osób trans. Ja wyciągnęłam z niej naprawdę sporo.

W mojej pozytywnej ocenie nawet nie chodzi o to, czy książka była ciekawa, dobrze napisana, czy po prostu fajna, ale właśnie o to, jak JEST POTRZEBNA. Cytując dedykację osoby autorskiej: Dla młodych osób trans i niebinarnych. Jesteście piękni. Jesteście ważni. Jesteście idealni.

2.5 / 5 ☆

Felix Love to ciemnoskóry, transpłciowy chłopak, który nieustannie dąży do odnalezienia swojej miłości i zrozumienia jak wygląda to uczucie. Jednocześnie rywalizuje ze swoim odwiecznym wrogiem – Declanem Keane’em o wymarzone miejsce na uczelni. Całe życie Felixa wywraca się do góry nogami, gdy ktoś upublicznia stare zdjęcia chłopaka. Zrozpaczony, a zarazem gotowy do zemsty postanawia odnaleźć sprawcę i się na nim odegrać. W przypływie tych wszystkich wydarzeń, los Love’a okazuje się przewrotny i po drodze napotyka wiele przeszkód. Jak potoczy się dalsza historia bohatera?

Przyznam szczerze, że „Felix Ever After” to książka, której zdecydowanie stawiałam za wysokie oczekiwania. Z bólem serca przyznam, że się zawiodłam. Ma ona wielu swoich zwolenników i w pełni to rozumiem, ponieważ jest naprawdę wartościową młodzieżówką.

Fabularnie książka mnie nie poruszyła, ani zachwyciła. Akcja nie była porywająca, a wręcz działa się w powolnym tempie. Rzeczą, która mnie jednak intrygowała było wplatanie elementów sztuki. Doceniam również poruszone tematy transfobii, odkrywania własnej tożsamości płciowej i samego siebie.

Bohaterowie nie należeli do moich ulubionych postaci, ponieważ byli w pewnym sensie odlegli i irytujący. Nie wytworzyłam z nimi żadnej więzi, a tytułowy Felix mnie nie urzekł. Podziwiam go jednak pod kątem drogi, jaką musiał przejść.

Styl pisarski Kace Callender mogę ocenić za wyjątkowo lekki i przyjemny, dzięki czemu książkę czytało się wyjątkowo szybko. Może momentami występowało „młodzieżowe” słownictwo, ale wyraźnie mi nie przeszkadzało. Przyznam jednak, że potrafiłam pogubić się w smsach bohaterów.

„Felix Ever After” to książka, która okazała się „nie moja”, ale z pewnością jest ona wartościową młodzieżówką z gronem swoich zwolenników.

Książka ta posiada ciekawą fabułę, poszerzającą wiedze o osobach LGBT+ oraz osobach niebinarnych. Przedstawia świat z ich punktu widzenia. Poznajemy problematykę dysforii płciowej pośród młodych osób. Książka pokazuje prawdziwe realia teraźniejszej młodzieży w tym prześladowania w wyniku homofobii i transfobii. Opowieść zafascynowała mnie już od pierwszych chwil, warta jest przeczytania, szczególnie przez osoby młode oraz zmagające się z problemami odczuwania siebie, swojej płci lub orientacji.

Książka ta w piękny sposób opowiada o odkrywaniu siebie. Towarzysząc Felixowi, możemy zobaczyć, jak czują się osoby takie jak on. Natura nie ułatwia osobom trans życia. Zmiana płci nie jest jedynym problemem głównego bohatera. Musi ON uporać się z utratą matki, która opuściła jego i jego tatę na rzecz innej rodziny. Ponad to Felix staje się ofiarą prześladowania, przez co ukazuje się jego prawdziwy charakter. Warto jest też zaznaczyć, że bohater jest ciemnoskóry. Można by powiedzieć, że jego osoba sama wręcz prosi się o kłopoty. Nie jest to wina Felixa, jednak to ON musi zmagać się z problemami.

Podoba mi się to, że żaden bohater tej książki nie jest idealny. Treść i przesłanie jest przedstawione w przystępny sposób. Moje emocje, które odczuwałam, kiedy czytałam, szybko się zmieniały- ze wzruszenia przechodziłam w radość, aby później się zdenerwować.

Natomiast nie spodobało mi się to, że pojawiło się dużo trudnych informacji dotyczących orientacji. Jako osoba nie siedzącą, aż tak bardzo w temacie, niekiedy nie mogłam zrozumieć o co chodzi, ponieważ nie było to tłumaczone na bieżąco. Dlatego też nie raczej nie polecam czytać tej książki młodszej młodzieży, ani osobom, które nie znają bardzo dużej ilości orientacji seksualnych.

Ogromnie podoba mi się kolorystyka oraz sposób wydania Felixa. Okładka jest bardzo kolorowa oraz przyjazna, aż chce się po nią sięgnąć.

Sama historia całkowicie mnie zaskoczyła i rozwaliła na łopatki. Bardzo zdarza się, żebym się rozpłakał przy książce, albo w oczach pojawiły mi się łzy. Autorka ma w swoim stylu coś takiego, że od razu trafia w czytelnika. Czułem, że doskonale rozumiem co czuje Felix i myślę, że nawet osoby nie podważające swojej tożsamości płciowej mogą/mogły oraz będą mogły wczuć się w uczucia głównego bohatera. Już po kilku pierwszych stronach łzy stały mi w oczach i z całych sił powstrzymywałem się od płaczu.

Pierwszy raz rzeczywiście potrzebowałem przerw od książki, po przeczytaniu dwóch rozdziałów byłem wręcz emocjonalnie wykończony i mimo uczucia głodu „co dalej” musiałem ją odłożyć na jakiś czas. Wczułem się w tą historię tak bardzo, że nie raz byłem wkurzony, miałem ochotę krzyczeć, albo kimś potrząsnąć. Nawet nie wiedziałem jak bardzo tęsknie za książką, która wywoła, aż tyle emocji.

Raczej nie muszę, ale i tak powiem wam, że jestem totalnie zakochany w Ezrze oraz Felixie no oni są przewspaniali, a to jak ze sobą kontrastują oddaje to jak zwykle wyglądają przyjaźnie. Na pewno jeszcze sięgnę po tą książkę.

Felix Love to chłopak, który nigdy się nie zakochał. Ma swoje problemy, próbuje dostać się na wymarzone studia i mieszka w niewielkim mieszkaniu w Nowym Jorku wraz ze swoim ojcem. Wszystko zaczyna się pogarszać, kiedy ktoś próbuje zrobić z jego życia piekło.

Książka naprawdę jest darem od autora. Porusza bardzo ważne problemy ludzi trans, mówi o nienawiści między ludźmi LGTBQIA+, o rodzicach, którzy porzucają swoje dzieci, o problemach licealistów. Podczas czytania naprawdę możemy poczuć, że czytamy o różnych doświadczeniach samego autora.

Książka również dotyka problemów ludzi bogatych i biednych. Pokazuje, że bogaci również mogą mieć problemu, nawet jeśli wyglądają jakby żyli w pałacu. Książka mówi o tym, że warto słuchać siebie nawzajem, żeby nie oceniać po okładce i żeby po prostu próbować zrozumieć drugiego człowieka.

Podczas czytania śmiejemy się, płaczemy, wstrzymujemy oddech. Felix jest osobą, której nie da się nie lubić. Książka pokazuje go jako osobę, które popełnia błędy, ale również potrafi się na nich uczyć. Autor nie robi z niego idealnego człowieka tylko dlatego, że jest trans. Pokazuje, że Felix potrzebuje szacunku i miłości, ale jest normalnym człowiekiem. Po prostu pokazuje, że wszyscy jesteśmy równi i nie ma znaczenia jaki mamy kolor skóry, kogo kochamy. Książka jest po prostu piękna.

"(...) Czy sztuka nie jest kawałkiem duszy twórcy? Jeśli artysta jest skończonym palantem, to czy to nie oznacza, że inspiruje nas zło w jego pracach?"

Przyznam, że byłam bardzo ciekawa tej książki już od dłuższego czasu i od razu powiem, że się nie zawiodłam. "Felix Ever After" to nietuzinkowa lektura, która powinna być "must read" każdego młodego, dorastającego człowieka, który próbuje zrozumieć kim jest i kim chce być. Ta powieść pokazuje, że dorastanie, odkrywanie siebie nigdy nie było i nie będzie łatwe, że będziemy popełniać błędy, robić głupoty i ranić najbliższych, ale inaczej po prostu nie da się tego zrobić, a cały ten proces jest sto razy trudniejszy gdy okazuje się, że nie pasujesz do tzw. utartych schematów. Jeżeli chodzi o samego Felixa to bohater, którego mało kto polubi, jego egoistyczne zachowanie jest odpychajace, jednak ma wrażenie, że wynika one z niepewności i strachu, bo często jest tak, że gdy się czegoś boimy, gdy ogarnia nas lęk, to atakujemy i to najczęściej na oślep. I moim zdaniem jest to bardzo dobry zabieg, bo my czytelnicy, nie musimy się utożsamiać, ani nawet lubić bohaterów książek, przede wszystkim mamy im wierzyć, czuć, że są autentyczni, a w przypadku Felixa właśnie tak jest. Jestem przekonana, że ta na wskroś prawdziwa i współczesna historia trafi do wielu młodych ludzi.

bardzo wartościowa i wązna pozwala zrozumieć problemy osób transpłciowych i nie heteroromatywnych polecam

Życie książkoholika nauczyło mnie jednego: by zawsze brać poprawkę na to, czym zachwycają się blogerzy książkowi - ich polecenia i gust nie zawsze pokrywają się z moim, więc teraz zawsze mam to na uwadze. Kiedy jednak dowiedziałam się i gdy później czytałam te wszystkie zachwyty na temat Felixa, nie mogłam się oprzeć. Musiałam poznać tę historię i sprawdzić, czy i ja będę mogła przypisać się do grona jego fanów. Czy tak się wydarzyło? O tym przeczytacie poniżej.

Felix jeszcze nigdy nie był zakochany i nie czuł tych słynnych motylków w brzuchu. Bardzo chciałby dowiedzieć się, co znaczy kochać i być kochanym przez drugą osobę. Choć jest pewien swojej tożsamości, to jednak boi się, że fakt, iż jest czarnoskórym, transpłciowym chłopakiem może stanąć mu na drodze do szczęścia. Pewnego dnia ktoś zaczyna wysyłać mu transfobiczne i hejterskie wiadomości, a później upublicznia stare zdjęcia Felixa – jeszcze z czasów przed tranzycją. Felix postanawia na własną rękę dowiedzieć się, kto stoi za tym wszystkim. Niespodziewanie jednak zostaje wplątany w prawdziwy, miłosny trójkąt.

Główny bohater, tytułowy Felix zasługuje tutaj na szczególną uwagę. Wiem, że uważany jest ON za dość antypatyczną postać, której nie da się lubić. O dziwo, mnie się to udało, a bohater ten rozbudził we mnie naprawdę ciepłe uczucia. Rozumiałam jego zachowanie i jego reakcje na pewne rzeczy. Popełnił ON kilka błędów, to fakt, ale też to czyni go bardziej ludzkim i rzeczywistym bohaterem – niech pierwszy rzuci kamieniem ten, kto nigdy nie popełnił w życiu żadnego błędu. No właśnie.

Na drugim miejscu pragnę wspomnieć Ezrę, czyli najlepszego przyjaciela Felixa. Tego bohatera również mocno polubiłam i uważam go za uroczego, przekochanego chłopaka, który dla swojego przyjaciela byłby gotów zrobić wszystko. Był ON również przeciwieństwem Felixa – Ezra to prawdziwy wulkan energii, jaką tylko ekstrawertyk może posiadać. Myślę, że z tego też względu go polubiłam.

Pióro Kacen Callender jest bardzo dobre, dzięki czemu lektura tej pozycji była dla mnie przyjemnością, była lekka i po prostu mile spędziłam przy niej czas. Oczywiście, miejsce znalazło się tutaj i dla poważnych tematów, które zdominowały całą powieść. Wątek tranzycji oraz transfobii, gdzie ta druga obecna jest właściwie w całym społeczeństwie (niestety), poruszył mnie i sprawił, że zaczęłam patrzeć na ten temat zdecydowanie inaczej. Dzięki tej książce mogłam poznać odczucia tych osób, które przeszły przez ten proces – a to też dzięki Kacen, któr_ sam_ jest po zabiegu tranzycji i chce dzielić się z innymi swoimi przeżyciami.

Jestem niesamowicie wdzięczna za to, że ten tytuł ukazał się w Polsce. Dzięki temu wiele osób, które znajdują się w podobnej sytuacji, co Felix, będą mogły poczuć się choć trochę wsparte na duchu. Sama też chciałabym skierować dwa słowa w stronę wszystkich osób LGBT+: jesteście najlepsi!

Jak widać więc, mogę śmiało przypisać się do grupy fanów tej książki oraz twórczości Kacen Callender. Jeśli Wy zastanawiacie się, czy ta powieść jest dla Was - spróbujcie i się przekonajcie sami. Być może i Was Felix chwyci za serce i sprawi, że nie będziecie mogli o nim zapomnieć.