Dziewczyna, która kochała Toma Gordona

Stephen King potrafi opowiadać! Jego historia, na pozór prosta, wciąga tak, że ma się ochotę czytać do upadłego, do ostatniej literki. I najlepiej siedząc w wygodnym fotelu, pod ciepłym kocem... Wtedy przygody małej Trishy zagubionej w wielkim groźnym lesie stają się jeszcze bardziej intrygujące i można docenić każdy milimetr tej opowieści. Z zagubienia w lesie King uczynił prawdziwą wielką historię, od której ciężko się oderwać. Trisha wędruje przez las, pokonuje bagna i strumienie, walczy z własnymi lękami i przeklętym wewnętrznym głosem, który próbuje zabić w niej resztki nadziei, a do tego - musi zmierzyć się z niebezpiecznym przeciwnikiem, który podąża za nią i zdaje się śledzić każdy jej krok, osaczając dziewczynkę powoli i metodycznie...

„Świat to potwór zębaty, gotów gryźć, gdy tylko zechce.”

Książka bazuje na nieskomplikowanej fabule, łatwo śledzi się tor akcji, nie tyle koncentruje się na zewnętrznych zagrożeniach, co wewnętrznych. Dziecko gubi się w lesie, na chwilę zbacza z szlaku, i zupełnie nagle samo pozostaje w dziczy. Od tego momentu głęboko wchodzimy w wyobraźnię Trishy, przekonujemy, jak bardzo jest odważna i zaradna. Gdybyśmy nie śledzili poczynań dzięwięciolatki a dorosłego prawdopodobnie ta niedużych rozmiarów powieść nie zrobiłaby na nas mocnego wrażenia. A tak wkręcamy się w myśli młodej kluczowej postaci, w sposób, w jaki obiera, aby poradzić sobie z traumą. I chociaż niewiele dzieje się z ujęcia potworności, to przekonujemy się, do czego zdolny jest nawet mały człowiek, aby wytrwać w woli przetrwania. 

Stephen King potrafi przenieść czytelnika w intrygującą psychologiczną sferę. Podczepienie się pod autorytet, w tym wydaniu o sportowych korzeniach, i pełnej determinacji o wygraną w meczu, podkreśla, jak bardzo je potrzebujemy, zwłaszcza w kryzysowych sytuacjach. Książka pozwala na interesujące spędzenie czasu, nie na bezpośrednim wywoływaniu strachu a podświadomej imaginacji zagubienia i cierpienia. Nie oceniam jej wysoko, ale niewątpliwie ma w sobie coś, potrafi przyciągnąć uwagę i podtrzymać aurę leśnej niepewności i przedzierania się przez tereny trudne do przebycia. Odbiorcy mniej nastawieni na schematyczny horror czy thriller a bardziej na współodczuwanie przezwyciężania obrazów demonicznej wyobraźni w dzikich lasach, kamienistych wzgórzach, strumieniach kończących się w bagnach, warte podkreślenia, przez dziecko, powinni być zadowoleni z lektury. Bookendorfina

Zagubiona w lesie.

"Dziewczyna, która kochała Toma Gordona" to jedna z tych książek Kinga, które są strasznie niedocenione i w starciu z najbardziej znanymi tytułami Mistrza - często pomijane. Duży błąd! To tylko pozornie nic więcej, niż historia o zagubionej w lesie dziewczynce. To opowieść o lęku przed samotnością, o walce z samym sobą i z niemocą, która przeradza się w bezsilność w starciu z siłami przyrody. Jest to wreszcie opowieść o tym, do czego może być zdolna mała dziewczynka, jeśli tylko zostanie doprowadzona do ostateczności i zmusi się ją do walki o swoje życie. Wniosek? Nigdy nie lekceważcie dziewięciolatek i koniecznie przeczytajcie tę książkę!

Niniejsza lektura to kolejna pozycja na długiej liście bestsellerów Księgarni Tania Książka. Ten status nie dziwi, choć w dużej mierze wynika on (przynajmniej w tym przypadku) z powszechnie uznanej marki autora - Stephena Kinga SIĘ PO PROSTU CZYTA. I miliony fanów czynią to regularnie - stąd jeszcze jeden książkowy status bestsellera.

W ramach wniosku po lekturze mam chyba małe postanowienie... Mianowicie chyba przez dłuższy czas nie wybiorę się do lasu ;) ... Niesamowita książka! Nie wiedzieć czemu nie spodziewałem się po niej niczego specjalnego, a dostałem od Stephena Kinga znakomitą historię o zagubionej w lesie dziewięcioletniej Trishy, zmagającej się ze strachem, samotnością, własnymi słabościami i z lękiem przez Nieznanym. Mistrz Grozy zaskoczył mnie na całej linii - w życiu nie spodziewałem się, że taki temat może być jednocześnie mądry, wzruszający, straszny i do tego stopnia trzymający w napięciu. Chylę czoła przez Stephenem Kingiem! Zasłużył na to.

Jak to u Kinga bywa - mamy w książce sporo niedomówień. I to niedomówień, które, mówiąc kolokwialnie, "robią robotę"! Nie do końca bowiem możemy być pewni, czy książkowy niedźwiedź to rzeczywiście zwierzę, albo czy mała Trisha faktycznie widziała w lesie wysłanników Boga Zagubionych, czy miała może raczej np. zwidy ze zmęczenia? Nie wiemy tego. I to właśnie sprawia, że książka ma w sobie ten kingowy sznyt grozy i niepewności, za który kochamy Stephena Kinga!

Nie zdradzę jak kończy się ta historia, ale mogę ją podsumować jako niezwykły portret ludzkiej odwagi, wytrwałości i nadziei. Przeczytałem ją jednym tchem, a niezbyt często mi się to ostatnio zdarza. Nie jest to jakoś super znana książka Kinga, a powinna taka być. Z całego serca zachęcam więc wszystkich do poznania oblicza Kinga, którego jeszcze nie znacie.

A zachęcam Was tym bardziej, że książka ta jest moim zdaniem kompletnie niedoceniona. Wielu jest i było takich, którzy psioczą na jej (małą jak na Kinga) objętość (256 stron - i to dużym drukiem, ze sporymi odstępami między wierszami), czy też na - pozorny tylko - fakt, że w zgubieniu się w lesie nie może być nic zajmującego na dłużej, niż mała chwila. Otóż może - zapewniam!

Polecam raz jeszcze dział bestsellerów Księgarni Tania Książka!

Książka zrecenzowana dzięki uprzejmości Księgarni taniaksiazka.pl

#dziewczynaktórakochałatomagordona #stephenking #taniaksiazka #bloggujezTK #cosnapolce #bookstagram #bookreview #czytamksiazki #dobraksiazka #kingomaniacy #fanistephenakinga

[Adres usunięty]

STRASZNY STRACH

Czy myślałeś kiedyś, co by było, gdybyś zagubił się w lesie? Czy dałbyś sobie radę? A co, jeśli byłbyś tylko dziewięcioletnią dziewczynką i faktycznie zagubił się w lesie? Straszne, co?

Kiedy Stephen King bierze się za opowieść o zaginionej w lesie dziewczynce, jest to jak połączenie Robinsona Crusoe, który próbuje przetrwać na bezludnej wyspie, oraz Katniss Everdeen ze sławetnych „Igrzysk Śmierci”, która stara się przeżyć na kapitolińskiej arenie śmierci.

Trisha McFarland zbacza ze ścieżki, podczas jednej z rodzinnych wycieczek po lasach północnej Nowej Anglii. Ani matka, ani starszy brat, pochłonięci swoją kłótnią, nie zwracają na to najmniejszej uwagi. A Trisha nie ma siły ich przekrzykiwać. Przecież pójdzie tylko na stronę, zrobi siusiu i wróci. Ale Trisha już nie wraca. Bowiem Trisha McFarland szybko przekonuje się, że „Świat to potwór zębaty, gotów gryźć, gdy tylko zechce.”

Dziewczynka przemierza dzielnie bezkresne lasy, oganiając się od muszek i komarów, i z każdym dniem tracąc coraz więcej kilogramów. Kiedy dochodzi gorączka, nie poddaje się i prze przed siebie, wierząc że w końcu ujrzy światło cywilizacji. Że, tak jak jej ukochany zawodnik Red Soxów, Tom Gordon, uratuje wynik meczu. A Tom przecież z nią jest. Nie tylko może towarzyszyć mu za sprawą walkmana, w kilku meczach, ale też idzie z nią przez ten zielony, złowrogi bezkres. Rozmawia, dodaje otuchy, przekazuje swoje cenne rady. Czy jest tylko halucynacją? Czy to, co widzi i słyszy Trisha jest w ogóle realne? Jak na przykład ten stwór, który zabija i rozszarpuje jelonki? Ten potwór, który najwidoczniej się na nią uparł. Czy istniej naprawdę? Czy to tylko straszny strach, jak w porzekadle „strach ma wielkie oczy”? Czy cokolwiek jest jeszcze prawdziwe w tym przeklętym lesie?

Ale Trisha idzie dzielnie, słaniając się na nogach, pogryzając orzechy buczyny i jagody golterii, a także pijąc wodę ze strumienia. Choruje, ale prze przed siebie, bo wierzy, że tak jak Tom Gordon, uda jej się uratować wynik meczu. A gdy to zrobi, wskaże palcem w niebo, tak jak robi to zawsze jej idol, i zakończy mecz. Ale póki co idzie... Czując na plecach złowrogi oddech potwora, własnych lęków i niekończącej się choroby.

Czy Trisha przeżyje? Czy ktoś ją w końcu odnajdzie? Te pytania tak trzymają w napięciu, do samego końca, że nie dziwi fakt, że Stephen King jest uznawany za króla prozy. W końcu nazwisko zobowiązuje.

[Adres usunięty]