eBook Worek kości mobi epub

Pierwszy raz w życiu żałuję pieniędzy wydanych na książkę ale też pierwszy raz w życiu mam do czynienia z tak bezpretensjonalnie grafomańskim utworem. Wręcz nie mogę uwierzyć że popełnił go autor bezsprzecznie wielkich przebojów czytelniczych. Och! Nie oczekiwałem dzieła wielkiego ale byłem pewien dobrego rzemiosła. Tymczasem … fabułę tego dziełka da się z powodzeniem zamknąć w 15 do 30 stronach tymczasem autor dobił tutaj do prawie 500 (na czytniku epub). Jak mu się to udało? Otóż mamy tu do przesytu monologów, dialogów prowadzonych z (i o) tym fascynującym jądrem ciemności jakie główny bohater znajduje w dolnych partiach własnej garderoby. Pełno też do bólu szczegółowych, nudnych i nic nie wnoszących do fabuły opisów wszystkiego. Od ”guzików kalesonów” po perwersje seksualne. (Nudne perwersje seksualne? - owszem, pan King potrafi nawet tu zanudzić). A sam główny i pozytywny bohater? - tak trudno było mi się z nim otożsamić, że już od połowy lektury bardziej kibicowałem mało strasznym zresztą strachom. No bo jak można kibicować ślamazarnemu, niezbyt lotnemu (żeby nie powiedzieć tępemu), tchórzliwemu, rzekomo popularnemu autorowi trzeciorzędnych horrorów? Gościowi w średnim wieku o dobrej kondycji fizycznej, którego omal nie rozjeżdża na śmierć elektrycznym wózkiem inwalidzkim zasilany z butli tlenowej 95-ciolatek a żwawa 60-ciolatka po chemioterapii prawie że kamieniuje celnymi rzutami na odległość 10-ciu metrów. Dobremu pływakowi, który prawie się topi usiłując umknąć przed tymi kamieniami płynąc pieskiem (PIESKIEM!). Facetowi, który ratując małe dziecko z pożaru domu zatrzymuje się aby podnieść z gorejącej podłogi kawałek gazety i przez pół rozdziału czytać go i dywagować wraz ze wspomnianym jądrem na temat znalezionego tam artykułu. Ja nie umiem. Natomiast powiem więcej, powiem że cała ta powieść, pisana ewidentnie dla kasy liczonej od strony to znakomity przegląd wszystkich dreszcz budzących chwytów z tanich filmów grozy, klasy gdzieś tak z końca alfabetu. Chińskiego. Nie doszukałem się tylko świec ganących nagle w nieistniejącym przeciągu, no i klasyki - „musimy się trzymać razem!”, po czym wszyscy rozbiegają się na 4 strony świata. To drugie może dlatego, że nasz bohater jest raczej samotnikiem w swych przygodach. Choć wydaje mi się, że pan King, w prezentowanej tu formie i z tym by sobie poradził. Oczywiście nie odradzam nikomu zakupu tej książki ale jakby co, to nie mówcie, że nie ostrzegałem. Sam mam inny zgryz - wraz z tym gniotem kupiłem też „Zieloną milę” i teraz się martwię, bo jeśli okaże się, że mój ulubiony, oskarowy film jest też bardziej dziełem wszystkich innych poza panem Kingiem, to czy dam radę jeszcze raz go obejrzeć?