Fałszywa przyjaciółka

*współpraca reklamowa*

Nie zdajemy sobie sprawy jak niedoceniane i pomijane są książki debiutujących czy mniej znanych autorów. Kiedy Pani Katarzyna skontaktowała się ze mną z prośbą o recenzję, zgodziłam się od razu po przeczytaniu opisu. To książka obyczajowa opowiadająca o trudnej rzeczywistości, z którą wielu musi się zmagać.

Opisana historia przybiera kształt czegoś na kształt rachunku sumienia. Poznajemy opowieść o kobiecie, która z pozoru ma wszytko, bogatego i zaradnego męża, wspaniały i luksusowy dom, idealne dzieci nawet pomoc domową. Jednocześnie ta sama kobieta pomimo otaczającego ją bogactwa czuje się samotna i pusta. Adela odkrywa nową "przyjaciółkę", alkohol, w którym znajduje swój "ratunek".

Książka skupia się głownie na problemie alkoholowym. Autorka w ciekawy sposób przedstawia wszystkie etapy popadania i leczenia tego nałogu. Na swoją bohaterkę wybiera osobę, którą jako ostatnią podejrzewalibyśmy o takie problemy. Zamożną i żyjącą idealnym według opinii społecznej życiem, niestety jak mawia stare przysłowie "pieniądze szczęścia nie dają". Poznajemy przyczyny i motywacje, które mogą kierować do sięgania po kieliszek.

Dużym plusem tej książki jest narracja pierwszoosobowa, z której poznajemy punkty widzenia Adeli, jej męża i gosposi, dzięki temu zabiegowi możemy dokładniej poznać motywy działań wszystkich postaci.

Autorka szczególną uwagę poświęca zjawisku obojętności czy bierności. Osoby będące w pobliżu osoby uzależnionej choć widzą znaki i wskazówki, że dzieje się coś złego albo milczą albo bagatelizują problem. Książka pokazuje, że obojętność też rani, nawet bardziej niż słowa czy ciosy. Możemy się przekonać do czego może prowadzić nałóg, jak trudno jest się podnieść od dna, ale także znajdziemy iskierkę nadziei na to, ze jeśli się chce to można pokonać wszelkie przeszkody. Zabrakło mi w tej historii jednej rzeczy, mianowicie rozmowy pomiędzy małżonkami, już po dramatach, a przed rozpoczęciem nowego rozdziału.

Książka choć napisana w bardzo lekkim i przyjemnym języku jest trudna i emocjonalna. Poruszone zostały także inne ciężkie tematy. Niektóre wydarzenia bolały i łamały serce. Czytając tę książkę można dojść do wielu wniosków i choć postawy bohaterów irytują, to karzą się zastanowić co my byśmy zrobili w takiej sytuacji. Każdy z nas ma bądź miał styczność z alkoholikiem ale czy znaleźliśmy w sobie odwagę żeby interweniować??

Według mnie książka powinna trafić do jak najszerszego grona odbiorców. Jest zajmująca i wartościowa, pokazuje trudną codzienność, daje wskazówki i rady jak unikać czy leczyć nałogi. Pokazuje, że zawsze warto walczyć o siebie, nawet jeśli jesteśmy pewni, ze już jesteśmy na dnie. Książka naprawdę jest warta przeczytania.

*olilovesbooks2*

Długo się zastanawiałam, jak ubrać w słowa emocje i refleksje, które towarzyszyły mi przy lekturze tej książki. Minęło już kilka dni, a ja nadal mam mętlik w głowie. Jedyne czego jestem pewna to to, że nie jest to książka łatwa i przyjemna- w moim odczuciu jest to bardzo ważny głos i na pewno nie powiedziałabym, że czas spędzony przy tej historii, opowiedziany wieloma głosami, mi się dłużył. Wręcz przeciwnie.

Adela jest młoda, piękna i inteligentna. Ma kochającego męża, dwójkę cudownych dzieci, opiekunkę do dzieci i gosposię gotową wypełnić każde zadanie, własny dom- wszystko, czego można chcieć od życia. Ale, jest w niej też druga strona, ta ciemniejsza, która nieustannie daje o sobie znać. Demony dzieciństwa powracają raz po raz, niska samoocena, znużenie, brak zainteresowania ze strony męża, strata dziecka, żałoba i głęboka depresja, pociąg do alkoholu sprawia, że Adela zaczyna stawać się kimś, dla kogo wszystko przestaje mieć znaczenie...

Katarzyna Znańska-Kozłowska stworzyła historię, smutną i niezwykle prawdziwą. Poruszyła w niej jeden z najtrudniejszych problemów, który może dotknąć każdego z nas osobiście, zniszczyć nasze poukładane życie, zepchnąć na dno...ALKOHOLIZM, bo to o nim jest mowa w tej poruszającej historii. Cichy zabójca, złodziej życia, oszust mamiący szczęściem...

W naszym kraju panuje powszechne przekonanie, że alkoholik to ktoś brudny, zaniedbany, to życiowy nieudacznik, który nie radzi sobie z problemami, które spotyka na swojej drodze.

Jakże jest to mylne pojęcie.

Alkoholicy są wśród nas...to ci, którzy chodzą do pracy, mają rodziny, wydaje się, że wiodą szczęśliwe i poukładane życie. Są bogaci, spełnieni, posiadają wiele, jeżdzą na wakacje, udają szczęśliwych, ale jak jest naprawdę wiedzą tylko oni i ich najbliższe otoczenie. Autorka uzmysławia nam, że każdy z nas nosi różne maski i za każdym razem przyodziewa tą, która najbardziej pasuje do danej sytuacji. Dokładnie tak samo jest z Adelą- główną bohaterką tej powieści.

Na początku poznajemy bohaterkę, która opowiada o swoim życiu. Dzięki temu możemy "wejść" w jej buty, zrozumieć jej motywy, poznać głęboko skrywane marzenia i pragnienia. Ta część jest niezwykle poruszająca, wywołująca wiele wzruszeń, ale i szczerej złości. Niejednokrotnie chciałoby się ją złapać za ramiona, potrząsnąć i zapytać "Dlaczego to sobie robisz, dlaczego robisz to innym- tym których kochasz?"

W dalszej części poznajemy punkt widzenia Darka- męża Adeli, któremu wydawało się, że skoro żona ma piękny bogaty dom, chadza na wystawne przyjęcia, nie musi oglądać każdej złotówki, to jest szczęśliwa. Bardzo smutne wnioski wyciąga się z tej części, autorka udowadnia, jak ważna jest szczera rozmowa, wsparcie, doping, ale i wspólnie spędzony czas z tymi, których się kocha, bo te chwile już nie wrócą, a zadra w sercu pozostaje na zawsze.

W końcu poznajemy punkt widzenia pani Hani, osoby zupełnie postronnej, chłodnej w swych osądach, ale dzięki temu możemy zaobserwować klasyczny schemat rozpadu rodziny, jej degradację, wypalenie... Widzimy, jak krok po kroku małżonkowie się od siebie oddalają, goniąc za... no właśnie, za czym? Za pieniędzmi, uznaniem, ułudnym szacunkiem? Każdy z tej trójki na te same sprawy patrzy zupełnie inaczej, i finalnie zupełnie inne wyciąga wnioski....

Wraz z bohaterką przechodzimy trudny czas leczenia, pełen obaw i lęków, widzimy jak wielka i czasami nierówna jest to walka. Obserwujemy zachodzące w niej zmiany, towarzyszymy jej od pierwszego najtrudniejszego momentu- przyznania się do choroby, przez akceptację i pogodzenie się z trudną przeszłości, po otwarcie nowego, trzeźwego rozdziału w życiu.

Polecam tę powieść z całego serca, jednak ostrzegam i daję dobrą radę... zaopatrzcie się w dużą ilość chusteczek, będą naprawdę potrzebne.

Autorka w zaskakujący sposób kończy swą opowieść... ale jest to zakończenie, które niesie w sobie nadzieję, że po wielu upadkach, nadal można się podnieść i iść do przodu.

Książkę czyta się szybko, myślę, że jest to zasługą podzielenia książki na krótkie rozdziały, a także napisanie jej z perspektywy kilku osób.

"Fałszywa przyjaciółka" to bardzo udany debiut. Autorce serdecznie gratuluję i życzę kolejnych tak udanych powieści.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. To historia, która otwiera oczy na otaczający nas świat, zmusza do refleksji, wzrusza, momentami złości, ale finalnie niesie nadzieję na to, że po każdej burzy znów wyjdzie kiedyś słońce.

Zastanawialiście się kiedyś, dlaczego widok pijanej kobiety szokuje bardziej niż widok pijanego mężczyzny?

„Kiedy mężczyzna pije, to dziewięć na dziesięć kobiet tkwi przy nim i podejmuje walkę, by mu pomóc. Kiedy pije kobieta, dziewięciu na dziesięciu mężczyzn ją zostawia”.

Kobiety zazwyczaj piją w zaciszu domowego ogniska, nie chodzą po barach, nie upijają się publicznie.

Kobietom uzależnionym od alkoholu jest gorzej niż mężczyznom. Dlatego mocniej maskują swoje nałogi. Kobiety częściej piją w samotności, sięgają po kieliszek wieczorem, by odreagować stres nagromadzony w ciągu dnia, albo łatwiej zasnąć. Często dotyczy to kobiet, które na co dzień prowadzą dom, zajmują się dziećmi. Niestety z czasem wpadają w pułapkę uzależnienia.

"Cieszmy się dniem. Każdą chwilą, dotykajmy drobiazgów. Szanujmy to, co mamy. Jutro może być już inne, gorsze".

Poznajcie Adelę kobietę, która ma bogatego męża, willę i dwójkę wspaniałych dzieciaków. Nie musi pracować, bo mąż na wszystkie jej zachcianki zarobi. Nie musi zajmować się domem, bo ma pomoc domową. Żyć nie umierać. I tak sobie żyje Adela z dnia na dzień, krążąc bez celu po domu i wpada w szpony "fałszywej przyjaciółki". Brak celu i zajęć popycha ją do picia. Od teraz najważniejszy staje się alkohol. Nie liczy się nawet bezpieczeństwo dzieci. Zapracowany mąż niczego nie zauważa, albo nie chce widzieć. Pomoc domowa próbuje przemówić Adeli do rozumu, ale boi się o swoją posadę. I nagle Adela otrzymuje ostrzeżenie od losu. To działa na nią niczym kubeł zimnej wody. Do tego wreszcie znajduje cel w życiu i postanawia odstawić alkohol. Czy jej się uda? Ile wytrzyma bez swojej przyjaciółki? Wreszcie mieszka z rodziną, a nie obok, Dopiero teraz zauważa, ile straciła i ile jeszcze mogłaby stracic gdyby w porę się nie opamiętała. Jej szczęście nie trwa długo. Dochodzi do tragedii. Adela ma wyrzuty sumienia, obwinia o wszystko siebie. Znowu sięga po swoją "fałszywą przyjaciółkę". A ta daje szczęście, na chwile zapomnienie, radość, a potem odbiera wszystko.

Czy naprawdę trzeba sięgnąć dna, żeby stwierdzić, że alkohol to wróg, a nie przyjaciel? Co może człowieka zmotywować, żeby przestał pić? Czy trzeźwa matka jest lepsza od pijanej? Alkoholik zawsze znajdzie wytłumaczenie i usprawiedliwienie dla picia. Zrzuci winę na kogoś innego. Najprościej stwierdzić, że to wina genów. Alkoholizm to choroba. Trzeba samemu chcieć sobie pomóc i być otwartym na pomoc innych osób. Polacy są znani w świecie z pociągu do alkoholu. Idealne życie na pokaz-wszystko najlepsze tylko po co? Gesty są ważniejsze niż drogie prezenty. Nic i nikt nie zastąpi nam bliskości drugiej osoby. Czasami wystarczy zapytać, jak Ci minął dzień, przytulić, pocieszyć. Niby tak niewiele, a jednak...

Książka Pani Katarzyny napisana ku przestrodze i z przesłaniem. Życie Adeli przedstawione z perspektywy trzech osób. Wiadomo wstyd się przyznać, że ktoś z naszych bliskich nadużywa alkoholu, bo co sobie znajomi pomyślą. Nie bagatelizujmy sygnałów, które taka osoba wysyła. Nie zostawiajmy jej samej sobie. Pomóżmy, póki jest jeszcze szansa dla niej i dla nas.

Polecam!

Za możliwość przeczytania tej książki dziękuję Warszawskiej Firmie Wydawniczej.

Problem uzależnienia może dotknąć każdego z nas i może dotyczyć dowolnych zachowań mniej lub bardziej destrukcyjnych dla uzależnionego i jego otoczenia. Każde takie działanie maskuje prawdziwy problem, który pojawia się w życiu osoby niepotrafiącej samodzielnie go rozwiązać. Czasem otoczenie nie chce lub nie wie, jak pomóc takiej osobie, przez co ona dalej cierpi. Oczywiście nie zawsze uzależniona osoba chce się ratować i dowolne próby pomocy skazane są na przegraną.

Zarys fabuły

W książce spotykamy Adelę i Darka, wychowujących dwójkę swoich bliźniaków oraz posiadających pomoc domową panią Hanię. Ich życie jest pełne luksusu, do którego Adela musiała się przyzwyczaić, bowiem to Darek pochodził z bogatej rodziny. Bohaterce nigdy nie zależało na pieniądzach i życiu na pokaz, skupiała się bardziej na uczuciach i realizacji prawdziwych potrzeb. Darek początkowo był zachwycony tą jej odmiennością, niestety z biegiem czasu coraz rzadziej słuchał tego, o czym mówi jego żona, myśląc że jego wybory są zawsze najlepsze. Dziewczyna powoli spychana na boczny tor zaczęła sięgać po alkohol, a z każdym dniem smakował lepiej i było go więcej. Jak potoczy się życie Adeli? Jaka okrutna tragedia spotka młode małżeństwo? Co zrobi Darek, by ratować żonę? Jaki będzie koniec tej historii? O tym w książce „Fałszywa przyjaciółka” autorstwa Katarzyny Znańskiej-Kozłowskiej.

Alkoholizm

Autorka poruszyła bardzo ważną sprawę w swej książce, a mianowicie to, że każdy może uzależnić się od alkoholu bez względu na płeć, czy status społeczny. Nadal duża część społeczeństwa myśli, że alkoholik to mężczyzna z marginesu lub z rodziny robotniczo-chłopskiej, a takie podejście jest kompletnie niezgodne z prawdą. Wiele kobiet zmaga się z tym uzależnieniem i to często tych żyjących w luksusie i nie dlatego, że nie wiedzą, co z pieniędzmi robić, jak głosi kolejny stereotyp, tylko dlatego, że cierpią w samotności z różnych powodów. Niestety bardzo rzadko otrzymują pomoc od kogoś z bliskiego otoczenia, gdyż ludzie albo nie widzą sygnałów, jakie daje osoba cierpiąca, albo wolą udawać, że nic się nie dzieje, bo tak jest łatwiej.

Brak rozmowy

Kolejnym ważnym zagadnieniem poruszonym w książce jest brak szczerej rozmowy w związku. Nie ma zwykłych pogawędek na temat tego, czego potrzebujemy, jakie są nasze oczekiwania i uczucia względem danego postępowania, ale żeby to przyniosło skutek to obie strony muszą słuchać, starać się zrozumieć i wyciągać wnioski. Nie może też być tak, że tylko jedna strona ma wady, a druga to ideał, zmiany zawsze muszą być z u obu osób, jeżeli zachodzi taka potrzeba. Niestety brak tych rozmów prowadzi do nawarstwiania się problemów, a najczęstszym wytłumaczeniem jest to, ze partner/partnerka powinni się domyśleć, jest to oczywiście błędem, bo raczej mało prawdopodobne, by ktoś potrafił czytać w myślach drugiej osoby. Potem przy dużej ilości rozczarowań może dojść do uzależnienia, awantur, czy zdrad, a wystarczyło gdzieś na początku tego wszystkiego zwyczajnie porozmawiać.

Podsumowanie

Książkę czytało mi się płynnie i z dużym zaciekawieniem, gdyż tematyka uzależnienia od alkoholu bogatych kobiet nadal jest rzadko spotykana w rodzimej literaturze. Pozycja jest bardzo emocjonalna, co jest dużym plusem, gdyż częściej spotykamy suche opowieści o alkoholikach, co wcale nie jest dobre dla odbiorcy. Na okładce można dostrzec tę fałszywą przyjaciółkę bohaterki pod postacią lampki wina, co w pewnych okolicznościach może u człowieka być pierwszym krokiem do piekła. Gorąco polecam książkę wszystkim ludziom, gdyż warto poznać problem uzależnienia takim, jakim w rzeczywistości jest (w tym wypadku na przykładzie młodej, majętnej kobiety), a nie takim nasiąkniętym stereotypami.