eBook Motherless mobi epub

Historia jest smutna, napisana z żalem i pretensją. Wiecie co, według mnie nie ważne kogo nasze dzieci wybiorą na resztę swojego życia, ważne, by przy tym były szczęśliwe. Nasz tytułowy bohater miał wcześniej dziewczynę. I tutaj miło autorka dodała poniższą informację, że ta historia była opisana w innej książce o tytule ,,Syn wiosny". Nie czytałam jej, ale jeśli jest równie pięknie opisana, to chętnie bym nadrobiła:-) W tej części natomiast najbardziej skupia się na swojej relacji z matką, a raczej jej brakiem, czy też może przymusowym utrzymywaniem kontaktu z powodu rodzinnych więzi. Mamy tu opisane, jak jego mama go traktuje. Przy tym podane mamy klika porównań, które dogłębnie, ból jaki on odczuwa, podkreślają. Ja na początku nie umiałam powiedzieć dlaczego ona go tak traktowała. Czy dlatego, że ktoś umarł i go obwiniała, czy powodem było to, że związał się z chłopcem o imieniu Kamil. Prawdziwa matczyna miłość mi by nakazywała to zaakceptować, gdyż ja nie przeżyję życia moich dzieci za nich. Jednak na taką reakcję nie mógł liczyć nasz bohater. Zresztą on sam wciąż zwraca się do niej po imieniu, kiedy nam o niej wspomina. Często podkreśla jej złe cechy, by ukazać jak trudno mu w życiu. Relacja dwojga chłopców się rozwija, a matka coraz gorzej to znosi. Oczywiście na wieść o przeprowadzce jej syna do domu po rodzicach Kamila od razu zastrzygła uszami, gdyż była wszystkiego ogromnie ciekawa. Jednak przykre było to, że totalnie ignorowała partnera syna i zawsze zapraszając go do siebie zaznaczała, że ma być sam. Miałam na to na nią nerwy, bo sama nie była święta, a czepiała się każdego. Jak zatem sądzicie rozwinie się ta sytuacja?

To naprawdę smutna historia. Traktowanie dziecka w sposób poniżający sprawia tylko, że przeniesie to na własne rodziny czy też relacje. W tej książce nie działo się dobrze. Doszło nawet do tego, że syn zastanawiał się jak to jest żyć bez swoich korzeni. To bardzo emocjonalna pozycja, wzruszenie jest murowane! Piękna jednocześnie sensem i stylem przekazania go słowami. Bardzo polecam:-)

Książka opowiada o pewnej rodzinie. Rodzinie, składającej się z matki i syna. I o tym, że owa matka nie toleruje życiowego wyboru swojego jedynaka. Rodzina jest po przejściach, ale mimo tego matka non stop uprzykrza synowi życie swoimi słowami i czynami względem jego życiowego wyboru. Wprost mu mówi, że nie podoba się jej, kogo wybrał sobie za bratnią duszę.

Książka jest o bólu związanym ze stratą, o bólu spowodowanym uprzedzeniami. Pokazuje też nietolerancję że strony najbliższych osób. Pokazuje jak ciężko żyć małemu chłopcu bez matki, ponieważ ta go porzuciła.

Książka została napisana z punktu widzenia jednej osoby, główny bohater - Sasza - wspomina też czasami, czas, kiedy jako mały chłopiec wraz ze swoimi rodzicami musiał uciekać do Polski. Nie wiedział dlaczego to robią i co ich tam czeka. W książce tej poznajemy także Kamila, partnera Saszy i dopiero z czasem zaczynamy rozumieć, dlaczego nie lubił opowiadać o swojej matce. I choć został porzucony, to mimo tego był kochany.

"Społeczeństwo wciska nam nieustannie jakieś mity. Że macierzyństwo to największe szczęście dla kobiety, że każda się w tym odnajdzie. Gówno prawda. Nie powinnam być matką." - wiele kobiet tak myśli, jestem jedną z nich i dlatego potrafię zrozumieć zachowanie matki Kamila i jest mi jej szkoda, że musiała tak wiele przejść w swoim życiu. Teraz nazwane by to zostało "depresją poporodową", jednak wtedy... Szkoda, że nie nikt nie chciał jej zrozumieć i jej pomóc.

Historia nie jest podzielona na rozdziały, przez co trochę ciężko mi się ją czytało, robiłam sobie przerwy w dowolnych momentach. Ogólnie książka nie jest zła, ale wydaje mi się, że nie każdemu przypadnie do gustu. Jeśli jesteś ciekawy/a to przeczytaj i się przekonaj jak tobie się ta książka spodoba. Mi początkowo się ciągnęła bardzo, jednak im dalej czytałam, tym coraz bardziej nie mogłam się od niej oderwać. A ostatnie strony, kiedy poznawałam lepiej punkt widzenia Urszuli, przyprawiały mnie o smutek. Szkoda mi było tej młodej dziewczyny, która tak szybko została wrzucona w wir "rodziny". Miała wiele dylematów z którymi musiała się mierzyć sama, i nikt nie widział, albo nie chciał widzieć co się z nią dzieje i jej nie pomógł.

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Mad Bartnickiej i myślę, że całkiem udane.

Motherless opowiada historię Saszy i Kamila. Z pozoru bardzo szczęśliwa para jednak do pełni szczęścia brakuje im akceptacji ze strony matki Saszy - Vensy. Ich relacja jest bardzo burzliwa ponieważ matka nie potrafi zaakceptować wyboru swojego 40 letniego syna które odbiega od przyjętego "schematu". Pragnie mieć wnuki jak "prawdziwa babcia". Kamil też nie pała do niej sympatią. Niestety matka Kamila porzuciła go gdy ten był dzieckiem przez co ma problemy z okazywaniem uczuć. Jednak po śmierci matki wszystko się zmienia.

Czy Vensa zrozumie wreszcie swoje błędy?

Mad Bartnicka porusza bardzo wrażliwe tematy, jednak myślę, że w tych czasach można stwierdzić, że takie "codzienne". Brak zrozumienia przez rodziców, wychodzenie poza schematy, wątek homoseksualizmu. Książka jest napisana bardzo lekko i przystępnie dla czytelnika. Na prawdę warto sięgnąć po tę pozycję.

Czy to jak kochamy w dorosłym życiu bierze się z tego co widzimy i wynosimy z domu i rodziny, w której się wychowaliśmy? Czy brak odwagi, żeby powiedzieć w dorosłym życiu "Kocham" zakorzenia się w nas już w dzieciństwie? Czy powielamy schematy, w których się wychowaliśmy i utrwalamy je w swoim związku i rodzinie, którą tworzymy, i nie zauważymy tego, że niektóre nawyki są po prostu złe? Na te wszystkie pytania stara się odpowiedzieć Mad Bartnicka w czwartej części cyklu z Saszą Nowickim.

Jak dla mnie "Motherless" to najtrudniejsza i zarazem najbardziej "dojrzała" (za sprawą "dorośnięcia"do dorosłości bohaterów) ze wszystkich trzech części, które do tej pory przeczytałam. Jestem nią zachwycona, bo autorka pokazała różne odcienie miłości (szczególnie tej matczynej) w taki sposób, że niejednokrotnie włosy stawały mi dęba, a emocje, które targały moim sercem, niejednokrotnie zmuszały mnie ocierania łez współczucia i żalu, nad losem niekochanego, niechcianego i niespełniającego pokładanych w nim nadziei oczekiwań, dziecka...

Jak pamiętamy z poprzednich części, matka Kamila porzuciła go we wczesnym dzieciństwie, by spełniać się na ekranie, teraz za sprawą tajemniczych pamiętników dowiadujemy się, co tak naprawdę nią kierowało, o czym naprawdę marzyła, czym się tłumaczyła... Z tych pamiętników wyłania się obraz kobiety... no właśnie jakiej? Nieodpowiedzialnej, niegotowej na założenie rodziny? A może wręcz odwrotnie- silnej i niezależnej, pragnącej spełniać swoje marzenia, i prąca do przodu po przysłowiowych trupach? Czy Kamil zrozumie jej postępowanie? Czy wybaczy? A może na zawsze zatrzaśnie w głowie drzwi z tabliczką "Matka"?

Matka Saszy natomiast nie umie się pogodzić z tym jaką drogę wybrał jej jedyny syn, niejednokrotnie raniąc go słowami, brakiem akceptacji, wygórowanymi oczekiwaniami doprowadza w końcu do zerwania i tak mocno nadszarpniętych więzi...

Pośród tego wszystkiego dwójka zagubionych dorosłych mężczyzn, którzy nie umieją poradzić sobie z uczuciami zarówno tymi rodzinnymi jak i tymi, które dzieją się między nimi. Nie umieją o nich mówić, boją się odrzucenia, nie rozumieją siebie nawzajem. Co z tego wszystkiego wyjdzie, już nie napiszę, ale wierzcie mi, niektóre ich decyzje i wybory naprawdę Was zaskoczą, a całość z każdą przewróconą stroną jest coraz gęstsza od emocji- nie zawsze tych dobrych i oczekiwanych.

"Motherless" to złożona historia, niezwykle emocjonująca, smutna, a zarazem piękna, i niezwykle poruszająca opowieść o poszukiwaniu siebie, tolerancji i zrozumieniu, o pragnieniu miłości, różnorodności, odpowiedzialności za innych, ostracyzmie społecznym, odrzuceniu przez najbliższych, chorobach i uzależnieniu. Jest to mocna mieszanka, zostająca na długo w głowie, dająca sporo do myślenia, ale pokazujące różne odcienie miłości i życia- jego blaski i cienie. Pokazująca, że po każdej, nawet największej burzy, zawsze wyjdzie słońce.

Autorka wykreowała postacie nieidealne, obdarzone wadami, mające swoje problemy i kłopoty, ale dzięki temu stają się one czytelnikowi niezwykle bliskie, przez co bardzo autentyczne i wielowymiarowe, wywołujące momentami skrajne odczucia i emocje co do siebie, ale dające się naprawdę polubić- no dobra, Vesny- matki Saszy nie lubię.

Książkę czyta się fantastycznie, sama popadłam przy niej w skrajności, chciałam więcej i więcej, a jednocześnie nie chciałam, by ta historia się kończyła. Przepadłam w niej od pierwszej po ostatnią stronę.

Bardzo się cieszę, że mogłam poznać tę kolejną część i przyznam, że z przyjemnością poczytałabym o ich kolejnych losach... Pokochałam ich obydwu całym sercem. Pani Autorko, czy coś w tym temacie się jeszcze wydarzy?

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. To wzruszająca opowieść o wielowymiarowej i różnorodnej miłości, o godzeniu przeszłości z teraźniejszością. Wielowątkowa, niebanalna warta każdej minuty spędzonej na lekturze historia.