eBook Zeznanie mobi epub

Donté Drumm to czarnoskóry, młody mężczyzna niesłusznie skazany na karę śmierci za uprowadzenie, gwałt i morderstwo białej koleżanki ze szkoły. Travis Boyette to kryminalista, który po latach przebywania w więzieniu za inne przestępstwa ujawnia to, że to on jest prawdziwym sprawcą zbrodni, za którą skazano Dontégo. Boyette, który stoi w obliczu nieuleczalnej choroby, podejmuje próbę wyjawienia prawdy. Napotyka jednak na opór i nieufność, gdy próbuje wyjawić fakty, które mogłyby ocalić Dontégo. Losy tych dwóch postaci, splatają się w nieoczekiwany sposób.

"Zeznanie" Johna Grishama to wyjątkowo przejmująca i wciągająca powieść, która ukazuje brutalną rzeczywistość amerykańskiego systemu sprawiedliwości. Grisham obnaża jego niedoskonałości i zwraca uwagę na rasowe uprzedzenia oraz społeczne nierówności, które wpływają na wynik procesów. Autor porusza też trudny temat kary śmierci, zadając fundamentalne pytania o sens i sprawiedliwość tak ostatecznego wymiaru kary. W szczególności w kontekście przypadków, w których istnieje cień wątpliwości co do winy skazanych. Grisham pokazuje, jak nieodwracalna jest to kara oraz jak wielką krzywdę może wyrządzić niewinnemu człowiekowi.

Autor posługuje się stylem, który jest prosty, ale zarazem głęboko oddziałujący na emocje czytelnika. Nie ma tutaj zbędnych opisów. Grisham koncentruje się na emocjach i szczegółach, które składają się na portret skomplikowanych, tragicznych bohaterów. "Zeznanie" czyta się z zapartym tchem, co jest efektem nie tylko umiejętności Autora, ale także jego zdolności do przenikliwej obserwacji ludzkiej natury i społecznych realiów. Grisham wykreował niezwykle emocjonującą i przejmującą historię, która zmusza czytelnika do refleksji nad kwestiami sprawiedliwości, winy i kary. Książka ta porusza ważne kwestie społeczne i jest powieścią bardzo aktualną i pełną emocji.

Ja polecam!

John Grisham zawsze potrafił przyciągnąć mnie do swoich powieści niepowtarzalnym klimatem. Mrok, niepewność oraz gęsta atmosfera konkurowały o uwagę z ciekawymi wydarzeniami. "Zeznanie" doskonale obrazuje wszystkie pozytywne strony jego twórczości, ponieważ jest książką, która przekona do siebie nawet najbardziej wymagającego czytelnika.

Chodzi o to, by zawsze igrać sobie z naszą wyobraźnią. Liczne tropy, ślepe zaułki, kluczenie między faktami oraz wprowadzanie na scenę bohaterów, którzy wiedzą więcej niż chcą powiedzieć to znak rozpoznawczy twórczości autora. Jego historia pełna jest pomysłów, ponieważ łączy kilka motywów: kryminał, thriller, sensację a nawet powieść obyczajową, która idealnie wypełnia tło wiarygodnością oraz potrzebnymi detalami. Nie można nudzić się podczas czytania, ponieważ już od pierwszych stron zostajemy wrzuceni w ekscytującą przygodę, która nie chce nam wyjść z głowy, która zmusza nas do szybkiego łączenia faktów. Przepadam za twórczością Grishama, ponieważ imponuje dopracowanymi detalami, ale przede wszystkim buduje klimatyczną akcję, w której dosłownie wszystko może się wydarzyć.

Donté Drumma trafił do więzienia chociaż nie popełnił zarzucanego mu czyny. Wschodząca gwiazda futbolu, czarny chłopak, pechowiec. To Travisowi Boyett zgwałcił i zamordował licealistkę a jednak uciekł przed wymiarem sprawiedliwości i za nic miał los człowieka skazanego na karę śmierci. Odsiadując wyrok za inne przestępstwo obserwował proces z daleka. Po kilku latach wyszedł z więzienia, ponieważ śmiertelna choroba i tak zbierała swoje żniwo. A Boyett odliczał dni do egzekucji. Jeden mógł uratować drugiego, ale czy to na pewno mogło być takie proste? Wymiar sprawiedliwości bowiem nie potrafi łatwo przyznawać się do popełnionych błędów.

Fabuła rewelacyjnie rozkłada na czynniki pierwsze proces ludzkich zachowań w obliczu zagrożenia. Dwie skrajne osobowości skonfrontowane w jednej opowieści łączą się niechętnie w spójną całość, gdy losy przestępcy i pechowca wchodzą na jedną drogę. John Grisham przedstawił ogrom tragedii związanej z niesłusznym skazaniem, bezwzględność i brak empatii u tego kto zawinił a także niejasny proces udowadniania prawdy, ponieważ ewidentnie doszło do przerażającej pomyłki. Na tym zbudowano akcję, na balansowaniu pomiędzy dobrem i złem, na słabościach, na uderzaniu w czułą stronę czytelnika, który nie tylko podąża za każdym słowem autora, ale i na własnej skórze ogrom emocji, smutku związanego z całą sytuacją, bezradności w obliczu zagrożenia, wzruszeń w nadchodzącym finale. To popisowy numer autora, jego najlepsza odsłona, książka pełna tajemnic do odkrycia, z motywem psychologicznym tak smacznie przedstawionym, że jedynie na własnej skórze poczuć będziecie mogli jego fenomen.

"Zeznanie" to idealna książka na leniwe jesienne popołudnia, która od pierwszych stron pochłania nas bez reszty. Napisana z pomysłem, w pełni wykorzystująca swój potencjał, kameralna a jednak wydaje się, że przedstawiona z emocjonalnym rozmachem.Wszystkie książki Johna Grishama warte są uznania i przeczytania, ale z tych topowych "Zeznanie" i "Klient" zawsze będą mi najbliższe. Dlatego tym, którzy poszukują prozy dojrzałej, wymagającej oraz zmuszającej do czytania pomiędzy wierszami - ogromnie polecam.

Donté Drumm za zgwałcenie i zamordowanie koleżanki został skazany na śmierć, za 4 dni ma dojść do egzekucji. Do samego końca twierdzi, że jest niewinny.

Travis Boyett zostaje warunkowo wypuszczony z więzienia. Zaczynają go gnębić wyrzuty sumienia i w końcu postanawia się przyznać, że to on zabił dziewczynę za której śmierć oskarżony został młody chłopak.

"Zeznanie" to mocny thriller o bezdusznym sądzie w stanie Teksas i ich panujących warunkach. W tym państwie nie ma sprawiedliwości, jedyne na czym im zależy to na karze śmierci obojętnie kogo. Nie ważne, czy ta osoba jest winna, czy też nie. Największą przyjemność sprawia im patrzenie jak osoby przez nich skazane, powoli umierają. Donté został szantażem zmuszony do przyznania się do winy, a jego koniec nieubłagalnie się zbliża. Jedynie jego najbliżsi oraz prawnik wierzą, że jest niewinny i wciąż o niego walczą. Ta historia dała mi nadzieję, że osoby, które skazały młodego chłopaka na karę śmierci, przyznają się do ich pomyłki i go uniewinnią. Do ostatniej chwili w to wierzyłam. Bolało mnie, że tak młody chłopak ma zostać stracony, z bólem serca czytałam o jego losie. Było mi także żal jego rodziny, która nie była w stanie mu pomóc, choć im na nim zależało. Trzymałam mocno za niego kciuki. Jego osoba wywołała we mnie sporo emocji.

Natomiast zachowanie Travisa było dla mnie niezrozumiałe. W dużej mierze to od niego zależała sytuacja chłopaka, a nie zostało mu już zbyt wiele czasu, aby go ocalić. Ewidentnie było widać, że coś kręci i nie byłam przekonana, czy aby na pewno mówi nam całą prawdę. Ani trochę mu nie ufałam.

Autor przez cały czas trzyma nas w napięciu, z zangażowaniem śledziłam rozwój sytuacji. Byłam ciekawa w jaki sposób się to wszystko potoczy, jednocześnie przerażona, że nic nie będzie po mojej myśli. Zalewały mnie fale emocji, które ciągle się nasilały. Nie spodziewałam się, że ta książka zrobi na mnie, aż tak wielkie wrażenie, w szczególności, że jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością Grishama. Jest ona kontrowersyjna, ale mi się podobała.

John Grisham to jeden z moich ulubionych autorów. Błyskotliwy, bystry, kreatywny i niezawodny. Nie nudzi, nie męczy, nie opiera się na wygodnych scenariuszach. Kiedy sięgam po kolejne książki podpisane jego nazwiskiem, robię to z satysfakcją i przekonaniem. Nie inaczej było tym razem.

„Zeznanie” to jedna z najlepszych powieści autora. Prawdopodobnie tym hasłem mogłabym posługiwać się za każdym razem, ale… W tym przypadku naprawdę czuję zachwyt i podziw. Grisham oddał w moje ręce dopracowaną, dojrzałą, dającą do myślenia, a przy tym przewrotną i zaskakującą opowieść. Donte Drumm przebywa w celi śmierci od 9 lat. Dzień po dniu zapada się w sobie, czekając na to, co wydaje się już nieuniknione. Termin egzekucji został wyznaczony na najbliższy czwartek. Możliwości odwołań i apelacji zostały wyczerpane, choć jego obrońca walczył o niego zażarcie i nieustępliwie. I nagle, tuż przed, w ostatniej chwili, zjawia się ktoś, kto przyznaje się do morderstwa, o które został oskarżony młody chłopak. Czy istnieje jeszcze szansa, by go ocalić?

Czytałam tę historię z zapartym tchem, szczerze licząc na to, że młody Donte wyrwie się z pazurów śmierci. Głęboko mu kibicowałam i czułam współczucie dla jego najbliższych. Emocje towarzyszące mi podczas lektury były tak żywe, jakbym doświadczała historii faktycznie się rozgrywającej. Grisham w mistrzowski i przekonujący sposób oddał klimat opisywanych wydarzeń. W czasie czytania czułam atmosferę ciężką od napięcia, frustracji i traconej nadziei. W obawie śledziłam rozwój akcji, by przekonać się, co zaplanował autor. Myśli i uczucia skupiały się wokół Dontego. A pytania wciąż krążyły po głowie, próbując znaleźć odpowiedzi.

Grisham rozegrał ten dramat znakomicie, oferując czytelnikom rozrywkę na najwyższym poziomie. Choć akcja nie potoczyła się w oczekiwany przeze mnie sposób, to nie mogę autorowi absolutnie nic zarzucić. Jego opowieść całkowicie mnie pochłonęła. Zatraciłam się w niej w sposób zupełnie niekontrolowany. Przez kilka godzin była tylko ona i ja. Olbrzymia ciekawość, niesłabnące zainteresowanie, nieugaszone napięcie. Jeden rozdział, drugi i następny. Zaangażowanie, przyjemność i radość. „Zeznanie” jest jak najlepsze przypomnienie o wartości książek, niczym lista zalet, dla tych, którzy potrzebują impulsu i zachęty.

Ten tytuł stanowi idealne połączenie tematów i elementów charakterystycznych dla różnych gatunków literatury. Znajdziemy w nim napięcie, zwroty akcji, przelaną krew oraz zbrodnię i karę. Za sprawą powieści poznamy wspaniałych, barwnych, mądrych i odważnych bohaterów. A książkowe wydarzenia oparte zostaną na obyczajowym, wyrazistym tle, które stanowi bardzo dobrą bazę do przemyśleń i rozważań.

Jedną z najbardziej oczywistych rzeczy w twórczości Grishama jest jego idealny styl. Dopracowany, dojrzały, wyważony. Dobre pomysły nie zaprowadziłyby go daleko, gdyby nie potrafił ich przedstawić i rozpisać w odpowiedni sposób. Ale on potrafi to zrobić jak nikt inny. Czaruje słowem, uwodzi narracją. Zaprasza do wspólnej rozgrywki.

W swoim tekście starałam się pokazać, że „Zeznanie” to powieść, w której wszyscy mogą znaleźć coś dla siebie. Książka jest niezwykła, przekonująca i życiowa. Każdy, kto przejdzie obok niej z obojętnością, dużo straci.

Zdarzyło Ci się kiedyś odczuć na własnej skórze niesprawiedliwość instytucji publicznych? Może ktoś z Twoich bliskich miał jakąś przykrą sytuację z nimi związaną? 💬

Faktem jest, że nie tylko w naszym kraju, ale i wielu innych (a może nawet wszystkich) sędziowie, gubernatorzy, politycy, policjanci w dużej mierze czują się bezkarni. Niby można przeciwko nim wnieść pozwy, ale czy to coś zmieni? Może w 1% przypadków tak, a co z pozostałymi?

John Grisham ma to do siebie, że potrafi tworzyć naprawdę genialne thrillery prawnicze, w których nie boi się pisać o systemie i tym jak działają sądy. Nie boi się mówić o niesprawiedliwości, korupcjach, zastraszaniu. Zatem nie mogło tego wszystkiego zabraknąć w „Zeznaniu” czyli najnowszej książce autora, która niedawno pojawiała się na naszym rynku wydawniczym.

„(…) Nigdy nie było przypadku, żeby detektyw albo prokurator zostali postawieni w stani oskarżenia za pomyłkę sądową. (…) Można wnieść przeciwko nam pozew cywilny, ale to bardzo mało prawdopodobne. Poza tym jesteśmy ubezpieczeni przez miasto. Przestań się martwić. Jesteśmy teflonowi”.

Fabuła książki została bardzo ciekawie skonstruowana, a akcja powieści toczy się raczej nieśpiesznie bez większych fajerwerków. Autor skupia się tutaj przede wszystkim na ukazaniu bezduszności instytucji sądowych, gdzie Ci co powinni prawa przestrzegać je łamią byle tylko zakończyć sprawę sukcesem i kogoś skazać (nawet niewinnego).

Grisham sprawę Donté Drumma opisał niezwykle analitycznie, ale i emocjonalnie. Ukazuje on bowiem cztery ostatnie dni życia Drummana z perspektywy jego, a także jego rodziny oraz zespołu prawników występujących po dwóch stronach barykady. To na przykładzie jego sprawy ukazuje jak niesprawiedliwy jest system sądownictwa, ale i prowadzi do dyskusji na temat racjonalności kar śmierci. Stawia on przed wszystkimi pytanie ile osób poniosło karę śmierci pomimo tego, że byli niewinni zarzucanych im czynów?

Bardzo podobała mi się postać Flaka, który do samego końca walczył o odroczenie kary śmierci, aby móc sprawdzić prawdomówność Boyette’a, który uważał, że tylko on wie gdzie jest ciało zamordowanej dziewczyny. Mamy tutaj walkę z czasem i system, a napięcie stale wzrasta dzięki stałemu przypominaniu czytelnikowi ile czasu pozostała Drummanowi.

Do czego mogę mieć zastrzeżenia to postać pastora, której według mnie było tutaj zdecydowanie za dużo. Oczywiście jego występowanie jest jak najbardziej uzasadnione, ale liczba scen z nim mogłaby być znacznie mniejsza. Podobnie zresztą jak nie rozumiem końcówki, czyli dni po wykonaniu kary śmierci. Nie wnosiły one zbyt wiele do fabuły, nie skłaniały do większych przemyśleń, a mnie osobiście wymęczyły.

Niemniej jednak trzeba przyznać, że „Zeznanie” to kolejna świetna książka w dobytku autora, która prócz ciężkiego tematu kary śmierci zahacza także o rasizm, uprzedzenia, niesprawiedliwość systemów i korupcję. Jeżeli lubisz dobrze napisane thrillery prawnicze to zdecydowanie ta książka jest dla ciebie!