Dziewczyny nie biją

Czy na pewno "Dziewczyny nie biją"? A wy myślicie stereotypowo czy uważacie, że każdy ma prawo do własnej pasji? Tytuł prowokujący, a w książce oczywiście dziewczyny będą biły i to zawodowo!

Główną bohaterką powieści jest szesnastoletnia dziewczyna o imieniu Fleur. Jej życie jest poukładane, szkoła, przyjaciele, chłopak Georg. Spotykają się w każdą środę i niedziele, a ich związek jest ułożony i brak w nim spontaniczności. Zbieg okoliczności sprawia, że dziewczyna trafia do klubu bokserskiego i postanawia rozpocząć treningi. Ma to służyć poprawie kondycji, dołącza do grupy, w której są sami mężczyźni. Początkowo Fleur jest naprawdę ciężko, w klubie dostaje prawdziwy wycisk i nie raz przechodzi jej przez myśl żeby już tam nie wracać. Na dodatek jej mama jest przeciwna treningom, ponieważ uważa, że jest to niebezpieczny sport. Ale to tylko motywuje dziewczynę, która chce udowodnić, że boks może być dla każdego, nie tylko dla silnych mężczyzn. Poza tym chce pokazać, że nie jest to niebezpieczny sport i że poza siłą fizyczną trzeba w nim dużo myśleć. Z czasem treningi, które miały tylko poprawić kondycję stają się filozofią życia. Fleur jest bardzo zawzięta i ciężko pracuje aby osiągnąć odpowiednią formę. Poza tym sport zmienia jej tok myślenia i spojrzenia na pewne sprawy. Kto by się spodziewał, że treningi tak zmienią młodą dziewczynę. Jej koledzy z klubu początkowo są do niej sceptycznie nastawieni, jednak z czasem ich relacje przeradzają się w przyjaźń. Bardzo polubiłam główną bohaterkę. Jest wytrwała, dąży do celu, wiele poświęca żeby to osiągnąć, a poza tym odnajduje pasję na całe życie.

T.S. Easton ma lekkie pióro, książkę czytało się bardzo przyjemnie. W końcu ktoś stworzył książkę dla młodzieży, która przełamuje stereotypowe myślenie, zwłaszcza u nastolatków. Mimo, że główną bohaterką jest dziewczyna, na pewno jest to lektura zarówno dla chłopców jak i dziewczyn.

Poza przełamywaniem stereotypów, książka jest bardzo wartościowa, ponieważ ukazuje, że miłość, rodzina, przyjaźń to najważniejsze rzeczy w życiu.

Jest to historia z morałem, ale poza mądrością, przepełniona jest humorem. Książka wywołała u mnie bardzo pozytywne odczucia i miło spędziłam z nią czas. Mam nadzieję, że dopiszecie ją do swojej listy książek do przeczytania :)

"Dziewczyny nie biją" to druga książka autora T.S.Eastona, którą miałam okazję przeczytać. Bardzo czekałam na przeczytanie tych książek, które robią istną furrore na internecie, więc przydałoby się dać jakąś opinię! Zapraszam!

Kończąc pierwszą książkę za którą się zabrałam "Chłopaki nie dziergają" wiedziałam, że od razu zabiorę się za "Dziewczyny nie biją" i tak do końca to nie wiem czy właśnie nie przez to, zepsułam sobie trochę wrażenia z tej książki. Otóż powieść tak jak i poprzedniczka, była bardzo dobrze napisana przez Autora, łączący świetnie komedie z dość ciężkim tematem akceptacji, który mimo wszystko  idealnie ze sobą współgrał, dzięki czemu dostaliśmy bardzo dobrą książke młodzieżową (mogą ją nawet przeczytać młodsze osoby, więc jest to niebywały plus)z zarysem fabuły, który był bardzo interesujący. Mimo tego wszystkiego miałam wrażenie, że czytam taką kalke "Chłopaki nie dziergają" tylko w wersji damskiej. Myślę, że gdybym nie czytała wcześniejszej książki - to też byłabym nią zachwycona, ponieważ tematyka książki bardzo, ale to bardzo mi się spodobała.

Fabuła była bardzo przyjemna i lekka a głównej bohaterki nie sposób było nie polubić. Fleur była zdecydowana w swoich działanach a i pokazała tak na prawde jak feminizm powinien wyglądać i jak pewnie wyglądał, jeszcze dawno temu (bo książka bardzo dobrze obrazuje tę ideologię i to jak różne mogą być obrazy feministek w tych czasach). Mamy tutaj też pokazanie bardzo przerysowanego obrazu feministki, którą reprezentuje Blossom - koleżanka głównej bohaterki (i przyznam szczerze, że miałam ochote czasem jej strzelić pożądnie). Przyznam szczerze, że mimo tego, że była ona przerysowana to idealnie obrazowała obraz niektórych kobiet, które walczą o równouprawnienie.

Tak jak poprzednia książka "Chłopaki nie dziergają", tak i "Dziewczyny nie biją" to bardzo dobra młodzieżówka, która może Was zachwycić swoją prostotą. Jeśli ktoś wybrał tak jak ja (co prawda) pierwszą z tych książek a potem (nazwijmy ją roboczo DznB) to możecie się troche zawieść bo książki są bardzo do siebie podobne jeśli chodzi o działanie głównych bohaterów oraz to jak one się "rozkręcają".

Dziękuję za przeczytanie Wydawnictwu YA!

Jak to dziewczyny nie biją? Ja zawsze byłam typem chłopczycy. Zamiast bawić się lalkami, wolałam babrać się w błocie. Nie mogłam nosić sukieneczek, bo nieustannie miałam pozdzierane kolana. Aż do czasów gimnazjum nie wiedziałam, że czesze się codziennie, a nie raz w tygodniu. Do teraz nie wiem co to kosmetyki, czy lakier do paznokci.

To już moja druga książka autorstwa T.S. Easton’a, która utwierdziła mnie w przekonaniu, że ten facet potrafi napisać naprawdę dobrą i dość pomysłową młodzieżówkę.

„Dziewczyny nie biją” skupia się na perypetiach dziewczyny, która z prawdziwym zaangażowaniem i pasją oddaje się swojemu hobby. Przy tym musi się mierzyć z problemami, jakie stawia jej życie. Polubiłam ją za jej cięty język i energię życiową, którą aż kipiała. Można powiedzieć, że się z nią trochę utożsamiłam. Wydarzenia mające miejsce w książce zaciekawiają i absorbują. Niektóre bywają przewidywalne, a inne zaś ciężko przewidzieć. Autor posługuje się lekkim i przystępnym piórem, więc lektura idzie naprawdę gładko i błyskawicznie. Wciągnęłam się w nią już od pierwszych stron i przeczytałam ją w kilka godzin. To zdecydowanie jedna z przyjemniejszych młodzieżówek, jakie miałam ostatnio okazję czytać.

Pamiętajmy, żeby nigdy się nie poddawać. Jeżeli znajdziemy w życiu coś, co pozwala nam poczuć, że żyjemy to trzymajmy się tego.