eBook Córka z Norwegii. Cykl Utracone córki. Tom 7 mobi epub

To już jest siódma i niestety przedostatnia część serii "Utracone córki" autorstwa Soraya Lane. Ja, moja mama i babcia jesteśmy zachwycone "Córką z Norwegii" i całą serią. Jesteśmy fankami tej autorki i z niecierpliwością czekamy na kolejny tom. Kto z was jeszcze nie zna jej serii "Utracone córki" koniecznie powinien to nadrobić.

"Córka z Norwegii", to wyjątkowo wzruszająca historia, w której pierwszy raz żyją obie główne bohaterki, prababcia i prawnuczka. Dzięki nim przeżywamy niezapomniane  chwile. Z prababcią o imieniu, Amalie poznajemy, to co ją spotkało w latach 50. ubiegłego wieku w Norwegii. Były chwile szczęścia, ale i takie, które wywoływały we mnie łzy. Nie podoba mi się, gdy ktoś staje na drodze prawdziwej miłości i mocno utrudnia życie. Tutaj wydarzy się coś, co na zawsze zmieni bieg historii życia Amalie i jej małej córeczki.

Z Charlotte poruszamy się we współczesności. Początkowo znajdujemy się w Londynie, gdzie ta bohaterka mieszka. Dzięki tajemniczemu pudełku będzie musiała wrócić w rodzinne strony, do Norwegii i wyjaśnić sprawę jego zawartości ze swoją prababcią. Musi się spieszyć, bo czas tyka i nigdy nie wiadomo, ile życia pozostało jej ukochanej prababci Amalie. Tylko prababcia może powiedzieć prawdę dotyczącą życia jej i początków życia jej córki.

Charlotte podobnie jak jej prababcia, nie miała w życiu lekko. Poróżniła się z ojcem, ponieważ nie spełniła jego oczekiwań, tylko poszła za swoimi marzeniami. Czy jeszcze kiedyś odbudują więź, która ich łączyła? Warto poznać jej całą historię. Tutaj też były momenty, w których się wzruszyłam.

Szczerze, nie rozumiem rodziców, którzy narzucają swoim dzieciom, to, co mają robić w swoim życiu. To, że oni są np. prawnikami, lekarzami lub architektami, nie oznacza, że ich dzieci muszą wykonywać taki sam zawód. Dajcie dzieciom prawo wyboru własnej ścieżki życia. Cieszę się, że Soraya Lane w swojej powieści poruszyła właśnie ten problem.

Drugim ważnym problem, z jakim się tutaj zmagamy, jest wybór odpowiedniego kandydata na żonę/męża przez własne dziecko. Akceptujmy wybory własnych dzieci. Nie patrzmy na to swoją miarą. Pozwólmy im na szczęście.

Fabuła "Córki z Norwegii" jest znakomita. Cieszę się, że mamy przeskoki w czasie. Dzięki nim obie historie pięknie się uzupełniają, tworząc jedną spójną całość. Bohaterki tej książki skradły moje serce. Na ich przykładzie można dostrzec, że historia lubi się powtarzać.

Dodatkowym atutem tej powieści jest piękna okładka, która przyciąga wzrok i pięknie prezentuje się na półce.

Jak pisałam na początku, u mnie serię "Utracone córki" czytają trzy pokolenia. A jak to jest u was?

Moja babcia, mama i ja polecamy "Córkę z Norwegii" oraz całą serię "Utracone córki" wszystkim czytelnikom, którzy uwielbiają zagłębiać się w wielopokoleniową historię.

Czy zdarzyło Ci się kiedyś poczuć, że Twoje życie to tylko fragment większej historii, a odpowiedzi na najważniejsze pytania kryją się gdzieś w przeszłości Twojej rodziny?

„Córka z Norwegii” to już siódmy tom serii „Utracone córki” autorstwa Sorayi Lane i muszę przyznać, że to jedna z tych książek, które czyta się nie tylko oczami, ale całym sercem. I choć schemat tej serii jest już dobrze znany, to wciąż działa, bo przecież kto z nas nie lubi odkrywać tajemnic ukrytych w starych pudełkach?

Tym razem poznajemy Charlotte - kobietę silną, ambitną, trochę zagubioną, która przez lata stawiała karierę ponad wszystko. Kiedy trafia do niej tajemnicze pudełko z pamiątkami, coś zaczyna się w niej zmieniać. Nagle to, co wydawało się poukładane, zaczyna się chwiać. I właśnie ta chwila - moment pęknięcia - jest dla mnie w tej historii najbardziej intrygująca.

Równolegle przenosimy się do Norwegii lat 50., gdzie poznajemy Amalie,której historia boli. To opowieść o miłości, która nie miała prawa przetrwać, o wyborach podejmowanych nie z serca, a z konieczności. I o poświęceniu, które zostawia ślad na całych pokoleniach.

Najbardziej urzekło mnie to, jak autorka splata te dwie historie. Przeszłość i teraźniejszość przenikają się tu w sposób niemal naturalny - jakby jedno nie mogło istnieć bez drugiego. I choć tempo narracji jest spokojne, to właśnie ono pozwala mi naprawdę zanurzyć się w tej opowieści.

Ale nie będę udawać, że ta książka jest idealna. Momentami brakowało mi głębszych emocji, takiego uderzenia, które zostaje w człowieku na długo. Relacja Charlotte i Harrisona… cóż, była dla mnie trochę zbyt delikatna, zbyt bezpieczna. Nie poczułam tu tej iskry, która sprawia, że serce przyspiesza. A szkoda, bo potencjał był ogromny.

Za to klimat… Norwegia w tej książce jest niemal bohaterką samą w sobie. Surowa, piękna, chłodna, a jednocześnie pełna emocji. Czułam zapach powietrza, widziałam fiordy, słyszałam ciszę, która mówi więcej niż słowa.

Ocena: 7/10 - „Córka z Norwegii” to historia o tym, jak bardzo przeszłość potrafi wpływać na naszą teraźniejszość. O wyborach, które nie zawsze są nasze. O miłości, która czasem przychodzi za wcześnie albo za późno. I o tym, że nigdy nie jest za późno, żeby spróbować jeszcze raz.

I wiesz co? To też książka, która delikatnie przypomina: możesz iść przez życie zgodnie z oczekiwaniami innych albo w końcu posłuchać siebie.

Siódmy tom serii „Utracone córki” autorstwa Soraya Lane ponownie zabiera czytelników w poruszającą podróż pełną tajemnic, emocji i niespodziewanych odkryć. „Córka z Norwegii" odkrywa kolejną historię ukrytą w małym, drewnianym pudełeczku z londyńskiej kancelarii, które staje się początkiem niezwykłej wyprawy w przeszłość.

Tym razem akcja przenosi nas do malowniczej Norwegii, gdzie surowa natura, fiordy i cisza skrywają historię wielkiej miłości, trudnych wyborów i bolesnych rozstań. Współczesność reprezentuje Charlotte – kobieta stojąca na rozdrożu życiowym, która podejmuje decyzję o podróży, by odkryć swoje korzenie i zrozumieć przeszłość swojej rodziny. Równolegle poznajemy losy Amalie z lat 50, której życie naznaczone jest uczuciem, tęsknotą i pragnieniem szczęścia wbrew przeciwnościom losu.

Autorka po raz kolejny prowadzi narrację na dwóch płaszczyznach czasowych, umiejętnie łącząc wydarzenia z przeszłości i teraźniejszości w jedną, spójną i niezwykle emocjonalną całość. Norwegia zachwyca opisami – dzika przyroda, spokojne miasteczka i surowy klimat tworzą wyjątkowe tło dla historii, która porusza serce i skłania do refleksji.

Czy można uciec od przeznaczenia? Jak wiele jesteśmy w stanie poświęcić dla miłości? Czy prawda, nawet po latach, jest w stanie uleczyć rany? I czy odnalezienie własnych korzeni pozwala na nowo zbudować swoją przyszłość?

„Córka z Norwegii” to piękna, nostalgiczna i niezwykle wciągająca opowieść o sile uczuć, rodzinnych więziach i tajemnicach, które czekają na odkrycie przez dziesięciolecia. Historia rozwija się stopniowo, odkrywając przed czytelnikiem kolejne fragmenty układanki, by na końcu stworzyć pełny, poruszający obraz.

Książka przyciąga nie tylko swoją fabułą, ale również klimatyczną, dopracowaną okładką, która idealnie oddaje charakter opowieści. To kolejna część serii, która nie pozwala oderwać się od lektury i pozostawia czytelnika z refleksją oraz lekkim niedosytem.

Polecam wszystkim miłośnikom powieści obyczajowych, historii o miłości i rodzinnych tajemnicach oraz fanom serii „Utracone córki”, którzy po raz kolejny chcą wyruszyć w niezapomnianą podróż śladami przeszłości.

P.R.

Szkolny Klub Recenzenta

 Utracone miłości, rodzinne sekrety i kręte ścieżki, którymi prowadzi nas serce. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

„Córka z Norwegi” to już siódma część z serii obyczajowej „Utracone córki”, które pokochałam całym sercem! 🩵 Każdy tom przenosi czytelnika w inny zakątek świata. Tym razem autorka zabiera nas w mroźną Norwegię, a przedstawiona przez Soraye Lane historia dotyka bolesnych tematów, takich jak: rozstanie, proces mierzenia się ze stratą, burzliwą miłość i nauki życia na nowo. Przede wszystkim jednak przypomina, że miłość ta prawdziwa i głęboka może pojawić się w naszym życiu nie tylko raz.

🩵 Powieść „Córka z Norwegii” rozgrywa się na dwóch płaszczyznach czasowych. W teraźniejszości śledzimy losy Charlotte: ambitnej kobiety z Londynu, która całkowicie poświęciła się pracy. Przypadkowo odkryta rodzinna tajemnica sprowadza ją do Norwegii. Ta podróż staje się dla niej szansą na zmierzenie się z przeszłością i przewartościowanie własnego życia. Na jej drodze pojawia się również Harrison, który burzy jej uporządkowany świat i skłania do refleksji nad uczuciami. Jednocześnie śledzimy losy Amalie kobiety z przeszłości, której historia naznaczona jest trudnymi wyborami i miłością wystawioną na próbę. To właśnie jej decyzje pokazują, jak wydarzenia sprzed lat mogą wpływać na kolejne pokolenia. 🩵

Nie chce szczegółowo zdradzać wam fabuły, bowiem uważam, że lepiej odkryć ją samemu. I nie zdziwi was fakt, że jestem absolutnie zaskoczona tym, jak bardzo ta historia przypadła mi do gustu i jak łatwo było mi się w niej zatracić. Nie miałam najmniejszego problemu z tym, aby w drobny choć sposób zżyć się z bohaterami czy poczuć wzruszenie w związku z ich łamiącą serce historią. Bardzo szybko zatraciłam się w tej opowieści, pochłaniałam rozdziały w ekspresowym tempie, czując oczywiście cudowną, leczniczą magię literatury i klimat mroźnej Norwegii. Akcja książki została osadzona w dwóch płaszczyznach czasowych, co ja bardzo sobie cenię w książkach. Zwłaszcza te powieści, których rozdziały opisujące przeszłość występują na przemian z teraźniejszością. Plastyczne opisy Norwegii, pełne detali i nastroju, budzą w czytelniku wrażenie, że jest obecny w opisywanym miejscu. Autorka przedstawia różne wątki, łącząc je w spójną całość, zarazem prowadząc nas przez kolejne tajemnice.

„Córka z Norwegii” to nastrojowa opowieść o miłości, tęsknocie i wyborach, których echo wybrzmiewa przez lata. O presji oczekiwań, pasjach i stracie, ale też o tym, że prawdziwe uczucie może powrócić. 🩵 Jeśli lubicie historie pełne emocji z pewnością spodoba się wam ta książka. 🩵 Bohaterowie dostarczą wam dużą dawkę emocji i niezapomnianych przeżyć. Bardzo życiowa, bolesna i zarazem piękna historia, a to wszystko składa na naprawdę dobrą powieść z gatunku literatury obyczajowej i kobiecej.

Utracone miłości, rodzinne sekrety, trudne wybory, nowe początki i oczekiwania rodzicielskie, którym wyjątkowo trudno sprostać.

„Córka z Norwegii” to powieść osadzona na dwóch płaszczyznach czasowych, gdzie współczesność w sposób intrygujący i wywołujący emocje przeplata się z przeszłością. Podróżujemy w czasie i przenosimy się prosto do Norwegii, gdzie poznajemy historię uroczej Amalie oraz Oskara, chłopaka z wyższych sfer, dziedzica ogromnej fortuny, których niespodziewanie łączy gorące uczucie. Niestety przychodzi im się zderzyć z niezwykle brutalną i bezkompromisową rzeczywistością, przeciwnościami losu, w tym brakiem zrozumienia i wsparcia najbliższych. Z drugiej strony poznajemy Chartotte, szefową kuchni, która skupiona na własnej karierze podejmuje nową, wymarzoną pracę, a jednocześnie próbuje odkryć rodzinne tajemnice skrywane latami. Jednak los szykuje dla niej pewne zmiany…

Jeśli tylko lubicie sagi rodzinne, przyciąga Was motyw skrywanych sekretów, a przede wszystkim cenicie sobie przejmujące opowieści, które napawają nadzieją, to koniecznie pomyślcie o tym tytule. Ta historia pokazuje, że mimo przebytych, niezwykle trudnych doświadczeń i traumatycznych przeżyć, ogromnych blizn będących skutkiem zadanych w przeszłości ran można na nowo zaznać szczęścia. Przejmująca i otulająca opowieść doprawiona nutą smakowitych doznań kulinarnych oraz obrazami klimatycznych scenerii, które podczas lektury malują się w wyobraźni czytelnika same. Historia traktująca o przebaczeniu, tęsknocie, ogromnym uczuciu i różnicach społecznych. Aż w końcu powieść, która mimo braku zawrotnego tempa zaskarbia sobie całą naszą uwagę i myśli.