W polskiej literaturze są dzieła, które zasługują na miano wybitnych. Jednym z nich jest "Pan Tadeusz, czyli ostatni zajazd na Litwie" Adama Mickiewicza. Na jej korzyść przemawia fakt, że nie trzeba je przedstawiać. Zna ją każdy, nawet jeśli jej nie przeczytał, a to o czymś świadczy.
Dwanaście ksiąg pisanych trzynastozgłoskowym wierszem autorstwa Adama Mickiewicza powstało w 1834 roku w Paryżu i składa się na poemat, który dziś uznawany jest za polską epopeję narodową. Mickiewicz stworzył niezrównany obraz Polski i jej mieszkańców, który do teraz, po tylu latach, zachwyca kolejne pokolenia.
Książka opowiada o losach mieszkańców Soplicowa i właśnie przybyłego z Wilna młodzieńca, tytułowego Tadeusza. Miłosne rozterki, spory o zamek, walki toczone o mniej lub bardziej słuszną sprawę i tajemnice rodzinne na tle doniosłych wydarzeń historycznych, składają się na nietuzinkową historię, która nie tylko wciąga, ale pozostaje w pamięci jeszcze długo po zakończeniu lektury.
Oryginalne, wzbudzające wiele emocji postacie, ciekawa historia i żywy, pełen kolorów świat polskiej szlachty to skojarzenia, które przychodzą na myśl po przeczytaniu "Pana Tadeusza".
O autorze
Adam Mickiewicz to postać, która w oczach Polaków swym geniuszem dorównuje największym sławom świata literatury. Jego wiersze i poematy przetłumaczone zostały na dziesiątki języków i raz po raz są na nowo wydawane. "Sonety krymskie", "Konrad Wallenrod" czy "Dziady" to dzieła, które prawie 200 lat po premierze nie straciły nic ze swego blasku.
