Eperu. Wędrowcy. Tom 1

"Gdzieś w świecie właśnie słychać twój płacz."

spotkanie przez księżyc

Z zaciekawieniem wędruje się przez "Eperu", obiera kurs na miłość, która łączy na zawsze, podąża za tajemniczą przeszłością Leo, kiedy u steru Augusta Docher. Autorka z wyczuciem i zrozumieniem przeprowadza nas przez początki i zawirowania miłości Anny i Leo, odkrywa świat magicznych tajemnic i sekretów. Książkę czyta się lekko i przyjemnie, narracja opowiedziana z dwóch stron. Podobają mi się tytuły rozdziałów, trafnie zapowiadają, ale nie zdradzają treści. Dostawałam kierunkowskazy dla mojej wyobraźni, wstrzymywałam oddech i kreowałam prawdopodobną rzeczywistość bohaterów. I kiedy już domyślałam się, co będzie dalej, autorka urozmaicała moje przypuszczenia.

herbaciane liście miłości

Na początku książki niby niewiele się dzieje, ale to właśnie czas potrzebny na powstanie i dojrzewanie miłości. Zaglądamy w treść wzruszających listów, z początku delikatnych i nieśmiałych, z czasem coraz większa w nich tęsknota, zrozumienie, świadomość siły i potęgi miłości. Z dużym zainteresowaniem przyglądałam się temu romantycznemu wątkowi. W dalszej części książki, autorka pokazuje świetny pazur literacki, akcja jak kot przyczaja się i skacze za zdobyczą - uwagą czytelnika. Powieściowa przygoda nabiera tempa, wzbogaca się w tajemnicze wątki z przeszłości, niebezpieczne zdarzenia, intrygujące słowa. Sama nie wiem, kiedy dotarłam do końca książki, a tam czekało na mnie zadziorne zakończenie. Jak ja mam teraz wyczekać do premiery drugiego tomu?

ucieczka przed sobą

Ciekawa jest przemiana Anny, od niepewnej nastolatki z artystyczną duszą, do śmiałej i odważnej dziewczyny. Nie traci przy tym wewnętrznego uroku, pozostaje wierna swoim wartościom. Moja sympatia nie ogranicza się do głównej bohaterki, bardzo lubię przyjaciółkę Anny - Wiktorię. To dziewczyna z krwi i kości, z którą nie można się nie zaprzyjaźnić. Wzrusza, rozbawia, czasami irytuje, ale właśnie ta jej szczerość i naturalność tak mocno za nią przemawiają. Podoba mi się jej dowcip i przebojowość. Jest takim naturalnym łącznikiem między Anną a realnym światem.

prawda w kłamstwie

Niezwykle intrygująca natomiast jest postać Leo. Przyznam, że momentami mocno denerwowałam się na jego niedojrzałość, impulsywność, gwałtowność, kiedy chociażby zamiast rozmawiać decyduje się na rażąco infantylne zachowanie. A to właśnie on, z racji swojego doświadczenia, powinien wykazać się życiową mądrością. Leo nie przemawia do mnie, jest ułomny i drażni mnie, przyjmuję jednak, że ma to swoje uzasadnienie i wyjaśnienie w kolejnym tomie cyklu. Czyżby autorka jeszcze mocniej podkręcała fabułę nakłaniając nas do większej wnikliwości w przypadku Leo?

czuły dotyk płaczu

Książka świetnie wpasowuje się w czytelnicze potrzeby młodzieży, która tak jak Anna, kształtuje swój charakter, szuka zrozumienia siebie samego, poszukuje odpowiedzi sięgając między innymi po fantasy. Bardzo podoba mi się, że autorka z wdziękiem odwołuje się do piosenek Hanny Banaszak i Edyty Geppert, utworów niosących szczególnie mocne przesłania emocjonalne. Zastanawiam się nad okładką, może nieco mylnie wprowadza w treść książki, oczekiwałabym więcej tej wyjątkowej magii, ale o gustach się nie dyskutuje. Książkę polecam, warto było zarwać noc i zaprzyjaźnić się z nią. Udany debiut!

Czy istnieje miłość, która potrafi przenosić góry? Która łamie wszelkie zasady i bariery? Taka która łączy nierozerwalną więzią na zawsze? Trwa, ponad wszystko i nic, ani nikt, nie jest w stanie jej zniszczyć? Czy takie historie zdarzają się tylko w bajkach? Poznajcie Annę Wilk i przekonajcie się, jak silne potrafi być uczucie, które łączy dwa istnienia.

Anna Wilk to z pozoru całkiem zwykła nastolatka. Jej największą pasją jest malowanie, dlatego wybrała studia artystyczne. Choć z pochodzenia jest Polką, od wielu lat, razem z matką i przyjaciółką Wiką, mieszkają w Londynie. Z okazji ukończenia szkoły matki dziewczyn zaplanowały wyjazd do Francji. Wspólne wakacje, będą początkiem ogromnych zmian w życiu dziewczyn, a zwłaszcza w życiu Anny. Obie nastolatki wybierają się na festiwal filmowy w Cannes, gdzie mają nadzieję ujrzeć słynną gwiazdę filmową – Leo Blacka. Choć Anna na początku nie zamierza iść, w końcu ulega namowom przyjaciółki. Podczas rozdania autografów, dochodzi do niezwykłego wydarzenia. Leo Black nieoczekiwanie wyławia z tłumu Annę i proponuje jej spotkanie. Między tą dwójką, zaczyna iskrzyć, a początkowe zauroczenie, szybko przeradza się w miłość. Jednak Leo nie jest zwykłym człowiekiem. Skrywa wiele tajemnic, których odkrycie wprowadzi chaos do życia Anny. Jak potoczą się ich losy? Czy ich miłość będzie miała szansę przetrwać? Jak zareaguje Anna, na wieść o tym, kim tak naprawdę jest Leo?

„Eparu. Wędrowcy” to kolejny wyśmienity debiut, który w ostatnich czasach trafił w moje ręce. Jestem pod ogromnym wrażeniem, że na naszym rynku wydawniczym pojawia się coraz więcej, tak obiecujących debiutantów. Książka Augusty Docher mnie porwała i sprawiła, że na długie godziny zapomniałam o całym świecie. Całą sobą wkroczyłam do świata Eperu i chłonęłam go wszystkimi zmysłami. Historia Anny i Leo, całkowicie mnie zauroczyła, a gdy już zaczęłam czytać, wiedziałam że przepadłam z kretesem.

Anna Wilk powoli wkracza w dorosłe życie. Zamierza iść na studia artystyczne i robić to co kocha – malować. Wiedzie spokojne i poukładane życie. Nie lubi wyróżniać się z tłumu i robić wokół siebie zamieszania. Można by powiedzieć, że jest typową szarą myszką – cicha, nieśmiała i niedoświadczona. Nie spodziewa się że wakacje we Francji, będą początkiem niewyobrażalnych zmian w jej życiu, a chwile które tam przeżyje, całkowicie odmienią ją samą. Leo Black, to mężczyzna doskonały. Pławi się w luksusie i jest jednym z najbardziej popularnych i rozchwytywanych aktorów. Mogłoby się wydawać, że jego życie jest idealne. Tak naprawdę skrywa pewną tajemnicę, którą odkryje dopiero przed Anną, dziewczyną która skradnie jego serce. Między nimi od samego początku wybucha namiętność i uczucie, o którym żadne z nich nie śniło.

Autorka w swojej książce opowiada historię miłości Anny i Leo. Ale nie jest to miłość łatwa, zwłaszcza że mężczyzna, nie jest taki jak inni ludzie. Jest Wędrowcem – człowiekiem odradzającym się w nowych wcieleniach. Za każdym razem, gdy kończy swój żywot, odradza się i przenosi do innego ciała. Tak naprawdę nie wiemy, ile wcieleń ma już za sobą Leo. Ale jedno jest pewne, jego dusza jest nieśmiertelna. Temat reinkarnacji, za pewne nie jest nikomu obcy, jednak autorka, w bardzo ciekawy i oryginalny sposób rozwija wątek. Całość przedstawia naprawdę wysoki poziom, a pomieszanie zjawisk paranormalnych z romansem, daje niesamowicie wybuchową mieszankę, która niejednokrotnie was zaskoczy i dostarczy wielu emocji i wrażeń.

„Eperu” to piękna opowieść o miłości. Pokazuje jak silne potrafi być uczucie, które łączy dwa istnienia, oraz jak wiele wymaga poświęceń i wyrzeczeń. Widzimy tutaj wyraźnie, jak wiele błędów popełniają bohaterowie, ale miłość, która jest w ich sercach, pozwala im wybaczyć. Autorka zwraca naszą uwagę, również na ideę przyjaźni. Pokazuje jak ważni są w naszym życiu przyjaciele i jak wiele są w stanie dla nas zrobić. Bliskość drugiego człowieka jest nieoceniona i nigdy nie wolno o tym zapominać. I choć Augusta Docher napisała książkę dla młodzieży, jestem pewna, że nie jeden dorosły, będzie mógł wyciągnąć z tej lektury, ważne i wartościowe lekcje.

Jestem zachwycona światem stworzonym przez autorkę. Kreacja bohaterów, jest po prostu fantastyczna. Każdy z nich jest przedstawiony barwnie i szczegółowo, a fabuła, została poprowadzona w przemyślany i efektowny sposób. Autorka wie, jak zainteresować czytelnika i wzbudzić w nim ciekawość. Dodatkowo lekki język i styl, sprawiają że czytanie, staje się prawdziwą przyjemnością, a poznawanie kolejnych losów bohaterów, to istna uczta dla zmysłów.

Od samego początku nie mogłam wyjść z podziwu, dla zdolności pisarskich autorki, a świadomość tego, że „Eperu” to debiut, dodatkowo podsycała mój zachwyt. Byłam absolutnie oczarowana i zafascynowana, a gdy odkładałam książkę na półkę, odczuwałam satysfakcję i zadowolenie z przeczytanej lektury. Finał po prostu rozwalił mnie na łopatki i pobudził apetyt na więcej. Jeśli druga część, będzie tak dobra, to biorę ją w ciemno. Augusta Docher pokazała klasę na najwyższym poziomie, a jej książka to prawdziwy majstersztyk!

Miłość ma różne aspekty, w życiu przez każdego jest rozumiana i interpretowana inaczej. Każdy z nas oczekuje tej jedynej i niepowtarzalnej osoby z, którą zostanie aż do grobu. Wkraczając w nasze monotonne życie osoba niosąca jasność czyli miłość, uczucie i troskę jeszcze nie wie, że obróci nasze życie do góry nogami. Czasami ludzie rozumieją miłość jako opiekę w zdrowiu i chorobie. Nikt na pewno nie myślał o miłości jako nieśmiertelności. Często ludzie zapominają jak piękne jest to uczucie i zaprzątani zwykłymi przyziemnymi sprawami po prostu zapominają o piękności i kunsztowności jakie niosą ze sobą zakochanie i trwanie w szczęściu. Nastoletnia Anna Wilk jeszcze ani razu nie doświadczyła smaku prawdziwej i nieumierającej miłości. Zajęta dobrymi wynikami w szkole i rysowaniem nie ma czasu na zakochanie się. Z pozoru piękna i delikatna nastolatka mająca w swoich rękach potężny dar nie doświadczała magii prawdziwego pocałunku. Wychowywana przez matkę, z którą jest bardzo zżyta i z która się przyjaźni, powoli wkracza w tajniki dorosłego życia. Mieszkając razem ze swoją ukochaną przyjaciółka Wiką i jej matką, też samotną postanawiają wybrać się w długą podróż do miasta miłości - Francji. W tym czasie w Cannes gwiazdy filmowe z całego świata zjeżdżają się na festiwal filmowy poświęcony wszystkim słynnym aktorom. Obie nastolatki, jedna z rozbrajającym uśmiechem, druga z przymuszonej woli jakimś cudem wciskają się na sam przód fanów i wypatrują bardzo znanego i kochanego przez inne nastolatki Leo Blacka. Wysiadający z czarnej limuzyny przystojny wysoki mężczyzna od razu wzbudza zainteresowanie u Anny i wpada jej w oko. Próbując niezdarnie zrobić chociażby jedno zdjęcie w pewnym momencie dziewczyna spostrzega, że patrzy wprost w oczy aktora. Niespodziewanie mężczyzna wyławia ją z tłumu i przysyła wiadomość z propozycją spotkania się sam na sam.

Książka od początku napisana bardzo ciekawie i wciągająco. Losy zwykłej polskiej dziewczyny mieszkającej w Londynie niebezpiecznie splatają się z losami całkiem nieznanym do tej pory przystojnym aktorem.

Muszę przyznać, czytając jedno wydarzenie widziane oczami dziewczyny to jedna sprawa, ale czytać to samo wydarzenie widziane oczami drugiego bohatera książki to coś interesującego. Wszystkie uczucia dotyczące głównych bohaterów dzięki magii czytania można poczuć na własnej skórze. Miłość, radość a nawet zaborczość to jednak w pewnym sensie dobre uczucia , przeciwieństwa, które niedługo pojawią się w życiu bohaterów to ból, ogromne cierpienie i tęsknota.

Prawdę mówiąc będąc już na czytaniu tych ostatnich uczuć to sama złapałam lekkiego doła i bardzo współczułam obojgu.

Co do stylu pisania autorki to bardzo mi się podoba i nie mam żadnych obiekcji co do książki. Po zakończeniu czułam i prawdę mówiąc nadal czuję lekki niedosyt z bijącym sercem czekam na następny tom, który już niedługo ma się ukazać.

Ocena: 10/10

Każdy z nas szuka własnej ścieżki życiowej, jedni odnajdują ją wcześniej, drudzy później, są też tacy, których egzystencję naznacza przeszłość i przeznaczenie, od jakich bardzo trudno uciec. Zanim wybiorą swoją drogę muszą zmierzyć się ze światem i samym sobą.

Ona piękna, ON przystojny i na dodatek jest gwiazdorem filmowym, kiedy spotykają się po raz pierwszy nie spodziewają się co z tego wyniknie. Anna uległa namowom swej najlepszej przyjaciółki, Leo musiał wywiązać się ze swych zawodowych zobowiązań, wystarczyła krótka chwila by ich spojrzenia spotkały się i od tego momentu nic już potoczyło się tak jak ktokolwiek mógłby przypuszczać. Co zobaczył znany aktor w dziewczynie, stojącej pośród tłumu rozhisteryzowanych fanek, że nie mógł o niej zapomnieć? Przecież w jego otoczeniu nie brak oszałamiających kobiet, jej natomiast jak do tej pory nie zainteresował żaden rówieśnik. Wzajemnej fascynacji trudno zaprzeczyć, pomimo dzielących różnic, czują, iż rodzi się pomiędzy nimi coś więcej niż wakacyjna miłość, jaka przemija wraz z końcem letnich dni. Ale jego rzeczywistość to o wiele więcej niż jedynie praca na planie filmowym, przyjęcia i spotkania ze sławnymi znajomymi. Leo Black nie tylko jest sławnym aktorem, lecz nade wszystko jest wędrowcem co oznacza dla niego odradzanie w kolejnych wcieleniach. Nikt o tym nie wie i do tej pory mężczyzna nikomu nie zwierzał się kim jest. Czy Anna jest gotowa by poznać prawdę o nim i zaakceptować ją? Ich znajomość szybko zostaje wystawiona na pierwszą próbę, nie będzie ona jedyną, młoda i niedoświadczona dziewczyna do tej pory nie musiała mierzyć się z takimi problemami i emocjami, lecz los bywa przewrotny. Leo pomimo swego doświadczenia również nie przeżył jeszcze nie tak intensywnego uczucia. Oboje pragną by więź ich łącząca dała im wspólne szczęście na zawsze.

Książki z gatunku young adult z założenia są skierowane są do młodych odbiorców, jednakże w wielu z nich starszy czytelnik odnajdzie nie tylko interesującą lekturę, lecz i wątki skierowane do niezależnie od metryki. "Eperu. Wędrowcy" właśnie jest tego przykładem, główny motyw historii łączy problemy młodszego i starszego pokolenia. Chociaż wydawałoby się, iż wiek bohaterów determinuje tematykę to jest ON jedynie jednym z wielu elementów z jakich autorka zbudowała fabułę. Co czytelnik może odnaleźć w historii napisanej przez Augustę Docher? Na pewno tajemnicę, skrytą pod pozorami codzienności, miłość jedyna w swoim rodzaju, przeszłość, która w najmniej oczekiwanym momencie daje o sobie znać i nigdy nie może zostać zapomniana oraz przede wszystkim postacie, umiejące zaskoczyć i również posiadające swoje sekrety. "Eperu. Wędrowcy" to pierwsza część, w jakiej czytelnicy poznają bohaterów oraz to co ukrywają przed światem. Augusta Docher umiejętnie podtrzymuje natężenie napięcia tak by czytelnicy zastanawiali się jak potoczą się losy Anny i Leo, zwłaszcza czemu i komu będą musieli stawić czoła, ponieważ ich związek zapowiada się niezwykle żywiołowo, a wokoło niejedno zagrożenie czeka na odpowiedni moment by uderzyć. Drugi tom zapowiada więc fabułę ze sporą porcją niespodzianek, nagłych zwrotów akcji i emocjami, mogącymi poruszyć serce i umysły czytelników. Czasem miłość

Wędrowcy cz. I.

Kiedyś ktoś mi powiedział jak ważne są debiuty i jak ważne jest, by im poświęcić szczególną uwagę. Ten ktoś zaszczepił we mnie miłość do debiutów. Od tamtej pory jestem wielką miłośniczką każdego debiutu i z chęcią po nie sięgam. Tej świeżości, innowacyjności, zaskoczenia – tego nie może zabraknąć w debiucie. Dlatego „Eperu” zdecydowanie było na mojej liście książek, które musiałam przeczytać. Po wielu pozytywnych opiniach jakie przeczytałam na temat tej książki, było jasne, że autorka musiała stworzyć coś wyjątkowego, coś co pozostanie w pamięci na długo.

„Czasami życie musi człowieka przeczołgać, aby go wzmocnić, aby dać mu siły do dalszych zmagań z rzeczywistością, z tym wszystkim, co jeszcze go spotka.”

Anna Wilk jest nastolatką jak każda inna, a przynajmniej tak by się mogło wydawać. Mieszka z mamą, swoją najlepszą przyjaciółką Wiką i jej mamą w Londynie. Pochodzi z Polski i nigdy o tym nie zapomina. Gdy wszystkie panie wyjeżdżają na wspólne wakacje do Francji, nie mogą się spodziewać, że życie jednej z nich odmieni się na zawsze. Anna razem z Wiką wybierają się na festiwal filmowy w Cannes. To tam mają zobaczyć Leo Blacka – gwiazdę kina. I to na tym festiwalu dochodzi do zaskakujących wydarzeń, które będą miały swoje odzwierciedlenie w przyszłości. Pierwsze spotkanie Anny z Leo zakiełkuje w nich miłość, która napotka na swej drodze niejedną przeszkodę i odsłoni zaskakującą prawdę.

„Miłość jest jak herbaciane liście. Nawet gdy z czasem odparuje z nich woda i pokryją się kurzem, wrzucone do wrzątku z powrotem odzyskują barwę, zapach i smak. Zasuszone uczucie pod wpływem gorącego wspomnienia też nabiera kolorów.”

Przez dłuższy czas zastanawiałam się od czego zacząć pisać recenzję. Zaczęłam od podkreślenia, że „Eperu” jest debiutem literackim polskiej autorki i jeszcze chciałabym się tego podtrzymać. Bardzo ważna jest pierwsza książka. To ona kształtuje naszą opinie o autorze, nasze odczucia do późniejszych powieści. Jeśli ktoś zrazi się na początku, nie jestem pewna, czy sięgnie po kolejną pozycję autora. Ale nie musicie się martwić, że „Eperu” was negatywnie zaskoczy. Jest to lekka, przyjemna powieść, w której znajdziecie wiele mądrego. Pokazuje jak ważna jest miłość i uczucia, jak dużo może znieść. Pokazuje jak łatwo się pomylić, a potem jak trudno jest naprawić błędy. Pokazuje jak ważni są przyjaciele, jak trudno bez nich funkcjonować. Książka jest przeznaczona dla młodzieży, ale według mnie każdy może ją przeczytać. I nie boję się stwierdzenia, że „Eperu” jest jednym z moich ulubionych debiutów.

Książka jest napisana bardzo dobrze pod względem stylistycznym. Język jest prosty, dlatego czyta się ją jednym tchem. Zmiana narracji, a raczej tego, z jakiego punktu czytamy powieść, jest bardzo na dobrym rozwiązaniem. Książkę pisaną narracją pierwszoosobową czyta się szybciej i bardziej odczuwamy emocje. Możemy utożsamić się z głównymi bohaterami o wiele bardziej, niż mogłoby się to wydawać. A bohaterowie w „Eperu” są znakomici. Barwni i dobrze wykreowani to za mało powiedziane. Nie brakuje w nich własnego charakteru i temperamentu. Znajdziemy tu odmienne osobowości, które uzupełniają się w całej powieści. Anna i Leo skradli moje serce. Wika swoją charyzmą również. Mieć taką najlepszą przyjaciółkę to skarb.

„Najtrudniej jest uciec przed samym sobą. Choćbyś nie wiem jak szybko biegała, i tak w najlepszym wypadku zobaczysz własne plecy.”

Trochę brakowało mi rozwinięcia początku znajomości Anny i Leo. Ich związek bardzo, a nawet mega szybko przerodził się w miłość. Może jestem po prostu za stara, może dzisiejsza młodzież tak szybko wyznaje sobie miłość. Ale nie oceniam tego jako kategoryczny minus. Jestem pewna, że autorka zrobiła to w pełni świadomie i z zamierzonym celem. Brakowało mi również tego szoku Anny, gdy dowiedziała się prawdy o Leo. Chociaż późniejsze wydarzenia mogą świadczyć o tym, że wcale nie musiała się aż tak szokować.

Książka jest bardzo wciągająca. Powoli zostają ujawniane nowe tajemnice, a dążenie do ich rozwiązania wiąże się z całym morzem emocji. Ja, jako osoba bardzo płaczliwa, uroniłam nie jedną łzę podczas czytania. Ale to wszystko działa tylko na plus. Nie ma to jak zatracić się w fabule dobrej książki. Autorka wiedziała co robi pisząc „Eperu” i jestem pewna, że podświadomie czuła, iż zdobędzie uznanie tylu czytelników. No bo jak tu nie kochać „Eperu”? W tej książce jest wszystko, co powinna zawierać dobra powieść.

Zakończenie „Eperu” jest chyba najbardziej poruszającym momentem w całej książce. Gdy już dobrnęłam do końca miałam ochotę krzyczeć. To prawdziwe tortury skończyć czytać w takim momencie i nie móc od razu przeczytać kolejnej części. Myślę, że nie dałoby się wymyślić bardziej idealnego zakończenia tej powieści. Wzbudza w czytelniku całą tęczę emocji i pozostawia z ogromnym niedosytem. Nie wiem, czy w najbliższym czasie będę z większą niecierpliwością czekać na jakąś inną książkę niż „Habbatum”.