eBook Ci z wieżowców pdf mobi epub

Adrian Warkoczyk, główny bohater powieści „Ci z wieżowców” jest analitykiem w jednej z firm. Należąc do klasy średniej, wiedzie średnie życie, ciesząc się średniej jakości produktami i nawet średnim powietrzem. Wszystko lepszej jakości zarezerwowane jest dla tych z wieżowców. Gdy pewnego dnia, w firmie, w której pracuje Adrian pojawia się on Edmund Pańko, właściciel firmy, mieszkaniec wieżowca, analityk nie przepuszcza, że zwykłe przyniesienie kawy, spowoduje takie zmiany w jego życiu.

„Ci z wieżowców” Anny Nazabi jest sklasyfikowane jako fantasy, science fiction. Tym razem nie zgodzę się z tą klasyfikacją, gdyż moim zdaniem jest to połączenie powieści obyczajowej i dystopii. Akcja powieści dzieje się w bliżej nieokreślonym czasie, w którym ludzie podzieleni są na klasy:

„Są bogacze mieszkający w wieżowcach sięgających chmur i ci z klasy średniej, pracujący na tych z wieżowców. Klasa średnia nie narzeka, bo starcza im na wszystko, na co stać tych z wieżowców, tylko w gorszej jakości.”

Trudno określić, kiedy doszło do takiego podziału, gdyż „to nie życie zwykłych ludzi się zmieniło, tych z aktualnej klasy średniej. To nie oni zostali odseparowani, zesłani, zamknięci. To ci z wieżowców się odgrodzili.” Adrian zazdrości tym z wieżowców, pragnie nawet skosztować ich chleba, który jawi mu się jako coś niesamowitego, w końcu wszystko, co dotyczy tych z wieżowców, jest lepszej jakości. Postać Adriana może być odczytana jako uniwersalna alegoria osoby pragnącej awansować w hierarchii społecznej, zakosztować lepszego życia, jednocześnie borykająca się z narzuconymi mu przez wychowanie ograniczeniami, ograniczeniami narzuconymi tak skutecznie, że stały się jego drugą naturą. Adrian został „stworzony”, żeby zostać „średniakiem”. Autorka skontrastowała postać Adriana z mieszkańcem wieżowca – Edmunda, mężczyzną przyzwyczajonym do luksusów, do głębokich ukłonów składanych przez tych z klasy średniej. Jak się okazało, dwaj mężczyźni, z różnych klas, z różnymi oczekiwaniami wobec świata, mają wspólną cechę – obaj nie zdają sobie, jak bardzo zakorzenili się w swoich klasach i jak bardzo są ich zakładnikami. Nawet Ci z wieżowców, w końcu Edmund „tylko jeździł windą w górę i w dół. Nie zastanawiał się, czy wzdłuż wieżowca da się iść.” A tajemniczy mur, stykający się z wieżowcem, jawiący się jako coś złowrogiego „Był świadectwem ich niewiedzy.”

Motyw uczucia rodzącego się między Edmundem i Adrianem został ciekawie poprowadzony, choć nie jest przytłaczający.

Moim zdaniem tę powieść można odczytać na dwóch poziomach – podstawowym, czyli czytając tekst dosłownie, przedstawiający historię ludzi z różnych światów i metaforycznym – czyli o aspiracjach i poszukiwaniu prawdy, jakakolwiek by ona nie była.

Muszę przyznać, że początkowo miałam problem ze stylem autorki, w dużą ilością powtórzeń, zwłaszcza słowa „średnio”, odmienione przez wszystkie przypadki i osoby, jednak wraz z rozwojem historii, wydaje mi się, że te powtórzenia miały za zadanie podkreślić dużą odmienność klas, których przedstawiciele żyją tak odmiennymi życiami. Gdy pojawił się motyw muru, historia wciągnęła mnie na dobre, a zakończenie mnie zaskoczyło.

Zdaję sobie sprawę, że ta historia będzie miała swoich zwolenników i przeciwników, podobnie jak styl autorki. Ta historia wymyka się schematom, nie daje się zaszufladkować i jedno muszę przyznać, ta historia nie jest „średnia” (puszczam oczko do autorki i jej ulubionego słowa „średni”)

Zachęcam do wyrobienia sobie samemu opinii o tej książce i odkrycia, co jest za murem. Ta historia zostanie ze mną na dłużej.

"Ci z wieżowców" Anny Nazabi to tytuł, który zaintrygował mnie swoim opisem. Skusiłam się i jestem pod jego ogromnym wrażeniem, nie czyta się łatwo, niemniej jednak zdecydowanie warto się skusić.

Książka przedstawia nam historię Adriana, który pochodzi z klasy średniej i nieustannie podziwia "tych z wieżowców", czyli wyższą klasę, których życie pozostaje dla nich wielką niewiadomą.

Życie Adriana polega na rutynowych czynnościach, zwyczajnym przetrwaniu, ale także ciągłym snuciu domysłów na temat życia "Tych z wieżowców", którym należy się wszystko, co najlepsze. On żyjąc w klasie średniej, zadawala się tym, co przeciętne. Wszystko zmienia się w dniu, gdy nowym prezesem w firmie, w której pracuje, zostaje Edmund-ten z wieżowca. W spokojne i poukładane życie Adriana nagle wkrada się coś, czego sam się nie spodziewał.

Różnice społeczne, która autorka ukazuje w książce, są niezwykle aktualne. Podział może nie jest tak znaczny, jak w książce pokazuje to autorka, niemniej jednak dwie skrajnie różne grupy społeczne w tym przypadku, myślę, że miały podkreślić kontrast. Zmiany zachodzące w życiu Adriana są znaczne i niezwykle istotne. Autorka zdecydowanie zmusza czytelnika do refleksji i przemyśleń dotyczących własnego życia i podejmowanych przez nas decyzji. Miłość została przez nią odsunięta na nieco dalszy plan, jednak też pojawia się w powieści i stanowi ważny element całości.

"Ci z wieżowców" to tytuł, który został napisany przez niezależną autorkę i myślę, że zdecydowanie jest o nim zbyt cicho. Warto sięgnąć po ten tytuł, choć na chwilę oderwać się od pędu codzienności i zatrzymać, choć na chwilę zmuszając się do refleksji dotyczących własnego życia i egzystencji. Ja ten tytuł bardzo serdecznie polecam, bo naprawdę warto go poznać!

„Ci z wieżowców” to powieść, która wciąga od pierwszej strony, ukazując fascynujący świat dystopijnej rzeczywistości, w którym społeczeństwo jest podzielone na dwie skrajnie różne grupy. Autorka w mistrzowski sposób kreśli obraz świata, gdzie elita zamieszkuje tajemnicze wieżowce, a klasa średnia, reprezentowana przez głównego bohatera Adriana, żyje w niewiedzy i snuje domysły na temat życia tych wyżej postawionych.

Powieść rozpoczyna się w momencie, gdy Adrian, prowadzący dotychczas uporządkowane życie, zostaje zmuszony do zmierzenia się z brutalną rzeczywistością, gdy nowym prezesem w jego firmie zostaje mieszkaniec wieżowca. Ten nieoczekiwany obrót wydarzeń wywraca świat Adriana do góry nogami, zmuszając go do konfrontacji z prawdą, której dotychczas nie chciał dostrzec. Jego codzienność, dotychczas stabilna i przewidywalna, zaczyna się rozpadać, a on sam odczuwa coraz większy ciężar uciemiężenia.

„Ci z wieżowców” to książka, która prowokuje do refleksji nad naturą władzy, wolności oraz rolą jednostki w społeczeństwie. Autorka zadaje trudne pytania o granice naszej wytrzymałości i siłę miłości w obliczu systemu, który chce nas zniszczyć. Powieść ta pozostawia czytelnika z głębokim poczuciem niepokoju, ale także nadziei na to, że nawet w najbardziej opresyjnych warunkach można znaleźć siłę, by walczyć o własne życie.

To doskonała lektura dla każdego, kto ceni sobie literaturę nie tylko pełną napięcia i emocji, ale także zmuszającą do głębszej refleksji nad otaczającym nas światem. POLECAM!

Genialna! Uwielbiam dystopie, a ta jest naprawdę bardzo dobra i bardzo szybko się ją czyta. Całkowicie porwał i wciągnął mnie świat Adriana - który żyje w zagmatwanym i dziwnym świecie "przyszłości" Autorka świetnie wszystko wykreowała i przedstawiła nam. Za wszelką cenę chcemy dowiedzieć się, jaką rolę w społeczeństwie mają "Ci z wieżowców" i co skrywa się za tajemniczym murem. Dobrze uchwycone osobowości i relacje między bohaterami! POLECAM!

Lubię sięgać po dotąd mi nieznanych autorów, bo czasami można się pozytywnie zaskoczyć i tak właśnie miałam w przypadku Anny Nazabi i „Ci z wieżowców”. Początek książki nie wskazywał na to, że książka mi się spodoba. Trochę się gubiłam w fabule, ale nawet nie wiem kiedy, ale wciągnęłam się w ten nietypowy świat, gdzie ludzie podzieleni są na dwie klasy: tych mieszkających w wieżowcu, których zadowala tylko to, co najlepsze i tych średnich, którzy żyją i wszystko robią na średnim poziomie. Właśnie z takich dwóch różnych światów pochodzą dwaj główni bohaterowie, których losy nagle nierozerwalnie się łączą. Książka nie jest typowym romansem, związek bohaterów jest raczej na drugim planie, chociaż odgrywa ważną rolę. Sam pomysł na fabułę bardzo mi się podobał, był dość oryginalny. Jeśli zobaczę inne książki autorki, to z pewnością po nie sięgnę.