Dziewczynka, która nie lubiła swojego imienia

„Na całej Ziemi była jedynym dzieckiem o tak dziwacznym imieniu. A tego swojego imienia nie lubiła nic a nic.”

Pelargonia, bo tak właśnie na imię dostała pomysłowa i odważna dziewczynka ze Stambułu, nie miała łatwo w życiu. Głównie przez to, że nie lubiła swojego imienia, a praktycznie każdy w szkole, nie szczędził sobie szyderstw i żartów na jej temat, właśnie przez to jej kwiatowe imię. Jedynymi jej przyjaciółmi były tak naprawdę książki, a co się z tym wiąże, ulubionym miejscem w którym z chęcią przebywała, była biblioteka szkolna. Tam właśnie dziewczynka, znajduje tajemniczy i piękny globus, dzięki któremu przeżywa niesamowitą przygodę. Dokąd zabierze ją ten niespotykany przedmiot?

„Dziewczynka, która nie lubiła swojego imienia” to moje pierwsze spotkanie z twórczością Elif Shafak. Czytaliście może jakąkolwiek powieść tej autorki? Ta książka to jej pierwsza książka dla dzieci i powiem szczerze, że to była naprawdę ciekawa przygoda! Oprócz samej historii, która wydawać by się mogła niezwykle życiowa i momentami łapiąca za serce, bowiem niezrozumienie z każdej strony, jest często bolesną sprawą, mamy tu też wiele mądrych rad i przesłań, które autorka w umiejętny sposób przekazuje czytelnikowi. Pelargonia jest niezwykle mądrym dzieckiem, wielu rzeczy nie rozumie, rodzice też nie chcą z nią rozmawiać na „dorosłe tematy”, a dzieci w szkole na każdym kroku jej dokuczają. Czytając to byłam w stanie wyobrazić sobie, co to małe dziecko musiało przeżywać. I w momencie gdy znalazła ten globus i zaczęły dziać się „magiczne rzeczy”, ja normalnie cieszyłam się wraz z nią! Niezwykle przyjemnie czyta się momenty, w których wydarzenia zmieniają patrzenie młodego człowieka na niektóre sprawy, czasem dość błahe dla nas, ale ogromnie problematyczne dla niego samego. Jestem zachwycona piórem autorki i tym w jaki sposób przedstawiła postać odważnej dziewczynki, która może zrobić wiele rzeczy w świecie, w którym tak naprawdę jej znienawidzone przez nią imię, to najmniejsze ze zmartwień. To niesamowita historia o odwadze, o zmianach i o samoakceptacji samego siebie, o potędze wyobraźni i o tym, że pomimo przeszkód, trzeba iść cały czas do przodu i nie poddawać się. Świetna pozycja dla młodzieży, ale myślę, że i dorośli też mogliby się z niej czegoś nauczyć.

Pelargonia nie znosi swojego imienia. Nie może zrozumieć, dlaczego rodzice właśnie tak ją nazwali. W szkole ma z tego tytułu same nieprzyjemności, dzieci dokuczają jej na każdym kroku. Możecie więc sobie wyobrazić, że dziewczynka nie ma zbyt wielu osób, z którymi mogłaby spędzać czas. Wolne chwilę upływają Pelargonii na czytaniu książek, a jej ulubionym miejscem w szkole jest biblioteka. Pewnego dnia dziewczynka znajduje tam tajemniczy globus, który wyróżnia się na tle innych tym, że ma dodatkowy, ósmy kontynent. Zaskoczona intrygującym znaleziskiem Pelargonia, ukradkiem zabiera je do domu, by tam popracować nad odkryciem jego tajemnicy.

🌺🧚‍♀️

Tym, co najbardziej mnie w tej książce urzekło, były przemyślenia głównej bohaterki pełne bystrych spostrzeżeń na temat życia i świata dorosłych. Podczas lektury zdarzyło mi się niejednokrotnie pokiwać głową ze zrozumieniem czy nawet parsknąć śmiechem.

Elif Shafak w swoim dziecięcym debiucie porusza tematy wyobraźni, czytelnictwa wśród dzieci oraz dbania o środowisko w regionie, w którym się mieszka. Są to bardzo ważne zagadnienia i cieszę się, że zostały podjęte w tej powieści. Żałuję jedynie, że autorka nie poświęciła więcej uwagi ósmemu kontynentowi, który wydawał się być bardzo ważnym elementem historii. Akcja, początkowo prowadzona spokojnie, w kluczowym momencie mocno przyspieszyła, przez co odczułam duży niedosyt. Myślę, że gdyby Shafak rozwinęła motyw magicznej krainy i zwiększyła objętość ostatnich rozdziałów, książka mogłaby być moim ulubieńcem w swym gatunku.

Mimo tego zastrzeżenia czas spędzony z ,,Dziewczynką, która nie lubiła swojego imienia" upłynął mi naprawdę przyjemnie i kiedyś na pewno chętnie wrócę do tej historii.

Dodam jeszcze, że książka jest pięknie wydana i zilustrowana, a wszystko utrzymane jest w delikatnej, spójnej stylistyce 🌸

"Dziewczynka, która nie lubiła swojego imienia" to napisana z pomysłem, czułością i literacką wrażliwością opowieść, w której za sprawą książek i wyobraźni spotykają się ze sobą zwykła codzienność i odrobina magii. To historia dla młodszych czytelników, która ma w sobie wszystko to, co tak bardzo cenię w twórczości Elif Shafak dla dorosłych – barwy, zapachy i smaki, odrobinę tureckiej codzienności, nutę baśniowości oraz charakterystyczną dla autorki mieszankę szczerości, zrozumienia, czułości i mądrości. W historii Pelargonii pięknie łączą się ze sobą przygoda i ważny przekaz, dzięki czemu całość stanowi nie tylko ciekawą i angażującą czytelniczą rozrywkę, ale również pouczającą naukę – opowieść o sile wyobraźni, poczuciu własnej wartości, tolerancji, wytrwałości, odwadze i ciekawości świata. O spełnianiu marzeń, miłości do książek, ekologii, przyjaźni i rodzinie. Książka Elif Shafak wspaniale pokazuje, że każdy z nas ma w sobie siłę do pokonywania trudności. Że pięknie się od siebie różnimy i że wspólnie możemy zdziałać więcej. I uczy, jak ważna jest wiara we własne możliwości.

Pięknie napisana i zilustrowana książka. Poszerza horyzonty, otwiera serce, pobudza wyobraźnię, uczy i uwrażliwia. Gorąco polecam.

Główna bohaterką książki jest dziewczynka o bardzo specyficznym imieniu... Nazywa się Pelargonia i bardzo nie lubi swego imienia. Pewnego dnia jej rodzice oznajmiają, że muszą wyjechać na tydzień za granicę, a ona musi pozostać u dziadków. Niestety nie wyjawiają córce powodu ich nagłej podróży. Pelargonia jest w posiadaniu globusa, który przedstawia, aż osiem kontynentów...

Pewnego dnia go znalazła i sama nie rozumie jego przesłania...

Wszystko ma się niebawem wyjaśnić..

Dziewczyna nie spodziewa się z jak barwną przygoda przyjdzie jej się zmierzyć.

______________

Urocza książka o bogatym wnętrzu. Napisana prostym językiem i posiadająca cudowne przesłanie. Książka jest skierowana do młodszego czytelnika, jednak myślę, że da do myślenia również osobie w starszym wieku. Mówi o tym, że dzieci nie zawsze potrafią zrozumieć dorosłych. Bo jak mama, czy też tata mogą kazać im czytać książki, gdy sami tego nie robią? Ta ciekawa propozycja uczy, aby dawać dzieciom przykład. Gdy czegoś od nich wymagamy, musimy spojrzeć na sprawę z ich perspektywy i sami również się dostosować. Mówi również o tym, że młodzi ludzie widzą więcej, niż by mogło nam się wydawać i powinniśmy ich wtajemniczać w niektóre sprawy. Z dziecięcej strony to urocza historia, opowiadająca o granicach wyobraźni, oraz o tym, jak ważne jest czytanie książek. Odnajdą w niej barwne stworzenia, które zdecydowanie pobudza ich fantazję. Strona graficzna książki czaruje, a oryginalny pomysł na ilustracje wewnątrz książki zachwyca.

Myślę, że książka jest warta uwagi i szerszego grona zainteresowanych. Fajny i oryginalny pomysł na fabułę.

Elif Shafak zabiera czytelnika w niezapomnianą podróż do magicznego świata, który wciąga już od pierwszych stron i skutecznie odrywa od szarej rzeczywistości. Czarodziejska kraina, do której wyrusza nasza urocza i wyjątkowa bohaterka, istnieje dzięki niezwykłym opowieściom i wyobraźni. Można do niej trafić z pomocą niezwykłego kompasu, który ładuje się w obecności książek. Gdy przypadkiem wpada on w ręce rezolutnej Pelargonii, jej życie wywraca się do góry nogami. Czy uda jej się uratować magiczną dolinę? I czy polubi w końcu swoje nietuzinkowe imię, przez które jest wyśmiewana w szkole?

Oczarowało mnie to, iż autorka pod postacią przyjemnej i niesłychanie cieplej opowieści dla najmłodszych, przemyciła tak wiele cennych lekcji, które wyróżniają się nie tylko ponadczasowością, ale i uniwersalnością. Lektura nakazuje zatrzymać się, zastanowić nad własną postawą, będzie zarazem idealnym pretekstem do refleksyjnej rozmowy z pociechą na temat własnej wartości, przyjaźni, rzeczy najistotniejszych w życiu, jak i bezcenną wskazówką dla rodziców, jaka ukazując świat widziany oczami dziecka, pozwala im dostrzec popełniane nieświadomie błędy wychowawcze.

Pióro autorki jest niesamowicie przystępne i sugestywne. Książkę czyta się lekko oraz przyjemnie, z rozkoszą i zaciekawieniem płynęłam po kolejnych stronach, a piękne, subtelne ilustracje dodatkowo podsycały magiczną atmosferę. Fantastyczny klimat nie tylko działa kojąco, ale i rozbudza wyobraźnię do granic, co jest zabiegiem celowym, gdyż historia na każdym kroku podkreśla jej wagę. Na ogromne brawa zasługuje również kreacja głównej bohaterki, z którą młody czytelnik błyskawicznie się utożsamia, dzięki czemu powieść angażuje wyjątkowo mocno.

"Dziewczynka, która nie lubiła swojego imienia" jest piękną, wartościową opowieścią, która rozkocha w sobie zarówno młodszych, jak i starszych czytelników. To nie tylko fascynująca przygoda, akcentująca istotność dziecięcych marzeń oraz wyobraźni, ale też zachwycająca historia o sile przyjaźni, odwadze i determinacji. To wreszcie chwytająca za serce powieść ucząca akceptacji, budująca poczucie wartości i wykazująca, jak wielkie znaczenie ma miłość, zwłaszcza do samego siebie! Polecam!