Podróż za horyzont. Saga Emigranci. Tom 1

Lubię książki historyczne. Lubię też sagi rodzinne, a ta książka to mieszanka obu tych elementów, spójna, realistyczna i, niestety, mocno przygnębiająca.

Rodzina Gajdów mieszka w Galicji, gdzie żyje z uprawy roli. Jest 1902 rok, bieda piszczy, a najbardziej pożądaną rzeczą jest wyjazd do Brazyli, która jawi się jako kraina mlekiem i miodem płynąca. Jest to kluczowa oś tej historii. Rodzina pełna nadziei, ale też naiwności i niewiedzy wyrusza w podróż. Nie będzie to wycieczka, a ciężka przeprawa, podczas której na rodzinę spadną nieszczęścia. Podziwiam autorkę za to, że tak prawdziwie, historycznie oddała realia tamtych czasów. Ale bardzo smutnych czasów.

Książka mimo tego, że mi się podobała, to ogromnie mnie przygnębiała. To po prostu nie był odpowiedni moment. Mało tutaj radości, ciężko też nazwać tę powieść przyjemną. Jest to zapis ciężkiego losu, który spotkał wiele takich rodzin jak Gajdowie. Jest to bardzo ciekawa, nawet edukacyjna, powieść i na pewno sięgnę po kontynauację.

Jeśli szukacie poruszającej historii to najnowsza powieść Sabiny Waszut zapewni Wam wiele emocjonujących chwil. Subtelne i zarazem pełne wrażliwości pióro autorki szkicuje historię człowieka przepełnionego nadzieją znalezienia swojego miejsca na ziemi.

Pani Sabina zaprasza nas do roku 1902. Poznajemy losy mieszkającego w Galicji Włodka Gajdy. Mężczyzna natchniony opowieścią miejscowego nauczyciela o Brazylii, krainie mlekiem i miodem płynącej, postanawia opuścić ubogą wieś. Wraz z żoną i trójką dzieci zamierza wyruszyć za ocean. Hanna miała wiele obaw względem tej decyzji. Wolała swoją biedę niż obcą. Jednak zdaniem Włodka podróż ta jest dla jego rodziny jedyną możliwością do poprawy swojego życia. Dlatego też postanawia postawić wszystko na jedną kartę. Porzucenie dotychczasowego życia jest krokiem ryzykownym, lecz zdaje się być dla mężczyzny jedynym.

Niestety jak to w życiu bywa, droga ta jest dla Państwa Gajdów naznaczona trudnościami. Muszą oni zmierzyć się z bezdusznością drugiego człowieka. W Bremie przyjmują pod swą opiekę córkę warszawskiego dorożkarza. Jak bardzo Zuzanna zmieni ich plany? Czy tajemnica Hanny Gajdy skomplikuje podróż do ziemi obiecanej?

Mogę obiecać Wam, że czeka Was wiele porywów serca, gdyż historia stworzona przez Sabinę Waszut porusza do głębi. Losy tej rodziny rodzą pytanie – jak wiele będą musieli znieść, ile wytrzymać, aby odnaleźć swój wymarzony raj na ziemi.

Sabina Waszut w pierwszym tomie sagi porusza temat emigracji Polaków z początku XX wieku. Autorka dotyka kwestii „Polaków, którzy z różnych powodów i w różnym czasie zdecydowali się opuścić swój dom, by wyruszyć na poszukiwanie lepszego chleba”. I choć historia Włodka i Hanny jest fikcją literacką, to nie można oprzeć się wrażeniu, że jest kalką losów wielu Polaków dotkniętych problemem emigracji. Emigracji wymuszonej ubogą sytuacją życiową, która zmusiła człowieka, do poszukiwania szczęścia poza granicami swojego kraju.

Takie decyzje często obarczone są wieloma emocjami. Wielu ludzi tak samo jak Hannę targało sumienie. Zmuszeni byli oni oderwać swoje ojczyste korzenie, by wyrwać się z ubóstwa. Często zrywając kontakty z najbliższymi. To zapewne bolesne przeżycie. I dzięki Pani Sabinie możemy po części wczuć się w sytuację ludzi, których życie zmusiło do takiego kroku. Kroku bolesnego, lecz niestety w wielu przypadkach koniecznego.

Jeśli chcecie poznać tę historię, to koniecznie sięgnijcie po książkę „Emigranci. Podróż za horyzont”. Myślę, że miłośników porywających i pouczających historii nie muszę specjalnie przekonywać. Jestem przekonany, że po przeczytaniu tej powieści sami uświadomicie sobie, że warto zapisać ją na listę Najlepszych Interesujących Książek. Czyt-NIK już to zrobił. I nawet więcej, ułożyłem tę książkę wśród wcześniejszych powieści Sabiny Waszut zaznaczając w swej pamięci, że jeszcze kiedyś powrócę do twórczości autorki. Myślę, że jest ona ponadczasowa i za kilka, kilkanaście lat spojrzę na tę historię z perspektywy kolejnych życiowych doświadczeń. A „Emigranci. Podróż za horyzont” powieścią życiową jest!

Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Książnica [Adres usunięty]

[Adres usunięty]

Sabina Waszut czaruje słowami! Każda jej powieść to zapowiedź literatury wysokich lotów i nie, nie jest to przesadą. "Emigranci. Droga za horyzont" to wstęp do sagi o ludziach, którzy wybrali życie na obcej ziemi. Autorka pokazała ten problem od dylematów związanych z podjęciem decyzji o wyjeździe, przez przygotowania aż do momentu dotarcia do celu. A u celu wcale nie jest tak cudownie jak obiecywano.

Uwielbiam powieści p. Sabiny, nie są to lekkie powieści obyczajowe, a książki, o których myśli się długo po przeczytaniu ostatniej strony. Polecam.

„Tu jest inne życie i urodzić się trzeba na nowo. I tęsknić nie można. Bo ta tęsknota za Polską najrychlej zabija (…)”.

Czasami temat czeka na „swojego człowieka” – słuchacza, opowiadacza, pisarza. Jestem przekonana, że losy polskich emigrantów czekały na pióro Sabiny Waszut.

„Gdyby raj naprawdę był rajem, nikt nie pozwoliłby wejść do niego biedakom”

Włodek Gajda był jednym z tych, którzy ulegli magii słów o pięknej, egzotycznej krainie. Brazylia obiecywała tak wiele, że korzyści z wyjazdu zdawały się z miejsca przyćmiewać wszystkie wątpliwości. Choć decyzja nie była łatwa a strach jeszcze większy, Włodek wraz z żoną i dziećmi opuszczają swoją prostą chałupę w podbocheńskiej wsi i udają się w długą i niebezpieczną podróż ku ziemi obiecanej.

Koszty podróży są ogromne. Wydane ostatnie pieniądze, wiele wyrzeczeń, mnóstwo zdrowia i niekończące się obawy przed tymi, którzy chcą zarobić na ich niepewności i strachu. Czy to wszystko zrekompensuje im własny kawałek ziemi w Brazylii i nadzieja, że ich przyszłość może być już tylko lepsza?

„Dobrze starzy ludzie mówią, że trzeba na znaki patrzyć, bo one los człowieka potrafią przewidzieć (…)”

„Podróż za horyzont” to opowieść o rodzinie Gajdów, jednej z wielu rodzin, które na początku XX wieku wyruszyły za lepszym życiem za ocean. W tej historii słyszymy wiele pytań, wiele obietnic i najwięcej - tęsknoty. Trzeba było zostawić wszystko, nawet jeśli nie było tego wiele. Zostawić ojcowiznę, wspomnienia dobre i złe. Od raz podjętej decyzji nie było odwrotu, można było tylko stawiać kroki do przodu, nie oglądając się na stare życie.

Ta wędrówka zmieniła rodzinę Gajdów pod wieloma względami. Wielki świat ich zaskakuje, uczy nowych rzeczy i udziela solidnej lekcji pokory, z której na zawsze zapamiętają, że wsparcie bliskich jest bezcenne. Zmieniają się ich role życiowe - starsi, wyczerpani podróżą za marzeniami, opadają z sił, robiąc miejsce młodszemu pokoleniu. Młodzi dorastają, stają się opiekunami, odkrywają w sobie hart ducha i waleczność. Nie chcą zaprzepaścić tego, w co wierzyli i o co walczyli rodzice.

To także historia o pogoni za marzeniami za swoim kawałkiem ziemi, na którym będzie można budować przyszłość swoją i swoich dzieci. Decydując się na wyjazd nie wiedzieli, że tęsknota będzie rozrywać serce. Nie zastanawiali się, jak wiele by dali, by zjeść zwykły chleb a oczy nacieszyć widokiem łanów pszenicy. Codzienność w Brazylii była trudna - walka z naturą, buszem pogłębiały ludzkie wątpliwości. Czy warto było o to wszystko walczyć? Czy nie lepiej było zostać i klepać biedę, ale wśród swoich?

Ile jeszcze czasu minie, zanim na brazylijskiej ziemi poczują się jak w domu? O ile to w ogóle nastąpi…

„Muszę znaleźć w sobie siłę, powtarzała w myślach jak mantrę, jak zaklęcie”

Sabina Waszut stworzyła historię, która po wielokroć chwyta za serce. Różnie się ludzkie losy na emigracji układały, chwile radości i nadziei przeplatały się z bezsilnością i poczuciem zwątpienia. Ale wiara w to, że może się udać, nigdy nie zgasła. Pokonanie każdej, nawet najmniejszej przeszkody, było jak zwycięstwo. Słowa wsparcia i otuchy należą się każdemu, kto w tamtych czasach zdecydował się na tak odważny krok.

Moim ulubionym gatunkiem książek zdecydowanie są te, w których tle odnajdziemy wydarzenia historyczne. Często opisujące prawdziwe dzieje i losy ludzi, których doświadczenia niejednokrotnie rozdzierają serce. I w ten kanon doskonale wpisuje się najnowsza seria książek od Wydawnictwa Książnica – Emigranci Sabiny Waszut. Podróż za horyzont to pierwszy tom sagi o poszukiwaniu swojego miejsca na ziemi, o miłości, poświęceniu i ciężkiej pracy dzięki której można osiągnąć spełnienie marzeń.

Rok 1902 Włodek Gajda wraz z żoną Hanną podejmują najważniejszą decyzję w swoim życiu – wraz z dziećmi opuszczają swój kraj i udają się w poszukiwaniu dostatniego życia za ocean. Zupełnie nie spodziewają się tego jaką cenę przyjdzie im zapłacić za utopijną wizję lepszego życia w Brazylii. Czy w końcu odnajdą swoje szczęście? Czy podróż, która od samego początku przynosi im ogrom problemów zakończy się szczęśliwie?

Ta historia zachwyciła mnie autentycznością i realizmem losów bohaterów. To tutaj autorka w fikcyjnej powieści splotła losy wielu Polaków, którzy z początkiem XX wieku odważyli się wyemigrować w poszukiwaniu lepszego chleba . Książka przepełniona jest emocjami dzięki czemu poczyniła na mnie ogromne wrażenie. Niejednokrotnie rozdarła moje serce, a splot wydarzeń sprawił, że historia przedstawiona na kartach książki wzruszała mnie i przejmowała jednocześnie.

Z wielką uważnością będę wyczekiwała kolejnych tomów tej serii.

Polecam wszystkim, którzy lubią książki z historią w tle, książki obyczajowe czy sagi rodzinne.