eBook Martwy punkt mobi epub

Lubicie kryminały, które stawiają bardziej na klimat, czy wolicie takie, w których to tempo akcji ma znaczenie?

Wracamy do Barcelony poznanej już na kartach ,,Kata Gaudiego”. Autor bez skrupułów odziera to miasto z turystycznego wizerunku, ukazując je czytelnikowi z zupełnie innej strony: jest brutalna, mroczna, prawdziwa. To już nie jest piękne, tętniące życiem miasto z wakacyjnych fotografii. Teraz kusi zagadką i dusznym klimatem.

Inspektor Milo Malart to postać, którą polubiłam od pierwszej części. Staje przed nowym wyzwaniem: znaleziono zwł0ki młodej studentki, a w tym samym czasie miastem wstrząsa seria ataków na psy. Zostają znalezione martwe, nabite na kij. Czy te sprawy są ze sobą powiązane? Tego musi dowiedzieć się nasz bohater.

Milo jest zmęczony życiem i walką z własnymi demonami, które nie dają mu spokojnie spać, a mimo to ma to wewnętrzne,,coś”, co pozwala mu się wczuć w rolę sprawcy. Śledztwo staje się zatem czymś więcej, niż tylko próbą rozwiązania sprawy. Choć sama fabuła rozwija się bardzo powoli, to jest tu wyczuwany pewien rodzaj napięcia.

Barcelona, jeden z bohaterów, jest przepełniona kontrastami. Tutaj zacierają się granice między tym, co dobre i złe. W całym mieście odczuwalny jest chłód i beznadzieja, a deszczowa aura jeszcze to pogłębia.

Autor udowadnia, że zbrodnia sama w sobie nie jest największym zagrożeniem. To psychika ludzi, którzy stracili wszystko jest niebezpieczna. Bo kiedy nie mamy już nic do stracenia, to nie ma dla nas żadnych granic.

,,Martwy punkt” to książka dla tych, którzy pragną więcej niż samej zagadki. To opowieść o ludzkich słabościach, samotności i mrocznej stronie ludzkiej natury. Nie jest to lekka lektura, choć czyta się ją bardzo szybko. Dla mnie z pewnością w topce tego roku, więc niecierpliwie czekam na kolejną część. Jeśli więc nie zwiedzaliście jeszcze Barcelony z inspektorem Milo jako przewodnikiem, to zachęcam do lektury.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję @wydawnictwosqn ❤

Kto się stęsknił za Milo Malartem?

Zwłoki pracownicy znanego biura prawnego zostają odnalezione na barcelońskim wzgórzu Tibidabo. Kim naprawdę była młoda kobieta i dlaczego stała się ofiarą? Kto podrzuca do miejskich parków martwe szczeniaki nabite na pale? Morderca jest jeden czy jest ich kilku?

Mroczna Barcelona ponownie ożywa na kartach powieści de la Mazy. Tym razem jednak jej splendor zostały zdominowany przez drążący kraj kryzys i pogłębiające się ubóstwo jego mieszkańców. Bieda zabiera ludziom domy i godność, niszczy rodziny, zmusza do naruszania prawa. Rosnące różnice społeczne budzą konflikty, wywołują protesty, są zapowiedzią ognia, który obejmie miasto.

Śledztwo prowadzone przez Milo Malarta jest mozolne, trudne, drobiazgowe. Ociera się mocno o bolączki Barcelony. Śledczy trafia w miejsca, które przerażają, które przytłaczają emocjonalnym ładunkiem, które rodzą niewygodne pytania i przynoszą niejednoznaczne odpowiedzi.

Inspektor Milo mocno odczuwa to co dzieje się w mieście. Dręczy go też strach przed wiszącą nad nim chorobą. Jest odpychający, cierpki, pełen gniewu, rozżalenia. Trudno jest się z nim „dogadać”, sprawia wrażenie jakby egzystował we własnym niespokojnym, pełnym cierpienia świecie. Jedynie Koleś – pies „podrzucony” mu na chwilę – znajduje drogę do jego serca i pokazuje jego cieplejsze oblicze.

„Martwy punkt” nie jest tak dynamiczny jak pierwszy tom serii. Śledztwo często schodzi na drugi plan ustępujące miejsca dywagacjom społecznym. Finał doskonale wszystko spina, zaskakuje i pozostawia niesmak moralny i społeczny.

Pomimo, że nie polubiłam się za bardzo z Milo w tym tomie ciekawa jestem jednak jego dalszych losów i niecierpliwie będę wyglądać kolejnego tomu.