Echowa Góra

„Burze z piorunami przypominały nam o dniu, w którym moja mama straciła pracę i żegnała się na zawsze z uczniami traktowanymi przez nią jak własne dzieci. Wycie kojotów przypominało nam o dniu, gdy ojciec musiał z kamienną twarzą, ale wilgotnymi oczami zamknąć swój warsztat, bo nikogo nie było teraz stać na piękne ubrania, które wykańczał roślinnymi ornamentami. Szare deszczowe dni przypominały nam o dniu, kiedy straciliśmy dom i sprzedaliśmy prawie wszystko, by odejść z pustymi rękami.”

Podczas wielkiego kryzysu rodzina Ellie traci cały dorobek życia. Okoliczności zmuszają ich do opuszczenia rodzinnych stron i zamieszkania na Echowej Górze. Brudni, przemoczeni i głodni zmagają się z trudami życia na wsi. Pierwsze miesiące są dla nich bardzo trudne, ucząc się przetrwania i życia wśród przyrody. W budowie domu pomagają najbliżsi sąsiedzi. Jedzą to co upolują lub złapią, wymieniają żywność z innymi. Nie tak wyobrażali sobie swoje życie.

Ellie natomiast korzysta z bliskości natury, która odsłania przed nią swoje tajemnice. Natomiast wśród drzew kryje się obcy, który bacznie przygląda się rodzinie i co jakiś czas pozostawia po sobie miniaturowe drewniane figurki przedstawiające zwierzęta. Kim jest tajemniczy nieznajomy i czego chce? Jakie tajemnice skrywa las?

Pewnego dnia dochodzi do wypadku w lesie przy ścinaniu drzewa i ojciec Ellie zapada w śpiączkę. Dziewczynka postanawia tatę wybudzić na różne znane tylko jej sposoby.

„Wiedziałam, że węże kąsają tylko stworzenia, które planują spożyć, i te, które mają wobec nich podobne zamiary, i że te gady nie są groźne dla śpiących. Wiedziałam też, że Esther lada chwila skończy ubijać masło, pójdzie do pokoju rzucić okiem na ojca, czego nigdy nie zaniedbała (…) Wiedziałam, że to ona znajdzie węża. I jeśli da się obudzić tatę krzykiem, to się obudzi na pewno.” Gdy te metody zawodzą postanawia poszukać dla ojca lekarstwa. W swojej drodze na Górze spotyka wiedźmę Cate, która jest bardzo chora. „Kobieta wydawała się schludna, ale jakby przykurzona. Niby cała, jednak sfatygowana.(…) Dotknęłam jej twarzy pomarszczonej jak stare jabłuszko. Wydawała się bardziej rozpalona, co nasuwało jeszcze większe obawy, że to się źle skończy.”

Dziewczynka postanawia zaopiekować się staruszką i przy niej nauczyć się ziołolecznictwa, oczyszczania i szycia ran oraz jak korzystać z tego, co daje nam natura.

„Odebrałam trudną lekcję na temat natury pszczół i tego, że użądlenie jest dla nich równoznaczne z wyrokiem śmierci – nie mogą, ot tak zostawić żądła i odlecieć, muszą w ofierze złożyć siebie.”

Pięknie wydana książka dla starszych dzieci i młodzieży przyciąga swoją magiczną zieloną okładką. Znajdziemy w niej pełno opisów przyrody, przy których możemy się rozmarzyć. Pachnie lasem i ziołami.

Krótkie rozdziały, prosty język i historia rodziny Ellie powodują, że od książki nie idzie się oderwać. Czym głębiej w las tym ciekawiej.

Ellie jest bardzo ciekawą postacią tej książki wokół, której bardzo dużo się dzieje. Dzięki niej czujemy dziecięcą radość i smutki.

Poruszane w niej kwestie trudnego życia, choroby, uzdrawiania, przyjaźni i nadziei robią wrażenie.

Jest to wzruszająca historia o sile miłości, odwadze i chęci pomagania innym, która skłania do głębszych przemyśleń. Każdy wyniesie z niej jakąś lekcję i spojrzy na pewne rzeczy zupełnie inaczej niż dotychczas. Polecam.

“Kochałam tę górę, kochałam to, co wyzwoliła we mnie, i tyle. Ale nie było mi lekko”

Podczas wielkiego kryzysu rodzina Ellie traci swój cały dobytek i jest zmuszona do wyprowadzki z miasta. Przenoszą się do Echowej góry, gdzie korzystają z dobrodziejstw natury. W okolicy dziewczynka trafia na małe, drewniane figurki zwierząt i kwiatów, jednak nie wie, kto je dla niej zostawia. Radzą sobie świetnie dopóki ojciec dziewczynki ma wypadek i zapada w śpiączkę. Dziewczynka jest oskarżana o jego spowodowanie. Ellie postanawia wyruszyć na poszukiwanie lekarstwa dla taty, chce zrobić wszystko, żeby wyzdrowiał. Na odludziu spotyka wiedźmę Cate i chłopca mieszkającego po drugiej stronie góry, Larkina. To od nich uczy się nie tylko uzdrawiania, ale także wiele prawd o ludziach.

Zacznijmy od tego, że “Echowa góra” jest moim zdaniem przeznaczona dla trochę starszej młodzieży, nawet mnie odrobinę odstraszyły opisy leczenia przez zielarkę. Pomijając te małe fragmenty “Echowa góra” jest piękną i ciepłą historią. Autorka pokazuje nam tu wielką miłość i poświęcenie głównej bohaterki w stosunku do natury, zwierząt i rodziny. Ellie jest w stanie zrobić wszystko żeby ratować najbliższych. Ta historia uczy także, że nie możemy zbyt szybko oceniać innych.

Lauren Wolk zabiera nas na prześliczną Echową Górę, której już same opisy są przesiąknięte magią. Ellie nie da się nie lubić, a jej historia porywa i urzeka.

Lubicie spędzać czas na łonie natury? A może korzystacie z jej dobroci na codzien?

Zapraszam Was dziś do zapoznania się z nową książka:

Echowa Góra- Lauten Wolk, wydawca @[Adres usunięty]

Piękna książka. Czytając można pochłonąć ja jednym tchem, co niestety nie zawsze jest możliwe ze względu na obowiązki. Nie mniej jednak książka bardzo wciąga. Krótkie rozdziały, prosty język i sposób przedstawienia historia sprawia, że nie można się od niej oderwać. Znajdziecie tu dużo tajemniczych i magicznych wątków. Zagadkowe figurki, bajkowe postacie to tylko część fantastycznej fabuły. Mi się bardzo podoba zagadnienie połączenia nas z naturą i przyrodą. Bardzo ciekawy jest temat leczenia ziołami i uzdrawiania. Nie można pominąć tu także tematu rodzicielskiego, a mianowicie pięknej relacje córki i taty, której nie może usunąć nawet bardzo poważny wypadek. Warto przeczytać, przemyśleć jak wyglądają nasze relacje i innymi, jak dbamy i żyjemy z naturą, a także czy staramy się zrozumieć innych.

Z powodu problemów finansowych i ogólnego kryzysu rodzina Elli przeprowadza się na zbocze Echowej Góry.

Już na początku pobytu dziewczynka zaczęła natrafiać na małe, drewniane figurki. Pierwszą znalazła zawieszona sznureczkiem do obroży swojego [Adres usunięty] znalazła w kieszeni płaszcza. Elli razem z tatą całkiem szybko pogodzili się z nowym życiem, a nawet się z niego cieszyli. Jednak ojciec uległ wypadkowi i zapadł w śpiączkę. Teraz Elli, mama i jej siostra musiały radzić sobie same. Kilka miesięcy po wypadku taty, Elli zyskała przyjaciela. Suczka Masie się oszczeniła,jednak jeden ze szczeniaków zdechł. Mama kazała córce go zakopać, ale dziewczynka, niosąc szczeniaka, poczuła dziwny płomień. Szczeniak odżył, kiedy Elli włożyła go do lodowatej wody, a mama zdecydowała, że będzie on należał do Elli. Dziewczynka miła nadzieję, że płomień pomoże uratować także tatę. Płomień ją prowadził. Kiedy pewnego dnia szła po mięso to oddalonego gospodarstwa, natrafiła na zwierza, którego nie mogła rozpoznać. Nic jej nie zrobił, a wystarczyła chwila nieuwagi, a stwór rozpłynął się w powietrzu. Czy to pojedyncze tajemnicze spotkanie, a może przed Elli jest jeszcze bardziej zawiła przygoda?

Sięgając po "Echową Górę" sądziłam, że czeka mnie przyjemna lektura dedykowana młodszym odbiorcą. Może zmyliła mnie piękna, słodka grafika na okładce a może nie do końca wiedziałam z czym się mierzę, ale ostatecznie skończyło się na tym, że proza Lauren Wolk ogromnie mnie zaskoczyła i oczarowała swoim wydźwiękiem.

Fakt jest taki, że to faktycznie literatura młodzieżowa z młodziutką bohaterką na pierwszym planie. Jednocześnie jest to jednak książka reprezentująca wartości dla dorosłych, zmuszająca do czytania między wierszami, więc dedykowana jest czytelnikowi w każdym wieku. Więcej! Bardzo polecam czytać ją razem, rodzice ze swoimi dziećmi, ponieważ analizując fabułę na swój sposób, każdy wyciągnie z niej coś nowego, odkrywczego.

Lauren Wolk pięknie pisze. Zauroczyła mnie opisami przyrody, cudownym przedstawieniem miejsc oraz samej tytułowej Echowej Góry. To właśnie tam musiała się przenieść Ellie, która wraz z rodzicami opuściła miasto po wielkim kryzysie. Stracili dorobek życia i nie pozostało im nic a w dodatku zdarzył się wypadek, którego konsekwencje spadły na dziewczynkę. By uratować ojca Ellie wyruszyła więc w drogę, poznała licznych oryginalnych przyjaciół oraz sięgnęła po tajniki uzdrawiania, które do tej pory wykorzystywane były przez nielicznych.

To opowieść o zrozumieniu, drugich szansach a także wielkiej odwadze, sile przyjaźni, mocy odwagi oraz ucieczce przed krzywdzącymi uprzedzeniami. Autorka przemyca wiele cudownych wartości ukazując je na przykładzie losów silnej młodej bohaterki, która nie cofnie się przed niczym, by uratować swojego ojca. Ellie w swojej podróży poznaje wiedźmę, dzikiego chłopca z gór, odkrywa kto porzuca w okolicy figurki zwierząt oraz kwiatów serwując czytelnikowi piękną, dojrzałą, błyskotliwą opowieść, która burzy wszelkie mury.

"Echowa Góra" obowiązkowo powinna znaleźć się na półce wszystkich czytelników. Zależnie od naszego wieku każdy wyciągnie z niej własne wartości. To piękna, poruszająca historia o sile uzdrawiania, która ma potężną moc. I nie mówimy tutaj wyłącznie o fizycznej formie. Podnosi na duchu. niesie nadzieję oraz roztapia wszystkie serca.

Powieść opowiada o dwunastoletniej dziewczynie, która przez kryzys z lat 30' XX w. musi wraz z rodziną opuścić miasto, by osiedlić się na Echowej Górze z resztką swojego dobytku. Zaczynają praktycznie od nowa - trzeba wybudować dom, poznać i nauczyć się nowych zasad panujących w tym miejscu...

Tuż po wybudowaniu domu, dochodzi do wypadku, w wyniku którego ojciec dziewczyny zapada w śpiączkę... Od tego momentu cała rodzina - matka i trójka dzieci - musi sobie jakoś poradzić.

Główna bohaterka - Ellie pragnie zrobić wszystko, by uzdrowić swego ojca, nawet jeśli jej metody są dosyć kontrowersyjne...

Powieść jest złożona z bardzo krótkich rozdziałów, dzięki czemu czyta się ją dosyć szybko. Zawartość wywołuje dużo emocji: czytając ją możemy poczuć zarówno smutek, jak i nadzieję. Występuje tam też pewna tajemnicza postać, zostawiająca Ellie piękne upominki - drewniane figurki zwierząt i roślin...

Niektóre opisy zwyczajnego życia, w tym te dotyczące leczenia ran, odleżyn i innych niezbyt przyjemnych rzeczy, sprawia, że książka ta na pewno nie nadaje się dla najmłodszych czytelników - sądzę, że dopiero wiek 10/11+ jest odpowiedni (w zależności od wrażliwości dziecka oczywiście).

Piękna okładka przyciąga uwagę, jednak nie jest to łatwa powieść. Porusza ważne i ciężkie tematy, takie jak kryzys, choroba i trudy życia z dala od cywilizacyjnych udogodnień.

Dobrze pokazane są emocje przeżywane przez Ellie - jej empatia, pragnienie pomocy, chęć uzdrawiania, miłość do natury, tęsknotę za beztroską.

Na pewno jest to pozycja warta uwagi, ale nie dla najmłodszych czytelników.