Fear Agent. Tom 4

Jak na zbiór krótkich komiksowych novel przestało, mamy tutaj do czynienia z historiami stworzonymi przez wielu różnych artystów. Różni scenarzyści i rysownicy, w tym również sam Remender. Na kolejnych stronach albumu fani serii będą mogli zobaczyć kosmiczną akcję w wykonaniu między innymi: Chrisa Burnhama (Batman), Erica Nguyena (Halo), Rafaela Albuquerquea (Amercian Vampire), Kierona Dwyera (XXXombies), Francesco Francavilla (Archie), Ivana Brandona (VS).

Każdy z twórców specjalizuje się w trochę innym komiksowym klimacie. Dzięki czemu stworzone przez nich historie potrafią być na swój sposób wyjątkowe. Nie są to jednak opowiadania, które mogłyby błysnąć jakąś głębią czy niezwykłą ambitnością. Wszystkim im przyświecał bowiem tylko jeden cel – opracowanie opowiadań nasyconych gigantyczną dawką akcji i humoru (często rubasznego). Pod tym względem spisali się oni doskonale i potrafią wywołać na twarzach miłośników przygód tytułowego Fear Agenta szczery uśmiech zadowolenia. Ponadto naprawdę nieźle poradzili sobie oni z nawiązaniami do korzeni serii i odniesieniami do spaghetti westernów, horrorów czy znanych popkulturowych dzieł. Tego typu smaczków jest tutaj naprawdę sporo i wiele przyjemności czytelnikowi sprawia ich wyłapywanie.

Krótkie historie z dość lekką narracją w większości przypadków napisane są w taki sposób, aby nie odnosić się bezpośrednio do podstawowej serii (głównie są to początkowe przygody bohatera). Dzięki temu teoretycznie po album może sięgnąć każdy, nawet jeśli nie miał jeszcze okazji prześledzić losów Fear Agenta. Raczej jednak tytuł polecałbym doświadczonym fanom cyklu. Tylko oni będą wstanie, w pełni docenić jego widowiskowo-humorystyczną otoczkę i najlepiej zrozumieją niektóre żarty/nawiązania.

Mix scenariuszowy wiąże się również z odmiennymi oprawami graficznymi poszczególnych rozdziałów. Stylistyka prac jest na tyle duża, że naprawdę każdy powinien znaleźć tutaj coś dla siebie, co mocno przykuje jego uwagę. Mnie osobiście mocno urzekły rysunki autorstwa Erica Powella i Kierona Dwyera. Pierwszy z artystów postawił tutaj na bardziej mroczny i surowy klimat prac, drugi poszedł w stronę żywego cartoonowego stylu. W obu przypadkach świetnie udało im się oddać klimat opowieści i jej dynamikę.

WHO YOU GONNA CALL? FEAR AGENT!

Kolejna seria od Non Stop Comics dobiegła właśnie końca. Tym razem spotkało to „Fear Agenta”, jeden z ciekawszych tytułów science fiction w ofercie wydawcy i na pewno jedna z najlepszych serii Remendera. Co prawda główna opowieść swój finał znalazła w poprzednim tomie, jednak coś jeszcze zostało do dodania. I to coś jest równie udane, jak dotychczasowe tomy serii i warto jest po nie sięgnąć, nawet jeśli zmieniła się odpowiedzialna za całość ekipa.

Gdy kosmici zagrażają, kogo wezwiesz? Wiadomo! Fear Agentów! Czyli Heatha Hustona, który co prawda do butelki zagląda, ale z wrogami radzić jeszcze sobie potrafi. Gotowi poznać nowe przygody Agentów Strachu?

„Fear Agent” lubię za to, za co lubię większość komiksów Remendera – czyli za sentyment do rozrywkowej fantastyki rodem z lat 80. i 90. XX wieku. Czego zresztą twórcy tu nie nawrzucali! „Gwiezdne wojny” spotykają tu marvelowskie eventy, „Agenci w Czerni” zderzają się z „Pogromcami duchów”, gdzieś w to wszystko wkracza James Bond, ale pomieszany tu i ówdzie z bohaterami klasyki kina akcji. I, o dziwo, wszystko to okazało się naprawdę udane. Mało oryginalne, pozbawione ambicji, a jednak udane.

No dobrze, ale skoro wszystkie – no prawie – zeszyty głównej serii znalazły się w trzech wydawanych dotychczas tomach (bo znalazły), to co czeka nas w czwartym? Przecież opowieść jest już zakończona. To fakt, niemniej mamy jeszcze np. „Tales of the Fear Agent”, które rozwijają uniwersum i pominięte pojedyncze opowieści z poprzednich części (numery 11 i 16) i to właśnie trafiło teraz w nasze ręce. A jakie są to historie? Takie, jak cała dotychczasowa seria, udane i… No właśnie.

Twórcy za cel obrali sobie, by zaserwować nam dynamiczną, pełną akcji i szybkiego tempa kosmiczną opowieść rozrywkową. Remender nie udaje, że chce zrobić odkrywcze czy ambitne dzieło, stawia na dobrą zabawę i dokładnie to dostajemy my. Tempo jest szybkie, ale nieprzesadnie, bo dialogów też jest tu sporo. A całość przy okazji bywa i klimatyczna, i nastrojowa. I świetnie zilustrowana, chociaż w tym tomie więcej jest różnorodności i bardzo dobrze wydana.

Słowem podsumowania, sympatyczna rozrywka. Bardziej dla koneserów klimatów kinowej fantastyki lat 80. i 90. XX wieku, a w szczególności kina nowej przygody. Ma jednak swój własny charakter i sznyt i może spodobać się także tym, którzy za podobnymi dziełami nie przepadają. Bo Remender dobrze bawił się tworząc tą serię, a zabawa ta udziela się nam. Szkoda więc, że to już koniec, ale przynajmniej mogliśmy cieszyć się tą historią po polsku i to należy docenić.