eBook Słona wanilia mobi epub

W ten zimowy wieczór przychodzimy do was z książką, która ogrzeje niejedno serducho i spowoduje niejeden wypiek na twarzy. Zapraszamy was dzisiaj do zapoznania się z naszą opinią o pewnej opowieści, którą od pierwszych stron pokochałyśmy.

A mowa o książce "Słona wanilia" od Artura Tojzy.

"- Słu­chaj, nie wy­ma­ga­my od cie­bie za wiele. Szcze­gól­nie my­śle­nia.

– Ulży­ło mi – zri­po­sto­wał Tomek, nie­wie­le sobie ro­biąc z całej sy­tu­acji.

– Za­ła­tw­my to zatem szyb­ko i bez­bo­le­śnie, jak sam za­su­ge­ro­wa­łeś. My zaj­mu­je­my się or­ga­ni­za­cją, a ty po­słusz­nie ro­bisz, co ci ka­że­my.

– Mnie tam pa­su­je. Im szyb­ciej to cho­ler­ne świę­to się skoń­czy, tym szyb­ciej każde pój­dzie w swoją stro­nę."

Tomek dostaje pewne zadanie od swojej nauczycielki. Ma pomagać przy organizacji szkolnych walentynek. Niestety chłopak nie lubi tego święta, gdyż właśnie w ten dzień ma urodziny. Jak się okazuje ma pomagać pewnym dwóm dziewczynom Ami oraz Annie, dwóm szkolnym gwiazdą. Chłopak jednak nie pali się zbytnio to tego zadania, gdyż woli nie zadawać się z dziewczynami,woli pozostać w cieniu.

Przyznamy wam się bez bicia, że książkę przeczytałyśmy w jeden dzień. Popłynęłyśmy po całości, wpłynęłyśmy na nieznane wody z Tomkiem oraz paczką jego przyjaciół i zatraciłyśmy się.

Ta książka to historia o miłosnych rozterkach, o życiu młodych ludzi, o ich problemach. Ta opowieść jest łagodna jak baranek, a zarazem słona jak ocean. Tu łapie się garściami każdy oddech, każdy fragment, strona na stronie daje o sobie w pozytywny sposób znać.

To powieść dla młodszych czytelników, chociaż fani powieści obyczajowych czy chociażby romansów również znajdą tutaj miejsce. Ale przede wszystkim jest to historia o młodych ludziach, dla młodych ludzi. Możemy stwierdzić zgodnie,że czytałyśmy już niejedną młodzieżówkę i ta książka plasuje się dosyć wysoko w naszym rankingu.

Bohaterów książki polubiłyśmy od razu. Szczególnie Tomka, który pomimo tego,że jest bardzo, bardzo uparty to ma w sobie coś takiego co aż przyciąga do niego czytelnika. Autor bardzo fajnie wykreował postacie i nadał im własne charaktery, co spowodowało,że dosłownie każdą postać się lubi. Zabrakło nam trochę w tej historii postaci takiej bardziej negatywnej, nieprzyjemnej, bo tu nawet te "złe" osoby, były dosyć pozytywne.

W powieści można poczuć taką nutkę niedojrzałości głównych bohaterów. Jednak sam autor zapewnił nas, że w kolejnej części nastąpi pewnego rodzaju ewolucja w ich zachowaniu, a szczególnie w charakterze Tomka. Dlatego jesteśmy w trakcie czytania drugiego tomu i niedługo damy wam znać jak jest 🙈

Co jeszcze nam się podobało i co wam się spodoba, to chyba wszechobecny młodzieżowy język i w podobnym stylu dialogi, jak i wspaniały humor opowiadania. My się śmiałyśmy co chwilę, a banan na ustach w pewnych momentach nie schodził nam z twarzy.

Książkę czytało nam się bardzo przyjemnie, lekko i szybko, aż żałujemy,że była taka krótka. No, ale mamy już drugi tom do przeczytania, tyle dobrego.

I musimy powiedzieć, co nam się nie podobało ! W bólem serduszka musimy stwierdzić,że nie podobała nam się okładka. Pomimo tego,że oddaje vibe samego tytułu, to jakoś nijak nie pasuje nam do samej treści historii. Bardziej pasowałaby do jakiejś powieści obyczajowej dla poważnych dorosłych ludzi niż do książki o szkolnych problemach.

Podsumowując, jeżeli lubicie książki młodzieżowe o problemach nastolatków, o miłości, o odkrywaniu własnego "ja" to polecamy przeczytać tę historię. Warto. Miłego wieczoru kochani.

No i co… Gdyby ktoś mi powiedział, że zacznę rok młodzieżową obyczajówką w dodatku polską, to pewnie popukałabym się w czoło. Nie jestem fanką polskich pozycji, chociaż ostatnio zaczytałam się w niezwykle przejmującej książce dla dzieci i nawet zakupiłam trzeci tom, jednak ogólnie uważam współczesne polskie publikacje za stanowczo mało głębokie.

Pan Artur Tojza „wpadł” w moje ręce, przyznam zachwycając mnie książką Farreter myślę, że była to jedna z lepszych pozycji, jakie czytałam, więc tym bardziej skusiłam się na kolejną, a mianowicie na Słoną Wanilię. Trochę sama siebie wprowadziłam w błąd, zakładając z góry, że jest to powieść dla dorosłych, docelowo był tak reklamowana, ale po zapoznaniu się z tekstem uważam, że to niezwykle dobra młodzieżówka. Z książek opowiadających o dojrzewaniu, relacjach damsko męskich w świecie licealistów, wszelkiego rodzaju problemach, oraz dodatkowo sprawach rodzinnych, jak do tej pory niemal wszystko porównywałam do pozycji Trzynaście powodów. Ciężko było mi znaleźć coś poziomowo podobnego, zwłaszcza w naszej rodzimej literaturze, ale aż nie wierzę, że to napiszę Pan Tojza niemal dogonił Jaya Ashera, choć z lekkim przymrużeniem oka. Być może wynika, to z dość szerokiego spektrum tematycznego, w jakim porusza się Autor, tworząc swoje publikacje. Mimo to Słona Wanilia jestserio dobrym zastępstwem, jeśli ktoś nie zna twórczości Pana Ashera.

Przeczytałam oba tomy. Ciągle żałuję, że nie znalazły one swojego wydania w formie papierowej, nie znoszę ebooków. Warto było jednak poświęcić im czas. Wiecie, ta książka należy do jakiegoś uniwersum, ale nie pytajcie mnie, do jakiego bo mimo tego, że Autor mi to tłumaczył, ja całkowicie się w tym zgubiłam. Nie wynika, to z ignorancji, a z tego, że dla mnie publikacja ma być dobra i ma mieć wciągającą fabułę, jeśli tak jest, to nie za bardzo interesuje mnie, do jakiej serii należy.

Słodko-słona historia o licealistach, którzy z jednej strony mierzą się z nastoletnimi problemami, a z drugiej – muszą przedwcześnie dorosnąć, ponieważ najbliżsi, którzy powinni być dla nich opoką, zawodzą.

Tomek jest wycofanym nerdem, siedzącym z nosem w komiksach oraz anime. Jego największą bolączką jest fakt, że urodził się w walentynki, których szczerze nie cierpi z wielu powodów. Pewnego razu niespodziewanie trafia do pomocy przy organizacji szkolnej imprezy walentynkowej, którą kierują dwie topowe uczennice - Amanda oraz Anna. Przyjaciółki wiodą z pozoru idealne życie i są niedoścignionym wzorem dla innych. Jednak nic nie jest tym, czym się wydaje na pierwszy rzut oka.

To opis powieści, jaki znajdziecie w Internecie, Ja dodałabym jeszcze, że bije na głowę serię Pretty Little Liars, Pani Shepard oraz Plotkarę Cecily von Ziegesar. Mam, jednak kilka uwag, najważniejsza z nich to niedosyt, uważam, że powieść można by rozbudować na kilka tomów (nie wiem, czy istnieje taki zamysł) z uwagi na to, że temat posiada wielki potencjał. Trochę zabrakło mi dramatyzmu, mimo że psychologia postaci jest bardzo mocno rozbudowana. Ostatnie, to za prosty język, ogólnie do języka nawet bym nic nie miała pod warunkiem, że publikacja faktycznie byłaby oznaczona, jako powieść dla młodzieży, dla dorosłego czytelnika za dużo moim zdaniem uproszczeń i kolokwializmów. Zastanawiałam się nad ekranizacją tej książki. Czy te dwa tomy można np. rozbić na kilka sezonów serialu? Myślę, że tak z uwagi na to, że dziś filmy i seriale młodzieżowe mają dość duże wzięcie, weźmy choćby serię Heartstopper, która jeśli chodzi o wydanie książkowe, to naprawdę lipa, z tych dwóch tomów Pana Tojzy można zrobić świetną ekranizację.

Pisarz, jest moim odkryciem zwłaszcza jeśli chodzi o zakres tematyczny książek, jakie tworzy. Osobiście już nie mogę doczekać się ukazania, Jego powieści w duchu z tego co słyszałam, rewelacyjnych retellingów znanych baśni dla dzieci. Będę płakała nad tymi wydaniami w formie ebooka, ale i tak przeczytam😊 licząc na cud wydania papierowego. Na temat Słonej Wanilii miałam jeszcze jedno spostrzeżenie, mianowicie tytuł kojarzy się raczej z erotykiem lub romansem niż z książką dla młodzieży w duchu licealnym… Dość ciekawy zabieg. Dodatkowo jest to powieść bardzo mocno współczesna, co tylko dodaje jej plusów.

Łapiąc się za głowę i sama, w to nie wierząc polecam Wam Pana Tojzę i jego młodzieżową twórczość. Przekonał nieprzekonaną do polskich powieści dla młodego czytelnika, choć założenie tej pozycji było inne.

[Adres usunięty]

RECENZJA 

„SŁONA WANILIA”    (tom 1)

AUTOR: Artur Tojza 

„Matka często wspominała mi, że prawdziwe życie ma smak słonej wanilii. Chcemy, aby wszystko przyszło łatwo, bezproblemowo oraz wygodnie, bo przecież tak pokazują to reklamy. Każdy może wszystko, każdy może być każdym i nie ma barier. Tymczasem one istnieją, a my uczymy się je pokonywać. Jedne przekraczamy łatwiej, inne okazują się większym wyzwaniem”.

„Słona Wanilia” to pierwszy tom z cyklu Słona Wanilia.

Książka, która wciąga już od pierwszych stron i jestem zaskoczona tak świetną, przenikliwą, historią, przy której świetnie się bawiłam. Książka zawiera sporo trudnych tematów, związanych z dorastaniem, samoakceptacją, ideami, miłością, radzeniem sobie z przeciwnościami losu, odkrywaniu i pokonywaniu własnych barier, strach przed bliskością, uczuciami, strach  przed przeszłością i innym człowiekiem.

Autor przede wszystkim pokazuje, relacje pomiędzy bohaterami i zawierane przyjaźnie. Autor pokazuje, jak bohaterzy wychodzą ze swojej strefy komfortu.

Przepełniona emocjami, uczuciami, ironią, sarkazmem,  dużą dawką humoru, ciętym językiem i świetnymi dialogami. 

Książka, mimo że skierowana jest do młodych ludzi, ja  jako dorosły czytelnik idealnie odnalazłam się w tej historii. 

Przypomniałam sobie o mojej ulubionej bajce z młodych lat Czarodziejce z księżyca, którą autor ciekawie właśnie wplótł do tej opowieści.

Ja namiętnie oglądałam i zbierałam  komiksy z Czarodziejką z księżyca.

Autor ma niesamowicie lekki styl, który wciąga, a książka czyta się zaskakująco szybko. 

„Nie wiedział, jak boleśnie zaowocuje ono w przyszłości. Jednak każde uczucie, nawet jeśli z początku słodkie, musi mieć w sobie odrobinę soli. A im szybciej to nastąpi, tym lepiej dla obu stron”.

Bohaterowie genialnie wykreowani, ciekawi, nieszablonowi, różnorodni, niezwykle realni i bardzo dojrzali, jak na swój wiek. Każdy z nich ma swoje marzenia pasje i dąży do wybranego przez siebie celu, ale również skrywają trudne chwile i przeżycia, które ich ukształtowały. 

Bardzo ich polubiłam zresztą, ich nie da się nie pokochać. 

Tomek wywarł na mnie duże wrażenie, naprawdę wyjątkowy chłopak, który ma mnóstwo talentów.

Wiecie, może przesadnie słodzę, ale mnie naprawdę urzekła i podobała się ta historia i czekam na kolejną część. 

„– Nic, co ma faktyczną wartość, nie przychodzi łatwo. Zwłaszcza w przypadku takich osób jak my.

– Czasem mam wrażenie, że łatwiej być przeciętnym. Nie wyróżniać się z tłumu i po prostu robić swoje”.

Tomek jest nerdem, outsiderem, trzymający się na uboczu, zamknięty w swoim świecie komiksów i anime, które dają mu poczucie bezpieczeństwa. 

Nienawidzi walentynek, i mam ku temu bardzo, ale to bardzo poważną serię powodów. Jednym z nich jest to, że właśnie urodził się tego dnia.

Na testach psychologicznych  za bardzo się na nich wydurnił i za karę musi bardziej się socjalizować z rówieśnikami i  trafia do pomocy przy organizacji szkolnej imprezy walentynkowej, którą kierują dwie dziewczyny Amanda i Anna. I od tej pory wszystko się zmienia w życiu chłopaka. 

-Czy Tomek odnajdzie się wśród dziewczyn?

-Która z dziewczyn zajdzie mu za skórę? 

-Czy Tomek wyjdzie ze swojej strefy komfortu?

-Czy Amanda i Anna są poza zasięgiem Tomka?

Polecam ❤️❤️.

Ksiazkowa_mama95

Koniecznie musicie przeczytać tą książkę. Ja nie żałuje ani jednej minuty. W książce nie zabraknie humoru, ciętego języka, przyjaźni, problemów u dorosłych , a co najważniejsze fabuła kręci się wokół problemów, których doświadczają dzieciaki na codzień w szkołach. A my rodzice dosyć często to bagatelizujemy. Bohaterowie są bardzo dobrze wykreowani. Tomek niby nerd, ale umie zawalczyć o swoje. Amanda, która z zewnątrz jest ostra, ale potrzebuje ciepła. Jest dużo innych ciekawych bohaterów, ale ich poznacie dokładnie w innych tomach ,, Słonej wanilii".

“Słona wanilia” autorstwa Artura Tojzy to pierwszy tom perypetii trojga nastolatków, Tomka 🧸 Amandy, zwanej też Ami 👗 i Anny 📚.

🧸 Tomek to typowy nerd, który uwielbia czytać mangi. Charakteryzuje go również fakt, że jego urodziny wypadają w dzień, którego szczerze nienawidzi powszechnie zwany dniem zakochanych, czyli 14 lutego.

👗 Amanda, dla przyjaciół Ami to jedna z najpopularniejszych dziewcząt w szkole, która dorabia jako modelka, aby wesprzeć domowy budżet.

📚 Anna to prymuska i druga najpopularniejsza uczennica liceum oraz najlepsza przyjaciółka Amandy.

Co łączy tych troje nastolatków? 🤔

📚👗 Anna i Amanda pracują w Komitecie Pomocników, zajmujących się organizacją różnego typu imprez szkolnych. Do klubu początkowo za karę dołącza również Tomek. Pomimo że chłopak nie jest tym zachwycony, udziela się i pomaga jak może.

📚👗🧸 Pierwszym wspólnym przedsięwzięciem jest organizacja szkolnych walentynek. Wszystko byłoby dobrze, gdyby zamówienie pluszowych misi dotarło na czas. W tej sytuacji na ratunek przychodzi jednak Tomek, który ma kolekcję niechcianych pluszaków, które otrzymywał od dziecka w ramach tradycji na urodziny.

📚👗🧸 Pomimo początkowej niechęci pomiędzy nastolatkami nawiązuje się nić porozumienia i nie tylko. Czy serce, któregoś z nich zabije szybciej?

Akcja powieści “Słona wanilia” rozgrywa się powoli, pomimo wielu wydarzeń następujących po sobie, w zdawałoby się dosyć krótkim czasie. Na pierwszy plan wyciągane są relacje pomiędzy nastolatkami.

Książkę czytało mi się przyjemnie, chociaż kilka aspektów wzbudziło moje wątpliwości. W pewnym momencie autor zbyt dosłownie chce przekazać uczucia poszczególnych bohaterów, nazywając je wprost, zamiast pozwolić czytelnikowi samemu je odkryć.

Powieść, jak najbardziej ma potencjał, w miarę zagłębiania się w lekturę, czytało się coraz przyjemniej. Zakończenie niestety mnie rozczarowało. Jednak liczę, że kolejne tomy mi to wynagrodzą! 🤗

A za wstawki z Tołdim 💕 Przeczytajcie, a dowiecie się, o czym mówię 🤗

Lubicie walentynki? 🤗💕

Matka często wspominała mi, że prawdziwe życie ma smak słonej wanilii. Chcemy, aby wszystko przyszło łatwo, bezproblemowo oraz wygodnie, bo przecież tak pokazują to reklamy. Każdy może wszystko, każdy może być każdym i nie ma barier. Tymczasem one istnieją, a my uczymy się je pokonywać. Jedne przekraczamy łatwiej, inne okazują się większym wyzwaniem. Dotyczy to także, a może przede wszystkim, uczuć. Gniewu, zawiści, wiary w drugą osobę… Miłości. Ta ostatnia jest trudna, wymagająca, ale potrafi znieść naprawdę wiele sztormów. Wtedy jednak tego nie wiedziałem. A raczej nie chciałem dostrzec, nawet gdy waliła mnie prosto w gębę różowym serduszkiem trzymanym przez pluszowego misia. Czemu tak się działo? Bo ograniczał mnie strach. Strach przed przeszłością, strach przed innym człowiekiem, strach przed uczuciem, które wypierałem z siebie od lat.

Czasem w naszym życiu pojawia się nagle jakiś człowiek, do którego podchodzimy z dużym dystansem, patrzymy na niego podejrzliwie. Powodują w nas niekiedy to nasze własne doświadczenia, a innym razem atmosfera, jaką ta osoba wokół siebie roztacza. Tacy niespodziewani goście nie raz stają się nauczką w życiu, ale bywa i tak, że zostają z nami, na dłużej, rozsiadając się obok, jak w wygodnym fotelu.

Tomek, to siedemnastolatek chodzący do liceum, właściwie człowiek cień, który podąża szkolnymi korytarzami, na pierwszy rzut oka wydaje się być nieciekawym człowiekiem. Żyjący w cieniu klasy i szkolnych gwiazd, ot zwykły chłopak lubiący mangi, anime, filmy grozy. I mający twardo wyrysowany plan na życie, który nie daje możliwości na inne, dodatkowe, nieprzewidziane sytuacje i hmmm... osoby. Do tego nie cierpi walentynek. Jednak jego ciche nerdowskie życie... zostaje odrobinę zburzone. Z powodu swoich głupich pomysłów, ponosi konsekwencje. Za sprawą swojej wychowawczyni trafia do Klubu Pomocników. Ma pomóc Annie i Amandzie w przygotowaniu imprezy walentynkowej (o masz ci los). Początkowo jego nowe znajome z podejrzliwością przyglądają się jego zachowaniu i reakcjom. Obie dziewczyny są na najwyższym szczeblu szkolnego łańcucha, mądre, do tego piękne i olśniewające. Mógłby mieć każdego chłopaka w szkole. On zaś bardzo szczery i nieoszczędzający uszczypliwych komentarzy, nie zauważa tego, jak jest przez nie odbierany, ani że jego komentarze mogą boleć. W powieści Artura Tojzy spotykają się ze sobą dwa światy, dziewczyn, które w szkole odbierane są niczym gwiazdy, rówieśnicy wszędzie je dostrzegają, są jak celebryci na ustach całej szkolnej społeczności. I cichy świat chłopaka, który przechodzi niezauważony niczym mysz pod miotłą. Czy spotkanie trzech tak różnych dusz może wywołać mieszankę wybuchową? O tym przekonajcie się sami sięgając po książkę.

Dla mnie Słona wanilia to świetna powieść dla nastolatków, młodych dorosłych, którzy wkraczają dorosłe życie. Tych uczących się do matury, ale również tych wypatrujących z zapartym tchem studiów i pewnej dozy samodzielności. Jest to bardzo mądra i dobrze przemyślana przez autora historia, bohaterowie również są charakterni i zdecydowanie nie można się z nimi nudzić. Wręcz chwilami od książki bardzo trudno się oderwać, czytałam nocami, bo miałam wtedy najwięcej czasu. I choć kleiły mi się oczy, to tak bardzo chciałam wiedzieć, co będzie dalej. Więc to bardzo dobry znak, że można napisać powieść dla nastolatków, tak, że wciągnie bez reszty.

Powieść porusza wiele ważnych kwestii, w tym temat zakochania, rozwijających się uczuć, czasem dość skrajnych, ale również tego, że można się czuć wśród nich bardzo zagubionym. Czasem nie umiejąc ich okazać, bądź też dopuścić do siebie. Autor przez bohaterów ukazuje też dwa oblicza relacji, kobiecy punkt widzenia i męski. Dwa światy, choć z pozoru wydają się łatwe do okiełznania, wcale takie nie są. Relacje damsko-męskie, cóż bywają trudne, nawet bardzo. Autor sięga również po temat wyborów, który młodym, dorastającym ludziom, jest bliski, ponieważ przed nimi stoją samodzielne wybory mówiące o ich przyszłości.

Dla mnie osobiście to była też niesamowita lektura, ponieważ przypomniała mi czasy mojego gimnazjum. I mimo iż byłam trochę, jak Tomek. Szarą myszką będącą z boku klasy, to angażowałam się jednak, w to, co działo się wokół. Historia ze Słonej wanilii sprawiła, że mogłam z perspektywy spojrzeć na siebie samą i na wydarzenia z tamtych lat. I na pierwszą miłość, którą zrozumiałam zbyt późno. Żałuję, ale zmienić nic nie mogę...

Poczułam na chwilę smak początku lat 2000, a raczej ich pierwszego dziesięciolecia, gdzie media społecznościowe, opinie, hejt itp. nie miały takiego wpływu na ludzi jak teraz, świat kręcił się wśród młodych też poza telefonami. To były dodatki do tego, co było wokół nas.

I autor przypomniał mi swoją książka też moje lektury, gdy byłam młodsza od bohaterów, Pamiętnik nastolatki i Kroplówkę z marzeniami, to klimat tamtych lat. Za co autorowi dziękuję, jak również za to, że szarym myszkom jak ja daje trochę nadziei na to, że znajdą miłość swojego życia. Nawet jeśli jedna z tych połówek nie cierpi walentynek.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Autorowi Arturowi Tojzie.

„Słona wanilia” Artura Tojzy to intensywna podróż przez świat młodzieży, która musi stawić czoła wielu wyzwaniom na swojej drodze. Poznajemy ich wewnętrzne konflikty, pragnienia i trudności, z jakimi się borykają. Książka odkrywa ludzkie emocje w ich najczystszej formie, skłaniając do głębokich przemyśleń nad naturą przyjaźni, miłości i życiowych wyborów. To pozycja, która nie tylko wciąga w swoją emocjonującą fabułę, ale także dzieło o głębokim przesłaniu, które porusza serce i umysł, pozostawiając z niesamowitymi wrażeniami, refleksjami i przemyśleniami. „Słodka wanilia” Artura Tojzy zwraca uwagę na to, aby nie oceniać i nie myśleć stereotypowo, a zamiast tego spojrzeć głębiej w samych siebie, jak również w innych ludzi, przypominając o wartości jaką jest akceptacja i współczucie w naszych relacjach międzyludzkich. Piękna, wartościowa i poruszająca. Gorąco polecam!