Fa³szywa nuta

Ponad wszystko inne Lisa Keller chcia³aby ¶piewaæ. Kiedy w knajpie, w której pracuje, pojawia siê znany dyrektor teatru i sk³ada jej propozycje nie do odrzucenia, dziewczyna nie zastanawia siê nawet przez chwilê. Jak± cenê zap³aci za spe³nienie marzeñ?

„Fa³szywa nuta” to krótka, choæ tre¶ciwa, opowie¶æ o tym, jak wielk± rolê w naszym ¿yciu odgrywa muzyka. Jej bohaterzy nie wyobra¿aj± sobie ¿ycia bez d¼wiêków, po¶wiêcaj± d³ugie godziny na tworzenie kompozycji, realizuj± siê poprzez ¶piew. Muzyka stanowi ca³y ich ¶wiat. Temat ten wyda³ mi siê fascynuj±cy od samego pocz±tku. W tym zatraceniu w codzienno¶ci d¼wiêków dopatrywa³am siê wielkich emocji oraz g³êbokiej przewrotno¶ci. Kolejne strony powie¶ci przekonywa³y mnie, ¿e nie mog³o byæ mowy o pomy³ce.

Ju¿ na pierwszy rzut oka uwagê zwraca wiedza autorki dotycz±ca rzeczywisto¶ci muzyka, która przek³ada siê na tworzenie sylwetek bohaterów oraz ich zaanga¿owanie i pasjê. Na ¿ycie ksi±¿kowych postaci, bez w±tpienia oparte na do¶wiadczeniach ¯ukowskiej, sk³adaj± siê namiêtno¶æ, obsesja, s³abo¶æ, têsknota… A to wszystko zamkniête zosta³o w oddaniu muzyce, ich najwiêkszemu na³ogowi. To zami³owanie do ¶wiata d¼wiêków, ukochanie nut magnetyzowa³o mnie i sprawi³o, ¿e kurczowo trzyma³am siê powie¶ci. Temat ten, nie tak czêsto znowu spotykany, budzi ¿ywe emocje, sprawia, ¿e i w czytelniku rozpala siê p³omieñ, a zainteresowanie wszelk± melodi± raz po raz mu siê udziela, podsycaj±c ciekawo¶æ i mocniej anga¿uj±c w lekturê.

¯ukowska pisze rozwa¿nie, do¶æ oszczêdnie w s³owa, zostawiaj±c miejsce na nasze refleksje i przemy¶lenia. Powie¶æ, do¶æ krótka, to jednak wyczerpuj±ca temat, zaskakuj±ca pó¼niejszymi wydarzeniami i pojawiaj±cymi siê kolejno bohaterami. Autorka stworzy³a ¶wiat pe³en pasji, pokazuj±c w jaki sposób wp³ywaj± na cz³owieka jego namiêtno¶ci i marzenia.

Fabu³a opiera siê na intrygach, manipuluje wyobra¼ni±, igra z czasem i tym, co wydaje siê, a jednak nie musi wcale byæ, prawdopodobne. Nie raz poczu³am zdziwienie zwi±zane ze zmieniaj±cymi siê p³aszczyznami czasowymi, kiedy to ¯ukowska chêtnie cofa³a siê do ty³u lub przenosi³a do przodu, wprowadzaj±c inne w±tki i innych bohaterów, urozmaicaj±c sw± opowie¶æ dziêki innym historiom, zaskakuj±co sk³adaj±cym siê na ca³o¶æ utworu.

Zaskoczyli mnie tak¿e bohaterzy tej powie¶ci. Z jednej strony kobiety silne, zdecydowane, zdeterminowane, gotowe do po¶wiêceñ. Z drugiej za¶ mê¿czy¼ni, którzy manipuluj±, sprawdzaj±, nie licz± siê z ryzykiem, czekaj±c na wygran±. Takie zestawienie dodaje tej opowie¶ci wyrazisto¶ci, koloru, mocy. Dziêki niemu staje siê ona bardziej ekspresyjna i wymowna, a mo¿e równie¿ przekonuj±ca? Bohaterzy powie¶ci swoimi decyzjami potrafi± mocno zniechêciæ czytelnika, trudno im zas³u¿yæ na sympatiê. A jednak ich postêpowanie jest niepokoj±co realistyczne i nacechowane w sposób dla cz³owieka tak przewidywalny. Walcz±c o siebie nabieraj± w naszych oczach autentyczno¶ci.

¯ukowska pisze lekko, szczerze i otwarcie. Jej sposób opisywania rzeczywisto¶ci jak najbardziej mnie przekona³, a jej pomys³ na opowiedzenie tej historii bardzo przypad³ mi do gustu. Zatracaj±c siê w tej pasji bohaterów zdarzy³o mi siê pomy¶leæ, ¿e chcia³abym znale¼æ siê na ich miejscu, mieæ tyle odwagi, by tak zdecydowanie walczyæ o marzenia, by siê dla nich po¶wiêciæ.

Ta historia potoczy³a siê zupe³nie inaczej, ni¿ siê tego spodziewa³am, stawiaj±c na mojej drodze nowe okoliczno¶ci, kolejnych bohaterów i wiêcej dramatów. Dziêki niej nabra³am chêci, by poznaæ inne utwory autorki.