El Borbah

POPKULTUROWY KOCIOŁEK: Tytułowy El Borbah to potężnie zbudowany, grubiański i niezbyt lotny prywatny detektyw, który z niewyjaśnionych przyczyn nigdy nie zdejmuje stroju meksykańskiego wrestlera. Działa on w mieście pełnym przestępców, maniaków i szalonych naukowców. Jego losy i śledztwa śledzimy tu w serii pięciu surrealistycznych opowiadań. Historii w których przemierza on brudne ulice futurystycznej metropolii, stawiając czoła sprawom, których nie tknąłby się żaden zdrowy na umyśle funkcjonariusz. W świecie pełnym szemranych biznesmenów i zdegenerowanych bogaczy, El Borbah nie szuka sprawiedliwości, lecz gotówki, rozwiązując problemy głównie za pomocą swoich potężnych pięści i skrajnego braku empatii.

Kiedy Charles Burns początkiem lat 80 tych szukając w TV inspiracji do kolejnych szkiców, przypadkowo trafia na mecz meksykańskiego wrestlingu, nie wie on, że odmieni tym epizodem oblicze amerykańskiego komiksu undergroundowego. Tak właśnie narodził się El Borbah, postać równie absurdalna, co przerażająco realna w swojej prymitywności.

Na pierwszy rzut oka album może wydawać się klasyczną historią detektywistyczną noir, z zagadkami kryminalnymi, tajemnicami do odkrycia i femme fatale. Wystarczy jednak kilka stron, aby przekonać się, że autor od samego początku swojej kariery miał ogromne zamiłowanie do szalonej groteski, absurdów i surrealistycznych wątków. Tego typu treść dość szczelnie wypełnia bowiem kolejne kadry komiksu. Idealnie w tej formie odnajduje się główny bohater. Kawał umięśnionego faceta, który ciągle chodzi w masce meksykańskiego zapaśnika, który ponadto pali, pije i rozwiązuje sprawy wyłącznie przy użyciu siły fizycznej i prostych słów. Śmiało można go nazwać, jednym z najprymitywniejszych bohaterów komiksów, który jednak w niezwykły sposób zjednuje sobie czytelnika i przyciąga jego uwagę.

Każda z pięciu opowieści, wchodzących w skład komiksu, prezentuje inną szaloną sprawę. Począwszy od szkoły, która działa jak sekta, przez eksperymenty naukowców przeradzające ludzi w cyborgi, po korporacje wytwarzające hamburgery z dodatkami kontrolującymi umysł. W każdej z tych opowieści autor bawi się stereotypami gatunku pulp noir, a jego poczucie humoru balansuje między makabrą a groteską. Opisy sytuacji są przesadzone, postacie skrajnie wyolbrzymione, a zło, które napotyka El Borbah, często graniczy z absurdem. Wydaje się to wszystko mocno szalone. Każda historia ma jednak własny rytm i puentę, a autor konsekwentnie buduje uniwersum, w którym chaos i przemoc są codziennością.

Największym wyróżnikiem tytułu z całą pewnością jest tu ciekawe połączenie horroru i komedii. Wielokrotnie spotykamy tu sytuacje tak absurdalne, że zamiast przerażać, wywołują śmiech. El Borbah staje się narzędziem, przez które autor pokazuje zepsucie społeczeństwa, moralną degrengoladę i chaos współczesnego świata, a jednocześnie podaje te tematy w lekkiej zwariowanej formie. Ten balans między grozą a humorem sprawia również, że komiks pozostaje świeży mimo upływu lat....