eBook Niewidzialny pdf mobi epub

Niewidzialny. Zwyczajny. Niczym się nie wyróżniający. Tomek Kowalski po porzuceniu pracy w korporacji pracuje w szkole jako nauczyciel informatyki. Nie należy do zbyt bystrych, praca nie jest zbyt wymagająca i ambitna. Stroni od innych nauczycieli, stara się być zawsze z boku, niewidzialny. Nie jest w żadnym związku, nie potrafi przyciągnąć do siebie żadnej kobiety. Żyje w wirtualnym świecie, w innym wcieleniu. Ma założony profil na portalu randkowym, w którym przedstawia się jak chodzący ideał wyjęty z najnowszego katalogu z reklamą odzieży męskiej. A rzeczywistość nie ma nic wspólnego z tym wyimaginowanym obrazem. W realu jest otyły, z małymi oczkami, zaniedbany i odpychający. Nawiązał relacje internetową z idealną kobietą. Gdy jednak spotykają się w realnym życiu czar pryska. Kobieta czuje się oszukana. A on za wszelką cenę stara się ją przekonać, że są sobie przeznaczeni, że są dla siebie stworzeni. Dochodzi do kłótni. Jakie będą jej konsekwencje sami się przekonajcie. Nie będę zdradzać szczegółów, bo wtedy odrobię za was zadanie domowe …Ale to spotkanie będzie punktem zwrotnym powieści, momentem, od którego dopiero ta historia zaczyna nabierać rumieńców ...

Autor przedstawił nam historię okaleczonego przez los mężczyzny, który w życiu nie miał łatwo. Wychowany przez ojca twardą ręką, pod okiem matki, która na zachowanie męża przymykała oko, akceptowała je. Tomek, wiele lat później, ma żal do rodziców, w sercu nosi wielki ból i smutek. Został sam, wyszydzany przez innych, odtrącony i pozbawiony wszelkich złudzeń. Nie potrafiący ułożyć sobie życia osobistego. Czy to przez traumatyczną przeszłość stał się takim odludkiem? Nie dojrzał emocjonalnie do związku, sam nieustannie toczy wewnętrzną walkę z samym sobą. Z jednej strony czułam sympatię do tego bohatera, starał się zrozumieć jego położenie i nie oceniać go. A z drugiej, uważam, że zachował się skandalicznie i w żaden sposób nie można wytłumaczyć i usprawiedliwić jego zachowania. Szala wagi stanęła na równi, nie chce się przechylić w żadną stronę …

To nie jest łatwa lektura, chociaż historia wydaje się banalna i oczywista. Jednak treść ukryta między wersami pozostawia wiele pytań, niektóre bez odpowiedzi. Skłania do refleksji, do przemyśleń i wędrówek do własnego ja, do odkrycia swojej tożsamości. Czułam pewien niesmak, że bohater nie poniósł konsekwencji swoich czynów, że uszło mu to tak bezwiednie, autor całkowicie ten temat zlekceważył. Pozostawił otwarty i niedopowiedziany. Czy to zamysł celowy? Nie wiem, ale nie chciałabym, aby czytelnik miał przekonanie, że można z premedytacją krzywdzić innych ludzi i nie ponieść za to zasłużonej kary.

Polecam.

Ten gruby, ten brzydki, „piwniczak” czyli Tomasz, nauczyciel informatyki. Tak naprawdę inteligenty, trochę dziwny, z bagażem doświadczeń i zupełnie niewidzialny dla otoczenia. Ot zwykły, nieciekawy facet, na którego nie warto tracić czasu.

I tu następuje efekt kuli śnieżnej. Im dalej zagłębiamy się w powieść, tym bardziej nasz bohater nasiąka ideą przemiany. Potem to już idzie lawinowo.

Co tu się podziało! Muszę przyznać, że kompletnie nie spodziewałam się takiego zwrotu akcji. Autor mnie tak zaskoczył, że opadła mi kopara. Co najlepsze, ten zwrot nie był przypadkowy i kiedy patrzę na to z perspektywy czasu, to widzę, że właściwie każda strona powieści wskazywała, w którą stronę podążaliśmy wraz z Tomaszem. Genialne!

Nie dość, że fabuła jest wybitnie wciągająca i momentami niepokojąca, to jeszcze Dawidowicz dał do myślenia, bo poruszył mnóstwo ważnych tematów. Odrzucenie, przemoc, opinia środowiska, środki farmakologiczne, alkohol - jak bardzo to wszystko może wpłynąć na człowieka? Po lekturze mogę powiedzieć, że tak bardzo, ze nietrudno przekroczyć pewną granicę, a stamtąd nie ma odwrotu. I jest to realistyczna wizja, bo autor tworząc postać Tomka skupił się na autentyczności. Nie traficie tutaj na superbohatera, ale na kogoś, kto być może jest Waszym sąsiadem, a na co dzień go nie zauważacie. Wierzcie mi, to jest przerażające.

Największym zaskoczeniem jest dla mnie fakt, że to był debiut. No i ja się kłaniam w pas, bo „Niewidzialny” jest bardzo dobrą książką i do tego z niecodziennym podejściem do tematu. Niecierpliwie czekam na kolejne książki autora 😊 Tymczasem łapcie za tą i czytajcie!

Tomasz, nieatrakcyjny nauczyciel liceum, by zbliżyć się do swojej wymarzonej wybranki serca, tworzy fałszywą osobowość na portalu randkowym. Jednak wkrótce ten kontakt z daleka przestaje mu wystarczać i wykorzystuje zdobytą wiedzę, by zdobyć ją w realu. Zna właściwe tematy do rozmów, wie jak się zmienić czy które jej znajomości sabotować. Wszystko wskazuje na to, że jego plan przynosi rezultaty, aż pewne decyzje doprowadzają do tragedii.

Akurat złożyło się, że przed czytaniem skończyłam sezon netflixowego You. Nie mogłam zignorować pewnych wspólnych motywów początku fabuły. W obu przypadkach obserwujemy skrzywdzonego w dzieciństwie bohatera, który przez to przejawia mocno psychopatyczne skłonności. „Stalkuje” ukochaną w sieci i w realu, aby potem się do niej zbliżyć. To podobieństwo sprawiło, że zaczęłam się zastanawiać co więc sprawia, że Joe lubię nie lubić, a Tomasz jest po prostu odpychający. Bohater Dawidowicza bowiem od samego początku nie wzbudza żadnej sympatii czytelnika. Czy mają na to wpływ jego relacje z innymi ludźmi? Wszystkie jego znajomości przejawiały się poczuciem wyższości i wykorzystywania ich do własnych celów. Co jest też częściowo następną cechą wspólną bohaterów. A może jednak podświadomie więcej wybaczamy atrakcyjnym postaciom? Gdy człowiek sobie to uświadomi, jest to przerażające.

Nie miejcie obaw, że Niewidzialny to kalka popularnego serialu. Książka ma własną tożsamość, szybko wskakuje na zupełnie inne tory fabularne, bez szansy na happy end wiedzie czytelnika drogą dużo brutalniejszą. Muszę ostrzec, że co wrażliwszych, opisy czynów i myśli bohatera mogą odrzucić. Przestępstwa bohatera stają się coraz cięższe, a próby ich zatuszowania zmieniają się w grę w kotka i myszkę z policją. Ta część książki według mnie niestety jest gorsza, niektóre kwestie rozwiązują się za łatwo. Przypadek mocno wspiera Tomasza a dodatkowo, przez mało przykładające się do pracy postacie z drugiej strony barykady, brak poczucia zagrożenia dla narratora opowieści. Na szczęście Tomasz realistycznie ma swoje potknięcia. Pomimo swojej inteligencji nie jest wstanie tego wszystkiego przewidzieć i czasem jego posunięcia przynoszą odwrotny efekt od zamierzonego.

Książka stara się skupić na aspekcie psychologicznym. Co sprawiło, że Tomasz stał się tak skrzywionym człowiekiem i co nim kierowało przez wszystkie te wydarzenia. Traumy, które przeżył w dzieciństwie, środowisko, które go kształtowało, życie przez lata jako ktoś niewidzialny dla otoczenia. Gdy znalazł kogoś, przez kogo chciał być w końcu dostrzeżony, wszystkie tłumione uczucia musiały znaleźć ujście.

Ciężko się czyta pozycje bez nikogo wzbudzającego jakiekolwiek cieplejsze uczucia. Nie musi to być główny bohater, wystarczy jakaś postać poboczna, która sprawia, że zaangażujemy się emocjonalnie w historię. Tutaj każdy ma jakieś cechy charakteru, które odrzucają. Przyjaciel jest narcyzem przedmiotowo traktującym kobiety, policjant to karierowicz, którego nie interesuje uratowanie ofiary, rodzice to podręcznikowy przykład patologii, a sama kobieta marzeń Tomasza okazuje się płytką imprezowiczką z wyrachowanym podejściem do związków. Do tego budowa ich osobowości opiera się głównie na tych cechach. Jak na książkę psychologiczną zostali stworzeni trochę po macoszemu.

Mam wrażenie, że autor poszedł na łatwiznę nawet z postacią Tomasza. Na wstępie historii jest ON grubym informatykiem, do tego nerdem ze skłonnością do agresji wyżywającym się z w grach komputerowych. To tak bardzo…krzywdząco stereotypowe