Dziewczyna z portretu to niebanalna historia oparta na prawdziwych wydarzeniach, która jednocześnie intryguje i irytuje. Przedstawione w niej wydarzenia są tak wstrząsające, że co i rusz znajdowałam się w kropce i zastanawiałam co robić dalej – czytać czy dać sobie spokój. Moja ciekawość rozwoju wydarzeń była tak ogromna, że nie mogłam się oderwać od tej książki chociaż niejednokrotnie czułam się zdruzgotana zachowaniem bohaterów.

Postacie głównych bohaterów – Grety, Einara i Lili – doprowadzały mnie do szaleństwa i to one sprawiły, że ta książka okazała się tak wyjątkowa. Greta, która w młodości wydawała się kobietą zdecydowaną i ciekawą, stała się artystką bez duszy, godzącą się na wszystko co podrzuci jej los – była nijaka. Portret psychologiczny Einara przygotowany został w bardzo staranny sposób, zostały mu nadane cechy, które odróżniają go od innych książkowych męskich bohaterów –delikatny charakter i łagodność. Cechy, które uznałam za wady Einara stały się zaletami Lili, wpływając na to, że jej postać wydawała się miękka i zwiewna, krucha – jakby zaraz miała się rozsypać w drobny mak. Poza wyjątkowością związaną ze zwiewnością Einara podkreślona została jego wewnętrzna walka, bohater musi dokonać wyboru między tym co właściwe, a tym czego pragnie.

Powieść napisana jest w dość prosty sposób. Zdecydowanie największą zaletą sposobu pisania autora jest łatwość w budowaniu delikatności. Ebershoff stworzył ultra lekkie otoczenie, w które wcisnął filigranowych bohaterów i manipulował ich losami tak, aby ich głównym elementem była lekkość. Czytając tę książkę miałam wrażenie, że z jej stron emanował lekko kwiatowy zapach, przeplatany wonią letniego wiatru. Ta pozycja zdecydowanie wpłynęła na moją wyobraźnię poprzez opisy oraz kreację samych postaci.

Poza przedstawieniem tak specyficznej historii i wewnętrznych zmagań jednego z bohaterów, autor ukazał czytelnikowi piękno bezgranicznej miłości – takiej, która jest w stanie przetrwać największe problemy.

Była to jedna z lepszych książek, które udało mi się przeczytać w tym roku, a to głównie za sprawą różnorodności uczuć, które we mnie obudziła, a o których już dawno zdążyłam zapomnieć. Mimo drobnych wad polecam sięgnięcie po tę pozycję i mam nadzieję, że się nie zawiedziecie.

W najbliższym czasie mam w planach również obejrzenie adaptacji filmowej tej książki, chociaż obawiam się, że moje wyobrażenia bohaterów i poszczególnych sytuacji będą się diametralnie różnić od tych, które pojawią się w filmie.

O książce ,,Dziewczyna z portretu" dowiedziałam się dopiero po obejrzeniu trailera jej ekranizacji. To właśnie wtedy stwierdziłam, że muszę przeczytać tę książkę zanim zabiorę się za film. Trzymając się tego postanowienia nie obejrzałam filmu, zanim nie skończyłam czytać dzieła pana Ebershoffa. I bardzo dobrze zrobiłam. Nie pierwszy raz, kiedy przekonałam się, że książka bardziej mi się spodobała niż jej wersja filmowa.

Pierwszą rzeczą, jaką da się zauważyć jest to, że książka ma o wiele bogatszą treść niż film i to zdecydowanie przemawia za tym, że jest lepsza od wersji filmowej. Dzięki temu jesteśmy w stanie dokładniej przyjrzeć się zmianom, jakie zachodzą podczas przemiany mężczyzny w kobietę. Możemy je zaobserwować nie tylko w samym Einarze, ale i także w jego otoczeniu. Czytając książkę ,,Dziewczyna z portretu" cały czas fascynowało mnie poznawanie zachowanie Grety. Muszę przyznać, że ciekawiło mnie to bardziej od tego co robi Einar. Myślę, że to dlatego, iż jestem chyba w stanie go zrozumieć. Dosyć oczywistym jest dla mnie, że każdy ma prawo czuć się dobrze w swojej własnej skórze i wprowadzać zmiany, aby poczuć się szczęśliwszym. Natomiast zastanawiało mnie jak z tym może sobie radzić osoba z otoczenia. Żona, która przez lata kochała swego męża i zrobiła wiele by jej ukochany był szczęśliwy mimo, że to wpływało też na jej życie. I temu własnie mogłam się przyjrzeć w książce pana Ebershoffa.

Podczas czytania tak się przyzwyczaiłam do opisów zapachów, zmian w poruszaniu się, że brakowało mi ich podczas oglądania filmu. Oczywiste, że w ekranizacji nie znajdziemy jakichkolwiek opisów, jednak zauważyłam, że czytając książkę tak przywykłam do tych szczegółów, że uznałam je za normę przy przedstawianiu zmiany Einara w Lili i nie potrafiłam się pogodzić, że nie ma ich w filmie.

,,Dziewczyna z portretu" ma wiele zalet, jednak też znalazłoby się kilka minusów, które sprawiły, że nie zakochałam się w tej książce. Mimo wszystko, z czystym sumieniem polecam przeczytanie tej książki, bo być może i ty znajdziesz w niej coś ciekawego.

Einar i Grata to małżeństwo malarzy, które mieszka w Danii. Einar jest drobnym mężczyzną, zaś Greta to wysoka kobieta o pochodzeniu amerykańskim. Poznali się w trakcie studiów – ON był jej wykładowcą i już od samego początku zawładnął jej sercem. Pewnego dnia Greta musi dokończyć portret znanej duńskiej śpiewaczki operowej. Zostały jej już do namalowania tylko nogi i buty kobiety, ale tamta nie może przyjść. Młoda malarka prosi o pomoc męża, jego rola miałaby polegać na tym, że ubierze damską spódnicę, pończochy , buty i przez chwilę tak zapozuje (okazało się, że Einar miał bardzo kobiece łydki). Kilka dni później kiedy Greta wraca do ich wspólnego domu, nie zastaje w nim męża, ale młodą kobietę. Okazuje się, że malarka obudziła w swoim mężu (całkiem niechcący), potrzeby które do tej pory skrywał głęboko w swoim sercu i umyśle.

Jak zakończy się ta historia?

Przyznam, że na początku trochę dziwnie było mi czytać o tak przedziwnych perypetiach i chwilami się buntowałam. Jednak kiedy zagłębiłam się bardziej w historię Grety, Einara i Lili, to bardzo ciekawiło mnie jak to wszystko się zakończy. Kiedy mężczyzna przechodzi okres załamania, mniej więcej w środku książki, to ja już naprawdę nie wiedziałam komu mam bardziej współczuć – jemu czy jego żonie, bo przecież Greta również była bardzo krzywdzona, co wydawałoby się nie bardzo przemawia do Einara.

Autor książki charakteryzuje się ogromnie lekkim piórem. Wciąga nas w historię i nie pozwala już się od niej oderwać. Chyba opisy równoważą się z dialogami, a przypominanie sobie przez głównych bohaterów ich przeszłości doskonale wyjaśnia nam całą sprawę.

Zaciekawiła mnie tylko jedna rzecz. Mianowicie, co stało się dalej z Lili? Zdecydowanie przydałoby się tutaj jakieś wyjaśniające zakończenie, które rozwiałoby wszystkie wątpliwości.

Oczywiście na podstawie książki powstał film, który od 22 stycznia możecie oglądać w kinach. Szczerze powiem, że jeszcze nie byłam, ale bardzo ciekawi mnie jak reżyser przedstawił wszystkie fakty i czy film bardzo różni się od książki.

Książka zawiera 380 stron, co nie jest jakąś ogromnie dużą ilością. Tak naprawdę kiedy już wciągniemy się w historię, to książkę skończymy w dwa – góra trzy dni.

Komu polecam: opowieść wydaje mi się jednak trochę bardziej kobieca, choć napisana przez mężczyznę. Oczywiście nie jest też tak, że to co wydaje się być dla kobiet nie może być dla mężczyzn. W żadnym razie.

Moja ocena: 9/10

Polecamy, zespół [Adres usunięty]