Facet taki jak ja

Z przyjemnością stawiam na nowe nazwiska na polskim rynku wydawniczym, więc tym razem nie mogło też być inaczej. Jestem bardzo zadowolona z faktu, że miałam okazję zapoznać się z tą opowieścią. Jest to typowo lekka lektura na jedno wolne popołudnie. O czym jest ,,Facet taki jak ja" Marianny Kujawy? Nie sposób nie zwrócić uwagi na to, że ta książka polskiej autorki zwraca uwagę na bardzo ważny temat w obecnych czasach.

W powieści ,,Facet taki jak ja" Marianny Kujawy głównymi bohaterami są Irek i Oliwia. Mężczyzna był informatykiem, nie miał wiele pieniędzy ani szczególnych doświadczeń odnośnie do kontaktów damsko-męskich. Z jakiegoś względu to na niego zwróciłam uwagę zjawiskowa piękność. Dlaczego kobieta postanowiła wybrać właśnie jego? Bez wątpienia to wydanie spodoba się miłośnikom niesztampowych romantycznych historii.

Pozycja została zakwalifikowana do literatury obyczajowej i została napisana w bardzo lekki sposób. Czytelnicy na pewno nie będą mogli się już doczekać kolejnych stron tego wydania, gdyż można się z nim zapoznać z naprawdę sporym zainteresowaniem odbiorców. Bez wątpienia ,,Facet taki jak ja" Marianny Kujawy jest jednym z tych wydań polskich twórców, na które można przeznaczyć swój wolny czas.

Debiut Marianny Kujawy bardzo mnie zaintrygował, okładka wykonana w dość popularny graficzny sposób oraz ciekawy opis fabuły sprawił, że zdecydowałam się ją przeczytać. Zazwyczaj w powieściach romantycznych to bohaterka prowadzi prym, a mężczyzna jest samcem alfa, ale nie w tym przypadku. Mężczyzna bardziej przyziemny, realny z kompleksami, marzący o kimś dla siebie, brzmi ciekawie, prawda? Byłam ciekawa, w jaki sposób autorka rozgryzie ten temat. Życie bywa różne, jest nieprzewidywalne i nigdy nie wiadomo, kiedy na swojej drodze spotka się kogoś interesującego. Kwestia w tym, czy będziemy potrafili wykorzystać okazję, czy pozwolimy szczęściu przemknąć obok siebie.

Głównym bohaterem książki autorstwa Marianny Kujawy pod tytułem „Facet taki jak ja” jest Irek, młody student informatyki, który nie jest duszą towarzystwa. Jest zwyczajny, nie uważa się za bożyszcze, nie sądzi, żeby atrakcyjna dziewczyna chciała się z nim spotykać, bo niby, dlaczego? Co miałby jej do zaoferowania? Wszystko się jednak zmienia, kiedy podczas jednego z wykładów dosiada się do niego piękna dziewczyna. Jest wręcz zjawiskowa, Oliwia mogłaby być obiektem zainteresowań każdego mężczyzny, dlaczego więc dostrzegła jego? Wspólne korepetycje i spędzany wspólnie czas sprawia, że zaczyna myśleć, jakby to było zacząć wspólne życie z nią. To, o czym nigdy wcześniej nie marzył wydawało się być realniejsze niż sądził. Oliwia ma swoje własne sekrety, nosi w sobie wiele bólu, który odciska się na jej przyszłości. Czy Irek pomoże jej poczuć się lepiej? Czy takie dobre zakończenie jest dla nich możliwe?

„Facet taki jak ja” to książka, która potrafi wzbudzić w czytelniku pozytywne uczucia, nie często spotyka się powieść pisaną z perspektywy mężczyzny, który nie jest samcem alfa. Z pewnością powiedzenie o książce, że nie jest banalna to jakby powiedzieć nic, bardzo podobali mi się główni bohaterowie, są dobrze wykreowani, przez co wydają się realistyczni. Zupełnie, jakby zamieszkiwali gdzieś w sąsiedztwie i byli przez nas mijani na ulicach. Marianna Kujawa potrafiła stworzyć przyjemną historię, która potrafi nastroić czytelnika w niezwykle przyjemny sposób. Od przyjaźni do czegoś więcej, nie bez problemów, niepewności i ukazaniu, że nie wszystko, co wydaje nam się idealne takie jest. „Facet taki jak ja” to książka, która potrafi ukazać wrażliwą i zwyczajną duszę faceta. Marianna Kujawa sprawiła, że emocje wzięły górę, zakończenie zostało rozpisane w świety sposób dopinając wszystkie niewiadome na ostatni guzik.

Student informatyki.

Kobieta niczym z obrazka.

Obcy świat damsko-męskich relacji.

Czy kiedyś miałam do czynienia z męską pierwszoosobową perspektywą? Zdecydowanie nie. „Facet taki jak ja” pod tym względem to dla mnie nowe czytelnicze doświadczenie i powieść, z którą nie do końca mogłam się utożsamić. Z reguły jest tak, że narratorem w romansach jest kobieta, utożsamienie podmiotu z mężczyzną było bardzo ryzykowne i uważam, że trochę to nie wyszło tak jak powinno.

Nie zmienia to jednak faktu, że Igor został przedstawiony jak bardzo naturalny i ludzki. Nie była to kolejna męska postać wykreowana albo na bad boya albo na człowieka, którego świat rządzi się odwróconymi prawami. Był zwykłym chłopakiem, informatykiem, który pragnie zdobyć ukochaną kobietę.

Czytając wysnułam również wniosek, że to overthinker- książka bogata jest w jego rozważania i dylematy oraz wskazuje na brak pewności siebie u bohatera.

Oliwia z kolei była przedstawiona jako zbyt perfekcyjna, co nie za bardzo mi się podobało. Miała w sobie coś, co mnie niepokoiło i wskazywało na to, że wydarzy się coś niemiłego.

Sam styl narracji jest bardzo przyjemny, ale autorka nie zawsze potrafiła sprawić, że coś czułam podczas czytania. Niektóre rozdziały przelatywały mi przez palce bez krzty emocji.

Fabuła skupiała się głównie na wątku relacji Igora z Oliwią. Czasami było boleśnie, czasami nijak, czasami romantycznie. Największy zwrot akcji nastąpił pod koniec i przyznaję z ręką na sercu, że za to autorka zyskała u mnie bardzo duży plus.

Irek jest zwyczajnym chłopakiem studiującym informatykę. Uważa siebie za mało atrakcyjnego oraz totalnie nieprzebojowego. Kiedy pewnego dnia na zajęciach dosiada się do niego Oliwia - nowa dziewczyna na roku - jego mózg szaleje, analizując, dlaczego to zrobiła? Czy taka piękność jak Ona mogłaby spojrzeć na kogoś takiego jak On? Z biegiem czasu zaprzyjaźniają się. Irek udzielając Oliwii korepetycji, poczuł, że przepadł, zauroczając się w niej po uszy. Oliwia z pozoru idealna i nieskazitelna skrywa w sobie przeszłość, o której nie chce pamiętać ani mówić. Jednak tajemnice szybciej wyjdą na jaw, niż mogłoby się wydawać. Czy najśliczniejsza dziewczyna na roku może pokochać "nudnego" informatyka?

------

Moje pierwsze spotkanie z autorką całkiem udane, z małym "ale", do którego wrócę. Lekkie pióro autorki sprawiło, że książkę czyta się bardzo szybko i przyjemnie. Podobało mi się, że zostały zamienione role - zwykle to dziewczyna jest szarą myszką, a tutaj zupełnie na odwrót. Irek w moich oczach został odebrany jako fajny, wartościowy chłopak, jednak zabrakło mi więcej szczegółów o nim (chociażby wyglądu). Oliwię również polubiłam, a informacji o niej było wiele, Irek opisywał ją idealnie. Od początku dało się wyczuć, że ta dwójka ma się ku sobie. Z minusów i po części plusów, to może to, że książka idealnie i powoli się rozkręcała, aż tu nagle wybuchła zupełnie niepotrzebna akcja, która nie wniosła za dużo do historii, a zburzyła ten spokój i delikatność. Mam także wrażenie, że chłopak uciekający od zbliżeń w XXI wieku, mimo swojego wieku i chęci, jest co najmniej mocno naciągany. Ale jak już do tego doszłodo to, fajnie, że autorka napisała to ze smakiem.

Książka miała potencjał i zaintrygowała mnie swoim opisem. Naszym głównym bohaterem jest Irek, niezbyt przebojowy student informatyki (dość stereotypowe podejście). Częściej spotykamy się z sytuacją, gdy to dziewczyna będąca główną bohaterką jest typową szarą myszką, która rozkwita pod wpływem przystojnego mężczyzny, tutaj mamy zamianę ról, co bardzo przypadło mi do gustu.

Bohaterowie książki nie wzbudzili jednak mojej sympatii. Oliwia - kobieta idealna, spełnienie marzeń głównego bohatera - od początku wydawała się być... hmm... coś było ewidentnie nie tak z tą dziewczyną, jednak przez dobre 300 str książki nie dostajemy żadnych informacji stricte o niej. Mamy jedynie opisy Irka jaką idealną dziewczyną to ona nie jest.

Mamy tu do czynienia z totalnym slow burn, relacja tych dwojga rozwija się powoli, co wielu osobom może przypaść do gustu. Jednak rozwój tej relacji jest dość przewidywalny, co sprawia, że nie czekałam z utęsknieniem na następne spotkanie bohaterów i co między nimi się wydarzy.

Prawdziwa akcja rodem jak z viralowego odcinka Dlaczego ja? dzieje się dosłownie na ostatnich kartkach książki. I muszę to powiedzieć - końcowy wątek jest po prostu głupi. Akcja pędzi tam na łeb na szyję, jakby autorka chciała, jak najszybciej przebrnąć przez ten moment kulminacyjny, wiedząc w jakie bagno się wplątała. Serio, potrzebuję rekompensaty za przeczytanie tej chorej akcji.