eBook Mrok we krwi. Kroniki Dwuświata. Tom 1 mobi epub

Szczerze mówiąc zostałam bardzo pozytywnie zaskoczona. Fabuła jest wciągająca, a postacie żywe. Poza tym mamy tu przedstawiony wspaniały, bogaty nowy świat. Trudno było mi jedynie rozstawać się z bohaterem, kiedy przeskakiwałam do historii drugiego. Bardzo polecam każdemu wielbicielowi fantasy.

Powieść „Mrok we Krwi” Pawła Kopijera to pierwszy tom cyklu „Kroniki Dwuświata.” Autor zabiera nas w niezapomnianą podróż po dwóch kontynentach. Jeśli jesteście miłośnikami powieści fantasy to jest to historia dla Was. Przed wiekami z kontynentu Amadal przybył władca Grywor Wysoki. Skolonizował ON Nowy Kontynent Elise. Zakazał używania na nim magii. Dlaczego? Plemię Darzan złożyło Wielką Przysięgę. Najwyżsi szamani – Szarim mogą używać magii. Muszą pilnować, by na kontynencie nie występowały nagłe jej tąpnięcia. Po śmierci Reingarda – Wielkiego Króla, świat zaczyna ogarniać chaos. Wybucha wojna domowa. Dwóch braci: Drenar i Daczysław walczy o władzę. Jeden z nich nie powstrzyma się przed niczym, by zyskać przewagę… Najstarsi mieszkańcy Elise pamiętają jeszcze Stary Kontynent. Teraz od wieków nikt nie wie, co się na nim dzieje. Nie ma sposobu, by się tam dostać. Walki i konflikty się zaostrzają. Intrygi polityczne wywołują spory między plemionami.

Na ziemiach, gdzie zakazano używania magii nagle się ona pojawia. Czy to dziki mag, który nie potrafi zapanować nad własną mocą? A może to mroczna magia, która niesie śmierć? Właśnie w tych czasach przyszło żyć dwójce bohaterów, których przeznaczenia nikt nie zna. Ludzie wierzą, że tylko oni mogą powstrzymać chaos niszczący dwa światy. Najpierw jednak muszą poznać prawdę o sobie.

Paweł Kopijer w powieści fantasy „Mrok we Krwi” zabiera Czytelnika do wspaniale wykreowanego Uniwersum. Świat jest barwny, wielowarstwowy. Każde plemię i rasa mają własny system polityczny, swój język i zwyczaje. Jest to doskonale przedstawione i szczegółowo dopracowane. Różnice bardzo dobrze zostały oddane podczas rozmów pomiędzy bohaterami. Akcja jest wartka i wielowątkowa. Fabuła spójna i ciekawa. Z każdą kolejną stroną przybywa tajemnic. To powieść od której nie można się oderwać. Poznając Dwuświat, zatracamy się w nim bez reszty. Język jest przystępny, choć nie za łatwy. Czasami trzeba się skupić czytając, gdyż pewne sprawy polityczne są zawiłe. Na kartach powieści pojawia się wielu bohaterów i postaci z przeszłości. Trzeba czytać uważnie, by dostrzec wszystkie powiązania między nimi. Bohaterowie mają różne charaktery, obdarzeni są różnymi cechami i różnią się między sobą umiejętnościami. Dzięki temu są postaciami wyrazistymi i Czytelnik się z nimi zżywa.

Polubiłam Skrę i Norana, który skrywa wiele tajemnic. Również postacie drugoplanowe mają osobowości, które da się lubić. Szczególnie przypadł mi do gustu Gromir i Leśniad. Pierwszy, bo mówi wyszukanym językiem Drugi, bo jest pełen werwy i dobrego humoru. Bohaterowie są tu pełnokrwiści. Każdy skrywa wiele tajemnic, które chcemy poznać. Światy są ukazane bardzo obrazowo, ale nie ma tu nadmiaru opisów, dzięki czemu akcja jest wartka. Po przeczytaniu powieści czuję niedosyt. Tajemnice z każdą stroną się nawarstwiały, a ostatecznie nic się nie wyjaśniło. Wątki zostały otwarte i liczę na to, że w kolejnej części choć kilka się zakończy i wyjaśni. Pozostałam z wieloma domysłami i teoriami odnośnie dalszego losu bohaterów. Mam nadzieję, że kolejny tom „Kronik Dwuświata” choć trochę rozwieje moje wątpliwości albo potwierdzi zrodzone w mojej głowie domysły. Teraz trzeba uzbroić się w cierpliwość i życzyć autorowi morza weny, by jak najszybciej napisał kolejną część.

Mrok we krwi

Paweł Kopijer - pisarz

Ridero

Mrok we krwi jest dość skomplikowaną historią ze świata fantasy. Dużo postaci, charakterów, magii i akcji. Można by nawet pogubić się lekko w tym świecie, co musimy przyznać, został świetnie wykreowany przez autora.

Opisy, miejsca, charakterystyka lądów to daje duży plus książce. Potrzeba tu ogromnego skupienia, ponieważ autor wprowadza tu wiele wątków oraz postaci i ich imion, a nawet szczegóły pochodzenia niektórych. Podaje też historię Darzan, jednego z plemion zamieszkujących lądy. Musicie naprawdę dać się pochłonąć powieści żeby nad wszystkim nadążyć.

Jeżeli zaś chodzi o fabułę, to znajdziecie tu wiele tajemnic, intryg i zwrotów akcji. Książka jest podzielona na kilka części. Pierwsza z nich opisuje losy siedemnastoletniej szamanki Skry, która dostaje bardzo poważną misję do wykonania. Dowiaduje się w tej części też wiele o sobie i o swoim pochodzeniu. Wiele lat czekała na swoją szansę, uczyła się pilnie i była bardzo ambitna w wykonywanych poleceniach. Teraz ma szansę się wykazać. Ta bohaterka nie zyskała od razu naszej przychylności, wręcz na początku wykazywała się bardziej nieporadnością i irytowała nas. Jednak im dalej w las, nasza szamanka dojrzewa :)

Na niebezpieczną misję wyrusza nasz drugie bohater z dalszej części powieści Noran. I tu autor stworzył naprawdę świetną postać. Noran jest bardzo skomplikowaną osobą, jest w nim coś czego ON sam nie rozumie, coś co powoli przejmuje nad nim kontrolę. Coś mrocznego i tajemniczego zaczyna władać jego umysłem, ale ON nie ma bladego pojęcia co się z nim dzieje. Można go nazwać wyrzutkiem, outsiderem, zabójcą....

Przez przypadek zjawia się w nieodpowiednim miejscu o nieodpowiednim czasie i konsekwencją tego będzie misja w nieznane.

Noran przyjmuję również niebezpieczne zadanie i wyrusza z towarzyszami broni, oraz druidem, który włada magią. Podczas wędrówki poznajemy ich podczas rozmów i opowiadań. Napotykają oni same trudności i w tej części trudno się nudzić. Same wyostrzałyśmy zmysły,byłyśmy czujne i podejrzliwe przed atakiem zła.

Głównym celem podróży tej dwójki jest znalezienie przyczyn tzw tąpnięć mocy.

Oboje nie znają swojego pochodzenia. Nie wiedzą tak naprawdę kim są. Całe ich wcześniejsze życie okazuje się kłamstwem, szczególnie dla Winei, naszej szamanki, która podczas uroczystości przybrała takie właśnie imię. Podczas tej podróży nie tylko dużo się uczą, ale także odkrywają tajemnice swojego pochodzenia.

Winea w drugiej części książki bardziej zyskała w naszych oczach. Jej pochodzenie również jest zagadką, choć już coś nam w głowie kiełkuje :) Przychylność Najstarszego ku jej osobie, jak również kilka jeszcze innych tajemnic sprawiały, że książkę się czyta, pragnąc żeby już natychmiast dowiedzieć się wszystkiego. Jednak nie jest nam to dane, gdyż historia nam się urywa i karze czekać na kolejną część.

( Czekamy na kolejne części !!! )

Wiemy, że odwiedzający nasz fb, lubią także takie klimaty, fantasy i przygody. Tutaj znajdziecie tego naprawdę wiele.

My czytając tę książkę, w myślach podziwiałyśmy autora za to jak to wszystko stworzył. Mamy naprawdę ogromny szacunek, do jego pracy. Widać ile musiał włożyć to pasji i ile poświęcić czasu. Język którym się posługiwał nadawał nam wrażenia że przenieśliśmy się w czasie. Wyobraźnia malowała nam rozmaite obrazy tajemniczych miejsc, korytarzy, czy tuneli, ciemnych lasów i pięknych widoków. Jesteśmy naprawdę pod wrażeniem.

Prowadzona była tu narracja trzecioosobowa, gdyż tak liczna liczba postaci po prostu uniemożliwiła tu autorowi inną narrację. Każdy bohater coś wnosił, każdy miał coś do powiedzenia, i właśnie tego nam tu trochę brakowało. Dialogów, większej liczby dialogów, a troszkę zmniejszona ilość opisów, które były miejscami bardzo szczegółowe.

Autor stworzył dwa światy, stworzył także strukturę władzy, powiązał wszystko aspektami politycznymi, dodał magię, tajemniczych bohaterów, dziwne stworzenia, artefakty i działania mocy. Naprawdę wyszło wszystko świetnie i czekamy z niecierpliwością na drugą część.

Tak sobie pomyślałyśmy podczas czytania, że świetnie sprawdziłby się tu film, serial bądź nawet gra. Wybierałybyśmy tu postać Winei albo Norana i przemierzali kontynent i dążyli do swoich celów i pozytywnego zakończenia swoich misji.

Polecamy!!

Autorowi dziękujemy za egzemplarze do recenzji.

Plemię Darzan od wieków strzeże mieszkańców kontynentu przed magią, w której szkolić mogą się tylko wybrani. Młode pokolenie pragnie zmian, ale czy uda im się przekonać zgromadzenie do swoich racji? Tymczasem zaprzysiężona zostaje nowa, bardzo wyjątkowa qi-szamanka. Od powierzonej jej misji zależeć będą losy całego świata. Czy zdoła ją wypełnić, gdy na jej drodze staną istoty, o jakich nigdy dotąd nie słyszała?

Szkolenie 17-letniej Skry właśnie dobiega końca. Przed nią jeszcze tylko ostatnie zadania i wreszcie uzyska upragniony tytuł Szarim, zasilając grono szamanów plemienia Darzan. Dziewczyna zupełnie się jednak nie spodziewa, jak wielką rolę przyjdzie jej odegrać. Najstarszy wysyła ją na tajemniczą, pełną niebezpieczeństw misję, od której zależą losy całego Dwuświata. Razem z powiernikiem życia (Darem) i doświadczonym łowcą (Benen) wyrusza w podróż przez kontynent, gdzie każde spotkanie niesie za sobą ryzyko - nie tylko ze strony ludzi, ale także istot o dużo mroczniejszej naturze.

Paweł Kopijer wykreował ciekawy, różnorodny świat, który bardzo mnie zaintrygował. Z jednej strony mamy tu wyspę Orin, gdzie szkoli się przyszłych szamanów. Uczą się nie tylko korzystania z kilku rodzajów magii, ale poznają również historię, podstawy polityki czy strategii, trenują walkę, ćwiczą wytrzymałość. Gdy bohaterka wyrusza na kontynent, jakby znalazła się w innym świecie. W związku ze złożoną przed wiekami Wielką Przysięgą korzystanie z magii jest tam zakazane, a do tego trudno jej przywyknąć. Zwłaszcza w obliczu licznych niebezpieczeństw czyhających na jej drodze.

Skra wywarła na mnie bardzo dobre pierwsze wrażenie. Odważna, inteligentna, ale nie zarozumiała. Pełna pasji i gotowa do poświęceń. Aby spełnić swoje marzenia, dawała z siebie wszystko. I choć czasem reagowała porywczo i nieroztropnie, to zawsze kierowała się w swoich wyborach dobrem innych, nie potrafiła przejść obojętnie wobec czyjejś krzywdy, nawet jeśli oznaczało to kłopoty dla niej i jej towarzyszy. Przeogromnie intrygowała mnie także postać Norana. Już sam demoniczny wygląd i złote oczy wystarczył, żeby przyciągnąć moją uwagę. Ale gdy dodać do tego owianą tajemnicą przeszłość, przynależność do Gildii płatnych zabójców i mroczną siłę próbującą przejąć nad nim kontrolę... fragmenty skupiające się na losach tego bohatera czytałam z zapartym tchem. Zresztą nie było chyba postaci, której los by mnie nie interesował. Autor wykreował je tak umiejętnie, że każda z nich ciekawiła, każda była wyjątkowa, o każdej chciałam się dowiedzieć czegoś więcej.

Jeśli chodzi o styl i język powieści, nie mam absolutnie żadnych zastrzeżeń. Mało tego, dawno nie spotkałam się z tekstem napisanym i zredagowanym na tak wysokim poziomie. Nie zauważyłam w nim żadnych literówek, błędów, niejasności ani nawet przecinków w niewłaściwych miejscach. A to naprawdę rzadko się zdarza. Dodajcie do tego mnóstwo akcji, tajemnic, niespodziewanych zwrotów i idealnie wyważone opisy. Prawdziwa czytelnicza uczta!

Pierwszy tom Kronik Dwuświata ogromnie mnie zaintrygował i zachwycił. Rozbudowany i cieszący różnorodnością świat przedstawiony sprawił, że nie nudziłam się ani chwili. Losy nieprzewidywalnych i pełnych tajemnic bohaterów śledziłam z nieustającym zaciekawieniem i nie mogę się już doczekać ponownego spotkania z nimi w drugim tomie. Szczerze polecam tę powieść miłośnikom fantastyki, jest prawdziwie magiczna!

Niezwykle interesująca i wciągająca historia, rozbudowany świat i historie bohaterów, które chce się poznać. Kolejne strony książki tak szybko mi przeleciały, że żałowałem, że doszedłem do końca. Czekam na kontynuację i polecam wszystkim, nie tylko fanom świata fantasy.