eBook Słona wanilia tom III mobi epub

Po przeczytaniu dwóch historii przedstawiających niepewnych losów, ich rozterek, pierwszych przemyśleń, rodzinie, miłości, odnalezieniu się w nowych sytuacjach młodych dorastających ludzi w książkach pt. ''Słona wanilia'' (tom 1) należących do Cyklu: Słona wanilia autorstwa Pana Artura Tojzy pt. ''Słona wanilia'' (tom 2) zapragnęłam dowiedzieć się, czy Klub Pomocników był konieczny, aby pomóc młodym ludziom zrozumieć siebie nawzajem we wspólnym działaniu, jakie wnioski wyciągnę z czytanego tomu trzeciego ''Słonej wanilii''.

Niby nic nie dzieje się bez przyczyny, gdy praktycznie najbliższa nam w sercu osoba, którą znamy od najmłodszych lat, wiemy o niej wszystko, gdy widzimy ją na zewnątrz szczęśliwą, czy może pokazywane szczęście bywa u niej ulotne.

Czy spoglądając, na Annę Morawską możemy dokonać oceny na podstawie jej dotychczasowego zachowania, a może jest coś w niej, co nie pozwala do końca wyrazić tego, co się czuje, obserwując ją uważnie oraz jej rodzinę, na to, co osiągnęła na własną pracą, wytrwałością, a życie w samotności, bez rodzeństwa bywa dla niej trudne? Rodzice Ani są wymagający, ale w głębi serca kochają ją, dbają o nią. Czy to wystarczy w pełni, aby Ania odkryła, jaką tajemnicę ukrywają przed nią, co stanowi przyczynę tego, aby spełniła ona ich oczekiwania, a być może Ania marzy o takim zawodzie, który zagwarantuje jej w pełni satysfakcję, szczęście mając przy boku bliskie sercu osoby kibicujące od samego początku, nie zważając na to, czy popełnia ona błędy bądź ich skutecznie unika?

Tom trzeci ''Słonej wanilii'' uświadamia nam, jak bardzo konieczny jest czas do spędzania go razem z rodziną, wyjaśnianie sekretów rodzinnych, aby rodzice byli otwarci na wszelkiego rodzaju problemy związane z wczesnym dorastaniem dzieci, bo oni kiedyś doświadczali smaku słodkiego lub gorzkiego wczesnej dorosłości.

Pan Artur Tojza podkreślił, jak ważna jest przyjaźń, miłość, jak wyglądają relacje pomiędzy rodzicami, dziećmi, dziadkami. Widoczne jest, od razu kto lubi się bardziej, a kto mniej.

Spoglądając, na życie wszystkich występujących bohaterów można odnaleźć w nich cząstkę siebie niezależnie od tego, jakie mamy rozeznanie tematyczne w otaczającej nas codzienności. Chociaż nie wszyscy dadzą się polubić, ze względu na posiadany charakter, ale mają w sobie, coś takiego, że nie da się przejść obok nich obojętnie.

Książkę tę czytało mi się bardzo dobrze i mogłam dzięki co poniektórym ciekawie opisanym wątkom zatrzymać się przy nich na nieco dłużej.

Jak najbardziej polecam przeczytać tę książkę.

Z wielką ciekawością podeszłam do tej części i muszę napisać, że autor podniósł poprzeczkę jeszcze wyżej niż w dwóch poprzednich częściach.

Pierwszy tom bardzo mi się podobał, otworzył na nowo świat, z którego wyszłam jakiś czas temu. Drugi dał wiarę, że nastolatki mają swoje ambicje, pasje, potrafią szczerze i autentycznie kochać, walczyć o to, na czym im zależy, ale i przeżywać swoje dramaty i rozterki, wątpić w siebie i bliskich, poszukiwać najlepszego dla wszystkich rozwiązania. A trzeci pokazał jak u progu dorosłości, młodzi muszą się mierzyć ze światopoglądem nie tylko swoich przyjaciół, ale i najbliższej rodziny.

Tym razem głównym narratorem jest Anna, dziewczyna, która do tej pory jawiła się jako dziewczyna niezwykle delikatna, skromna, niemal zamknięta w sobie. Tutaj poznajemy ją i jej rodzinę oraz niełatwą przeszłość, której stała się częścią. Ania wchodzi w pełnoletność, ma chłopaka, a jej przyjaciółka jest w udanym związku. Wszyscy wokoło wiedzą, co chcą robić w przyszłości, i dążą do realizacji swoich planów. Anna zaś mimo wybitnych wyników w nauce oraz wysokiej inteligencji nie umie określić własnego celu w życiu. Na jej wybór co do własnej przyszłości nieoczekiwanie wpływa tajemnica, która poróżniła jej rodzinę z rodziną przyjaciółki, a teraz chce ona ujrzeć światło dzienne.

Więcej nie zdradzę, ale podpowiem by wrażliwi czytelnicy, zaopatrzyli się w zapas chusteczek. Przyznaję, mi one były potrzebne kilkukrotnie, szczególnie gdy przeszłość dochodzi do głosu.

Akcja tej powieści to istny emocjonalny rollercoaster, nie potrafiłam się oderwać od tej historii do końca. A im dalej, tym bardziej robiło się jeszcze bardziej emocjonująco i mrocznie, bo przeszłość zaczęła rzucać coraz dłuższe cienie na teraźniejszość, nie pozwoliłaby o niej zapomnieć. Brutalne przypomnienie wydarzeń z przeszłości, przywraca traumy i niechciane, dawno ukryte demony. Autor genialnie oddał emocje towarzyszące wszystkim postaciom, doskonale czuć w tej historii strach, niepewność, momentami zaskoczenie, niedowierzanie, ale i nadzieję, na to, że po każdej burzy wyjdzie słońce, a wszystko się jakoś poukłada, choć w tym momencie nie widać takiej perspektywy. Ta historia jest jak życie, pełne tajemnic, słodko-gorzkich chwil, wzlotów i upadków, wzruszeń i radości, piękna i niestety ale i zła...

Fabuła wciągająca w swój świat, wywołała wiele różnych wspomnień, przypomniała emocje im towarzyszące, pozwoliła na chwilę refleksji.

"Słona wanilia" to z założenia książka dla młodzieży i o młodzieży, ale myślę, że śmiało i bez najmniejszych oporów może po nią sięgnąć każdy. Autor bardzo obrazowo pisze o marzeniach, pragnieniach i rozterkach młodych ludzi. Zerkniemy na ich relacje rodzinne i przyjacielskie, rodzące się uczucia i to jak nastolatek radzi sobie z ich intensywnością. Nie ma tu zbędnego koloryzowania ani idealizowania i przesadnego romantyzowania miłości, czy przyjaźni. Pokazane zostało tutaj prawdziwe i realne życie przeciętnego nastolatka- bez zbędnego lukru, z wszystkimi jego blaskami i cieniami, słodyczą i goryczą...

Książka napisana bardzo ładnym i przystępnym językiem. Doskonale poprowadzona fabuła i fantastycznie wykreowane postacie. To wszystko składa się na niezwykle spójną, klarowną, wciągającą i gwarantującą doskonałe doznania i emocje historię.

Tak jak wspomniałam wyżej, według mnie już w dwóch poprzednich częściach poprzeczka została wysoko zawieszona, a tutaj tylko została podbita wyżej. Nie chce się odkładać historii tej paczki przyjaciół na bok, chce się więcej i więcej... Ja też czekam na więcej, tym bardziej że "Klub pomocników" nie powiedział jeszcze ostatniego słowa.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. Autor porusza w tej części wiele ważnych tematów, zmuszających do refleksji i otworzenia się na zdanie i światopogląd innych. Niezwykle poruszająca a zarazem najbardziej dojrzała ze wszystkich.